Кіріспе
Индианаполис 500 автосайысы 1911 жылдан бері жыл сайын темп-карды пайдаланып келеді. Темп-кар екі негізгі мақсатта қолданылады. Жарыс басталғанда, темп-кар жиналған старт желісін жол бойымен айналдырып, алдын ала белгіленген ұпайсыз жаттығу шеңберлерін жүргізеді. Содан кейін, егер төрешілер орынды деп тапса, жарысты бастау үшін белгілі бір жылдамдықпен алаңды жібереді. Сонымен қатар, сары тудың ескерту кезеңінде темп-кар жолға шығып, көшбасшыны алып, алаңды төмендетілген жылдамдықпен жинақтайды. 1911 жылғы алғашқы "500" жарысынан бұрын қауіпсіздік үшін Индианаполис моторлы трассасының негізін қалаушы Карл Г. Фишер көлікпен старт беру концепциясын енгізгені жиі айтылады. Сол кездегі жарыстардың барлығы, сондай-ақ Формула-1 жарыстарының барлығы, тіпті бүгінгі күнге дейін, тұрып қалу арқылы басталады. 1936 жылдан бері жыл сайын Индианаполис 500 жарысының жеңімпазына сол жылғы темп-кардың өзі (немесе оның көшірмесі) табыс етіледі. 1911 жылдан бері жыл сайын жарыстың басында темп-карды атақты қонақ, бұрынғы жарыс жүргізушісі немесе автомобиль өнеркәсібіндегі танымал тұлға басқарады. Тарихи тұрғыдан алғанда, темп-карды ұсыну құрметі автомобиль өндірушілер үшін бағалы болып келді және әлі де солай, сонымен қатар бұл белгілі бір марка/модельді таныстыруға мүмкіндік береді.
The Indianapolis 500 auto race has used a pace car every year since 1911. The pace car is utilized for two primary purposes. At the start of the race, the pace car leads the assembled starting grid around the track for a predetermined number of unscored warm up laps. Then if the officials deem appropriate, it releases the field at a purposeful speed to start the race. In addition, during yellow flag caution periods, the pace car enters the track and picks up the leader, bunching the field up at a reduced speed. Prior to the first "500" in 1911, in the interest of safety, Indianapolis Motor Speedway founder Carl G. Fisher is commonly credited with the concept of a "rolling start" led by a pace car. Nearly all races at the time, as well as all Formula One races even to the present, utilize a standing start. In almost every year since 1936, it has been a tradition that the winner of the Indianapolis 500 be presented with one of that year's pace cars (or a replica). In most years since 1911, the driver of the pace car at the start of the race has been an invited celebrity, a former racing driver, or notable figure in the automotive industry. Historically, the honor of supplying the pace car was, and continues to be, a coveted honor by the respective automobile manufacturers and a marketing showcase for the particular make/model.
19111956 жылдар
Жылдамдық машинасы старт алаңындағы барлық машиналарды бір ұпайсыз айналымға шығару үшін пайдаланылды. Жарысқа қатысушылар қозғалтқыштарын, дөңгелектерін қыздыру үшін осы айналымды пайдаланды, содан кейін айналымның соңында, белгіленген жылдамдықпен жылдамдық машинасы жолдан шығып, дөңгелектеу немесе «ұшумен» старт беруге мүмкіндік жасады. Фишердің өзі алғашқы жылдары бірнеше рет жылдамдық машинасының тізгінін ұстады, бірақ ол ақырында құрметті лауазымға айналды, бұрынғы жеңімпаздарға, автожарыстардағы немесе автомобиль өнеркәсібіндегі белгілі тұлғаларға шақырулар жіберілді. Шақырылған жүргізушіге «темп беруші» деген құрмет көрсетілді, ал өндірушілер бұл мүмкіндікті машинаны жарнамалау үшін пайдаланды. Speedway президенті болған кезінде Тони Хулман жыл сайын жылдамдық машинасымен жүріп, қозғалтқыштарды іске қосу командасын бергеннен кейін бірден жолға шықты. Оның басты міндеті – стартты басқару болды, ал кейбір жылдары оның жауапкершілігіне машинаның багажында орналасқан кинокамераны басқару да кірді. Өте ерте жылдардан бастап, жылдамдық машиналары көбінесе логотиптермен, әріптермен, өрнектермен және басқа да сәндік элементтермен толыққан арнайы бояумен жабылған. Сонымен қатар, жылдамдық машинасының айқындығын арттыру үшін кейде флагштоктар, шамдар және басқа да автокөлік құралдары орнатылды. Көптеген өндірушілер бұл мүмкіндікті өздерінің жоғары сапалы немесе сәндік модельдерін көрсету үшін пайдаланды. Бастапқы жылдары жылдамдық машинасы тек стартта бір айналым үшін пайдаланылғандықтан (қауіпсіздік шаралары кезінде емес), жоғары өнімді машинаға (яғни спорттық автомобильге) аса қажеттілік болған жоқ. Көптеген жылдар бойы жылдамдық машинасы кабриолет болды, бұл көліктің мәртебесін арттырумен қатар, шенеуніктерге стартты басқаруға көмектесті.
