Рассел Лоуэлл Моэн: Американ авиаторының даңқы

Кіріспе

АҚШ әскери-әуе күштерінің офицері

Рассел Лоуэлл Моган (28 наурыз 1893 жыл - 21 сәуір 1958 жыл) – АҚШ армиясының офицері және авиацияның алғашқы даму кезеңіндегі пилот. Оның карьерасы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде басталды және әскери авиация Армияның Сигнал корпусының шағын бөлімінен үлкен Армия әуе күштеріне, жеке әскери түрге айналу алдындағы кезеңді қамтыды. Моган іс-қимыл ұшқышы болды және 1918 жылы Францияда АҚШ әскери әуе қызметінде соғысқа қатысты. Соғыстан кейін ол әуе қызметінде қалып, сынақ пилоты болды. 1924 жылы Моган бір күнтізбелік күннің жарық уақытында Америка Құрама Штаттарының құрлық аймағынан алғашқы рет ұшуды сәтті аяқтады.

Өмірбаян

Моган 1893 жылдың 28 наурызында Юта штатының Логан қаласында Питер В. және Мэри (құрметті аты – Неф) Моган отбасында дүниеге келген. 1917 жылдың маусымында Юта штатының ауыл шаруашылығы колледжін бітірген. Америка Құрама Штаттары Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, Моган армия авиациясының кадеті болып тіркелді. Ұшу дайындығынан кейін Сигналдық офицерлердің резервтік корпусының бірінші лейтенанты атағын алды және резервтік әскери авиатор деп танылды. Францияда 139-шы аэроэскадрильяда қызмет етіп, Spad XIII ұшағымен ұшқан. Моган төрт әуе жеңісіне ие болды және 1918 жылдың 27 қазанында «Құрметті қызмет орденімен» марапатталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Әуе қызметінде қалып, Огайо штатының Дейтон қаласындағы МакКук алаңындағы инженерлік бөлімінде сынақ ұшқышы болып жұмыс істеді. Жаңа үлгілерді сынаудан бөлек, оның міндеттеріне әскери ұшақтардың көпшілікке көрсетілімі және әуе жарыстарына қатысу кірді. Инженерлік бөлім Бригадир генерал Билли Митчеллдің назарына ілікті, ол оны армиядан тәуелсіз Әуе күштері идеясын дамытуға мүмкіндік деп санады. 1920 жылдың 1 шілдесінде Әуе қызметі армияның жауынгерлік бөлігіне айналғанда, Моган Әуе қызметінің 1-ші лейтенанты қызметіне тұрақты түрде бекітілді. 1921 жылы Сан-Францискодағы Крисси Филдке ауысып, 91-ші бақылау эскадрильясына қосылды, содан кейін орман өрттерін әуеден бақылаумен айналысты. 1922 жылы Мичиган штатының Селфридж алаңында Ұлттық әуе жарыстары өтті, онда Әуе қызметі Пулитцер жүлдесі үшін жарысқа қатысу үшін әртүрлі өндірушілерден жиналған он ұшақ жіберді. Бұл ұшақтардың барлығы мүмкін болатын іс-қимыл ұшақтары ретінде қарастырылды және олардың жылдамдығы сағаттық немесе одан да жоғары болуы керек еді. PW 8 үлгісінің алдындағы Curtiss R 6 жарыс машинасымен ұшып, Моган 1922 жылдың 14 қазанында Пулитцер жарысын орташа жылдамдықпен жеңіп алды. 16 қазанда 1 шақырымдық қашықтықты ұшып, ол сегіз айналымда, төрт айналымда және бір айналымда орташа жылдамдық көрсетті. Бұл жаңа халықаралық рекордты орнатты, бірақ Халықаралық Ауа спорты федерациясы (FAI) өкілдері оны тіркемеді және ресми түрде мойындамады. Келесі жылы Моган ресми түрде жаңа халықаралық жылдамдық рекордын орнатты. Ол сонымен қатар шілде айында жаңа Curtiss PW 8 ұшағымен бір күндік жағалаудан жағалауға ұшуға екі рет әрекеттенді, бірақ екі ұшу да техникалық бұзылуларға байланысты сәтсіз аяқталды. 1924 жылдың 23 маусымында үшінші әрекеті сәтті аяқталды, ол Америка Құрама Штаттары арқылы таңнан кешке дейін жасалған алғашқы трансконтиненталды ұшу болды. Ұшу алты кезеңнен тұды, жалпы ұшу уақыты 18 сағат 20 минутты құрады және орташа жер үсті жылдамдығы 156 мильден асты. 1928 жылы ол бұл ұшу үшін «Ерекше ұшқыш айқасы» орденімен марапатталды. Моган 1930 жылдан 1935 жылға дейін Филиппинде қызмет етті, 1930 жылдан 1932 жылға дейін Филиппин кабинетінің авиация хатшысы және кеңесшісі болды. 1939 жылы ол Гренландия мен Исландиядағы әуежайларды тексеріп, Ұлыбританияға ұшақ жеткізу маршруттары үшін таңдады. Моган подполковник атағына көтеріліп, 1941 жылдың 28 шілдесінен 1942 жылдың 15 сәуіріне дейін Солтүстік Каролина штатының Поуп-Филд қаласында 60-шы көлік тобының командирі болды. Тағы да полковник атағын алған ол 1942 жылдың 1 маусымынан 1942 жылдың 20 қазанына дейін 51-ші әскер тасымалдаушы қанатының басшылығына тағайындалды, соның ішінде Англияға жөнелтілу де кірді. 1946 жылы полковник Моган зейнеткерлікке шықты және 1958 жылдың 21 сәуірінде Техас штатының Сан-Антонио қаласында операция кезінде қайтыс болды. Ол Юта штатының Логан қаласындағы Юта мемлекеттік университетінің кампусына жақын Логан қалалық зиратында жерленген. Ол Юта авиациялық даңқ залының мүшесі және Юта штатының Хилл әуе күштері базасындағы Хилл аэроғарыш мұражайындағы тақташамен құрметтелген. 2006 жылғы Ардагерлер күнінде Юта штатының Логан қаласындағы Юта мемлекеттік университетінің кампусына «Америка Құрама Штаттары арқылы таңнан кешке дейін жасалған алғашқы трансконтиненталды ұшуды» еске алу үшін тақта орнатылды.

