Сара Лукас – британ суретшісі, 1988 ж. шыққан жас британ суретшілерінің өкілі. Фотография, мүсін және коллаждар арқылы әзіл-қалжың мен юморды қолданады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі Сара Лукас (1962 жылы туған) – ағылшын суретшісі. Ол 1988 жылы көзге түскен жас британдық суретшілер буынының өкілі. Оның туындыларында көбінесе визуалды қызықтар мен ерсі әзілдер фотосурет, мүсін, коллаж және табылған заттар арқылы бейнеленеді.
English artist
Sarah Lucas (born 1962) is an English artist. She is part of the generation of Young British Artists who emerged in 1988. Her works frequently employ visual puns and bawdy humour by incorporating photography, sculpture, collage and found objects.
Білім
Лукас 1962 жылы Англияның Лондонында дүниеге келген. Ол 16 жасында мектепті бітірмей, 1982–83 жылдары Жұмысшылар колледжінде, 1983–84 жылдары Лондон Баспа колледжінде және 1984–87 жылдары Голдсмитс колледжінде өнерді оқыды. 1987 жылы ол Көркем өнер саласында диплом алды.
Lucas was born in London, England in 1962. She left school at 16, returning to study art at The Working Men's College (1982–83), London College of Printing (1983–84), and Goldsmiths College (1984–87), graduating with a degree in Fine Art in 1987.
Жұмыс
Лукас 1988 жылы Ангус Фейрхерст, Дэмиен Хирст және Гэри Хьюм сияқты заманауи суретшілермен бірге «Фриз» атты топтық көрмеге қатысты. 1990 жылы Лукас Генри Бондпен бірлесіп Шығыс Елінің аулалық көрмесін ұйымдастырды, және ол онда өз жұмыстарын көрсетті. Оның 1992 жылғы алғашқы екі жеке көрмесі «Барлық әзіл» және «Тақтаға қадалған қасық» деп аталды. 1990-жылдардың басында Лукас адам денесін алмастыру үшін жиһазды пайдалана бастады, көбінесе оны жыныстық ерекшеліктермен байланыстырып, әжуалық ойынға салды. Портикуста Георг Герольд ұйымдастырған көрмеге арналған «Табиғаттағыдай» (1994) жұмысы – матрас, шелек, екі қарбыз, апельсиндер және қияр сияқты заттардан құралған жиынтық, олар еркек және әйел дене мүшелерін елестетеді. 1993 жылы жарты жыл бойы Лукас пен суретші әріптесі Трейси Эмин шығыс Лондондағы сауда алаңын жалға алып, онда баспалы кеселерден бастап, ұрандары бар футболкаларға дейін әртүрлі өнер туындыларын жасап, сатуға шығарды. «Иттің баласы» (үстел, футболка, қарбыз және вакуумдық қаптамадағы ысталған балық, 1995) сияқты жұмыстарында ол таблоидтық мәдениетті дайын өнімдер экономикасымен үйлестіреді. Алдыңғы жұмыстарында ол «Sunday Sport» газетінен үлкейтілген беттерді көрсеткен. Мансабы бойы Лукас күнделікті қолданылатын материалдарды (мысалы, жаңа пісірілген жұмыртқаны) пайдаланып, юмор, визуалды ойын және сексуалдық, өлім, ағылшындық және гендерлік метафораларды қолданатын туындылар жасады. Сара Лукас «Суретші – нысан» тәсілімен де танымал, ол бірнеше автопортреттер жасады, мысалы, «Адам дәретханасы қайта қарастырылды» (1998), онда ол дәретханада отырып темекі шегеді. 2000 жылы Sadie Coles галереясында өткен «The Fag Show» жеке көрмесінде ол темекіні материал ретінде пайдаланды, мысалы, «Сигаретпен автопортрет» (2000). 2001 жылы Сара Лукас «Жаңа дін» атты туындысында неоновые түтіктерді қолданды, онда мөлдір табыт күлгін түспен жарықтандырылған. Кейіннен 2004 жылы оны Джордж Майкл сатып алды. Лукастың 2006 жылғы «Персеваль» мүсіні – нақты өлшемдегі қоладан жасалған ат пен арба, ол Лондонның Каллум көшесінде орналасқан. 2011 жылы The Guardian газетінде жарияланған мақаласында Аида Эдемариам «Лукас – жас британдық суретшілердің ең еркелегі, ол тойға қатысып, сонымен қатар провокациялық және кейде шынайы шоқтандыратын өнер тудырды» деп жазды. 1996 жылы ол BBC-нің «Екі қарбыз бен сасыған балық» атты деректі фильмінің тақырыбы болды.
