Битлздің "Paperback Writer" әні

Кіріспе

1966 жылғы Beatles тобының әні

"Paperback Writer" – ағылшын рок тобы Beatles-тың әні. Ән негізінен Пол Маккартни жазған, ал авторлық құқығы Леннон-Маккартни серіктестігіне тиесілі. 1966 жылдың мамыр айында бұл ән олардың он бірінші синглының A жағы ретінде жарық көрді. "Paperback Writer" Ұлыбритания, АҚШ, Ирландия, Батыс Германия, Австралия, Жаңа Зеландия және Норвегиядағы сингл тізімдерінде бірінші орынға шықты. АҚШ Billboard Hot 100 тізімінде ән екі апта бойы көшбасшы болды, бірақ Фрэнк Синатраның "Strangers in the Night" әні осы үзіліске себеп болды. "Paperback Writer" Beatles тобының 1966 жылғы соңғы гастрольдік турнесінде орындалған соңғы жаңа ән болды.

Негізгі деректер мен ойлар

"Paperback Writer" әнін негізінен Пол Маккартни жазды, ол әннің сөздерін Лил тәтесі берген сынға негіздеді. 1966 жылы Маккартни былай деді: "Көп жыл бұрын Лил тәтем маған: "Неге сен әрқашан махаббат туралы әндер жазасың? Мысалы, ат туралы немесе саммит туралы немесе қызықтырақ нәрсе туралы жаза алмайсың ба?" деді. Сондықтан мен: "Жарайды, Лил тәте" деп ойладым". Radio Luxembourg DJ Jimmy Savile еске алғандай, әнге шабыттанған идея Маккартниге концерт алаңында, тәтесінің сұранысын есінде ұстап, Ринго Старр кітап оқып отырғанын көргенде туды және ол кітап туралы ән жазуға ниеттенгенін мәлімдеді. Әннің мәтіні – болашақ автордың баспаға жолдаған хаты түрінде жазылған. Маккартни әнді Джон Леннонмен бірге 1966 жылдың сәуірінде, "Revolver" альбомының жазу кезінде, EMI компаниясының жаңа Beatles синглын шығару туралы талабына жауап ретінде аяқтады. "Paperback writer" фразасының ырғақтық мүмкіндіктеріне қызыққан Маккартни әннің негізін Лондоннан Леннонның Суррейдегі үйіне бір сағаттық сапар барысында ойлап тапты. Сол жылы NME журналисі Алан Смитпен сұхбаттасқанда Маккартни өзі мен Леннонның ән мәтінін "Dear Sir or Madam" деген сөздермен басталатын хат түрінде жазғанын, бірақ ән нақты адамдардан шабыттанбағанын айтты. Дегенмен, 2007 жылы The New Yorker журналында Маккартни 1965 жылы Daily Mail газетінде "мүмкін Мартин Амис" (сол кезде жасөспірім болған) туралы оқығаннан кейін ән жазуды бастағанын мәлімдеді. Daily Mail Леннонның үнемі оқитын газеті болды және Леннон мен Маккартни әндер жазып жатқанда оның нұсқалары Леннонның Уэйбридждегі үйінде болды. Махаббат тақырыбынан басқа, Маккартни бір ғана, өзгермейтін аккордпен сүйенген әуенді жазуды жоспарлаған. "Джонмен бірге біз "Long Tall Sally" сияқты бір нотадан тұратын әндерді орындағымыз келді. Біз "The Word" әнінде оған жақын болдық. Маккартни "Paperback Writer" әнінде бұл мақсатына толыққанды жете алмағанын айтты, себебі әннің куплеті G нотасында соңына дейін сақталады, содан кейін C нотасында тоқтайды. 1972 жылы Hit Parader журналына берген сұхбатында Леннон "Paperback Writer" әнін негізінен Маккартни жазғанын айтты: "Менің ойымша, мен кейбір мәтіндерді жазуға көмектескен шығармын. Иә, көмектестім. Бірақ бұл негізінен Полдың әуені еді". 1980 жылы Леннон "Paperback Writer" әнін "Day Tripper-дің ұлы" деп сипаттады, яғни бұл қатты, дыбысты гитарада гитаралық соққысы бар рок-н-ролл әні, бірақ бұл Полдың әні.

