Кіріспе
Людовико Скарфиотти (18 қазан 1933 – 8 маусым 1968) – Италиялық Формула-1 және спорттық автомобильдер жүргізушісі. Формула-1-ге қатысудан бұрын, ол 1963 жылы «Феррари» үшін Ле-Манның 24 сағаттық жарысын жеңіп алды. Кейіннен ол 12 Әлем чемпионатының Формула-1 Гран-прилеріне және көптеген чемпионаттан тыс жарыстарға қатысты. Ол бір Әлем чемпионатында жеңіске жетті және барлығы 17 ұпай жинады. Он жыл бойы мотор спортымен айналысқан Скарфиотти 1962 және 1965 жылдары Еуропалық төбеге көтерілу чемпионатында жеңімпаз атанды. Ол 1962 және 1965 жылдары Италияның ең үздік жүргізушісі деп танылды. Лоренцо Бандинимен бірге Скарфиотти 1963 жылғы маусымда Ле-Манның 24 сағаттық жарысында жеңіске жетті. Олардың «Феррари» зауыты 2832 миль (4558 км) қашықтықты сағатына 117,99 миль жылдамдықпен жүрді. Жеңіс шамамен 20 000 доллар тұратын түрлі сыйлықтармен қатар, «Феррари» үшін төртінші Ле-Ман жеңісі болды. 1965 жылы Джон Суртис пен Скарфиотти «Феррари 330 P2 Spyder» көлігін бөлісіп, 1000 км Нюрбургринг жарысында төртінші рет жеңіске жетті. Олар 44 айналымды 6 сағат 53 минут 5 секундта аяқтады, Скарфиотти мен Бандинидің орташа жылдамдығы жоғары болды. 1966 жылғы 1000 шақырымдық Нюрбургрингте 2 литрлік «Dino 206 S» көлігімен Скарфиотти мен Бандини екінші орынды иеленді. Бірінші орынды Фил Хилл мен Жоаким Бонье 5,4 литрлік «Chevrolet» қозғалтқышы бар «Chaparral» көлігімен жеңіп алды. «Dino» Еуропалық жарыстарда автоматты беріліспен дебют жасаған «Chaparral» көлігінен 90 секундқа қалып қойды. Суртис 1966 жылғы Ле-Манның 24 сағатында оны Скарфиоттимен алмастыру туралы шешімнен кейін «Феррари» жарыс командасымен қарым-қатынасын үзді. Скарфиотти 31-орынды алып, 123 айналымнан кейін жарыстан шықты. 1967 жылғы мамырда өткен 1000 км «Спа» жарысында Скарфиотти Майк Паркспен бірге «Ferrari P4» көлігімен жарысты. Олар «Ford Mirage» (жарыс машинасы) жүргізушілері Джеки Икс пен Ричард Томпсоннан бір айналым қалып қойды. Жеңімпаз команда 5 сағат 9 минут 46,5 секундты көрсетті. Майк Паркспен бірге Скарфиотти жаңа «Ferrari P4» купесін екінші орынға шығарды. Осыған ұқсас нәтиже сәуір айында Монцада өткен 1000 шақырымдық жарыста да байқалды. Скарфиотти Паркспен бірге 24 сағаттық Ле-Манда екінші орынды иеленді, бұл жолы А. Дж. Фойт пен Дэн Гурни жүргізген «Ford Mark IV» көлігінен кейін. Скарфиотти 1967 жылғы қыркүйекте Нью-Йорк штатының Бриджгемптон қаласының жанындағы 5 шақырымдық трассада өткен 200 мильдік Канадалық-Америкалық кубок жарысында «Феррари» зауытының көлігімен жарысты. Оның демеушісі Луиджи Чинеттидің Солтүстік Америкалық жарыс командасы болды. 1967 жылғы шілдеде Гюнтер Класс қаза болғаннан кейін «Феррари» екі литрлік «Dino 206S» прототиптерін де тоқтатты. 1967 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында 7 литрлік V8 қозғалтқышы бар «Ford» Скарфиотти/Паркс жұбынан озып кеткеннен кейін, үлкен қозғалтқыштарға 1968 жылғы WSC маусымында тыйым салынды, онда прототиптердің қозғалтқыштары 3 литрге дейін шектелді, бұл F1 сияқты, бірақ олар 1000 км немесе 24 сағат емес, 300 км жүруге арналған. «Феррари» 4 литрлік V12 «Ferrari P» сериясын тоқтатуға мәжбүр болды және ережеге наразылық ретінде 1968 жылғы Әлем чемпионатындағы спорттық автомобильдер жарысына қатыспады. Немістер де төбеге көтерілуде белсенді болғандықтан, Скарфиотти «Porsche» командасына қосылды. Скарфиотти 1968 жылғы «Targa Florio» жарысына қатысты, бірақ біліктілік кезінде өзінің «Porsche 907» (#230) көлігін бұзды және «Porsche» командасының «T» көлігімен жарысуға мәжбүр болды, ол жарысты аяқтамады.