1957-1976 жылдар
Көп жылдар бойы 1950 жылдардың басына дейін, темп-кар жол бойынша бір жылыну айналымын жетекшілік етіп, содан кейін жарыс басталар еді. Жылыну айналымының концепциясы жанкүйерлер арасында танымал болды, себебі көптеген жүргізушілер жанкүйерлерге қол салады және дөңгелек құрамы керемет фотосуреттерге мүмкіндік берді. 1957 жылы процедура өзгертілді, сондықтан темп-кар екі жылыну айналымы бойы алаңды жетекшілік етті. Бұл қозғалтқыштарды, май температурасын және дөңгелектерді жылытуға қосымша уақыт берді, сондай-ақ жүргізушілерге жасыл жалауды алудан бұрын жолдың жағдайын кем дегенде бір рет қарап шығу мүмкіндігін берді. Бұл сондай-ақ негізгі бөлімде (ірі трибуналар орналасқан жерде) жанкүйерлерге жарыс басталар алдында бүкіл алаңды бір рет парадқа шығуын көруге мүмкіндік берді. Бұрын жолдың басқа бөліктеріндегі жанкүйерлер ғана желінің өтуін фотосуреттерге түсіру және қол салады. 1957–1958 жылдардағы жарыстарда старт желісі жаңа салынған пит-лейннен бір қатарда шығып, қатарласып тұрды. Екі айналым алаңның дұрыс қалыптасуына мүмкіндік берді, бірақ тәжірибеде бұл қиын болып шықты және екі жарыста да стартта оқиғалар болды. 1959 жылы алаң қайтадан негізгі бөлімде желіге тұрып, қазірге дейін солай болып келеді. 1960 жылдардың соңында темп-кардың рулінде арнайы жүргізуші ғана емес, көптеген танымал адамдар жолаушы ретінде шақырылатын. Автомобиль өндірушілерінің басшылары, НАСА ғарышкерлері, ABC Sports және IMS радиожелісінің тілшілері және басқа да танымал адамдар темп-карда мінуге шақырылды. 1971 жылы жергілікті Индианаполис Dodge дилері Элдон Палмер темп-карды жүргізу кезінде апатқа ұшырады. Ол пит алаңының оңтүстік жағындағы фотограф стендісіне соғылып, бірнеше адамды жарақаттады. Соңынан, темп-карды жүргізуші тек тәжірибелі жарыс жүргізушісі ғана болды. Бұрынғы Indy жеңімпазы Джим Ратман алты рет (және бір рет тек ескерту кезеңдері үшін) қызмет етті. Танымал тұлғалар Джеймс Гарнер мен Марти Роббинс жарыстардағы тәжірибесіне байланысты таңдалды.
