Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Алексей Иванович Мусин Пушкин (27 наурыз 1744, Мәскеу – 13 ақпан 1817, Мәскеу) – орыс мемлекет қайраткері және тарихшысы, өзінің зәулім өнер және кітап жинақтарымен белгілі болған.
Aleksei Ivanovich Musin Pushkin (Russian:Алексей Иванович Мусин Пушкин; 27 March 1744, Moscow 13 February 1817, Moscow) was a Russian statesman and historian, known for his large art and book collections.
Өмірбаян
Ол Гвардия капитаны Иван Яковлевич Мусин-Пушкин (1710–1799) және оның әйелі Наталья Михайловна, туған тегі Приклонская отбасында дүниеге келген. Санкт-Петербургтегі артиллерия мектебін бітірген, кейін генерал Григорий Орловтың адъютанты болып қызмет еткен. 1772 жылы генерал денсаулығына байланысты өз өтініші бойынша отставкаға шыққанда, Мусин-Пушкин Еуропаға ұзақ сапарға шықты; Германия, Франция, Нидерланды, Италия, Швейцария және Англияны аралады. 1775 жылы отанына оралғанда, ол Император сарайының церемонимейстері болып тағайындалды. Оған Ресейдегі шіркеулер мен монастырлардан маңызды құжаттар мен қолжазбаларды жинау міндеті жүктелді. Жергілікті әкімдерге хабарласып, алғашқы жылы 100-ден астам зат жинады. 1793 жылы ол жеке кеңесші дәрежесіне көтерілді. Қаржылық жағдайды жақсарту үшін, ол студенттер өздерінің еңбектерін сатудан түскен табыстың жартысын Академия қазынасына төлеуді ұсынды, бірақ бұл ұсынысқа қарсылық болды. Кейін ол жыл сайын көрмелер ұйымдастырып, өз жалақысынан ақшалай сыйлықтар тағайындады. 1796 жылы ол Әулие Александр Невский орденімен марапатталды. Келесі жылы граф және сенатор болып тағайындалғаннан кейін ол отставкаға шығып, кітап және өнер жинағымен Мәскеуде қоныстанды. 1807 жылы тарихшы Николай Бантыш-Каменский оны жинақтарын Сыртқы істер коллегиясы басқаратын Мәскеудің Бас архивіне сыйлауға көндірді. Бірақ ол осыны істемеді. Нәтижесінде, 1812 жылы Ұлы Мәскеу өрті кезінде олардың көп бөлігі жойылды. Тек басқа адамдарға берілген немесе сыйланған бірнеше туындылар ғана сақталды, соның ішінде император Александр I-ге табыс етілген Лаврентий кодексі. Ол жинақты қайта құруға тырысты, бірақ 1817 жылы, жетпіс екі жасында қайтыс болғанға дейін көп нәрсе жинауға үлкермеді.
He was born to Ivan Yakovlevich Musin Pushkin (1710–1799), a Guard Captain, and his wife, Natalia Mikhailovna, née Priklonskaya. He graduated from the artillery school in Saint Petersburg, then served as the Adjutant to General Grigory Orlov. In 1772, when the General was discharged, at his own request, for health reasons, Musin Pushkin went on an extended tour of Europe; visiting Germany, France, the Netherlands, Italy, Switzerland, and England. When he returned in 1775, he was appointed a Master of Ceremonies at the Imperial Court. charging him with the collection of important documents and manuscripts from churches and monasteries throughout Russia. Local administrators were notified, and he received over 100 items the first year. In 1793, he became a Privy Councilor. To help with finances, he proposed that students should pay half of the proceeds from the sale of their works to the Academy's treasury, but this was met with too much resistance. Later, he initiated annual exhibitions, with cash prizes from his own salary. In 1796, he was awarded the Order of Saint Alexander Nevsky. The following year, having been made a Count and Senator, he resigned; settling in Moscow with his book and art collections. In 1807 the historian, lt=Nikolai Bantysh Kamensky convinced him that his collections should be donated to the lt=Moscow Main Archives, managed by the Collegium of Foreign Affairs. This was never done. As a result, they were destroyed in 1812, during the Great Moscow Fire. Only a few pieces which had been lent or given to other people survived, including the Laurentian Codex, which had been presented to Emperor Alexander I. He attempted to restore the collection, but acquired very little before his death in 1817, aged seventy two.