Кіріспе

Жапондық қылыш шеберлері мектебі. Дотануки (同田貫) – Хиго провинциясынан шыққан, Жапонияның феодалдық кезеңінде Бизен дәстүрінде қылыштар жасаған жапон қылыш шеберлері мектебінің атауы.

Дотануки мектебі

Дотануки мектебі Хиго провинциясында дамыды, оның тарихы атақты "Энжу Кунимура" (延寿 国村) есімімен байланысты. Энжу Кунимура шамамен 1305 жылы Хиго Энжу мектебін құрды. Кунимура Ямато провинциясында семсерші Хиромураның отбасында дүниеге келді. Ол Ямаширо провинциясына көшіп, Раи Куниюкидің шәкірті болды, сосын Куниюкидің қызына үйленді. Кейін Кунимура Хигоға көшіп, Энжу мектебін іске қосты. Қазіргі таңда Кунимура жасаған тек алты қылыш белгілі. Дотануки мектебі 16-шы ғасырдың ортасында, Кото кезеңінің соңында Хиго Энжу мектебінің әлсіреуінен кейін, Хиго провинциясындағы шағын Дотануки ауылында пайда болды. Дотануки мектебінің негізін қалаушы Дотануки Масакуни болды, оны Ояма Кодзуке но Суке деп атады, ал бастапқы қолтаңбасы Нобуёши еді. Атақты генерал Като Киёмаса Масакуниге өзінің атынан бір таңбасын сыйлап, осыдан кейін Нобуёши Масакуни деп танылды. Дегенмен, оның көптеген жұмыстарына тек "Дотануки Кодзуке но Суке" деген қолтаңба қойылған. Дотануки қылыштары жоғары кесу қабілетінің арқасында әскерлер арасында жылдам танымал болды. Дотанукидің шеберлері сыртқы түріне мән бермей, қылыштың күшіне, өткірлігіне және беріктігіне баса назар аударды. Олар ең қиын жағдайларға төтеп беретін, майданның ең қиын кездерінде сақталып, күннен-күнге, жылдан-жылға қайта шайқасқа шығатын қылыштар жасаумен мәшһүр болды.

Шығармалық сілтемелер

Дотануки бірнеше ойын-сауық құралдарында пайда болды, ол катананың кез келген қалыпты құрылысынан кең және қалың болып көрінеді. Огами Иттоның "Жоңай қасқыр мен бала" мангасында негізгі қаруы дотануки (осы сөзді "胴太貫" деп жазған) болды. Soulcalibur II және Soulcalibur III-де Gassan деп аталатын катана - дотануки. Гасанды Soulcalibur II-де Хайширо Мицуруги қолданады. Көптеген тарихи көркем шығармалар дотанукиді әр түрлі таңбалармен 胴田貫 (шамамен "дене–егістік–тесіп өту") деп жазады, халық этимологиясы оны күріш даласында жатқан мәйіттің денесін кесуге қолданғанда, қылыш оны тесіп, далаға кіріп кететінін айтады. Бұл ат пен оқиға, көрінетіндей, көркем әдебиетте пайда болған, себебі олар ешқандай тарихи нұсқаулықтар мен каталогтарда кездеспейді.