Мексика дала тышқаны: Тұрмыс пен қорғау мәселелері
Mexican prairie dog
Мексикалық суыртық (Cynomys mexicanus) – Солтүстік Мексикаға тән, қорғалатын түр. Өмір салты, таралған аймақтары, және қауіп төндіретін факторлар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеміргіштердің түрі
Species of rodent
Мексикалық дала иттері (Cynomys mexicanus) – Мексиканың солтүстік-орталық аймағында табиғи ортада өсетін күндізгі, жер қазғыш кеміргіштер. Шаруашылық зиянкес ретінде қарау олардың жойылуға жақын түр ретінде тіркелуіне себеп болды. Олар үйсін, суыртық және мармоттармен жақын туыс. Cynomys mexicanus шамамен 230 000 жыл бұрын, кеңінен таралған Cynomys ludovicianus-тың шеткерлік, оқшауланған популяциясынан пайда болған.
The Mexican prairie dog (Cynomys mexicanus) is a diurnal burrowing rodent native to north central Mexico. Treatment as an agricultural pest has led to its status as an endangered species. They are closely related to squirrels, chipmunks, and marmots. Cynomys mexicanus originated about 230,000 years ago from a peripherally isolated population of the more widespread Cynomys ludovicianus.
Экология
Бұл дала иттері тау-кенсіз топыраққа, жазықтарға, биіктігі белгілі бір деңгейге дейін мекендейді. Олар Мексиканың солтүстігіндегі оңтүстік Коахуила және солтүстік Сан-Луис-Потоси аймақтарында кездеседі, онда олар мекендейтін жазықтарға тән шөптер мен шөптерді жейді. Олар судың бәрін осы өсімдіктерден алады. Олар негізінен өсімдікпен қоректенсе де, кейде жәндіктерді жейді. Олардың жауы – койоттар, мысықтар, бүркіттер, қашарлар, барс, жыландар және қарақұйрықтар. Солтүстік дала иттері қысқы ұйқыға кетеді және олардың жұптасу кезеңі салыстырмалы түрде қысқа, әдетте қаңтардан сәуірге дейін созылады. Бір ай бойы жүктілікке тұрған аналықтары жылына бір рет, орта есеппен төрт түксіз бала туады. Олар көздері жабық күйінде туады және туғаннан кейін шамамен 40 күн өткен соң көру қабілетіне ие болғанша, құйрықтарын бағдаршамыр ретінде пайдаланады. Балалар мамыр және маусымның басында анасынан бөлінеді, ал бір жасар жануарлар қысқа уақыттан соң қоныстан шығып кетеді. Өскен сайын, жастар бір-бірін тістесіп, сызылдап, күресіп ойнайтын соғыс ойындарын ойнайды. Олар бір жылға толған соң жыныстық жағынан жетіледі, өмір сүру ұзақтығы 3–5 жылды құрайды; ересек дала иттерінің салмағы шамамен және ұзындығы болады, аталықтары аналықтарынан ірілеу келеді. Олардың түсі сарғыш, құлақтары қараңғырақ, ал құрсақтары ашық түсті. Дала иттері жануарлар әлеміндегі ең күрделі тілдердің біріне ие – жоғары дыбысты шырылдау және қағу жүйесіне ие. Олардың жылдамдығына байланысты, қорғану механизмі – дабыл қағып, дереу қашу.
These prairie dogs prefer to inhabit rock free soil in plains at an altitude of They are found in the regions of southern Coahuila and northern San Luis Potosí in northern Mexico, where they eat herbs and grasses native to the plains where they live. They acquire all of their water from these plants. Although mainly herbivores, they have been known to eat insects. Predators include coyotes, bobcats, eagles, hawks, badgers, snakes, and weasels. Northern prairie dogs hibernate and have a shorter mating season, which generally lasts from January to April. After one month's gestation, females give birth to one litter per year, an average of four hairless pups. They are born with eyes closed and use their tails as visual aids until they can see, about 40 days after birth. Weaning occurs during late May and early June, when yearlings may break away from the burrow. Pups leave their mothers by fall. As they grow older, young play fighting games that involve biting, hissing, and tackling. They reach sexual maturity after one year, with a lifespan of 3–5 years; adults weigh about and are long, and males are larger than females. Their coloring is yellowish, with darker ears and a lighter belly. Prairie dogs have one of the most sophisticated languages in the animal world—a system of high pitched yips and barks—and can run up to As a consequence, their defense mechanism is to sound the alarm, and then get away quickly.
