Исландияда рок-н-ролл тарихы: 1950-жылдардан бастап музыкалық әсер, Tony Crombie & His Rockets концерті, алғашқы исланд группалары – City, Disco, Lúdó.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рок-н-ролл – бүкіл әлемге, оның ішінде Солтүстік Атлантика мұхитындағы Исландия аралына тараған американдық танымал музыка стилі.
Rock and roll is a style of popular American music which has spread around the world, including to the North Atlantic island nation of Iceland.
Тарих
Рок 1950 жылдардың ортасында аралға келді. Роктың танымалдылығы келесі бірнеше жылда тұрақты түрде өсті. Бұл толқын 1957 жылдың мамырында Тони Кромби және оның Rockets тобының гастрольдерімен жетегіне жетті. Дегенмен, өзіндік стилі бар бірнеше топ пайда болды, олардың ішінде City, Disco және Lúdó болды. 1930 жылдан 1980 жылдардың ортасына дейін Исландияда радио хабар тарату мемлекеттік монополия болып табылды, ол рок музыкасына көп уақыт бермеді. Бірақ осындай жағдайға қарамастан, исландиялық халық мәдениеті сыртқы әлемнен толығымен оқшауланбады. Исландиялық балық аулау кемелері мен коммерциялық ұшақтардың экипаждары Америка, Англия және Германиядан рок пластинкаларын сатып алып, оларды Исландияға әкеліп қайтты. Сонымен қатар, Исландияның Кефлавик қаласындағы АҚШ әскери-теңіз базасында әскерлер үшін радиостанция (радиода AFRS 1484 жиілігі) жұмыс істеді, ол негізінен рок музыкасын ойнатты және Рейкьявик аймағындағы жас исландиялықтардың арасында өте танымал болды, сондай-ақ кем дегенде 1970 жылдардың ортасына дейін исландиялық рок музыкасы үшін маңызды болды. 70-ші жылдардың басындағы диджейлердің арасында Том Викс, Джим Роарк, Карл Филлипс, Рон Смарт, Том Хьюз және Марк Лазар болды. 1964 жылы «Британдық шабуыл» және «Битломания» Исландияға келді, ал Кефлавиктен шыққан Hljómar және Рейкьявиктен шыққан Dátar топтары «The Beatles»-тің исландиялық әріптестері ретінде пайда болды, кейіннен Flowers, Bendix және басқа топтар пайда болды. Шамамен 1969 жылдан бастап исландиялық рок ағылшын тіліндегі кезеңі басталды, Trúbrot, Náttúra және Pelikan сияқты топтар танымал болды. 1973 жылдан 1979 жылға дейін Рейкьявик рок сахнасын прогрессивті рок және фанк топтары, мысалы, Eik және Cabaret (бұл екі топ 1977 жылы Eik деген атпен бірікті) басып алды. 1970 жылдардың ортасы мен соңында Гуннар Þórðarson және Magnús Eiríksson өркендеді, олар исландиялық рок саласын жаңартып, ерекше ұлттық стиль жасады. 1981 жыл шамасында Рейкьявиктен бастау алған панк-рок толқыны пайда болды және дәстүрлі рок музыкасын уақытша ығыстырды, дәл сияқты 1960 жылдардың басында рок джазды ығыстырғандай. 1980 жылдардың ортасы мен соңындағы танымал исландиялық рок-топтарына Grafík және Tobmobile, сондай-ақ Björk қатысқан The Sugarcubes альтернативті рок тобы кірді. 20 ғасырдың соңында және қазіргі уақытқа дейін (2005 жылға дейін) Quarashi тобы рок пен рэптің қоспасымен халықаралық назар аударды; сонымен қатар хард-рок тобы Mínus және пост-рок тобы Sigur Rós та. 1980 жылдардың соңынан бастап қазіргі уақытқа дейін (2005 жылға дейін) Sálin hans Jóns míns немесе жай ғана Sálin тобы исландиялық рок сахнасында белсенді болды.
Rock came to the island beginning in the mid 1950s. Rock's popularity increased steadily over the next few years. This wave peaked with the tour by Tony Crombie & His Rockets in May 1957. A few bands with their own style did emerge, however, including City, Disco and Lúdó. From 1930 until the mid 1980s, radio broadcasting in Iceland was a state monopoly which did not allow much time for rock music. But despite this state of affairs, Icelandic popular culture was not completely isolated from the outside world. Crews of Icelandic fishing boats and commercial aircraft would buy rock records in America, England and Germany and bring them back home to Iceland. Also, the US Navy base in Keflavík, Iceland, operated a radio station for the troops (AFRS 1484 on the radio dial) that mainly played rock music and was very popular with young Icelanders in the Reykjavík area and remained important to Icelandic rock music until at least the mid 1970s. Some of the disc jockeys from the early '70s were Tom Wiecks, Jim Roark, Karl Phillips, Ron Smart, Tom Hughes and Mark Lazar. The British Invasion and Beatlemania arrived in Iceland in 1964, and the indigenous groups Hljómar from Keflavík and Dátar from Reykjavík arose as Icelandic counterparts to The Beatles, later followed by Flowers, Bendix and other bands. Beginning in about 1969, the English language period of Icelandic rock began, with bands like Trúbrot, Náttúra and Pelikan becoming popular. From 1973 to 1979, the Reykjavík rock scene was dominated by progressive rock and funk groups such as Eik and Cabaret (these two groups merged under the name Eik in 1977). The mid to late 1970s saw the rise of Gunnar Þórðarson and Magnús Eiríksson, who revitalized the field of Icelandic rock and created a more distinctive national style. A wave of punk rock based out of Reykjavík occurred in about 1981 and temporarily displaced more traditional rock music, much like rock had displaced jazz in the early 1960s. Notable mid to late 1980s Icelandic rock bands include Grafík and Tobmobile as well as the alternative rock band The Sugarcubes featuring Björk. Towards the end of the 20th century and continuing to the present (2005), the group Quarashi with its mixture of rock and rap has achieved international attention; the same applies to the hard rock group Mínus and the post rock band Sigur Rós. From the late 1980s continuing to the present (2005) the band Sálin hans Jóns míns or just Sálin has had a strong presence on the Icelandic rock scene.