"Paperback Writer" was largely written by Paul McCartney, who based the lyrics on a challenge made to him by his Aunt Lil. McCartney said in 1966: "Years ago, my Auntie Lil said to me, 'Why do you always write songs about love all the time? Can't you ever write about a horse or the summit conference or something interesting?' So, I thought, 'All right, Auntie Lil.'" According to Radio Luxembourg DJ Jimmy Savile's recollection, the inspiration for the song came backstage at a concert venue when McCartney, mindful of his aunt's request, saw Ringo Starr reading a book and declared his intention to write a song about a book. The lyrics are in the form of a letter from an aspiring author addressed to a publisher. McCartney completed the song with John Lennon in response to pressure from EMI for a new Beatles single in April 1966, early on in the sessions for the band's Revolver album. Intrigued by the rhythmic possibilities of the phrase "paperback writer", McCartney came up with the framework for the song during his hour long drive from London to Lennon's house in Surrey. Discussing "Paperback Writer" with Alan Smith of the NME that year, McCartney recalled that he and Lennon wrote the lyrics in the form of a letter beginning with "Dear Sir or Madam", but that the song was not inspired by "any real life characters". However, according to a 2007 piece in The New Yorker, McCartney said he started writing the song in 1965 after reading in the Daily Mail about an aspiring author, "possibly Martin Amis" (who would have been a teenager at the time). The Daily Mail was Lennon's regular newspaper and copies were in Lennon's Weybridge home when Lennon and McCartney were writing songs. Aside from deviating from the subject of love, McCartney had it in mind to write a song with a melody backed by a single, static chord. "John and I would like to do songs with just one note like 'Long Tall Sally.' We got near it in 'The Word. McCartney claimed to have barely failed to achieve this goal with "Paperback Writer", as the verse remains on G until the end, at which point it pauses on C.

Lennon told Hit Parader in 1972 that "Paperback Writer" was primarily written by McCartney: "I think I might have helped with some of the lyrics. Yes, I did. But it was mainly Paul's tune." Speaking in 1980, Lennon described "Paperback Writer" as "son of 'Day Tripper' – meaning a rock'n'roll song with a guitar lick on a fuzzy, loud guitar – but it is Paul's song".

Жазу

The Beatles "Paperback Writer" әнін Лондонның EMI студиясында 1966 жылдың 13 және 14 сәуірінде жазды. 14 сәуірдегі жазбаға Beatles Monthly журналының фотографы қатысты, ал EMI инженері Фил Макдональдтың қолжазбалары топтың негізгі трекке овердабтармен жасаған тәжірибелерін тіркеді. Сәйкес аранжировка іздеу кезінде Джордж Харрисон қысқа мерзімге бас-гитараға ауысты, ал продюсер Джордж Мартин Лесли динамигі арқылы жіберілген таки пианино мен Vox Continental органында ойнады, бірақ олардың екеуі де аяқталған тректе сақталмады. "Paperback Writer" әні күшейтілген бас-гитара дыбысымен ерекшеленеді, бұл Леннонның белгілі бір Уилсон Пикетт пластинкасындағы бас дыбысының Beatles пластинкаларындағыдан неге жоғары екенін білу талабына жауап ретінде жасалды. Кейіннен Revolver альбомының жазба инженері болып тағайындалған Джефф Эмерик былай деді: "'Paperback Writer' бас дыбысының толыққанды қызығушылығын алғаш рет осы тректе естідім. Пол басқа бас-гитара, Rickenbacker ойнады. Содан кейін біз оны дыбыс қабылдағышты микрофон ретінде пайдалану арқылы одан әрі күшейттік. Оны бас динамиктің тікелей алдына орналастырдық, ал екінші динамиктің қозғалмалы мембранасы электр тогын тудырды". Маккартнидің ойнауы бұрынғы тректерге қарағанда әуенді және серпінді болды. Маккартнидің сөзіне сүйенсек, тректегі үйлесімді вокалдар жазба кезінде жасалған. Мартин кейінірек былай деді: "Әннің өзінің құрылымы және қосымша дауыстардың баяу, контрапункттік бөлімдері – мұндай нәрсе бұрын ешкім жасаған емес". Үшінші куплеттің қосымша дауыстарында Леннон мен Харрисон француз балалар әнінің атауын "Frère Jacques" деп айтады. Эмерик "Paperback Writer" / "Rain" синглінің осы уақытқа дейін шығарылған басқа Beatles жазбаларынан гөрі қаттырақ кесілгенін, бұл мастеринг процесінде қолданылған "Automatic Transient Overload Control" деп аталатын жаңа құралдың арқасында болды, ол EMI техникалық бөлімінде жасалған.