Формула бірінші
Энцо Феррари Скарфиоттиді 1963 жылғы F1 маусымы үшін Феррари Формула 1 командасына Surtees, Willy Mairesse, Bandini және Nino Vaccarella-мен бірге шарт жасады. Скарфиотти 1963 жылы Зандвортта өткен Голландия Гран-присінде екінші Феррариде алтыншы орын алды. Ол жеңімпаз Джим Кларктан бір шеңберге қалып қойды. Джон Суртис "Брабам" машинасымен Дэн Гурниден кейін үшінші орынға шығу үшін алғашқы "Феррариді" шайқады. Скарфиотти Сицилия аралында өткен 1965 жылғы Сиракуза Гран-присінде бесінші орынға ие болды. Скарфиотти 1966 жылы өзінің Феррари машинасын трассалық рекордтық жылдамдыққа жеткізгенде, он бес жылдың ішінде Италия Гран-присін жеңген алғашқы итальяндық пилот атанды. 2023 жылғы Формула 1 маусымының соңына дейін Скарфиотти осы жарысты жеңген соңғы итальяндық болып қала береді. Бандини 1967 жылы Монако Гран-присінде күйік салдарынан қаза болғаннан кейін, Феррари 1967 жылғы Сиракуза Гран-присіне Скарфиотти мен Паркс үшін екі F1 машинасымен қатысты. Скарфиотти 1966 жылғы 3 литрлік Ferrari 312 машинасымен жүргізді, ал Паркс 1967 жылғы машинасына 1966 жылғы алдыңғы бөлігін орнатты, себебі ол өте бойлы болған. Олар ерекше жарыста финиш сызығын бірдей уақытта кесіп, жеңіске қол жеткізді. Олар 308 шақырымдық жарысты 1 сағат 40 минут 58 секундта аяқтады. Зандворт пен Спа Гран-прилерінде Паркс пен Скарфиотти де үш машинадан тұратын Scuderia құрамына кірді, Голландия Гран-присінде 4, 5 және 6 орындарды алды, бұл үш пилоттың да жылдамдығы бірдей екенін көрсетті. Алайда, Паркс пен Скарфиотти Амоннан бір шеңберге қалып қойды, Паркс Амоннан тек 0,1 секундқа баяу болса, Скарфиотти толық бір секундқа артта қалды. Спа Гран-присінде Паркс мансабын аяқтаған апатқа ұшырады, ал Скарфиотти 4 шеңберге қалып, нәтижелерге енбеді. 1967 жылғы F1 әлемдік чемпионатының қалған бөлігінде Феррари тек бір машинамен, Крис Амонмен қатысты. Монцадағы туған жер Гран-присінде 1966 жылғы жарыстың жеңімпазы екінші All American Racers Eagle Mk1 машинасына мүмкіндік алды, бұл өте перспективалы қадам болды, себебі Дэн Гурни өте жылдам Спа трассасында жарыста жеңіске жеткен еді. Алайда, екі Weslake V12 қозғалтқышы да жарыстың басында бұзылып қалды. Ferrari 1968 жылы Жакки Икс пен Амонды жалдағандықтан, Скарфиоттиге орын болмады, ол F1 жарыстарына Cooper үшін қатысты. Брайан Редман мен Скарфиотти 1968 жылы Жарамадағы Испания Гран-присінде тиісінше үшінші және төртінші орындарға ие болды. Формула 1-дегі соңғы қатысуында Скарфиотти 1968 жылғы Монако Гран-присінде төртінші орын алды, бұл жарыс механикалық ақаулармен толы болды, нәтижесінде 16 қатысушының 11-і жарысты аяқтамай қалды.
