Кіріспе

Құс түрі. Оңтүстік Американың ұшқыш бу қазы (Tachyeres patachonicus), сондай-ақ ұшқыш бу қаз немесе ұшқыш бу қаз деп те аталады, анаттылар тұқымдасына жататын қаздың бір түрі.

Таксономия және жүйелік

Ұшатын бу қазы – Tachyeres туысына жататын төрт бу қазының бірі, оған сонымен қатар Фуэгия бу қазы (Tachyeres pteneres), Чубут бу қазы (Tachyeres leucocephalus) және Фолкленд бу қазы (Tachyeres brachypterus) кіреді. Бу қаздары олардың қозғалыс әдісіне байланысты осылай аталған, себебі суды қанаттары мен аяқтарымен қағып жылғаны ескі бу кемесінің қозғалысына ұқсайды. Бу қаздары – Оңтүстік жарты шардың Tadorninae кладының мүшелері. Ұшпайтын үш түр монофилеттік, ал ұшатын бу қаздары филогенетикалық тұрғыдан бөлініп шыққан. Олардың құрсақтары көбінесе ақ, ал аяқтары қызғылт түсті. Олардың әртүрлі дауыстарының ұзақтығы мен ырғағында жыныстық диморфизмді де байқауға болады, бұл дауыстар ыңыршуға ұқсас. Байқалған ұшатын бу қаздарының бірінші және екінші қауырсындарының тозуы мен зақымдануы олардың орналасқан жеріне және ұшу мінез-құлқына байланысты өзгереді. Фолкленд аралдарындағы бу қаздарының генетикалық салыстырулары осы түрдің 2,2 мен 2,6 миллион жыл бұрын континенттік бу қаздарынан бөлініп шыққанын көрсетеді, бұл Фолкленд аралдарын материкке байланыстырған болуы мүмкін жер көпірімен сәйкес келеді. Материкте мекендейтін үш бу қазының түрлері шамамен 15 000 жыл бұрын ортақ ата-тегінен тараған, және түрлер генетикалық айырмашылықтарды, сондай-ақ ұшу қабілетінің жоқтығы мен ұшу қабілеті арасындағы әртүрлі кезеңдерді көрсетеді.

Өсіру

Ұшатын параққаздардың көбею салты туралы көп мәлімет жоқ. Олардың көпшілігі моногамды болып саналады және уақыттарының көп бөлігін жұптарда бірге өткізеді. Ұшатын параққаздар көбінесе жұппен тамақ іздейтіні байқалған, олар терең судың теңіз шөптеріне жақын немесе сайып келген су аймақтарында суға түсуді ұнатады.

Қауіптер

Ұшатын бу қаздар мен ұшпайтын бу қаздардың ұялары әр түрлі құс және сүтқоректі жыртқыштардың шабуылына ұшырайды, олардың ішінде Чиманго Каракарасы, *Крестеді Каракарасы, Фуэгия Құлпео түлкісі және әкелінген американдық норкасы бар. Ұшатын бу қаздарды ұяларын жыртқыштардан бөлек, ресурстар үшін бәсекелестік те қауіпке тіледі. Еркек және ұрғашы бу қаздардың екеуі де өте жауырынып, аумақтық екендігі мәлім, және олар басқа дараларға және түрлерге, тіпті олар бәсекелес болмаса немесе қауіп төндірмесе де, жиі себепсіз агрессивті болады. Ұшатын бу қаздар күміс және тоқылдақ шошқалардың бүкіл үйірлерін нысанаға алғаны байқалған, сондай-ақ қызыл қашуларды ешқандай көзге көрінбейтін себепсіз өлтірген. Ұшатын бу қаздардың еркектері қарсыластарын мойнынан ұстап, қанат білектеріндегі сүйек шығырларымен бас, мойын немесе денесіне соққы береді.

Мәртебе

Ұшатын булы қаздардың саны азайып бара жатқан түр емес және олар "Ең аз уайым тудыратын" санатына жатқызылған. Дегенмен, Американдық мысықтардың ұшпайтын булы қаз ұяларын тонауы, Огнен Жер аралының фауна аймақтарындағы қаз популяцияларына болашақта қауіп тудыруы мүмкін екені хабарланды.