Поляк ақсұлтаны Станислав Любомирскийдің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Польша ақсұлтаны Станислав Любомирский (25 желтоқсан 1722 жылы Краковта туған; 12 тамыз 1782 жылы Ланкутта қайтыс болған) – поляк ақсұлтаны. Ол 3 тамыз 1757 жылы Варшавада Ақ бұрқут орденінің рыцары атанды, кейіннен оған Әулие Станислав ордені табысталды. 1752 жылдан бастап Корольдіктің Бас қорғаушысы, ал 1766 жылдан бастап Корольдіктің Бас маршалы болды. 1765 жылы Корольдік қазына комиссиясының рыцарь комиссары, 1780 жылы Тұрақты кеңес кеңесшісі, 1765 жылы Вислица старостасы, Калуш старостасы, Гощьин старостасы және Любохня старостасы қызметтерін атқарды. 9 маусым 1753 жылдан бастап Эльжбета Изабела Чарторискамен үйленді және олардың төрт баласы болды: Эльжбета Любомирская, Юлия Любомирская, Александра Любомирская және Констанция Малгоржата Любомирская. Оның меншігінде Львовтағы Любомирский сарайы, Ланкуттегі Любомирский сарайы, сондай-ақ Вишняч және Пржеворск кең жайлаулары болды. Варшавадағы Любомирский бекінісі де оның есімімен аталады.

Өмір

Ол 1746 - 1762 жылдары Сейм депутаты болды. Өмірі бойы ол белгілі Familia мүшесі болды. Жозеф Любомирскийдің, Черняков воеводасының және Тереза Мнишковнаның ұлы, Антони, кастелян және Краков воеводасының бауыры. Ол байлығымен Familia саяси мүдделерін үнемі қолдады. Чарторыски лагерінің жетекшілерінің бірі болды (Ол Август Александр Чарторыскидің қызы Эльжбетаға үйленді). Оның қыздары Юлия Потоцка, Констанция Ржевска, Эльжбета Изабела Потоцка және Александра Потоцка болды. Кейіннен ол Польшаның соңғы патшасы Станислав II Августтың жақтасы болмады. Варшаваның дамуына үлкен үлес қосты, Польшадағы Ресейдің ықпалына қарсы күресті. Алғаш рет ол 1746 жылғы Сеймге Сандомир воеводствосынан депутат (poseł) ретінде сайланды. 1748 жылы Сеймге Ливониядан тәж өкілі болып сайланды. Ол 1756 жылы қайтадан Сандомир воеводствосының Сандомир повятынан сайланды. 1758 жылы Сеймге депутат болып сайланды. 1758 жылы ол "Үш бауыр" поляк масондық ложасын қайта жандандырды. 1761 жылы Сандомир провинциясынан кезектен тыс Сеймнің мүшесі болды. 1761 жылғы 29 сәуірде ол кезектен тыс парламентті liberum veto арқылы таратып жіберді. 1762 жылы ол қайтадан Сандомирден Парламент мүшесі болып сайланды, ал 1764 жылы ол Сандомирден Корольдік сайлауға депутат болды, онда ол мемлекеттің реформаларының бастамашыларының бірі ретінде маңызды рөл атқарды. Ол 1764 жылы Чарторыски конфедерациясындағы Сандомир воеводствосының маршалы болды. 1764 жылы Сандомир провинциясынан Станислав Август Пониатовскийді сайлауға қатысты. 1766 жылы ол тағы да өз провинциясынан депутат болып сайланды. 1766 жылы маршалдың таяғын алғаннан кейін, ол Варшава астанасын жаңғыртуға және кеңейтуге үлес қосты, сондай-ақ қылмыстық сот жүйесін реформалау бойынша жұмыс істеді. Бар конфедерациясы кезінде ол патшаны Ресейге қарсы тұруға ықпал етуге тырысты, оны конфедераттар мен Франция жағына көндіруге ұмтылды. 1773 жылғы конфедерацияның мүшесі болды. Бөлу Сейміне (1773–1775) делегацияның мүшесі ретінде оппозицияның өкілі болды. Алайда 1773 жылғы 18 қыркүйекте ол Польша-Литва одақтастығының Ресей, Пруссия және Австрия басып алған жерлерін беру туралы келісімдерге қол қойды. Бірінші бөліністен кейін ол Австриямен одақтасуға тырысқан оппозициялық магнаттардың қатарында болды. Патшаға қарсы ашық әрекет еткендіктен, ол Тұрақты кеңеске орын алды. Ол 1779 жылы Кеңестің полиция бөлімінің мүшесі болды. Гданьскте (Данциг) Натанаэль Маттеус фон Вольф салған астрономиялық обсерваторияның құрылысына қаржы жұмсады.

He was a Member of Parliament (Sejm) between 1746 and 1762. Through his life he was one of the members of the prominent Familia. Son of Józef Lubomirski, voivode of Czerniaków, and Teresa Mniszchówna, brother of Antoni, castellan and voivode of Kraków. With his wealth he constantly supported the political interests of the Familia. He played the major role of one of the leaders of the Czartoryski camp (he married Elżbieta, daughter of August Aleksander Czartoryski). His daughters were Julia Potocka, Konstancja Rzewuska, Elżbieta Izabela Potocka and Aleksandra Potocka. Later, he was an implacable enemy of the last king of Poland Stanisław II August. Meritorious for the development of Warsaw, he fought against Russian influence in Poland. For the first time he was a deputy (poseł) from the Sandomierz voivodeship to the Sejm of 1746. To the Sejm in 1748 he was chosen as a Crown envoy from Livonia. He was elected again in 1756, again from the Sandomierz powiat of the Sandomierz voivodeship. In 1758 he was chosen as a deputy to the Sejm once more. In 1758 he reactivated the Polish Masonic Lodge "Trzech Braci" Three Brothers. Member of the Extraordinary Sejm of 1761 from the Sandomierz Province. On 29 April 1761 he broke up the extraordinary parliament with liberum veto. In 1762 he was chosen as a Member of Parliament from the Sandomierz again, and in 1764 he was the deputy from Sandomierz to the Royal election, where he played a major role as one of the initiators of the reforms of the state. He was the marshal of the Sandomierz voivodeship in the Czartoryski confederation in 1764. In 1764 he was one the electors of Stanisław August Poniatowski from the Sandomierz Province. In 1766 he was once again chosen as a deputy from his province. Having received the marshal's staff in 1766, he was one of the contributed to modernize and expand the capital city of Warsaw, and worked on the reform of the criminal justice system. During the Bar Confederation, he tried to influence strengthen the king in resistance towards Russia, trying to win him over to the side of the Confederates and France. Member of the confederation of 1773. As a member of the delegation to the Partition Sejm (1773–1775), he was a representative of the opposition. However, on 18 September 1773 he signed treaties of cession by the Polish–Lithuanian Commonwealth of the lands seized by Russia, Prussia and Austria in the first partition of Poland. After the first partition, he belonged to the magnate opposition trying to ally with Austria. Openly acting against the king, he received a seat in the Permanent Council. There, he was a Member of the Police Department of the Council in 1779. He donated funds to the astronomical observatory built by Nathanael Matthaeus von Wolf in Gdańsk (Danzig).