Lucas was included in the 1988 group exhibition Freeze along with contemporary artists including Angus Fairhurst, Damien Hirst, and Gary Hume. In 1990, Lucas co organized the East Country Yard Show with Henry Bond, in which she also exhibited. Her first two solo exhibitions in 1992 were titled The Whole Joke and Penis Nailed to a Board. It was in the early 1990s when Lucas began using furniture as a substitute for the human body, usually with crude genital punning. Created for a show organised by fellow artist Georg Herold at Portikus, Au Naturel (1994) is an assemblage of objects—a mattress, a bucket, a pair of melons, oranges and a cucumber—that suggest male and female body parts. For six months in 1993, Lucas and fellow artist Tracey Emin rented a retail space in east London, The Shop, where they made artworks, ranging from printed mugs to T shirts with slogans, and put them on sale. In works such as Bitch (table, T shirt, melons, and vacuum packed smoked fish, 1995), she merges tabloid culture with the economy of the ready made. In earlier work, she had displayed enlarged pages from the Sunday Sport newspaper. Through her career, Lucas has continued to appropriate everyday materials (including, for example, freshly made fried eggs) to make works that use humour, visual puns and sexual metaphors of sex, death, Englishness and gender. Sarah Lucas is also known for her 'Artist as Subject' approach where she produced a series of self portraits, such as Human Toilet Revisited, 1998, a colour photograph in which she sits on a toilet smoking a cigarette. In her solo exhibition The Fag Show at Sadie Coles in 2000, she used cigarettes as a material, as in Self portrait with Cigarettes (2000). And in 2001, Sarah Lucas used Neon tubes for her artwork 'New Religion' in which a transparent coffin has been lit up violet. It was later acquired by George Michael in 2004. Lucas' 2006 sculpture of a life size bronze horse and cart, Perceval, is situated in Cullum Street, London. Writing in The Guardian, in 2011, Aida Edemariam said that "Lucas was the wildest of the Young British Artists, partying hard and making art that was provocative and at times genuinely shocking." In 1996, she was the subject of a BBC documentary, Two Melons and a Stinking Fish.
Көрмелер
Лукастың алғашқы жеке көрмесі 1992 жылы Лондонның оңтүстігіндегі суретшілер басқаратын City Racing галереясында, ал 1995 жылы Нью-Йорктегі Барбара Гладстон галереясында өтті. Роттердамдағы Бойманс ван Бюнинген мұражайында, Франкфурттағы Portikus галереясында, Кельндегі Людвиг мұражайында, сондай-ақ Цюрихтің Kunsthalle, Гамбургтегі Kunstverein және Tate Liverpool мұражайларындағы жеке көрмелері, дәстүрлі емес кеңістіктерде өткен көрмелермен бірге жүрді – 1997 жылы «Заң» үшін бос кеңсе ғимараты, 1999 жылы Берлиндегі қолданыстан шығарылған пошта депосы, ал 2000 жылы Фрейд мұражайында «Рахат принципінен тыс» деп аталатын инсталляция. Лукастың туындылары соңғы он жылдықта жаңа британдық өнердің маңызды шолуларына енді, соның ішінде 1995 жылы Миннеаполистегі Уокер өнер орталығындағы «Жарқын! Лондоннан келген жаңа өнер», 1997 жылы Корольдік академиядағы Саатчи коллекциясынан «Сенсация» (Жас британдық суретшілер), және 2000 жылы Tate Britain-дегі «Интеллект – Жаңа британдық өнер». 2003 жылы Сара Лукас Венециядағы 50-ші Халықаралық өнер биенналесіне, Афинадағы «Outlook: Contemporary Art» көрмесіне, сондай-ақ 2004 жылы Tate Britain үшін Ангус Фэрхерст пен Дэмиен Херстпен бірге өткен үш суретшінің көрмесіне қатысты. 2005 жылдың қазанынан 2006 жылдың қаңтарына дейін Tate Liverpool Лукастың туындыларының алғашқы шолу көрмесін ұсынды. 2012 жылы Лукас Саутбанк орталығында Костлер қорының «Бос» атты көрмесіне кураторлық жасады. Бұл жылдық көрмеде түрмедегілердің, ұсталғандардың және бұрын сотталғандардың туындылары көрсетіледі. Көрменің тақырыбы «50» болды, бұл Костлер қорының 50 жылдығын және Лукастың сол кезде 50 жасқа толуын еске салды. 