Maughan was born March 28, 1893, in Logan, Utah, to Peter W. and Mary (née Naef) Maughan. He graduated from Utah State Agricultural College in June 1917. The United States had entered World War I and Maughan enlisted as an Army aviation cadet. Commissioned a first lieutenant in the Signal Officer Reserve Corps after flight training and rated a Reserve Military Aviator, he served in France with the 139th Aero Squadron, where he flew a Spad XIII. Maughan was credited with four aerial victories and awarded the Distinguished Service Cross on October 27, 1918, the citation for which is given below. He remained in the Air Service following the end of the war and was assigned to its Engineering Division at McCook Field, Dayton, Ohio, as a test pilot. Besides testing new designs, his responsibilities including public demonstrations of military aircraft and participation in air races. The Engineering Division had drawn the interest of Brig. Gen. Billy Mitchell, Assistant Chief of the Air Service, who saw in it the opportunity for promoting the concept of an Air Force independent of the Army. On July 1, 1920, when the Air Service became a combat arm of the Army, Maughan received a Regular commission as a 1st lieutenant, Air Service. He transferred to Crissy Field at the Presidio of San Francisco in 1921 and joined the 91st Observation Squadron, then engaged in aerial forest fire patrol. In 1922 the National Air Races were held at Selfridge Field, Michigan, where the Air Service entered the Pulitzer Trophy Race with ten aircraft it had solicited from various manufacturers for use as possible pursuit planes, with specification that they be capable of reaching a speed of or greater. Flying a Curtiss R 6 racer, a precursor of the PW 8 design, Maughan won the Pulitzer race with an average speed of , on October 14, 1922. On October 16, flying the 1 kilometer course, he averaged for eight circuits, for four, and reached on one. This established a new international record, but it was not observed by Fédération Aéronautique Internationale (FAI) officials and was not officially recognized. The following year Maughan officially set a new international speed record of He also made two attempts in July to fly coast to coast in a single day, using the new Curtiss PW 8, but mechanical problems thwarted both flights. On June 23, 1924, his third attempt succeeded, the first Dawn to dusk transcontinental flight across the United States. The flight was made in six legs, with an actual flying time of 18 hours and 20 minutes, at an average ground speed of more than 156 mph. In 1928 he was awarded the Distinguished Flying Cross for the flight. Maughan served in the Philippines from 1930 to 1935, with duty as Secretary of Aviation and Consultant to the Philippine Cabinet from 1930 to 1932. In 1939 he surveyed and selected airfields in Greenland and Iceland for aircraft ferry routes to Britain. Maughan, promoted to lieutenant colonel, commanded the 60th Transport Group, Pope Field, North Carolina, from July 28, 1941, to April 15, 1942. Promoted again to colonel, he was advanced to command of the 51st Troop Carrier Wing from June 1, 1942, to October 20, 1942, which included its deployment to England. Colonel Maughan retired in 1946, and died April 21, 1958, at San Antonio, Texas, during surgery. He is buried in the Logan City Cemetery near the Utah State University campus in Logan, Utah. He is a member of the Utah Aviation Hall of Fame and is honored with a plaque in the Hill Aerospace Museum, Hill Air Force Base, Utah. A plaque commemorating the first "Dawn to dusk transcontinental flight across the United States was erected on the Utah State University campus in Logan, Utah, on Veteran's Day, 2006.