Леланд Уолард (1910-1963) – американдық жарыс жүргізуші. 1951 ж. Индианаполис 500-де жеңіске жетіп, мансабын аяқтады. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жарыс жүргізушісі (1910–1963)
American racing driver (1910–1963)
Лиланд Уоллард (7 қыркүйек 1910 – 29 қараша 1963) – американдық жарыс жүргізушісі. Карьерасының баяу басталуына қарамастан, көпке танылмаған Уоллард 1951 жылғы Индианаполис 500 жарысында керемет жеңіске жетіп, басымдық танытты. Бірнеше күн өткен соң, жарнамалық шара барысында машинасы өртеніп, ауыр күйік алғаннан кейін Уоллардтың мансабы аяқталды.
Leland Wallard (September 7, 1910 – November 29, 1963) was an American racing driver. After a slow start to his career, the unheralded Wallard scored a "Cinderella" victory, authoring a dominating performance in the 1951 Indianapolis 500. Days later, Wallard's career ended as he suffered severe burns when his car caught fire during a promotional event.
Ерте өмір және мансап
Уоллард Нью-Йорктің Шенектади қаласында дүниеге келген. Ол 1935 жылы жарысқа қатыса бастады, топырақты трассаларда және жергілікті көрмелерде бәсекелесті. Ол мансабының қиын кезеңдерін басынан өткерді, соның ішінде жамбас сүйегін сындырған жазаба да болды. 1941 жылы ол алғашқы Чемпионат машинасы жарысына, Сиракуза 100-ге қатысты. Уоллард Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз күштеріне қатарына қосылды, АҚШ Теңіз құрылысшілерімен бірге қызмет етті. Соғыстың бір бөлігін ол Аляскада өткізді, көптеген әуежайлар салынуы кезінде бульдозер жүргізіп жұмыс істеді.
Wallard was born in Schenectady, New York. He began competing in 1935, racing at dirt tracks and local fairgrounds. He endured a difficult start to his career, including an accident in which he broke his pelvis. He appeared in his first Championship Car event, Syracuse 100, in 1941. Wallard enlisted in the U. S. Navy during the Second World War, serving with the U. S. Navy Seabees. He spent part of the conflict in Alaska, operating a bulldozer during the construction of numerous airfields.
Чемпионат автокөлігі мансабы
Уоллард соғыстан кейін жарыс мансабын жаңартты, көбінесе ААА чемпионаты деңгейінде өнер көрсетті. Ол 1946 жылғы ерекше маусымда "үлкен машина" жарысында бір жеңіске қол жеткізді. 1948 жылы Дукуоинде ол "Чемпионат машинасы" санатындағы екінші жеңісін тойлады.
Wallard resumed his racing career following the war, competing more often at the AAA Championship level. He scored one victory in a "big car" event during the anomalous 1946 season. He scored his second, a regular "Championship car" victory, at DuQuoin during 1948.
Индианаполис 500-дегі жеңісі
1951 жылы Индианаполис 500 жарысында Уоллард 40 жасында No 99 Belanger Special көлігімен жеңіске жетті. Тони Беттенхаузен бұл көліктен бас тартты, себебі ол жаңа алдыңғы жетектегі көлікпен жүргізуді қалаған. Алдыңғы қатардан старт алған Уоллард жарыс барысында үстемдік құрды, қарсыластары мен олардың техникасы бәсекелесе алмаған қарқынды көрсетті. Уоллард 200 айналымның 159-ын жетекке алып, төрт сағаттан кем уақытта жарысты аяқтаған тұңғыш жүргізуші атанды.
In the 1951 Indianapolis 500 Wallard drove the Number 99 Belanger Special to victory, at age 40. Tony Bettenhausen had passed up the car, because he wanted to drive a newer front wheel drive vehicle. Starting on the front row, Wallard dominated the event, setting a pace that his competitors and their equipment struggled to match. Wallard led 159 of the 200 laps, and became the first driver to complete the event in less than four hours.
Карьерасын аяқтаған жарақат
Индианаполис 500-де жеңіске жеткеннен кейін бір апта өткен соң Уоллард Редингте (Пенсильвания штаты) автожарыста жарақат алды. Жарыстың финалдық түзу сызығында оның жарыс машинасы өртеніп, ауыр күйіктер алды. Оған 27 тері егу операциясы қажет болды. 1954 жылы ол қайтадан Индианаполисте бақ сынауға тырысты. Бірақ біліктілікке қатыспастан зейнеткерлікке шықты, себебі апаттан кейін бұлшық тінінің зардап шегуі оның машинаны бәсекеге қабілетті жылдамдықпен басқаруына кедерілді.
A week after winning the Indianapolis 500, Wallard was injured during an auto race in Reading, PA. He was severely burned when his race car caught fire in the home stretch of that race. He required 27 skin grafts. In 1954 he attempted to compete in Indianapolis again. He retired before qualifications, discovering the loss of muscle tissue he suffered in his accident made it impossible for him to handle his car at a competitive speed.