1977 жылдан қазіргі уақытқа дейін
1977 жылы формат үш қызықтыру айналымына, екі "парад айналымына" және бір "темп айналымына" өзгертілді. Парад айналымы кезінде көбінесе бірнеше фестивальдық темп машиналары алаңға қосылады, әдетте олар атақты адамдарды және/немесе арнайы қонақ жүргізушілерді тасымалдайды. 1978 жылғы жарыс – парад айналымы кезінде бірнеше темп машинасының трассада болуының алғашқы мысалы болды. 2010 жылдан бері IndyCar "екі орындық" машинасы (арнайы жолаушы орындығымен жабдықталған зейнеткерлік Indy жарыс машинасы) да алаңның алдында, атақты немесе арнайы қонақты тасымалдап жүреді. Қатыспайтын көліктер бір немесе екі айналымнан кейін трассадан шығып кетеді, ал ресми темп машинасы ғана темп айналымында алаңды жетектеп шығады. 2012 жылы бұл формат төрт қызықтыру айналымына дейін кеңейтілді (үш "парад" айналымы және бір "темп" айналымы), бұл жаңа қозғалтқыш пен шасси формуласының енгізілуімен бірге болды. Шамамен 1994 жылдан бастап, парад айналымы кезінде алаңның біркелкі еместігі байқалды және көбінесе жарыс машинасы бір қатарда жүретін. Жүргізушілер дөңгелектердің температурасын көтеру үшін кейде қарқынды түрде оңға-соқпақ қимылдап, жылдамдыққа ие болуға тырысатын. Соңғы темп айналымында алаң артқы түзу бойында үш қатардан тұратын он бір қатарға жиналатын, бірақ көбінесе бұл қатарлар толыққанды реттелмеген болып қалатын. Бұл практика жанкүйерлер мен БАҚ-тан жиі қатты сынға ұшырады, әсіресе старт бір қатарда берілгенде, бұл дәстүрді бұзушылық болды. 2010 жылы шенеуніктер парад және темп айналымдарын қатаң бақылауға алатындарын және жүргізушілерді қызықтыру кезеңінің барлық уақытында үш қатарда тұруын талап ететінін жариялады. Кейінгі жылдары Speedway темп машиналарын жүргізу үшін эстрада жұлдыздарын пайдаланумен тәжірибе жасады, бұл өзгеріс жанкүйерлерден әртүрлі пікірлер алды. Соңғы жылдары жарыс шеберлері осы позицияны иеленді. А. Дж. Фойт 2011 жылы, Дарио Франчитти 2014 жылы, Джефф Гордон, бес мәрте Big Machine Vodka 400 жеңімпазы 2015 жылы, ал NBC Sports жаңа телеарнасының автоспорт комментаторы Дейл Эрнхардт, Speedway-де 16 рет Big Machine Vodka 400 старт алып, екі рет Индиана 250 жеңімпазы болған 2019 жылы жүргізді.
Қосымша жылдамдықпен жүретін айналымдар
1957 ж. Жаңа заманауи пит-лейн салынды. Алғаш рет пит-зона жарыс трассасынан бөлек орналасты. 1957–1958 жылдары жарысқа қатысушылар пит-лейнде бір қатарға тізілді, дәстүрлі жарыс трассасындағы үш қатардан тұратын 11 қатардың орнына. Бұл машиналардың бірден жылдамдықты алып, кейін қалыпқа келтіруін қажет етті. Бұл 1958 жылы үлкен шатастық тудырды, себебі алдыңғы қатар темп-кардан алшақтап кетті, ал жасыл жалау көрсетілгенге дейін трассаға қосымша темп-айналым қажет болды. 