Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пиренополис – Бразилияның Гойас штатында орналасқан қала. Ол сарқырамаларымен және португалдық отаршылдық архитектурасымен, сондай-ақ Пасхадан кейін 45 күн өткен соң өтетін Festa do Divino Espírito Santo атты жылқыға мініп өтетін фестивалімен әйгілі.
Pirenópolis is a town located in the Brazilian state of Goiás. It is known for its waterfalls and Portuguese colonial architecture, and a popular festival involving mounted horses called Festa do Divino Espírito Santo which takes place 45 days after Easter.
Тарих
Пиренополис тарихы 1727 жылы Минас де Носса Сеньора до Росарио де Мея Понте деген атпен қаланғаннан басталады, Мея Понте (жартылай көпір), себебі Алмас өзеніндегі көпірдің жартысы су тасқынынан қирады. Алғашқы отарлаушылар португалдар болды, олар Рио-дас-Алмаста оңай табатын алтынды іздеп келді. 1750 жылдан 1800 жылға дейін алтын дәуірі болды, сол кезде төрт шіркеу салынды және Пиренополис Вила Боамен (қазіргі Гояс қаласы) провинцияның ең бай қаласы атану үшін бәсекелесті. 1800 жылдан кейін алтын өндірісі төмендеді және халықтың бір бөлігі эмиграцияға кетті. Сауда жолдары Анаполиске ауысқаннан кейін қала экономикалық тұрғыдан оқшауланды. Провинцияның алғашқы газеті, "Матутина Меяпонтесе", 1830 жылы Мея Понтеде Жоаким Альвес де Оливейра тарапынан жарияланды. 1890 жылы қала Мея Понте атауын Пиренополис деп өзгертті, яғни Пиреней тауларының қаласы, жақын жерде орналасқан таулардың атымен. 1960 жылы Бразилияның құрылысымен байланысты атақты Педра-де-Пиренополис (микалы кварцит) қарқынды түрде пайдаланылды. 1980 жылдары хиппилер баламалы қоғамдастықтарымен және қолөнер өндірісімен келді. Пиренополис қайта жанданды, әсіресе Бразилиядан туристердің көптеп келуіне байланысты. Шіркеулер қалпына келтіріліп, барлық электр сымдары жер астына проклалды.
The history of Pirenópolis begins in 1727 when it was founded with the name of Minas de Nossa Senhora do Rosário de Meia Ponte, Meia Ponte (half a bridge) because half of the bridge over the Almas River was swept away in a flood. The first colonizers were Portuguese who came for the gold easily found in the Rio das Almas. From 1750 to 1800 there was a golden age when four churches were built and Pirenópolis competed with Vila Boa (present day Cidade de Goiás) as the richest town in the province. After 1800 a downturn over gold mining was set and the part of the population emigrated. With the change of commercial routes to Anápolis, the city became economically isolated. The first newspaper in the province, the Matutina Meiapontense, was published in Meia Ponte in 1830 by Joaquim Alves de Oliveira. In 1890 the city changed its name from Meia Ponte to Pirenópolis, the city of the Pireneus, the mountains located nearby. In 1960 with the construction of Brasília there was an intensive exploitation of the famous Pedra de Pirenópolis (quartzite micáceo). In the 1980s the hippies arrived with their alternative communities and production of handicrafts. Pirenópolis was born again with a huge influx of tourists, especially from Brasília. Churches were restored and all the electrical wiring was put underground.
Этимология
Пиренополис (ескіше жазу), кейін Пиренополис, грек тілінде "Пириней қаласы" деген мағынаны білдіреді. Оның атауы қаланы қоршаған тау жотасынан, атап айтқанда Пириней тау жотасынан шыққан. Жергілікті әңгімелерге сәйкес, бұл тау жотасы аймаққа қоныс аударған испандықтар, болжам бойынша каталондықтардың болуына байланысты осылай аталған. Олар өздерінің туған жеріндегі Еуропаның Пиреней тауларымен – Испания мен Франция арасындағы тау тізбегімен ұқсастықтарын байқап, осы тау жотасына Пиреней деген латынша атау берген.
