Кіріспе
Бургундия герцогы Луи, Франция дофині, Бурдюния герцогы (6 тамыз 1682 – 18 ақпан 1712), Луи, Ұлы дофин мен Мария Анна Виктория Баварияның үлкен ұлы және биліктегі француз королі Людовик XIV-нің немересі. Ол әкесінен өзгешеліктерін көрсету үшін "Кішкентай дофин" деп аталды. 1711 жылғы сәуірде әкесі қайтыс болғаннан кейін Бургундия герцогы Францияның ресми дофині атанды. Ол таққа отырмады, себебі 1712 жылы қайтыс болғанда, оның әкесі әлі тақта отырған болатын. 1715 жылы Людовик XIV қайтыс болғаннан кейін Бургундия герцогының үшінші ұлы Людовик XV болды.
Louis, Dauphin of France, Duke of Burgundy (6 August 1682 – 18 February 1712), was the eldest son of Louis, Grand Dauphin, and Maria Anna Victoria of Bavaria and grandson of the reigning French king, Louis XIV. He was known as the "Petit Dauphin" to distinguish him from his father. When his father died in April 1711, the Duke of Burgundy became the official Dauphin of France. He never reigned, as he died in 1712 while his grandfather was still on the throne. Upon the death of Louis XIV in 1715, the Duke of Burgundy's third son became Louis XV.
Балалық шақ
Людовик 1682 жылы Версаль сарайында дүниеге келді, ол француз дофині Людовиктің, кейіннен Ұлы дофин деп аталған, және оның әйелі Бавариялық Мария Анна Викторияның үлкен ұлы болды. Оның әкесі биліктегі король Людовик XIV және оның әйелі Испания королевасы Мария Терезаның тұңғыш ұлы еді. Туғаннан кейін ол Бургундия герцогы (duc de Bourgogne) атағын алды. Сонымен қатар, дофиннің ұлы және корольдің немересі ретінде ол Франция ұлы болды және әкесінен кейін атасы Людовик XIV-тің мұрагерлік тізбегінде екінші болды. Людовик өзінің кіші ағалары Филипп, Анжу герцогы (кейін Испания королі Филипп V болған) және Карл, Берри герцогымен бірге патшалық тәрбиеші Луиза де Придің қадағалауында өсті. Ол сегіз жасында анасынан айырылды. Оның әкесі, жалқау және көңілсіз деп есептелген, саясатта маңызды рөл атқармады.
Неке
15 жасында ол өзінің екінші туысы, Савой герцогы Виктор Амадей II және Анна Мария Орлеанның қызы, Савой ханшайымы Мария Аделаидаға үйленді. Бұл неке Тоғыз жылдық соғыс кезінде Франция мен Савой арасындағы қақтығыстарды аяқтаған Турин шартының аясында белгіленген еді. Той 1697 жылдың 7 желтоқсанында Версаль сарайында болды.
Әскери мансап және саясат
1702 жылы 20 жасында Луи әкесі, король Луи XIV-нің, дін, дипломатия және соғысқа қатысты мемлекеттік құпияларды қарастыратын Жоғары кеңес (Conseil d'en haut) құрамына қабылданды. Оның әкесі бұл кеңеске 30 жасында ғана қабылданған еді. 1708 жылы Испания мұрагерлік соғысы кезінде Луи Фландриядағы әскерге қолбасшылыққа тағайындалды, ал оның астында тәжірибелі әскери сардар Луи Жозеф, Вендом герцогы қызмет етті. Әскерге кімнің шын басшылық етуі керек екендігіндегі беймәлімдік кешігулерге және шешімдерді Луи XIV-ке жіберу қажеттілігіне әкелді. Ұдайы шешімсіздік француз әскерінің әрекетсіздігіне соқты, себебі хабарлар майдан мен Версаль арасында жүріп тұрды; одақтастар бастаманы өз қолына алды. Бұл Оденард шайқасына әкеп соқты, онда Луидің қате таңдаулары мен Вендомды қолдаудан бас тартуы француз әскерінің шешуші жеңілісіне себеп болды. Жеңілістен кейін, Лилль қамалын жеңілдетуге құлшынбауы қаланың түсуіне әкеп соқты, соның салдарынан одақтастар француз жеріне алғашқы шабуылдарын жасауға мүмкіндік алды. Луи «дэвоттардың» (dévots) ықпалында болды және «Бургундия фракциясы» деп белгілі адамдар тобымен қоршалған еді, олардың ішінде оның бұрынғы ұстазы Франсуа Фенелон, бұрынғы губернаторы Пол де Бовильер, Сен-Айньян герцогы, оның жекжаттысы Шарль Оноре д’Альбер, Шеврез герцогы, сондай-ақ танымал жазбашы Луи де Рувруа, Сен-Симон герцогы бар еді. Бұл жоғары мәртебелі аристократтар абсолютті және орталықтандырылмаған монархияны қайта жаңғыртуды көздеді, провинцияларға көбірек өкілеттік беруді ұсынды. Олардың пікірінше, үкімет кеңестер және король мен халық арасындағы делдалдық органдар арқылы жұмыс істеуі керек. Бұл делдалдық кеңестер Луи XIV тағайындаған министрлер сияқты буржуазиядан шыққан қарапайым адамдардан емес, өздерін халықтың өкілдері деп санайтын және корольге басқаруда көмектесетін аристократтардан құрылуы керек еді. Егер Луи таққа отырса, ол осы монархия тұжырымдамасын іске асыруға тырысқан болар еді.
Өлім және мұра
1711 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Людовик Франция дофині атанды. 1712 жылдың ақпанында оның әйелі қызылшаға шалдығып, 12 ақпанда дүние салды. Өзінің әйеліне шын ниетпен сүйіскен және оның өлімге әкелетін ауруының кезінде оның қасында болған Людовик та бұл ауруға ұшырап, одан алты күн өткен соң, 18 ақпанда Марли сарайында 29 жасында қайтыс болды. Оның екі ұлы да жұқтырды. Үлкен ұлы, Луи, Бретань герцогы, дофиндер тізіміндегі соңғысы, 8 наурызда көз жұмып, екі жасар Анжу герцогын қалдырды, ол кейін таққа Людовик XV ретінде отырды. Осы әлсіз баланың, енді жетпіс үш жасар әкесінің мұрагері болғандықтан, өмір сүру мүмкіндігі аз болды деп есептелді, сондықтан мұрагерлік дағдарысы туындады. Сонымен қатар, бір түндік уақытта Бургундия фракциясының үміттері құлап, оның мүшелері көп ұзамай табиғи себептерден қайтыс болды. Дегенмен, олардың кейбір идеялары іске асырылды, өйткені Орлеан герцогы Людовик XV-тің билігі толыққанша жетілмеген кезінде регенттік қызметін атқарып, полисинодия деп аталатын үкімет түрін құрды, онда әр министрліктің орнына аристократтардан тұратын кеңес келді. Алайда, аристократтардың жұмыстан қалуы, тиімсіздігі және талас-тартыстары осы жүйенің сәтсіздікке ұшырауына себеп болды және ол 1718 жылы абсолюттік монархияға оралу үшін жақын арада тоқтатылды.