1967 ж. Жарыс 18 айналымнан кейін жаңбырдың салдарынан қызыл жалаумен тоқтатылды. Жарыстың соңы келесі күнге ауыстырылды. Ол кезде темп-кар сақтық шаралары үшін қолданылмады. Дегенмен, шенеуніктер 19-айналымда темп-карды пайдалануға шешім қабылдады. Алғашқы темп-кар жүргізушісі Маури Роуз да қайта стартқа сол машинамен шықты. 19-айналымда қайта старт алдынан екі ұпайсыз айналым (бір парадтық және бір темп-айналым) жасалды. 1970 ж. Джим Маллой төртінші бұрышта сыртқы қабырғаға соқты, ал жарысқа қатысушылар жасыл жалауға дайындалып тұрғанда. Старт тоқтатылды, ал келесі айналымда трасса қызыл жалаумен тоқтатылып, оқиға орнын тазалау жұмыстары жүргізілді. Командаларға бірнеше галлон жұмсалған отынын толықтыруға рұқсат берілді, содан кейін жарысқа қатысушылар екі жаңа темп-айналым үшін трассаға шықты. 1973 ж. Жасыл жалау көрсетілгенге дайын тұрғанда апат болды. Старт қызыл жалаумен тоқтатылды, ал машиналар пит-лейнге қайта оралды. Оқиға орны тазаланғаннан кейін жарыс қайта басталды, жасыл жалау алдында екі темп-айналым жасалды. 1986 ж. Том Снева темп-айналымы кезінде артқы түзу бойда апатқа ұшырады. Старт тоқтатылды, ал келесі айналымда машиналар қызыл жалаумен тоқтатылды. Тазалау жұмыстары кезінде шенеуніктер командалардың отын бактерілерін 3 галлон метанолмен толтыруға шешім қабылдады. Бұл аяқталғаннан кейін жарыс қайта басталды, жасыл жалау алдында екі жылыну айналымы жасалды. 1992 ж. Роберто Герреро парадтық айналым кезінде апатқа ұшырағаннан кейін қосымша темп-айналымдары өткізілді (ұпайсыз). Шенеуніктер жаттығуды тоқтатудың орнына, жылыну айналымдарының санын ұзартуға шешім қабылдады. Жарыс 85 айналым бойы сары жалаумен өтті, сондықтан отын мөлшері маңызды болған жоқ. 1997 ж. Бастапқы темп-айналымы кезінде үш машина апатқа ұшырағандықтан қосымша айналымдар өткізілді (ұпайсыз). 2009 ж. Жарысқа қатысушылар төртінші бұрыштан шыққанда, үш қатардан тұратын 11 қатарда дұрыс орналаспады. Қазіргі заманғы тарихта тұңғыш рет флагман сары жалауды көрсету арқылы стартты тоқтатуға шешім қабылдады. Айналым ұпайсыз есептелді. Жарысқа қатысушылар қайтадан қалыпқа келтіріліп, келесі айналымда жасыл жалауды сәл жақсырақ қалыпта алды.
Сақтық мерзімдері
1978 жылға дейін темп-кар жарыстың басталуында ғана қолданылды, сақтық шаралары кезінде пайдаланылмады. 1979 жылдан бері темп-кар сақтық белгісі көрсетілгенде барлық қатысушыларды жинақтау үшін де қолданылады. Салтанатты жүргізуші жарыстың басталуында ғана басқарады. Сақтық шаралары кезінде, темп-кар қатысушыларды бағыттап тұрғанда, жаттықтырылған шенеунік басқарады. Кейде шенеуніктер екі бөлек темп-карды (бірдей модельдегі) қолданады – біреуін жарыстың басталуына, екіншісін сақтық шараларына. Қазіргі таңдағы сақтық шаралары кезіндегі темп-кар жүргізушісі, басқа барлық жарыстарда IndyCar сериясындағы темп-карды басқаратын жүргізушімен бірдей.
Бейімдетуші (1911-1941 жж.)