Жылжыту

Британияда әнді жарнамалау үшін Битлз тобының шикі ет және кесілген қуыршақтармен көршілес суреті жарияланды. Бұл фотосурет кейіннен, болғаны біршама уақытқа, АҚШ-та «Yesterday and Today» альбомының мұқабасы ретінде пайдаланылды және осы ретте «қасапшы мұқабасы» деп аталды. Америкадағы синглдің мұқабасында Битлз тобының тіріде ойнап тұрған суреті көрсетілді, бірақ Леннон мен Харрисонның бейнелері сол қолмен ойнап жатқандай көрінді. Майкл Линдсей Хогг 1966 жылдың 19 және 20 мамырында әнге арналған төрт жарнамалық фильмді түсірді. Бірінші күні олар 5 маусымда көрсетілген «The Ed Sullivan Show» үшін EMI студиясында түсті қойылымды және британдық теледидар үшін екі қара-ақ қойылым клипін жазды. Соңғысы «Ready Steady Go!» және «Thank Your Lucky Stars» бағдарламаларында 3 және 25 маусымда көрсетілді. Битлз сонымен қатар Эд Салливанға жеке таныстырылым түсірді, олардың беттері «қасапшы мұқабасының» түсті үлгілерінің артында жасырылған. 20 мамырда Лондонның батысындағы Чизвик-хауста екінші түсті фильм түсірілді. Битлз әнді мимикамен орындады, олар мүсіндер бағында және үйдің ауласындағы консерваторияда көрсетілді. Клип алғаш рет 2 маусымда BBC телеарнасының «Top of the Pops» бағдарламасында қара-ақ түсірілімде көрсетілді. 20 мамырдағы промо-клип Битлздің 2015 жылғы «1» видеожинағына енгізілді, ал 19 мамырдағы түсті фильм мен 20 мамырдағы фильм жинақтың «1+» деп аталатын үш дискілік нұсқасына енгізілді. Битлз 16 маусымда «Paperback Writer» және «Rain» әндерін орындап, «Top of the Pops» бағдарламасына қатысты. Бұл теледидардағы көрініс – Битлз тобының сол дәуірдегі BBC-дің флагмандық поп-музыкалық шоуындағы жалғыз «жеке» қатысуы – кейіннен BBC-дің қайта пайдалану үшін қымбат видеотаспаны жою әдетіне байланысты жоғалып кетті, бұл корпорацияның түпнұсқа көшірмесін табуға тырысуына әкелді. 2019 жылы коллекционер орындаудың 11 секундтық бөлігін тауып алды, ал сол жылдың соңында 92 секундтық ұзақ фрагмент табылды.

