Кіріспе

Химиялық әсер

Ағартуды өткіріп жіберу, сондай-ақ ағартуды ысырып тастау немесе күміс сақтау деп те аталады, бұл түсті пленканы өңдеу кезінде ағарту функциясын толық немесе ішінара өткіріп жіберу арқылы туындайтын химиялық әсер. Осының нәтижесінде күміс эмульсияда түсті бояулармен бірге сақталады. Соның салдарынан түсті суреттің үстінен қара-ақ сурет пайда болады. Мұндай суреттерде әдетте қанығу мен экспозиция диапазоны төмендеп, контраст пен зернистілік артады. Көбінесе, бұл әсерді бір сатыға артық төмендетілген экспозициямен қолданғанда ең жақсы нәтиже беріледі.

Техника

Ағартқышпен айналып өту процесін процестің кез келген фотохимиялық сатысында жасауға болады, ол бастапқы камералық негатив, интерпозитив, интернегатив немесе көрсетілімдік принт болсын. Көлемді фильмдер үшін бұл әдетте интернегатив сатысында қолданылады, себебі сақтандыру компаниялары камералық негативті немесе интерпозитивті ("қорғау"/"сақтау" элементі) ағартқышпен айналып өтуге көбінесе келіспейді, егер түс тым радикальды деп табылса, сондай-ақ әрбір жеке көрсетілімдік принт үшін процестің құны көбінесе өте қымбатқа түседі. Дегенмен, әсер әр сатыда, әсіресе камералық негатив пен интерпозитив сатыларында сәл өзгеше болады. Ағартқышпен айналып өту әдетте дамыту процесіндегі ағартқыш сатысын толықтығымен өткеріп жіберуді білдіреді және зертханаларда ең көп сұранысқа ие қызмет болып табылады. Technicolor-дың ENR және OZ, Deluxe Labs-тің ACE және CCE процестері – бұл фильмді тек ішінара ағартуға мүмкіндік беретін, сол арқылы операторға процестің нәтижесін дәл бақылауға мүмкіндік беретін авторлық нұсқалары. Бұл техника бастапқыда зертханада қолданылса, цифрлық аралық түс реттеу арқылы да ұқсас эффектке қол жеткізуге болады.

Кино және теледидардағы қолдану

"Блич байпасы" осы контексте алғаш рет Кон Ичикаваның "Ағасы" (1960) фильмінде қолданылды. Кадзуо Миягава, Daiei Film компаниясының операторы ретінде, Ичикаваның фильмі үшін блич байпастың авторы болды, бұл оған Moby Dick (1956) фильмінің түпнұсқасының түс беруі шабыт берді, ол бояуды Technicolor технологиясымен басып шығарды және қосымша қара-ақ қабатты қолдану арқылы қол жеткізілді. Шындығында, бұл 1944 жылға дейінгі Technicolor технологиясына оралу еді, онда күміс қосылған "бос қабылдағыш" пайдаланылды, көк түсті бөліп алған негативтан күміс бейнесі 50% тығыздықпен басылып, содан кейін "имбибиция" әдісімен түс бояулары жатқызылды; бұл принцип мұнда да қолданылған болуы мүмкін, бірақ басқа тығыздықпен. Осы техникаға ерте бастан араласқанына қарамастан, Роджер Дикинс оны "1984" фильмінде қолданғанға дейін ол көбіне назардан тыс қалды. Содан бері бұл эффект зертханалық жұмыстағы стандартты құралға айналды және кеңінен қолданылуда. Осы тәсілді қолданушылардың арасында Родриго Прието, Реми Адефарасин, Дариус Хонджи, Дариус Вольски, Уолтер Карвальо, Оливер Степлтон, Ньютон Томас Сигел, Парк Гок Джи, Шейн Хёрлбут, Стивен Содерберг ("Питер Эндрюс" атымен), Том Стерн, Витторио Стораро және Януш Камински (әсіресе Стивен Спилбергтің "Құтқарылған Райан" және "Азаматтық есеп" фильмдерінде) бар.