Алтын қарығай (Pseudolarix amabilis) – Қытайға тән, Pinaceae тұқымдасының жапырақты қонысы. Биіктігі, өсу ортасы, және ерекшеліктері туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қарағайлар тұқымдасына жататын жапырақтары күзде түсетін қылқан жапырақты ағаштар түрі.
Species of deciduous conifers in the family Pinaceae
Pseudolarix amabilis – қарағайлар тұқымдасына жататын қылқан жапырақты ағаш түрі. Бұл түр көбінесе алтын шырша деп аталады, бірақ Кетелирия, Абиес және Седруспен жақын туысқандық байланыста болғандықтан, нағыз шырша (Larix) емес. P. amabilis Шығыс Қытайға тән, Оңтүстік Анхуэй, Чжэцзян, Фуцзянь, Цзянси, Хунань, Хубэй және Шығыс Сычуань тауларында өседі. Ең ерте кездескен қалдықтары – Ипрес кезеңінің Алленби формациясынан табылған қысылған қазбалар және Аксель Хайберг аралындағы Буканен көлі формациясынан табылған мумияланған қазбалар.
Pseudolarix amabilis is a species of coniferous tree in the pine family Pinaceae. The species is commonly known as golden larch, but being more closely related to Keteleeria, Abies and Cedrus, is not a true larch (Larix). P. amabilis is native to eastern China, occurring in small areas in the mountains of southern Anhui, Zhejiang, Fujian, Jiangxi, Hunan, Hubei and eastern Sichuan, at altitudes of The earliest known occurrences are of compression fossils found in the Ypresian Allenby Formation and mummified fossils found in the Late Eocene Buchanan Lake Formation on Axel Heiberg Island.
Өсу
Бұл жапырақты қылқан жапырақты ағаш, биіктігіне жетеді, кең конус тәрізді қалың қабығы бар. Жаңа өскіндері екі түрлі, ұзын және қысқа өскіндері болады, қысқа өскіндері шағанның қысқа өскіндеріне ұқсас, бірақ олар тым қысқа емес, жылына шамамен 5 мм-ге ұзарады. Жапырақтары ашық жасыл, 3–6 см ұзындығында және 2–3 мм енінде, астыңғы жағында екі көгілдір стомалық жолағы бар; күзде түскенге дейін жарқын алтын сары түске айналады, сондықтан оған "алтын шаған" деген атау берілген. Жапырақтары спираль бойынша орналасқан, ұзын бұтақтарда кеңінен, ал қысқа бұтақтарда тығыз шоғыр құрайды. Шишалар ерекше, сырттан кішкентай глобус артишокаға ұқсайды, ұзындығы 4–7 см, ені 4–6 см, үшбұрышты қабықшалары бар; олар тозаңданудан кейін шамамен 7 айда піседі, содан кейін (қарағай мен шырша шишалары сияқты) қанатты тұқымдарды шығару үшін ыдырайды. Аталық шишалар, Кетелириядағыдай, бір бүршікте бірнеше шишадан тұратын шатыршаларда пайда болады.
It is a deciduous coniferous tree reaching tall, with a broad conic crown. The shoots are dimorphic, with long shoots and short shoots similar to a larch, though the short shoots are not so markedly short, lengthening about 5 mm annually. The leaves are bright green, 3–6 cm long and 2–3 mm broad, with two glaucous stomatal bands on the underside; they turn a brilliant golden yellow before falling in the autumn, hence the common name "golden larch". The leaves are arranged spirally, widely spaced on long shoots, and in a dense whorl on the short shoots. The cones are distinctive, superficially resembling small globe artichokes, 4–7 cm long and 4–6 cm broad, with pointed triangular scales; they mature about 7 months after pollination, when (like fir and cedar cones) they disintegrate to release the winged seeds. The male cones, as in Keteleeria, are produced in umbels of several together in one bud.
Сипаттамалары
Алтын шырша – саябақтар мен кең бақтар үшін тартымды декоративті ағаш. Нағыз шыршалардан өзгеше, ол жазғы ыстық пен ылғалдылыққа төзімді, АҚШ-тың оңтүстік-шығысында сәтті өседі, ал көптеген шыршалар мен балқарағайлар мұнда өспейді. Еуропада өсімдіктер Жерорта теңізі аймағында, әсіресе Италияның солтүстігінде жақсы өседі; Ұлыбританияда да өседі, бірақ салқын жаздықтарға байланысты өте баяу өседі. Бұл өсімдік Корольдік бау-бақша қоғамының «Бау-бақшалық еңбектерге лайықты» сыйлығымен марапатталған.
The golden larch is an attractive ornamental tree for parks and large garden. Unlike the true larches, it is tolerant of summer heat and humidity, growing successfully in the southeastern United States where most larches and firs do not succeed. In Europe growth is most successful in the Mediterranean region with notable specimens in northern Italy; further north in the United Kingdom it will grow, but only very slowly due to the cooler summers. This plant has gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.