2013 жылы Шығыс Лондондағы Уайтчепель галереясында Лукастың туындыларының ретроспективасы өтті. 2015 жылы Сара Лукас «SCREAM DADDIO» туындысымен 56-шы Венеция биенналесінде Ұлыбританияны өкілдік етті. Көрмені орнату кезінде оның жақын досы Дон Браун онымен сұхбат жүргізді. Лукас көрме үшін жаңа мүсіндік туындылар жасады, соның ішінде «This Jaguar's Going to Heaven» (2018) – 2003 жылғы Jaguar X Type машинасының артқы жартысы өртеліп, алдыңғы жартысы темекілермен жабысқан, және «VOX POP DORIS» (2018) – бетоннан құйылған он бір фут биіктігіндегі платформалы буттар. Көрме 2019 жылдың маусым айында Лос-Анджелестегі Хаммер мұражайына көшті. Австралияның Ұлттық галереясының 2021/22 жылғы «Менің атымды білің» көрмесінің екінші бөлімінде Лукастың «Жоба 1: Сара Лукас» инсталляциясы, сондай-ақ оның алғашқы автопортреттерінің бірі – «Банан жеу» көрсетілді. Лукастың көптеген туындылары 2023 жылдың көктемінде Ұлыбританиядағы Колчестердегі firstsite галереясында өткен «Үлкен әйелдер» көрмесіне қойылды. 2023 жылдың қыркүйегінде оның туындыларының көрмесі Tate Britain-де ашылды.
Lucas had her first solo exhibition in 1992 at City Racing, an artist run gallery in south London, and her first solo show in New York at the Barbara Gladstone Gallery in 1995. One person museum exhibitions at Museum Boymans van Beuningen in Rotterdam, at Portikus in Frankfurt, at Museum Ludwig in Cologne and at Kunsthalle Zürich, Kunstverein am Hamburg and Tate Liverpool have accompanied exhibitions in less conventional spaces—an empty office building for The Law in 1997, a disused postal depot in Berlin for the exhibition Beautiness in 1999, and an installation at the Freud Museum called Beyond the Pleasure Principle in 2000. Lucas's work has been included in major surveys of new British art in the last decade including Brilliant!—New Art From London at the Walker Art Center, Minneapolis, in 1995, Sensation (Young British Artists from the Saatchi Collection at the Royal Academy in 1997), and Intelligence—New British Art, 2000, at Tate Britain. In 2003, Sarah Lucas participated in the 50th International Biennale of Art in Venice, Outlook: Contemporary Art in Athens, and In A Gadda Da Vida, a three person exhibition for Tate Britain with Angus Fairhurst and Damien Hirst in 2004. From October 2005 to January 2006, Tate Liverpool presented the first survey exhibition of Lucas's work. In 2012 Lucas curated Free, an exhibition at the Southbank Centre by the Koestler Trust. The annual exhibition displays art works by prisoners, detainees and ex offenders. The theme was '50', to acknowledge the 50th anniversary of Koestler Trust and Lucas was 50 years old at the time. In 2013 the Whitechapel Gallery in East London hosted a retrospective of Lucas' work. In 2015 Sarah Lucas represented Britain at the 56th Venice Biennale with SCREAM DADDIO. She was interviewed by close friend Don Brown during the installation of the exhibition. Lucas has also created new sculptural works for the exhibition, including This Jaguar's Going to Heaven (2018), a severed 2003 Jaguar X Type—the car's back half burned and its front half collaged with cigarettes—and VOX POP DORIS (2018), a pair of eleven foot tall thigh high platform boots cast in concrete. The exhibition traveled to the Hammer Museum in Los Angeles in June 2019. The National Gallery of Australia's 2021 22 Know My Name Exhibition Part Two features the work Installation of Project 1: Sarah Lucas, as well as her first self portraits, Eating a Banana. Numerous works by Lucas feature in the exhibition Big Women at the firstsite gallery in Colchester in the UK in Spring 2023. In September 2023 an exhibition of her work opened at the Tate Britain.
