Кіріспе
Сичуаньдағы өзен, Қытай. Мин өзені немесе Мин Цзян – Қытайдың Сичуань провинциясының орталық бөлігіндегі өзен. Ол Янцзы өзенінің жоғарғы ағысына құяды, Yibin қаласында қосылады. Қытайда бұл өзеннің бастауларын кеңінен зерттеуге дейін, дәстүрлі түрде Янцзының жоғарғы ағысының басты арнасы деп есептелген.
The Min River or Min Jiang is a in central Sichuan province, China. It is a tributary of the upper Yangtze River which it joins at Yibin. Within China, it was traditionally taken as the main course of the upper Yangtze prior to extensive exploration of its sources.
География
Мин өзені негізінен оңтүстікке қарай ағады. Ол Сичуань провинциясының солтүстік-орталық бөлігінде басталады, оның бассейні батысында Цюнлай тауларымен, ал шығысында Мин тауларымен шектеледі. Өзен Лонгмен тауларынан өтіп, Дуцзянян маңында Сичуань ойпатының жазықтарына жетіп құяды. Осы аймақта ежелгі суару жүйесі және қазіргі Запингпу тоғаны орналасқан. Лешанның алып Буддасы Мин өзенінің тасты жағалауына қашалған.
Аттар
19 ғасырдағы кейбір батыс авторлары Миньцзян өзенін жергілікті қытайша аталатын Циншуй (清水, сөзбе-сөз "Таза су") есімінен және Мин өзенінің Янцзының басты арнасын құрайды деген сенімнен кейін "Көк өзен" деп атады, ал Янцзы өзені еуропалықтарға "Көк өзен" ретінде таныс болған.
Жабайы табиғат
Биолог Денг Цисяң жүргізген сараптама бойынша, 1950 жылдары тіркелген 40 балық түрінің қазір тек 16-сы ғана табылған. Қорғалатын түр – Сичуань таймені Венчуань өзенінің бір бөлігінде толық он жылдан бері көрінбеді.
Тарих
Мин өзенінің жағасында, гидравликалық инженер Ли Бинг салған, сақталған ең көне су шаруашылығы жүйесі орналасқан. Ол Цинь мемлекетінің қуатын арттыруға үлкен үлес қосты және Чэнду жазығында халық санының өркендеуіне ықпал етті. Ол шамамен 2300 жыл бұрын салынған. Оның тарихын зерттеген алғашқы батыс ғалымы – Джозеф Нидхэм. Бұл жүйе Дуцзянъян суару жүйесі деп белгілі болды.