Кіріспе

Құранның 5-ші тарауы – Ал Маида (ٱلْمَائدَة; 'Дастарқан') – Құранның 120 аяттан тұратын бесінші тарауы. Аянның уақыты және контексті бойынша, бұл тарау Мединелік тарау саналады, яғни Меккеде емес, Мединеде түскен деп есептеледі. Тараудың тақырыптарына тыйым салынған жануарлар, Иса мен Мұсаның миссиялары кіреді. 90-шы аятта "нәшіелі ішімдікке" тыйым салынған. 8-ші аятта: "Бір елге деген жек көру сезімі сізді әділетсіздікке жетелемесін" делінген. Ал-Таблиғтің 67-ші аяты Қоштасу Саяхаты мен Ғадир Хумға қатысты. Адам өлтіруді айыптау үшін аяттар келтірілген, мысалы: "Кім бір адамды өлтірсе, ол бүкіл адамзатты өлтіргенмен тең, ал кім бір адамды құтқарса, ол бүкіл адамзатты құтқарғанмен тең болады". Осы формулировка Санхедриндегі Мишнада да кездеседі. Дегенмен, "Мозаика" журналының бір авторы бұл сәйкестіктің Құранның яһудилікті сынауының бір бөлігі екенін көрсететін дәлелдер келтіреді, сондай-ақ ерте мұсылмандар осы контекстті білгенін айтады.

33 Хираба өлеңдері

Құранның әл-Маида сүресіндегі бұл аят Хираба аяты (ayat al hiraba) деп аталады. Ол «Аллаға және Оның елшісіне қарсы соғысып, жер бетінде дұрыссыздық таратуға тырысып жүргендерге» арналған жазаны белгілейді: Сөздік зат есім түрі (яғни, хираба) ислам құқығының классикалық және қазіргі кітаптарында жиі қолданылады, бірақ хираба сөзі де, хираба түбірлі етістігі де Құранда кездеспейді. (Құранда «юхарибуна» түрі қолданылады.) Ерте ислами деректеріне сәйкес, бұл аят Урайна тайпасының бірнеше мүшесі мұсылмандардың мүлкін ұрлау үшін исламға кіргендей болып, оларды дінге үйрету үшін жіберілген жас шабандозды өлтіргеннен кейін түсірілген. Дегенмен, аяттың кең және күшті тіліне байланысты, Омейядтардан бастап түрлі мемлекеттік өкілдер оның жалпы көтерілісшілерге де қатысты екенін мәлімдеді. Хрб түбірінің бастапқы мағынасы – біреудің байлығын немесе мүлкін тонау, сондай-ақ соғысу немесе күнәлі амал жасау. Құран осы мағыналардың екеуін де білдіреді және .

51 Яһудилер мен христиандарды дос, дос деп қабылдамаңдар!

Уа, иман келтіргендер! Яһудилер мен христиандарды өздеріңе қамқоршы етпеңдер, олар өздерінің қамқоршылары. Кім осылай істесе, ол олардың қатарынан болады. Әлбетте, Аллаһ залымдарды тура жолға сала қоймайды. Кейбір діншіл қаталдар осы сияқты аяттарды мұсылман еместермен жақын қарым-қатынас жасауды айыптау және мұсылман еместерге мұсылман елдерін басқаруға тыйым салу үшін пайдаланды. Алайда, басқа мұсылман ғалымдары, мысалы, Шафи Усмани, бұл аят тек "Исламның ерекше белгілерін" ұмытырлықтай "шексіз жақындыққа" тыйым салады, ал әділ қарым-қатынастарға рұқсат етіледі деп санайды. Ғамиди өзінің Исламның «Итмам әл-Хужжа» түсіндірмесінде осы аятты тек Мұсылман Пайғамбарымыздың заманындағы яһудилер мен христиандарға ғана қатысты деп шектейді. Тағы бір пікір бойынша, бұл аят тек соғыс ашуға дайын тұрған мұсылман емес адамдар туралы айтылған. 51-аят Санадағы кітапта сақталған.

54-ші тармақ

Уа, иман келтіргендер! Егер сендердің араларыңнан біреу дінінен шығып кетсе, Алла оның орнына Өзін жақсы көретін және Өзі жақсы көретін басқа адамдарды келтіреді. Олар иман келтіргендерге шапағатты, кәпірлерге қатаң, Алла жолында күреседі және ешкімнен сөкпеуді қажет етпейді. Бұл – Алланың кеңшілігі. Ол кімді қаласа, соған береді. Алла – аса жомарт, толық білуші. Кейбір хадистерде 54-аяттағы «жақсы көрілетін» адам – Әбу Муса әл-Аш’ари деп есептеледі. 54-аят Санадағы кітапта сақталған.

82-аят

82-аятта былай делінген: «Шын мәнінде, сен адамдардың арасында иман келтіргендерге ең жақын болмайтын, ең жауы келетіндері – яһудилер және ширк жасайтындар. Ал иман келтіргендерге ең жақын, ең сүйіспеншілікпен келетіндері: «Біз – христианбыз» дейтіндер».

90 - тармақ

90-аятта: "Әй, сенушілер! Шұбат, құмар, сенімсіздік пен тағдырды бұйыру үшін арнау – барлығы шайтанның жасаған жамандықтары. Сондықтан олардан қашық болыңыз, әрі сәттілікке жетесіздер." Бұл – мұсылмандар үшін арақ-шарап пен құмар ойындардан аулақ болу туралы Құрандағы нақты үкім.