Кіріспе

Есту қабілетін тексеруге арналған скринингтік тест

Рине сынағы ('/r//ɪ//n//ə/ RINə) көбінесе бір құлақтың есту қабілетінің нашарлауын бағалау үшін қолданылады. Ол дыбыстың ауа арқылы берілуін, мастоид сүйегі арқылы берілуімен салыстырады. Осылайша, өткізгіш есту қабілетінің нашарлауын жылдам анықтауға болады. Рине сынағы әрқашан Вебер сынағымен бірге жүргізілуі керек, сондай-ақ сенсорлық-неврологиялық есту қабілетінің нашарлауын анықтап, есту қабілетінің нашарлауының сипатын растау үшін де қажет. Рине сынағы неміс отологы Генрих Адольф Рине (1819–1868) құрметіне, ал Вебер сынағы Эрнст Генрих Вебердің (1795–1878) есімімен аталады.

Процедура

Ринне сынағы 512 Гц жиілікті дірілдейтін камертонды пациенттің мастоид сүйегіне қойып, дыбыс естілмейтінін айтуын сұрау арқылы жасалады. Пациент естімейтінін хабарлағаннан кейін, әлі дірілдеп тұрған камертон есту арнасынан 1-2 см қашықтыққа қойылады. Пациенттен қайтадан камертонды естімейтін уақытын көрсетуі сұралады.

Есту қабілеті қалыпты

Ауа арқылы дыбық өткізгіштігі сүйек арқылы дыбық өткізгіштігінен артық болу керек, сондықтан науқас мастоид сүйегіне тігілгенде естімей қалғаннан кейін, құлақ қалқанының (сыртқы құлақтың) жанындағы камертонды ести алуы тиіс. Бұл қалыпты нәтиже, парадоксалды түрде, оң Ринне тестісі деп аталады (әдетте оң медициналық тест патологияны көрсетеді).

Есту қабілетінің бұзылуы

Егер науқас мастоидтан пинаға ауыстырғаннан кейін дыбыс тақтасын ести алмаса, бұл оның сүйек өткізгіштігі ауа өткізгіштігінен жоғары екенін білдіреді. Бұл дыбыс толқынының құлақ арнасынан ортаңғы құлақ аппаратына және кохлеаға өтуіне кедергі келтіретін бірдеңе бар екенін көрсетеді (яғни өткізгіш есту қабілетінің төмендеуі). Сенсорлы-нейрологиялық есту қабілетінің төмендеуі кезінде дыбыс тақтасын сүйек және ауа өткізгіштігі арқылы сезіну қабілеті бірдей түрде азаяды, яғни науқас сүйек өткізгіштігі арқылы дыбысты ести алмай қалғаннан кейін ғана ауа өткізгіштігі арқылы естиді. Бұл үрдіс қалыпты есту қабілеті бар адамдарда да кездеседі, бірақ сенсорлы-нейрологиялық есту қабілеті төмендеген пациенттерде дыбыс әлдеқайда ертерек тоқтағандай сезіледі. Тест жүргізуші (қалыпты есту қабілеті бар) науқас дыбыс тоқтағанын айтқаннан кейін, тақташаны өз құлағына жақын қойып, дыбыс әлі де естілетінін анықтай алады. Егер өлі лабиринтке байланысты ауыр сенсорлы-нейрологиялық есту қабілетінің төмендеуі болса, Рине сынағының жалған теріс нәтижесі болуы мүмкін. Бұл соның салдарынан болады: бір құлақ сынаққа жауап бере алмаса да, екінші құлақ сүйек өткізгіштігі арқылы (бас сүйектері арқылы қарсы құлаққа дыбыс жіберіп) ынталандырылуы мүмкін, нәтижесінде науқас мастоидтағы дыбыс тақтасына жауап береді, бірақ ол зардап шеккен құлақтың ауа арнасына жақын қойылғанда жауап бермейді.

Шектеулер

Бұл тест және оның толықтыруы – Вебер тесті, жылдам скринингтік тесттер болып табылады және ресми аудиометрияны алмастырмайды. Жақында оның скринингтік тест ретіндегі құндылығы күмәндануда. Rinne тесті ауыр бір жақты немесе толық сенсорлық-неврологиялық есті жоғалу жағдайында сенсорлық-неврологиялық және өткізгіштік есті жоғалуын ажыратуда сенімді емес. Мұндай жағдайларда, қарсы жақтағы нормалы құлаққа сүйек арқылы берілуі, ауа арқылы берілуден жақсырақ болады, нәтижесінде жалған теріс нәтиже шығады. Мұндай жағдайда Вебер тесті патологияның бар екенін көрсететін жаққа қарай бұрылу белгілерін көрсетеді. Кез келген аномалия анықталса, ресми аудиометриялық тексеру қажет болады.