ImageYearCarPacemaker 1911Stoddard DaytonКарл Г. Фишер 1912StutzКарл Г. Фишер 1913Stoddard DaytonКарл Г. Фишер 1914Stoddard DaytonКарл Г. Фишер 1915Packard Six Model 5 48Карл Г. Фишер 1916Premier 6 (Model 6 56)Фрэнк Э. Смит 1919Packard Twin SixДжесси Г. Винсент 1920Marmon 6 (Model 34)Барни Олдфилд 1921H. C. S. 6Harry C. Stutz 1922National SextetБарни Олдфилд 1923DuesenbergФред Дюзенберг 1924Cole V8Лью Петтиджоун 1925Rickenbacker 8Эдди Риккенбакер 1926Chrysler Imperial 80Луи Шевроле 1927LaSalle V 8 Сериясы 303Уиллард "Биг Бой" Радер 1928Marmon 8 (Модель 78)Джо Доусон 1929Studebaker Президент РодстерДжордж Хант 1930Cord L 29Уэйд Мортон 1931Cadillac Сериясы 370 V 12"Биг Бой" Радер 1932Lincoln Model KBЭдсел Форд 1933Chrysler Imperial Convertible RoadsterБайрон Фой 1934LaSalle Model 350"Биг Бой" Радер 1935Ford Model 48Гарри Мак 1936Packard 120Томми Милтон 1937LaSalle Series 50Ральф ДеПальма 1938Hudson 112Стюарт Байтс 1939Buick Roadmaster 80Чарльз Чейн 1940Studebaker Champion Two Door SedanГарри Хартц 1941Chrysler Newport Parade PhaetonA. B. Кутюр
Бейіндеу құрылғылары (1946 1978)
ImageYearCarPacemakerЖүргізушілер 1946Lincoln Continental V 12Генри Форд II Уилбур Шоу 1947Nash AmbassadorДжордж У. Мейсон 1948Chevrolet Fleetmaster SixУилбур Шоу 1949Oldsmobile 88Уилбур Шоу Джек Вольфрам 1950Mercury Eight Convertible Бенсон Форд 1951Chrysler New Yorker V8Дэвид А. Уоллес 1952Studebaker Commander ConvertibleP. О. Питерсон 1953Ford Crestline SunlinerУильям Клей Форд Старший 1954Dodge Royal 500Уильям С. Ньюбург 1955Chevrolet Bel AirТомас Х. Китинг Тони Хулман 1956DeSoto FirefliteЛ. I. Вулсон Тони Хулман 1957Mercury Turnpike CruiserF. C. Reith Тони Хулман 1958Pontiac BonnevilleСэм Хэнкс* Тони Хулман 1959Buick Electra 225Сэм Хэнкс* Тони Хулман 1960Oldsmobile Ninety EightСэм Хэнкс* Тони Хулман 1961Ford ThunderbirdСэм Хэнкс* Тони Хулман 1962Studebaker Lark Daytona ConvertibleСэм Хэнкс* Тони Хулман 1963Chrysler 300Сэм Хэнкс* Тони Хулман 1964Ford MustangБенсон Форд Тони Хулман 1965Plymouth Sport FuryP. М. Бакминстер Тони Хулман 1966Mercury Comet Cyclone GTБенсон Форд Тони Хулман, Гас Гриссом 1967Chevrolet CamaroМори Роуз Тони Хулман 1968Ford Torino GTУильям Клей Форд Старший Тони Хулман, Дюк Налон 1969Chevrolet Camaro SSДжим Ратманн Тони Хулман, Пит Конрад 1970Oldsmobile 4 4 2Роджер Уорд Тони Хулман, Пит Конрад 1971Dodge ChallengerЭлдон Палмер Тони Хулман, Джон Гленн, Крис Шенкель 1972Hurst/Olds CutlassДжим Ратманн Тони Хулман, Пит Конрад, Крис Шенкель, Боб Дрейпер, Долли Коул 1973Cadillac EldoradoДжим Ратманн Тони Хулман, Альфред Ворден, Крис Шенкель, Боб Лунд, Долли Коул 1974Hurst/Olds CutlassДжим Ратманн Тони Хулман, Фрэнк Борман, Крис Шенкель, Билл Кей 1975Buick Century 455 c. i. d. V8Джеймс Гарнер Тони Хулман, Джим Ратманн 1976Buick Century 231 c. i. d. turbo V6Марти Роббинс Тони Хулман, Джим Ратманн, Крис Шенкель 1977Oldsmobile Delta 88Джеймс Гарнер Тони Хулман, Джим Ратманн, Крис Шенкель 1978Chevrolet Corvette C3 Джим Ратманн
Note: From 1958 to 1963, retired driver Sam Hanks was named "Director of Racing" for USAC, and assumed the pace car duties. No "celebrity" drivers were used during that period. Note: The car assignments for the 1975 Indianapolis "500" Mile Race had the VIN number for pace car #1 as 4H57H5 H125041 and VIN number for pace car #2 as 4H57H5 H125135. The VIN engine code identifies as a 350 c. i. d (5.7 litre) V8 and was actually the modified 455 c. i. d. (7.5 litre) V8. Additionally, each VIN number for the total of the 55 Buick Century coupe Pace car replicas.