Феминисттік түсіндіру
Лукас өзінің туындыларында жиі сынға салынған юморды қолданады, бұл конвенцияларды сұраққа салу және күнделікті өмірдің абсурдтығын көрсету үшін жасалады. Лукастың ең танымал туындыларының бірі – «Екі қуырылған жұмыртқа және кебаб» – дәстүрлі натюрмортты пародиалайды және феминист Джуди Чикагоның «Кештегі дастарқан» атты әйгілі туындысымен ұқсастықтарды тудырады. Феминистік сыншылар Лукасты әйел денесі мен көруге құштарлық туралы талдау жұмыстары арқылы әйел суретшілерді өнер тарихының канонына енгізуге тырысады деп сипаттайды. Лукас еркек құрылымдарын жиі пайдаланып, олардың мәнін ашады және талдайды. Лукас Ханна Уилк, Синди Шерман және Рейчел Уайтрид сияқты феминист суретшілердің өнер мұрасын жалғастырса да, оның көркем тілі әйелдік бейнені мағынасынан айырып, оны «феминистік өнер» деген анықтамадан шығарады. Оның идеялары таныс формалар арқылы немесе оның өзі құраған мифтік фантазиялар арқылы дамып, өзгеріп отырады. Ол Солтүстік Лондонның Холлоуэй ауданындағы тұрғын үйлерде өсті, бірақ ата-анасымен бірге басқа үйлерге жиһазды көру үшін жиі баратын.
Lucas frequently employs a critical humour in her work in order to question conventions and highlighting the absurdity of the everyday. One of Lucas' most famous works Two Fried Eggs and Kebab, parodies the traditional still life and evokes similarities between itself and feminist Judy Chicago's infamous piece The Dinner Party. Feminist reviews often describe Lucas as attempting to add female artists into the canon of art history through her analytical work that predominantly discusses the female body and voyeurism. Lucas frequently appropriates masculine constructions to confront and dissect their nature. While Lucas continues the artistic legacy of feminist artists such as Hannah Wilke, Cindy Sherman, and Rachel Whiteread, her visual language empties femininity of meaning and thus removes her from such a clear 'feminist art' title. Whether it is through recognizable forms or her own mythologized fantasies, her ideas constantly build and transform. She grew up in an estate in Holloway, north London, though she frequently accompanied her parents to other homes to "ogle the furniture."
Жас британдық суретшілер
Жас британдық суретшілер (YBAs) деп те аталады, брит суретшілер немесе бриттарт – 1988 жылы бірге көрме өткізе бастаған британдық суретшілер тобы. Топты Дэмиен Хирст ұйымдастырды, оған Ангус Фейрхерст, Майкл Лэнди, Кристин Борланд, Трейси Эмин, Корнелия Паркер және Гэри Хьюм кіреді. Бұл топ материалдар мен процестерге ашықтығы, соққы беру тактикасы және кәсіпкерлік көзқарасымен танымал болды. Олардың алғашқы "Freeze" көрмесінде Дэмиен Хирст, Сара Лукас, Ангус Фейрхерст және Майкл Лэндидің жұмыстары қойылды, олардың барлығы сол кезде Голдсмитс өнер колледжінің студенттері болған. "Жас британдық суретшілер" терминін 1992 жылдың мамыр айында Майкл Коррис Artforum журналында қолданды. YBA аббревиатурасы 1996 жылы Art Monthly журналында жарияланғанға дейін пайда болған жоқ. Бұл терминдер топтың танымал брендіне айналды және олардың өнерінің "көтере аламын" деген рухын көрсете білді.
Young British Artists (YBAs) also known as the Brit artists or the Britart, are a group of British artists who in 1988 began to exhibit together. The group was organized by Damien Hirst and includes Angus Fairhurst, Michael Landy, Christine Borland, Tracey Emin, Cornelia Parker, and Gary Hume. The group became famous for their openness to materials and processes, shock tactics and entrepreneurial attitude. Their first exhibition Freeze included the work of Damien Hirst, Sarah Lucas, Angus Fairhurst, and Michael Landy while they were all still students at Goldsmiths College of Art. The term "Young British Artists" was coined in May 1992 by Michael Corris in Artforum. The acronym YBA wasn't created until 1996 when it was published in Art Monthly magazine. The terms became the brand for the group and showcased the "can do" spirit their art entailed.
Галереяда бейнелеу
Лукас Лондонның Sadie Coles HQ, Нью-Йорктің Barbara Gladstone және Берлиннің Contemporary Fine Arts (CFA) галереяларымен өкілдік етіледі.
Lucas is represented by Sadie Coles HQ, London, Barbara Gladstone, New York, and Contemporary Fine Arts, Berlin (CFA).