Шығару және қабылдау

"Paperback Writer" әні АҚШ-та Capitol Records компаниясымен 30 мамыр 1966 жылы 5651 каталогтық нөмірмен және "Rain" әні B-жағы ретінде шығарылды. Ұлыбританияда EMI Parlophone лейблі арқылы 10 маусымда R 5452 каталогтық нөмірмен жарық көрді. Бұл The Beatles-тің 1965 жылғы желтоқсандағы "Day Tripper" / "We Can Work It Out" қос A-жақты синглінен кейін Ұлыбританиядағы алғашқы жаңа синглі болды. 1 мамырдағы NME Pollwinners концертіндегі қысқа өнер көрсетуден басқа, жаңа жазбаның жарнамалауы жыл басынан бергі топтың алғашқы қоғамдық белсенділігінің белгісі болды. NME үшін жазған мақаласында Дерек Джонсон "Paperback Writer" әнінің "күшті қарқынмен ойнайтынын" айтты, ал Маккартнидің жетекші вокалын "таңғажайып әндермен күшейтілгенін" атап өтті. Ол Старрдың "барабан таяқтарымен соғуын" жоғары бағалап, "темптің кенеттен үзілуі әсерді күшейтеді" деген қорытынды жасады. Disc and Music Echo журналында Пенни Валентайн әннің "тамаша би биі" бар екенін және "үзіліс барабандары мен құлпыратын серфинг хоры" арқасында "өте тартымды" екенін мәлімдеді. Record Worlds сыншысы жаңа Beatles синглінің шығуымен "күрес басталғанын" жазды және топтың "көрнекті электрондық эффекттерді тиімді пайдалануын" атап өтті, ал Cash Box тобының "хит" синглдерін оңай жалғастыратынын болжады және A-жағын "шығармашылыққа шақыру туралы жұқпалы қайталанатын рифпен ритмді, пульсациялық ода" деп сипаттады. Автор Питер Доггеттің сөзіне сүйенсек, басым пікір көбінесе көңілі толмау және оны "әуесқойлық, мағынасыз нәрсе" деп қарау болды. The Beatles: An Illustrated Record кітабында жазған NME сыншылары Рой Карр мен Тони Тайлер "Paperback Writer" әнін "Битлз тобының барлық жағынан мақтау алмаған алғашқы синглі" деп сипаттап, "бәлкім, тым ақылды" екенін айтты, сын-ескертпелер "лириканың тривиальдығына және әлем The Word-ті күтіп тұрғанда Битлздің "әндер жазушылар болып көрінуіне" қатысты болды. Топтың сыртқа қарай тартымсыздығы көптеген жанкүйерлерін ашуландырды, олар Record Mirror журналына топтың жаңа музыкасын сынап жазды. Ұлыбритания музыка баспасөзі де синглдің жарнамасына наразылық білдірді, онда екінші "қасапшы" суреті Disc and Music Echo мұқабасында толық түсте "Beatles: қандай кесіп-пишім!" деген тақырыппен жарияланды. Автор Николас Шаффнердің айтуынша, бұл сурет "бір қарт журналисті американдық "нашар юморды" Ұлыбританияға әкелуге қарсы наразылық білдіруге итерді". Битлздің мәртебесі соншалық, олар "Day Tripper" / "We Can Work It Out" сияқты, сингл бірден Ұлыбританияның барлық сатылым кестелерінде көшбасшы бола алмаған кезде баспасөз тарапынан қатаң тексерілді. Record Retailer кестесінде (кейіннен Ұлыбританияның сингл кестесі ретінде қабылданды) "Paperback Writer" Фрэнк Синатраның "Strangers in the Night" әнінен кейін екінші орынға ие болды, ал келесі аптада көшбасшылыққа ие болды. Melody Maker құрастырған ұлттық кестеде ән 1-орында тұрып, барлығы төрт апта бойы сол орында қалды. Ішкі экономиканың нашарлауына қарамастан, елдің музыка арқылы экспорттық көрсеткіштері жоғары болғандықтан, Ұлыбританиядағы рекордтық сатылымдар 1962 жылғы "Love Me Do" әнінен бері Битлз әндерінің ең төменгі көрсеткіші болды. АҚШ-та "Paperback Writer" Billboard Hot 100 тізімінде екі апта бойы бірінші орынды иеленді. Ол Rolling Stones тобының "Paint It Black" әнін ығыстырып, содан кейін Синатраның синглі бір аптаға көшбасшылықты қайтарып алды, бірақ ән қайтадан 1-орынға ие болды. 14 шілдеде Американың жазба индустриясы қауымдастығы оны алтын пластинка ретінде мойындады. Сингл Австралия, Батыс Германия және әлемнің көптеген елдерінде де көшбасшылықты иеленді. Әннің жарық көруі Лондонның АҚШ БАҚ-тарымен халықаралық мәдениеттің "Swinging City" ретінде аталып жүрген кезімен сәйкес келді. 1960 жылдар туралы кітабында әлеуметтік тарихшы Артур Марвик Битлздің "британдық қоғамның бұрын-соңды көрінбеген бөліктерінің көрінуі мен белсенді болуын" бейнелейтін құбылыстың танымал бейнесін көрсететінін айтады және "Paperback Writer" әні "индивидуалистік кәсіпорынның жаңа толқынын" ең жақсы көрсетеді. "Paperback Writer" әні Битлз тобының 1966 жылғы турнелік тізіміне енген жалғыз жаңа ән болды. Алайда, студиялық жазбаның көп қабатты вокалды әсерін қайта жасай алмауы топ үшін ұят болды. Битлздің кейіптері мен дыбыстарын қалыптастырумен қатар, Monkees тобы "Paperback Writer" әнін өздерінің дебюттік синглі "Last Train to Clarksville" әнінің негізі ретінде пайдаланды.