Тіршілік ету ортасы
Мексикалық дала иттері "қалалар" деп аталатын, олар баспана мен қорғаныс үшін қазған қазылған колонияларда өмір сүреді. Типик қалада 30,48 метрге дейін созылатын дәлізбен төмен қарай еңкейген, түтік тәрізді кіреберіс болады, ал оның бүйірлерінде сақтау және ұя салуға арналған камералар орналасқан. Осы қуыстардың кейбір бөлмелері жаңа аналықтары мен балапандары үшін балабақша ретінде арнайы мақсаттарға қызмет ететіні анықталды. Дала иттерінің қолдарындағы бұлшық еттері күшті болғандықтан, олар тіршілік ортасының көбінесе тығыз топырағын қазуға қабілетті. Олар тістерін де қазу үшін пайдаланады, бірақ бұл сирек кездеседі. Қазу арқасында егістіктерді жиі жеп қоюлары мен мал шаруашылығына кедергі келтірулеріне байланысты зиянкес және ауыл шаруашылығына кедергі келтіретін жануарлар ретінде қарастырылып, олар жиі уландырылды және 1994 жылы жоғалу қаупі төнді. Мексикалық дала иттері қазіргі уақытта бұрынғы аумағының 4% -ынан кем жерді мекендейді және 1996 мен 1999 жылдар аралығында олардың ареалы 33% -ға қысқарды. Мексикалық дала иттерінің қазіргі мекені Эль-Токио деп аталатын аймақта орналасқан. Бұл Сан-Луис-Потоси, Нуэво-Леон және Коахуила штаттарының қиылысында орналасқан жайылымдар. Көптеген дала иттерінің жер астындағы құрылымдарда өмір сүруіне байланысты популяцияны дәл бағалау қиын. Спутниктік суреттерді пайдалану дала иттерінің мекендейтін аймақтарын анықтауда тиімді болып табылды. Pronatura Noreste және Profauna сияқты қорықтар, донорлардың көмегімен, дала иттерін және олармен байланысты түрлерді, мысалы, жағалаудағы құстар мен жыртқыш құстарды қорғау жұмыстарын жүргізеді. 2007 жылдың ақпан айынан бастап Pronatura Noreste мексикалық дала иттерінің жайылымдарын қорғау үшін ejidos және жеке меншік иелерімен консервациялық келісімдерге қол қойды.
Mexican prairie dogs live in excavated colonies, referred to as "towns", which they dig for shelter and protection. A typical town has a funnel like entrance that slants down into a corridor up to 30.48 m long, with side chambers for storage and nesting. It has been found that some chambers in these burrows serve specific purposes such as nurseries for new mothers and their young. Prairie dogs have strong muscles in their arms which allow them to dig through the often dense dirt of their habitats. They have even been found to use their teeth to dig, although this is less common. Viewed as a pest and an obstacle to agriculture and cattle raising due to their burrowing and frequent consumption of crops, it was frequently poisoned, and became endangered in 1994. Mexican prairie dogs currently inhabit less than 4% of their former territory and have suffered a 33% decrease in range between 1996 and 1999. The current habitat of Mexican prairie dogs is in the region known as El Tokio. These are the grasslands located in the convergence of the states of San Luis Potosí, Nuevo León, and Coahuila. Due to the underground structures in which many prairie dogs live, it is difficult to accurately survey populations. The use of satellite imagery has proven to be helpful in documenting areas in which prairie dogs reside. Conservation groups such as Pronatura Noreste and Profauna, with the help of donors, carry out conservation efforts for the protection of prairie dogs and associated species, such as shorebirds and birds of prey. Pronatura Noreste, as of February 2007, has signed conservation easements with ejidos and private owners for the protection of more than of Mexican prairie dog grasslands.