Pyrenópolis (archaic orthography), later Pirenópolis , means in Greek “the City of the Pireneus”. Its name comes from the mountain range that surrounds the city, that is Mountain range of the Pireneus According to local tradition, the mountain range received this name for having in the region immigrant Spaniards, probably Catalans. Because of some similarity with their native Pyrenees of Europe, a mountain chain situated between Spain and France, they had then given this mountain range the Latin name of Pireneus.
Тарихи орны
1989 жылы IPHAN Ұлттық тарихи және көркем мұра институтының тізіміне сәулеттік, қала құрылысы, ландшафтық және тарихи мұра ретінде енгізілген қалада 18 ғасырға тән ірі, әсем безенділген үйлер мен шіркеулер сақталған. Мысалы, Розарийдің алғашқы шіркеуі (1728–1732), Кармо шіркеуі (1750–1754) және Бонфим (Пиренополис) шіркеуі (1750–1754) сондай-ақ, 1899 жылы салынған Пиренополис театры (колониалдық және неоклассикалық стильдің қосындысы), 1919 жылы арт-деко стилінде салынған «Пиренейс» кинотеатры және 1919 жылы 1733 жылғы түпнұсқасымен бірдей қалпына келтірілген Палата мен түрме үйі бар.
Listed as an architectural, urbanistic, landscape and historical heritage for IPHAN the Institute of National Historic and Artistic Heritage, in 1989, the city has a Historical Center with large, ornate houses and churches of the 18th century, such as: First Church of Our Lady of the Rosary (1728–1732), Churches of Our Lady of the Carmo (1750–1754) and the Church of Our Lord of the Bonfim (Pirenópolis) (1750–1754), and buildings such as the Theater of Pirenópolis, a hybrid style between colonial and neo classic, of 1899, and the Cine Pireneus, built in the art deco style, of 1919 and the House of Chamber and Jail constructed in 1919 as an identical restoration of the 1733 original.
Климат
Климаты ылғалды субтропиктік, екі анық маусым бар: қазаннан наурызға дейінгі жаңбырлы маусым және сәуірден қыркүйекке дейінгі құрғақ маусым. Муниципалитеттің бір бөлігі таулы келеді және биіктігіне байланысты климатта кейбір өзгерістер байқалады.
The climate is humid sub tropical with two well defined seasons: the rainy season, which goes from October to March, and the dry season, which goes from April to September. Parts of the municipality are mountainous and maintain some climatic variations due to altitude.
Туризм
Негізгі тартымдылықтарының ішінде Гоястағы ең көне шіркеу Igreja Nossa Senhora do Rosário de Meia Ponte және Igreja Nosso Senhor do Bonfim шіркеуі бар. Сонымен қатар, киім-кешек пен күміс бұйымдарын сататын, хиппилерге ұқсас колония да бар. Бүгінде Пиренополис Бразилия бойынша танымал фестивальдарымен, әсіресе 1826 жылы енгізілген «Кавалхадас» фестивалімен мәшһүр. Онда маврлар мен христиандарды бейнелейтін атты әскерлер Шарлеманьның шайқасын қайта жасайды. Бұл дәстүрді португалдық қоныс аударушылар қалаға әкелген. Кавалхадас фестивалі кернейдің фанфарасымен басталатын шерумен өтеді, ол рыцарьлардың жаяу күзетшілерін жариялайды, содан кейін атты рыцарьлар өздерінің туларын көрсетеді. Қағаз-машедан жасалған шлемдерді киген христиан рыцарьлары көк түс, ал маврлар қызыл түс киеді. Шайқас үш күнге созылады және қалаға мыңдаған туристерді тартады. Кавалхадас ортағасырлық костюмдермен өтеді, ең қызықтысы – қаланың бұқа сауытын аренасында көрсетілетін макеттік шайқас. Маврлар сөзсіз жеңіліп, христиан дініне өтеді.