"Paperback Writer" was issued as a single in the US by Capitol Records on 30 May 1966, with the catalogue number 5651 and "Rain" as the B side. The UK release, on EMI's Parlophone label, took place on 10 June, with the catalogue number R 5452. It was the Beatles' first UK single since the "Day Tripper" / "We Can Work It Out" double A side in December 1965. Other than their brief performance at the annual NME Pollwinners Concert on 1 May, promotion for the new record was also the first sign of public activity by the band since the start of the year. Reviewing the single for the NME, Derek Johnson said that "Paperback Writer" "swings along at a thundering pace", with McCartney's lead vocal "aided by some startling chanting". He admired Starr's "cymbal bashing" and concluded, "those sudden breaks in tempo help to increase the impact." In Disc and Music Echo, Penny Valentine said the song had a "marvellous dance beat" and was "very striking" due to its "break up drumming and ethereal surf chorus". Record Worlds reviewer wrote that with a new Beatles single, "the rush is on", and commented on the band's use of "interesting electronic effects to good effect", while Cash Box predicted that the group would easily continue their run of "blockbuster" singles and described the A side as "a rhythmic, pulsating ode with an infectious repeating riff all about the creative urge". The more widely held view was one of disappointment, according to author Peter Doggett, and dismissal as "a brash, insubstantial throwaway". Writing in The Beatles: An Illustrated Record, NME critics Roy Carr and Tony Tyler described "Paperback Writer" as "the first Beatles single to receive less than universal acclaim", saying that it was "perhaps a trifle too 'clever'" and criticism was focused on "the triviality of the lyric and a slight nagging suspicion that the Beatles were playing at 'being songwriters' at a time when the world was waiting for The Word". The band's apparent aloofness also alienated many of their fans, who wrote into Record Mirror to disparage the group's new music. The UK music press were similarly offended by the ads for the single, which included a second "butcher" photo appearing in full colour on the cover of Disc and Music Echo, accompanied by the caption "Beatles: What a Carve Up!" In author Nicholas Schaffner's description, this image led "one crusty columnist to rail against the importation of American 'sick humor' into the United Kingdom". Such was the Beatles' status, they were scrutinised in the press when, like "Day Tripper" / "We Can Work It Out", the single failed to top all of the UK's sales charts straightaway. On the Record Retailer chart (subsequently adopted as the UK Singles Chart), "Paperback Writer" entered at number 2, behind Frank Sinatra's "Strangers in the Night", before taking the top position the following week. On the national chart compiled by Melody Maker, the song debuted at number 1, remaining there for a total of four weeks. Amid a climate of failing domestic economy, despite the country's strong exports through music, the record's UK sales were the lowest for any Beatles single since "Love Me Do" in 1962. In the US, "Paperback Writer" topped the Billboard Hot 100 for two non consecutive weeks. It replaced the Rolling Stones' "Paint It Black" and was then deposed by Sinatra's single for a week before returning to number 1. It was certified as a gold record by the Recording Industry Association of America on 14 July. The single also topped the charts in Australia, West Germany and many other countries around the world. The song's release coincided with London being feted by the US media as the "Swinging City" of international culture. In his book on the 1960s, social historian Arthur Marwick says the Beatles represented the popular image of a phenomenon in which "hitherto invisible swathes of British society became visible and assertive" and "Paperback Writer" was the song that best conveyed "the new class defying tide of individualistic enterprise". "Paperback Writer" was the only new song the Beatles included in their 1966 tour setlist. Their inability to reproduce the layered vocal effect of the studio recording was a source of embarrassment for the group, however. In addition to moulding their characters and sound on the Beatles, the Monkees used "Paperback Writer" as the basis for their debut single, "Last Train to Clarksville".