Кіріспе

Қылқан жапырақты ағаш түрі

Abies concolor, ақ шырша, конколор шыршасы немесе Колорадо шыршасы – қылқан жапырақты ағаш, пиналар тұқымдасына жатады. Бұл ағаш Солтүстік Американың батыс тауларында, оның ішінде Сьерра-Невада және Оңтүстік Роки тауларында, сондай-ақ Аризонаның оңтүстігі, Нью-Мексико және Солтүстік Мексикадағы жекелеген тау тізбектерінде өседі. Ол теңіз деңгейінен белгілі бір биіктікте табиғи түрде кездеседі. Бұл ағаш көріктік ландшафтты безендіру үшін және Жаңа жылдық шырша ретінде кеңінен қолданылады.

Сипаттама

Бұл ірі мәңгі жасыл қылқан жапырақты ағаш Калифорнияның орталық Сьерра-Невада аймағында жақсы өседі, мұнда рекордтық нұсқасы тіркелген биіктігі және Йосемити ұлттық паркінде кеуде биіктігіндегі (dbh) диаметрі өлшенген. Ақ шыршаның қалыпты мөлшері биіктігі және дбх-қа дейін жетеді. Ең ірі нұсқалары орталық Сьерра-Невадада кездеседі, онда ең үлкен диаметр Сьерра ұлттық орман қорығында (1972) анықталған; Abies concolor subsp. concolor (Таулы ақ шырша) сирек ғана биіктіктен немесе дбх-тан асып түседі. Жақсы топырақтағы ірі (бірақ аса үлкен емес) ағаштар Калифорния мен Оңтүстік-Батыс Орегонда биіктігі және дбх-тан бастап, Аризона мен Нью-Мексикода биіктігі және дбх-қа дейін жетеді. Өлі ағаштардың бастары кейде жаңа өршілге бөлінеді. Жапырақтары ине тәрізді, жалпақ, ұзындығы және ені, қалыңдығы және жоғарғы жағы көк жасылдан көкшіл жасылға дейін.

Ақ шырша 300 жылдан астам өмір сүре алады.

Ботаникалық жинақ

Ақ шырша алғаш рет Август Фендлердің 1846-1847 жылдары Нью-Мексиконың Санта-Фе аймағына жасаған экспедициясында жиналды. Фендлердің демеушісі, Сент-Луис аймағындағы дәрігер және ботаник Джордж Энгельман бұл өсімдікті сипаттады. Бұл ағаш алғаш рет 1849-1853 жылдары Калифорнияға жасаған экспедициясы кезінде Уильям Лобб Калифорнияда жинады, ал Дэвид Дуглас 1825-1827 жылдары Тынық мұхитының жағалау аймағына жасаған экспедициясында оны байқамаған. "Concolor" деген сөз "бір түсті" деген мағынаны білдіреді.

Тарату

Бұл ағаш Солтүстік Американың батыс тауларында Орегон штатындағы оңтүстік Каскад жотасынан бастап, оңтүстік Калифорнияға дейін және Баха-Калифорнияның солтүстігіндегі Сьерра-де-Сан-Педро-Мартирге дейін, сондай-ақ оңтүстік Колорадо платосы мен Юта мен Колорадодағы Оңтүстік Роки тауларына дейін, оңтүстік Аризона, Нью-Мексико және Солтүстік Мексиканың оқшауланған тау жоталарында табиғи түрде өседі. Теңіз деңгейінен жоғары биіктікте кездеседі. Ақ шырша, үлкен шыршадан өзгеше, құрғақ және биік орналасқан жерлерде өседі, құрғақшылыққа төзімді және қалың, отқа төзімді қабығы бар. Бұрын ағаш өнеркәсібінде ақ шыршаны зиянкес деп есептеген, бірақ бұл пікір өзгерді. Батыс ағаш өнімдері қауымдастығының мәліметінше, ақ шырша қазіргі таңда барлық коммерциялық жұмсақ ағаштардың ішіндегі ең маңыздыларының бірі. Ақ шыршаның төменгі бұтақтарын сақтап қалу қасиеті, орташа және кішкентай орман құстарына (мысалы, дақылды сұңқар) ірі жыртқыштардан қашуға мүмкіндік береді, сондай-ақ тамырлардың маңында ылғал жиналатын жерді құрайды. Сақталған бұтақтар оттың жоғары қарай өрбуіне жағдай жасайтын отын сатысына айналуы мүмкін. Гиганттық секвояның конустары оттың ыстығынан тұқымдарын шығарады, ал қалың қабығы ішкі камбиумды өрттен қорғайды. Бұл ағаш қарағай тұқымымен (Phoradendron pauciflorum) – паразиттік өсімдікпен – қамтылған. Оған шырша кескіші (Scolytus ventralis) сияқты көптеген жәндіктер шабуыл жасайды.

Тәуелді түрлер

Ежелгі ақ шырша – сары қарағай ормандары Калифорниялық даққұйрық бүркіті (Strix occidentalis occidentalis), Маунт Пинос саздықты (Dendragapus fuliginosus howardi) және Тынық мұхитының балықшысы (Pekania pennanti) сияқты ескі өсіп-өнуге тәуелді жануарлар түрлеріне орталық болып табылады. Даққұйрық бүркіт пен балықшы ұя салу және қоршау үшін үлкен диаметрлі ақ шырша ағаштарының қуыстарын пайдаланады. Маунт Пинос саздықтына жылу сақтау үшін үлкен диаметрлі ағаштар қажет, ал оның қысқы рационы негізінен ақ шырша мен сары қарағай инелерінен тұрады. Бұл саздықтының қосымша түрлері де Дуглас шыршасын пайдаланады, ол Маунт Пинос саздықтының ареалында таралмаған. Сонымен қатар, тілсіздер ағаш бұтақтарында жиі кездеседі. Бұғылар бұл түрдің жапырақтарын жейді, ал кірпілер қабығын шайнайды. Әнші құстар, саздықтылар және әртүрлі сүтқоректілер тұқымдармен қоректенеді.

Қолданылуы

Ақ шырша мен алып шыршаны жергілікті американдықтар туберкулезді немесе тері ауруларын емдеу үшін ұнтақталған қабық немесе шайырын қолданып, дәрілік мақсатта пайдаланған. Нлака’памукс тайпасы қабығын үйлерді жабуға және қайық жасауға қолданған. Бұтақтары төсек ретінде де қолданылған. Оның жұмсақ жапырақтары, жапырақтарының жақсы сақталуы және көп болуы себепті, Рождество ағашы ретінде және Рождество безендірулері үшін танымал. Ол көбінесе конколор немесе ақ шырша деп сатылады.

Өсіру

Ақ шырша парктері мен үлкен бақтарда сәндік ағаш ретінде кеңінен отырғызылады, әсіресе subsp. concolor-дың өте жарқын көгілдір жапырақтары үшін таңдалған кейбір сорттары, мысалы, 'Violacea' сорты. 'Compacta' атты аласа сорты, ең жоғары биіктігі мен еніне дейін жетеді, Корольдік бау-бақша қоғамының Бау-бақшалық еңбек сіңіргені үшін марапатталды.