Өлім
Людовико Скарфиотти 1968 жылы неміс Альпі тауларында, Берхтесгаден қаласының жанындағы Россфельдхенрингстраседегі тауға көтерілу жарысында қаза тапты. Ол 1968 жылы Джим Кларк пен Майк Спенстен кейін қайтыс болған үшінші Гран-при жүргізушісі болды. Скарфиотти сынақ барысында Porsche 910 көлігін басқарып келе жатып, Rossfeldstrasse жолынан кенеттен бұрылып, ағаштармен жабылған беткейден он метрдей төмен құлап кетті. Porsche ағаштарға ілініп қалды, ал Скарфиотти пилот кабинасынан лақтырылды. Ол ауыр жарақаттармен 50 метр қашықтықта табылған. Көптеген сынықтардан кейін ол жедел жәрдем көлігінде көз жұмды. Porsche командасының менеджері Хушке фон Ханштейн, команданы басқарған он сегіз жыл ішінде мұндай қайғылы оқиғаға тап болмағанын мәлімдеді. Күйген резеңке іздері Скарфиотти соңғы сәтте қатты тежегенін көрсетті. Скарфиотти Ида Бенинеттиге үйленген және бұрынғы қарым-қатынасынан екі баласы болған.
Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1960 Scuderia Ferrari Педро Родригес Ferrari 250 TRI/60S3.022DNF(Жандық отын жетіспеді) 1961 Scuderia Serenissima Нино Ваккарелла Maserati Tipo 63S3.053DNF(Қозғалтқыш) 1962 S. E. F. A. C. Ferrari Джанкарло Багетти Ferrari 268 SPE2.0230DNF(Клеч) 1963 SpA Ferrari SEFAC Лоренцо Бандини Ferrari 250 PP3.0339 1-ші 1-ші 1964 SpA Ferrari SEFAC Майк Паркс Ferrari 275 PP4.071DNF(Май сорғысы) 1965 SpA Ferrari SEFAC Джон Суртез Ferrari 330 P2 SpyderP4.0225DNF(Қозғалыс беру қорабы) 1966 SpA Ferrari SEFAC Майк Паркс Ferrari 330 P3P5.0123DNF(Апат) 1967 SpA Ferrari SEFAC Майк Паркс Ferrari 330 P4P5.0384 2-ші 1-ші
12 сағаттық себрингтің толық нәтижелері
Жыл Командасы Серіктес жүргізушілер Автомобиль класы Айналым 1963 S. E. F. A. C. Ferrari Джон Суртиз Ferrari 250 PP3.0209 1-орын 1-орын 1964 S. E. F. A. C. Ferrari Нино Вачкарелла Ferrari 275 PP+3.0213 2-орын 2-орын 1966 SpA Ferrari SEFAC Лоренцо Бандини Ferrari Dino 206 SP2.0206 5-орын 2-орын 1968 Porsche Automobile Co. Джо Буззетта Porsche 907 2.2P3.07DNF (Клапан серіппесі)
"Дейтонаның 24 сағаттық жарысының" толық нәтижелері
Жыл Командасы Серіктес жүргізушілер Көлік Сыныбы Айналым 1967 Ferrari SpA Майк Паркс Ferrari 330 P4P+2.0663 2-орын 2-орын