Британдық BR Standard Class 2 2-6-0 локомотивтері: 1950-ші жылдарғы пар локомотивтері, Ivatt дизайнынан дамытылған, шағын мөлшерімен ерекшеленеді. 65 дана салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
BR Standard Class 2 2 6 0 – 1950 жылдардағы Ұлыбритания теміржолдарының стандартты локомотивтерінің бір класы. Олар стандартты локомотивтердің арасындағы ең кішкентайлары болды; барлығы 65 локомотив салынды.
The BR Standard Class 2 2 6 0 is a class of steam locomotive, one of the British Railways Standard classes of the 1950s. They were physically the smallest of the Standard classes; 65 were built.
Шолу
Ivatt Class 2 2 6 0 локомотивінің жобасы негізге алынып, әмбебап жүк габаритіне сыйымды болу үшін кабинасы кішірейтілді, сондай-ақ стандартты жабдықтар орнатылды, оның ішінде ең бастысы – биік түтік. Басқа өзгерістерге Ivatt күмбезінің және қозғалтқыштың екі бөлігін жалғайтын бүйірлік пластиналардың болмауы жатты. LMS-тің бұрынғы үлгісі сияқты, BR локомотивтерінде де тендерге қаратылғанда экипажды қорғау және көру мүмкіндігін жақсарту үшін тендерлік кабина болды. Барлық локомотивтер BR3 типті тендермен жабдықталған. Бұл локомотивтер көбінесе "Микки Маус" деген лақап атымен белгілі.
The design was derived from the Ivatt designed Class 2 2 6 0, with a reduced cab to enable it to fit into a universal loading gauge, and other standard fittings, most notably a taller chimney, others including the lack of an Ivatt dome and side plates connecting the two sections of the engine. Like the LMS predecessor the BR design had a tender cab to enhance crew protection and visibility when running tender first. They were all attached to a BR3 type tender. These locomotives are often known by the nickname "Mickey Mouse".
Құрылыс
Дарлингтон зауыты 65 локомотивтің барлық паркін салуға жауапты болды, және LMS мен BR үлгілерінің құрылысы бір уақытта жүргізілді. Соңғы, №78064 локомотиві 1956 жылы аяқталды, бірақ бұл модель жете жыл ғана қолданыста болды. Қызықтай, бірінші болып қызметтен алынған №78015 локомотиві де Дарлингтонға тікелей қатысты.
Darlington works was responsible for building the entire fleet of 65 engines and for a time construction of the LMS and BR designs overlapped. The last No. 78064 was completed in 1956 but the class remained intact for just seven years. Coincidentally the first to be withdrawn No. 78015 was a Darlington based engine.
Жолдың қол жетімділігі
LMS аналогындай, Standard Mogul да төмен осьтік жүктемеге есептелген. Бұл оған көптеген нашар салынған жолдар мен екінші дәрежелі бағыттарда жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Жолға қолжетімділік 3 болды. Кластың кейбір локомотивтерінде жылдамдық көрсеткіші орнатылған.
Like the LMS counterpart, the Standard Mogul was arranged for a low axle loading of just This allowed it to operate on most lightly laid routes and secondary lines. The route availability was 3. Some of the class had speedometers fitted.
Беделі
Екіпаж арасында 2МТ 260 өте тұрақтылығымен танымал болды. Бірақ, кейбіреулер локомотивтің жақсы бу шығармайтынын айтты. Ең көп шағымдар тар, лас машиналық бөлікке қатысты болды. Бұл таңғажайып еді, өйткені Роберт Риддлс және оның командасы стандартты кабина орналасуындағы жұмыс жағдайларын жақсартуға күш салған болатын.
Among crews the 2MT 2 6 0 gained a reputation for being very sure footed. Some maintained however that the engine did not steam well. The loudest complaint was about the draughty and dirty footplate. This was surprising given the efforts of Robert Riddles and his team to optimise working conditions in the Standards' cab layout.
Шатырларды бөлу
27А және 27D деп белгіленген екі бұрынғы Ланкашир және Йоркшир теміржол депосы (сәйкесінше Банк Холл (Ливерпуль) және Виган (L&Y)) осы класс локомотивтерінен алды. Банк Холл депосында 78041–44 номерлі локомотивтер Ливерпуль биржасынан Престон, Болтон немесе Рочдейл қалаларына баяу және жылдам пойыздарда сәтті пайдаланылды. Виган депосындағы 78040/61–64 номерлі локомотивтер Ливерпуль, Саутпорт, Болтон және Рочдейлге баратын аялдамалық пойыздарда қолданылды. Олар LMS Class 2P 4-4-0 және L&YR 2-4-2T локомотивтерін ығыстырды. Бұрынғы L&Y желілерінде осы класс локомотивтері көбінесе жолаушылар тасымалында жұмыс істесе, LMS Class 2-6-0 локомотивтері 1960 жылдардың ортасына дейін маневрлік және жүк тасымалымен айналысты. Кембрий бөлімінің жабылуы және басқа аймақтарда дизельдік локомотивтердің пайдалануға енгізілуімен, осы класстың басқа локомотивтері бұрынғы L&Y желілеріне келді (кейбіреулері бастапқыда 27A және 27D деполарына бөлінгендерінің орнына). Олардың ішінде 78002 (жасыл түсте), 78007, 78027 және 78057 номерлі локомотивтер болды. Олардың кейбіреулері Болтон және Лосток Холл деполарынан вагондарды тіркеу жұмысында қолданылды. Кейли және Уорт аңғары теміржолында сақталған 78022 номерлі локомотив Лосток Холл депосына қарасты болғанда Престон станциясында жолаушылар локомотиві ретінде қызмет етті.
Two former Lancashire and Yorkshire Railway sheds (Bank Hall (Liverpool) and Wigan (L&Y), respectively), designated 27A and 27D, received an allocation of the class. Bank Hall had 78041–44 which were used with great success on both slow and fast trains from Liverpool Exchange to either Preston, Bolton or Rochdale. The Wigan engines 78040/61–64 were used on stopping trains to Liverpool, Southport, Bolton and Rochdale. They replaced LMS Class 2P 4 4 0s and L&YR 2 4 2Ts. On the former L&Y lines this class was generally employed on passenger work whilst the LMS Class 2 2 6 0s were normally found on shunting and freight jobs until the mid 1960s. When the Cambrian section closed and other areas dieselised, other members of the class came to the former L&Y lines (some as replacements for those originally allocated to 27A and 27D). These included 78002 (in green livery), 78007, 78027 and 78057. Some of these were used on shunting duties from Bolton and Lostock Hall sheds. Number 78022 preserved on the Keighley & Worth Valley Railway had a spell as Preston station passenger pilot whilst allocated to Lostock Hall.