Екі орындық
2010 жылдан бастап, екі орындыққа түрлендірілген өзгертілген Dallara IR03 парад және бақылау шеңберінің алдында да көш бастады. "Спорттағы ең жылдам орын" деп аталған бұл көлікті бұрынғы Indy жүргізушісі айдайды және арнайы жолаушы алып жүреді. Бұл көптеген IndyCar Series жарыстарында көрсетіледі.
Жыл Жүргізуші Жолаушы Ескертулер
2010 Майкл Андретти Марк Вальберг Марио Андретти питтен жаттықтырды
2011 Марио Андретти Сержант Латси Бенсон Бенсон – Ирак соғысының зейнеткер ардагері (АҚШ армиясы)
2012 Марио Андретти Томас Паттон Байқау жеңімпазы
2013 Марио Андретти Cpl. Барри Уолтон Жараланған ардагер (АҚШ теңіз жаяу әскері)
2014 Марио Андретти Грейси Голд
2015 Марио Андретти Адам Каролла
2016 Марио Андретти Леди Гага Кит Урбан арқасының жарақатынан бас тартты
2017 Марио Андретти Зедд
2018 Марио Андретти Ник Каннон
2019 Марио Андретти Мэтью Даддарио
2020 Марио Андретти Майкл Андретти Марко Андретти поул-позицияға ие болды
2021 Қолданылмады
2022 Қолданылмады
Жүргізуші бойынша (жарыстың басталуы үшін, тек ескерту кезеңдері үшін емес)
КөріністерDriverRaces 6 Сэм Хэнкс 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963 Джим Ратман 1969, 1972, 1973, 1974, 1978, 1982 5 Карл Г. Фишер 1911, 1912, 1913, 1914, 1915 3 "Биг Бой" Радер 1927, 1931, 1934 Бенсон Форд 1950, 1964, 1966 Джеймс Гарнер 1975, 1977, 1985 Джим Перкинс 1990, 1993, 1995 2 Барни Олдфилд 1920, 1922 Уилбур Шоу 1948, 1949 Уильям Клей Форд 1953, 1968 Дюк Налон 1981, 1983 Чак Йегер 1986, 1988 Кэрролл Шелби 1987, 1991 Бобби Унсер 1989, 1992 Парнелли Джонс 1994, 1998
Өндіруші бойынша
Өндірушілердің тізімі және олардың ресми темп-автомобильдерді қамтамасыз еткен жиілігі немесе олардың бірі Индианаполис 500 жарысына жетекші көлік ретінде таңдалған. Бұл тізімде әрбір өндірушінің барлық еншілес брендтері, қазіргі және таратылған, сондай-ақ кейіннен тізімдегі басқа компаниямен біріккен компаниялар жасаған көліктер де бар. 1911 жылдан 1996 жылға дейін әртүрлі өндірушілер арасында таңдау жасау жүйесі 1997 жылдан бері тоқтатылды, содан бері барлық жетекші көліктерді тек General Motors компаниясы қамтамасыз етеді.
ӨндірушіРесми темп-автомобильдер саныЕскермелер
General Motors 52
Chrysler 13 Ұлттық секстет, Nash Ambassador және Hudson 112, сондай-ақ бұрынғы Chrysler Corporation кіреді, олардың барлығы кейіннен Fiat Chrysler Automobiles компаниясына біріктірілді. 1971 жылғы Dodge Challenger-ді Chrysler Corporation емес, Индианаполис аймағындағы Dodge дилерлері ұсынды, оны Индианаполистегі Palmer Dodge дилері Элдон Палмер жүргізді.
Ford 11
Studebaker 6 Packard көліктерін қоса алғанда
Stoddard Dayton 3
Harry C. Stutz 2 1912 жылғы Stutz және 1921 жылғы H. C. S. 6 Stutz Motor Company-ның және оның меншігінде болған кезде жасалған.