Калифорния аралдарындағы дақты скунс (Spilogale gracilis amphiala) – сирек кездесетін, құрлықтағы скунстан ерекшеленетін, генетикалық зерттеуді қажет ететін түр.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Етқоректілердің кіші түрлері
Subspecies of carnivore
Калифорниялық дақты скунс (Spilogale gracilis amphiala) – аралдық эндемик етқоректі және батыс дақты скунстың (Spilogale gracilis) кіші түрі. Олардың материктік дақты скунстан және түрлі аймақтар арасындағы нақты айырмашылықтары туралы көп мәлімет жоқ, олардың анықталуы генетикалық және морфологиялық зерттеулерді күтуде. Қазіргі уақытта бұл скунс Калифорнияның оңтүстік жағалауындағы екі аралда ғана кездеседі (Санта-Круз аралы және Санта-Роза аралы, онда оның кездесуі сирек). Оның Сан-Мигель аралында кездескені тіркелген, бірақ ол аймақта жойылып кеткен деп жарияланды. Канал аралдарындағы скунс – аралдардағы екі құрлықтағы етқоректілердің бірі, екіншісі – арал түлкісі. Калифорния штаты оны ерекше қорғауға алынған түр деп белгілеген.
The island spotted skunk (Spilogale gracilis amphiala) is an insular endemic carnivore and a subspecies of the western spotted skunk (Spilogale gracilis). Little is known about their exact variations from the mainland spotted skunk and variations between locations, resolution of which awaits further genetic and morphologic evaluation. The skunk is only currently found on two islands off the southern coast of California (Santa Cruz Island, and Santa Rosa Island, where its occurrence is rare). Its presence has been recorded on San Miguel Island, but it has since been declared extinct in that area. The Channel Island skunk is one of two terrestrial carnivores on the islands, the other being the island fox. It is designated as a species of special concern by the state of California.
Ауқым
Аралдық маңдайлы скунк Оңтүстік Калифорния жағалауындағы Канал аралдарына ендемик. Қазіргі уақытта ол тек Санта-Роза және Санта-Крус аралдарында таралған. Бұрын Сан-Мигель аралында да осы таксонның мекендегені туралы хабарлар болған. Сан-Мигель аралында оның қоныстануы туралы мәліметтер 1900 жылдардың соңында тоқтады және ол осы аймақтан жойылды деп саналады. 2011 жылғы мәліметтер бойынша, Санта-Роза аралында ғана 3000 аралдық маңдайлы скунк болған. Дегенмен, 2000 жылдардың ортасында арал түлкісінің популяциясы қалпына келгеннен кейін, скунктарды көру қайтадан сирек айналды.
The island spotted skunk is endemic to the Channel Islands off the coast of Southern California. It currently is only found on Santa Rosa and Santa Cruz islands where it is widely distributed. There are previous reports of this taxon living on San Miguel island as well. Record of its inhabitance on San Miguel island ceased after the late nineteen hundreds and it is believed to be extirpated from this region. As of 2011, there were reportedly 3,000 Island Spotted Skunks on Santa Rosa island alone. However, after the recovery of the island fox in the mid 2000s, skunk sightings have become rare once again.
Тіршілік ету ортасы
Аралдық мақталы скунс материктегі түрлерге ұқсас мекендеуді таңдайды. Оның оялары әртүрлі жерлерде кездеседі, оның ішінде бұталардың астында, ашық далаларда, жартасты беткейлерде және үлкен ағаштардың тамырларының астында. Екі аралдың арасында мекендеу таңдауында шамалы айырмашылықтар бар. Санта-Роза аралында скунстар көбінесе жартасты каньондардың беткейлерінде, кактустардың арасында, шапарралда, жағалаулық шалғынды бұталарында, ашық орманды жерлерде және өзендер бойындағы су жағалауларында кездеседі. Санта-Крус аралында скунстар шапарралды далаларды, ашық далаларды, фенхель далаларын және шағыр түздерін жақсы көреді. Скунстар адамдар тұратын үйлер мен ғимараттардың астында да оя жасаған.
The island spotted skunk exhibits habitat preferences similar to those of the mainland species. Its dens have been found in various types of locations including, but not limited to, beneath shrubs, open grasslands, rocky slopes, and beneath the roots of large trees. Difference in habitat preference varied slightly between the two islands. Skunks on Santa Rosa mainly being found in rocky canyon slopes, cactus patches, chaparral, coastal sage scrub, open woodland areas, and riparian habitats along streams. On Santa Cruz Island, skunks are found to prefer chaparral grasslands, open grasslands, fennel grasslands, and ravines. Skunks were also found to make dens beneath human dwellings and buildings.
Қорғау жұмыстары
Аралдарда маскарапоздардың санын арттыру үшін шаралар қабылданды. 1980 жылдардың басында Санта-Крус аралынан 38 000 жабайы қой шығарылып, 1988 жылы мал шаруашылығы тоқтатылды. Бұл күш-жігерге қарамастан, жабайы шошқалар маскарапоздар популяциясына қауіп тудыруда, олардың топырақ қазуы маскарапоздардың қоныстарын қиратады. Маскарапоздар ресурстарын пайдалануда ерекшеленеді, сондықтан омыртқасыздармен қоректену үшін жабайы шошқалармен бәсекелестікке ұшырайды. Зерттеу көрсеткендей, екі арал түрі арасындағы генетикалық айырмашылық морфологиялық айырмашылыққа сәйкес келмейді және материктегі түрлерге қарағанда әлдеқайда жоғары. Осы тұжырымға сүйене отырып, зерттеушілер дақтанған маскарапоздардың аралдарға ағыспен немесе ежелгі американдықтардың қасады әрекеттерімен әкелінген болуы мүмкін деген гипотезаны ұсынады. Материктегі және аралдағы маскарапоздардың арасындағы генетикалық айырмашылық зерттеушілерді маскарапоздардың таксономиялық жіктелуін қайта қарастыруға, S. g. amphiala түрін және әрбір арал популяциясын жекеше түр немесе тіпті материктен бөлек жаңа түр деп қарастыруға шақырады.
Action has been taken to try and increase skunk populations on the islands. In the early 1980s 38,000 feral sheep were removed from Santa Cruz Island and cattle ranching operations terminated in 1988. Despite these efforts, feral pigs continue to pose a great threat to skunk populations as their rooting destroys skunk dens. Skunks are specialized in their resources and therefore sensitive to competition with feral pigs for invertebrate foods. The study found that genetic variation between the two island species was not consistent with the morphological variation and was much greater than that of the mainland species. This conclusion has led researchers to hypothesize that spotted skunks were brought to the islands either by rafting or intentionally by Native Americans. The genetic variation between mainland skunks and those on the islands is enough to cause researchers to propose that the taxonomic classification of the skunks as S. g. amphiala be reconsidered, and that each island population be considered a separate subspecies or even a new species separate from the mainland one.