Major attractions include Igreja Nossa Senhora do Rosário de Meia Ponte, the oldest church in Goiás, and the church Igreja Nosso Senhor do Bonfim. It also has a hippie like colony which markets clothing and silverwork. Today Pirenópolis is known all over Brazil for its popular festivals, especially the "Cavalhadas", introduced in 1826, in which horsemen representing Moors and Christians recreate a battle fought by Charlemagne. This tradition, part of the Festival for the Holy Spirit (Festa do Espírito Santo), was brought to the town by Portuguese settlers. The Festas de Cavalhadas feature a parade beginning with a bugle fanfare announcing the knight's pages, then the mounted knights displaying their colors. Wearing papier maché helmets, the Christian knights wear blue, the Moors wear red. The battle lasts three days and attracts thousands of visitors to the town. The Cavalhadas take place in medieval costume, with the highlight being the mock battle, performed in the city's bullring. The Moors invariably are defeated and convert to Christianity. Cavalhadas
Қала тас төселген көшелері мен отарлық үйлермен (касароес) көркемдік тұрғыдан жаңартылды. Токантинс өзеніне құятын және Серра-да-Меса жасанды көлін құрайтын Алмас өзені қаланың жанынан өтеді және қайта жаңартылған ағаш көпірмен кесіп өтеді. Мұнда ескі театр, кинотеатр және кавалхадас мұражайы бар. Муниципалитет 1987 жылы құрылған Пириней мемлекеттік паркінің бір бөлігін қамтиды. Сарысулар Пиренополис пен Корумба үшін басты туристік орталықтар болып табылады. Қаланың айналасында, 15 км қашықтықта, таза сулы жиырмадан астам әдемі сарысулар бар. Олардың кейбіреулері, мысалы Салто-де-Корумба, өте үлкен (бірақ алтын іздеушілер суды дренаж үшін бұрып алғандықтан ондаған жылдар бойы жоғалып кеткен). Басқа сарысулар бірнеше каскадтан тұрады. Көптеген сарысулар жеке меншікте орналасқан және бизнес ретінде жұмыс істейді. Тағы басқа сарысуларды жаяу серуендеу жолдарында табуға болады. Гояс штатындағы ең ұзын өзендердің бірі – Корумба өзенінің бастауы Пиренополистің жанында орналасқан. Пиренополистің жаңа тартымдылығы – қаладан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан шағын экоауыл және пермакультуралық жобалау институты, IPEC немесе Серрадоның пермакультура және экоауыл институты. Living Routes сияқты шетелде оқу бағдарламалары арқылы шетелдік студенттерді тарта отырып, келушілер тұрақты өмір сүру мүмкіндіктерін бірінші қолдан біледі.
The town has been restored artistically with its stone paved streets and colonial houses (casarões). The Almas River, a tributary of the Tocantins River which flows north to form the Serra da Mesa artificial lake, passes near the town and is crossed by a restored wooden bridge. There are an old theater, cinema, and a museum of the cavalhadas. The municipality contains part of the Pirineus State Park, created in 1987. Waterfalls are the primary tourist attraction for Pirenopolis and Corumbá. Around the town, in a distance of 15 km., there are more than twenty spectacular waterfalls with pristine water. Some of them are enormous such as the Salto de Corumba (which disappeared for decades when prospectors diverted the waters for dredging). Other waterfalls are formed by a series of cascades. Many are on private property and are operated as a business. Other falls can be found on hiking trails. One of the longest rivers in the state of Goiás, the Corumbá River has its source near Pirenópolis. A new attraction to Pirenopolis is the small ecovillage and permaculture design institute located a few kilometers outside of town called the IPEC or The Institute of Permaculture and Ecovillage of the Cerrado. Bringing in foreign students through study abroad programs such as Living Routes, visitors get a first hand account of the possibilities of sustainable living.