Кіріспе

Американдық антрополог және тарихшы (1949 жылы туған)

Джозеф Энтони Тейнтер (8 желтоқсан 1949 жылы туған) – американдық антрополог және тарихшы.

Өмірбаян

Тейнер Калифорния университетінде (Беркли) және Солтүстік-Батыс университетінде антропологияны оқыды, онда 1975 жылы Ph.D. дәрежесін алды. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, ол Юта штаты университетінің Қоршаған орта және қоғам департаментінде профессор қызметін атқарады. Оның бұрынғы лауазымдарына Мәдени мұраны зерттеу жобасының жетекшісі, Рокки тауларының орман және тәжірибелік станциясы (Альбукерки, Нью-Мексико) және Нью-Мексико университетінің антропология профессоры кіреді. Тейнер көптеген мақалалар мен монографиялар жазды және редакциялады. Оның ең танымал еңбегі – «Комплексті қоғамдардың құлдырауы» (1988), ол желілік теория, энергия экономикасы және күрделілік теориясы тұрғысынан Майя және Чако өркениеттерінің, сондай-ақ Батыс Рим империясының құлдырауын қарастырады. Тейнер қоғамның тұрақтылығы немесе құлдырауы проблемаларды шешу институттарының табыстылығына немесе сәтсіздігіне байланысты екенін, ал қоғам әлеуметтік күрделілікке салған инвестициялары мен энергиялық субсидиялары шекті пайданың төмендеуіне жеткенде құлдырайтынын айтады. Қоғам өз еркінен тыс күрделілігінің маңызды бөлігінен айрылғанда құлдырағанын мойындайды. Тадеуш Патзекпен бірлесіп, ол 2011 жылы жарық көрген «Бұрғылау: Персид шығанағындағы мұнай апаты және біздің энергиялық дилеммамыз» кітабының авторы. Джозеф Тейнер Бонни Бэглиге үйленген және олардың бір баласы бар – Эммет Бэгли Тейнер.

Әлеуметтік күрделілік

Тейнердің «Комплексті қоғамдардың құлдырауы» атты еңбегінде айтылғандай, қоғамдар проблемаларды шешуге тырысқан сайын күрделірек болады. Әлеуметтік күрделілікті көптеген дифференциацияланған және мамандандырылған әлеуметтік және экономикалық рөлдер мен оларды үйлестірудің көптеген механизмдері, сондай-ақ символды және абстрактілі коммуникацияға сүйену және бастапқы ресурстарды өндіруге қатысы жоқ ақпарат өндірушілер мен талдаушылардың болуы арқылы тануға болады. Мұндай күрделілік айтарлықтай «энергия» субсидиясын (яғни ресурстарды немесе басқа да байлық түрлерін тұтынуды) қажет етеді. Қоғам энергия тапшылығына немесе оған қол жеткізу қиындығы сияқты «проблемаға» тап болған кезде, ол жаңа деңгейлі бюрократия, инфрақұрылым немесе әлеуметтік топ құруға бейім. Қоғамдардың жылдам құлдырауының он жеті мысалын бірінші болып атаған Тейнер өзінің моделін үш жағдайды зерттеуге қолданды: Батыс Рим империясы, Майя цивилизациясы және Чако мәдениеті. Тейнердің пікірінше, басып кірулер, егін шілігі, аурулар немесе қоршаған ортаның нашарлауы қоғамның құлдырауының көрінетін себептері болуі мүмкін, бірақ түпкі себеп – экономикалық, қоғам құрылымына тән, оны сыртқы факторлардың соққысына ұшырату емес: әлеуметтік күрделілікке инвестициялардың азаятын табысы. Соңында, Тейнер қазіргі заманғы статистиканы жинап, энергия, білім беру және технологиялық инновацияларға инвестициялардың шекті пайдасы бүгінде төмендеп бара жатқанын көрсетті. Қазіргі жаһанданушы әлемде ескі қоғамдарды құртқан көптеген стрестер орын алуда. Алайда Тейнер толыққанды апатиялық емес: «Экономикалық жүйеге жаңа элемент енгізілген кезде, ол техникалық инновация немесе энергия субсидиясы болсын, ол кем дегенде уақытша шекті өнімділікті арттыру әлеуетіне ие болады». Осылайша, көршілеріңізді үнемі басып алуды болдырмасаңыз (бұл әрқашан азаятын табысқа ұшырайды), өнімділікті арттыратын инновация – ұзақ мерзімді перспективада күрделілікке қосымша инвестициялардың азаятын табысының дилеммасынан шығудың жалғыз жолы. Соңғы тарауларында Тейнер қазіргі қоғамдардың неге құлауды таңдамайтынын талқылайды: өйткені оларды қоршаған басқа да күрделі қоғамдар құлаған аймақты сіңіріп алады немесе жалпы құлдырауды болдырмайды; Майя және Чако аймақтарында қуатты күрделі көршілері болмағандықтан, ғасырлар немесе мыңжылдықтар бойы құлауы мүмкін, Батыс Рим империясы сияқты, бірақ Шығыс Рим империясы, Парф/Сассанид империясымен шектесіп, қарапайым, кішігірек бірліктерге бөліну мүмкіндігі болмады. Оның «Күрделілік, проблеманы шешу және тұрақты қоғамдар» (1996) атты еңбегінде проблеманы шешудің энергиялық шығындары және адам жасаған жүйелердегі энергияның күрделілігі арасындағы қатынасқа назар аударылады.