Германия және неміс тілдес елдердің халықтық мәдениеті
German folklore
Германия және неміс тілдес елдердің халық мәдениеті: фольклор, дәстүрлер, аңыз-ертегілер тарихы. 18-19 ғасырлардағы зерттеулер мен жинақтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Германия мен неміс тілді елдердің көркемдік мәдениеті
Expressive culture of Germany and German speaking countries
Неміс фольклоры – бірнеше ғасырлар бойы Германияда қалыптасқан халықтық дәстүр. Германия тарихының көп бөлігінде көптеген мемлекеттерге бөлінгендіктен, бұл термин Германияның өзінің және барлық неміс тілді елдердің фольклорына қатысты болуы мүмкін. Бұл кеңірек анықтама Австрия мен Лихтенштейннің, сондай-ақ Швейцарияның, Люксембургтың, Бельгияның және Италияның неміс тілді аймақтарының фольклорын қамтиды.
German folklore is the folk tradition which has developed in Germany over a number of centuries. Seeing as Germany was divided into numerous polities for most of its history, this term might both refer to the folklore of Germany proper and of all German speaking countries, this wider definition including folklore of Austria and Liechtenstein as well as the German speaking parts of Switzerland, Luxembourg, Belgium, and Italy.
Тарих
1871 жылы Германия мемлекеті ретінде біріккен аймақтардағы фольклорды құжаттау және сақтау 18-19 ғасырларда бастау алды. 1851 жылы Бернхард Бадер ауызша тарихтан жинаған фольклорлық зерттеулер жинағын жариялады, ол "Volkssagen aus dem Lande Baden und den angrenzenden Gegenden" деп аталды. Саксон жазушысы Иоганн Карл Август Музей (1735–1787) – осы саланың ертедегі жинақтаушыларының бірі. Пруссия ақыны және философы Иоганн Готфрид фон Хердер бұл зерттеулерді одан әрі дамытуға үлкен үлес қосты. Оның фольклордың этникалық ұлтшылдықтағы рөліне сенімі – Германияның фольклоры, біртұтас ұлттың фольклоры, неміс тілді халықтардың емес – Гримм ағайындыларына, Гетеге және басқаларға шабыт берді. Мысалы, Рейн қыздары және Гриммдердің "Қорқыныш үйренуге кеткен баланың оқиғасы" сияқты фольклорлық элементтер Рихард Вагнердің "Нибелунгтер сақинасы" опера циклының бастапқы материалдарының бір бөлігін құрады. Вашингтон Ирвингтің "Рип ван Винкл" және "Ұйыққан аңғар туралы аңыз" сияқты кейбір туындылары неміс халық аңыздарына негізделген. Германияда ұлтшыл-социалистік кезеңде бұл аспектіге ерекше мән берілді. Джеймс Р. Доудың сөзіне сәйкес, ұлтшыл-социализм кезінде "фольклор демократияға, социализмге қарсы және өте адамдық емес террористік саясаттың үгіт құралына айналды". Фольклор зерттеулері, Volkskunde, германдық мәдениетпен тарихи байланысты қолдау мақсатында дәстүрлі әдет-ғұрыптарды іздеу үшін саяси құрал ретінде пайдаланылды. Сондай-ақ, антисемиттік фольклор, мысалы, қанға қасты аңыз да қолдауға алынды.
Documentation and preservation of folklore in the states that formally united as Germany in 1871 was initially fostered in the 18th and 19th centuries. As early as 1851, author Bernhard Baader published a collection of folklore research obtained by oral history, called Volkssagen aus dem Lande Baden und den angrenzenden Gegenden. The Saxon author Johann Karl August Musäus (1735–1787) was another early collector. Study was further promoted by the Prussian poet and philosopher Johann Gottfried von Herder. His belief in the role of folklore in ethnic nationalism – a folklore of Germany as a nation rather than of disunited German speaking peoples – inspired the Brothers Grimm, Goethe and others. For instance, folklore elements, such as the Rhine Maidens and the Grimms' The Story of a Boy Who Went Forth to Learn Fear, formed part of the source material for Richard Wagner's opera cycle Der Ring des Nibelungen. Some of the works of Washington Irving – notably "Rip van Winkle" and "The Legend of Sleepy Hollow" – are based on German folktales. Within Germany, the nationalistic aspect was further emphasized during the National Socialist era. James R. Dow has written that under National Socialism, "folklore became a propaganda instrument of anti democratic, anti socialist, and extremely inhumane terrorist policies". Folklore studies, Volkskunde, were co opted as a political tool, to seek out traditional customs to support the idea of historical continuity with a Germanic culture. Anti Semitic folklore such as the blood libel legend was also emphasized.