Жалақыны мемлекеттік реттеу, ең төменгі жалақы заңдары, ұжымдық келісімдер туралы ақпарат. Германиядағы жаңа әрекеттер талқыланып жатыр. Жалақыны қалай реттеуге болады?
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалақыны реттеу – үкіметтің азаматтарға төленетін жалақыны реттеуге бағытталған әрекеттері.
Wage regulation refers to attempts by a government to regulate wages paid to citizens.
Ең төменгі жалақы
Ең төменгі жалақыны реттеу жұмыста төленетін жалақының сағаттық немесе басқа белгілі бір кезеңдегі ақшалай мөлшерін белгілеуге бағытталған. Жақындағы мысал – Ұлыбританияның 1998 жылғы Ұлттық ең төменгі жалақы заңы. Германия қазір өзінің мұндай заңын енгізуді талқылауда.
Minimum wage regulation attempts to set an hourly, or other periodic monetary standard for pay at work. A recent example was the U. K. National Minimum Wage Act 1998. Germany is currently debating whether to introduce its own.
Ұжымдық келіссөздер
Кәсіподақтар мен жұмыс берушілер арасындағы ұжымдық келісімдер кәсіпорнының қажеттіліктеріне қарай жұмысшылардың еңбекақысын реттеуге мүмкіндік береді.
Collective agreements between trade unions and employers can regulate wages of workers according to the needs of the business.
Төрелік
Төрелік – кәсіподақтар мен жұмыс берушілер арасындағы ұжымдық келісімдерді заң күшіне енгізіп, мемлекет тағайындаған судья немесе әкімшілік судья арқылы келісімге келтіру процесі.
Arbitration involves makes collective agreements between trade unions and employers legally binding and mediated through a state appointed judge or magistrate.
Экономикалық еңбек теориясы
Заңның экономикалық талдауы екі тарап арасындағы келісімшартқа кез келген араласу еңбек нарығының тиімсіздігін тудырады деп қарастырады. Жұмыс берушілерге әкімшілік немесе ақшалай шығындар жүктеу арқылы жалақыны жасалма түрде жоғары ұстау еңбек нарығындағы тепе-теңдікті бұзады. Жаһандану дәуіріндегі ұлттық экономика үшін бұл жұмыс орындарының шетелге кетуіне және жұмыссыздық деңгейінің өсуіне әкеледі. Осы еңбек экономикасының негізгі қолдаушыларының бірі – Чикаго университетінің Нобель сыйлығының иегері, профессор Гэри Беккер. Профессор Беккер танымал ғалым және судья Ричард Познермен блог жүргізеді. Познер – заңгер және экономист, ол «Заңның экономикалық талдауы» атты кітаптың авторы. Оның негізгі қағидасы бойынша, кәсіподақтар еңбек нарығын картельдеуге жатқызылады. Екеуі де, егер мақсат қоғамның тұрмыс деңгейін жақсарту болса, жалақыны реттеудің өзіне қарсы әсер ететініне келіседі. Познердің айтуынша, «Экономика – сана туралы теория емес. Мінез-құлық, таңдаушының санасы қандай болмасын, рационалды таңдау моделіне сәйкес келгенде ғана рационалды болып саналады». Осы тұрғыдан алғанда, жұмыс жағдайын жақсартуға жасалған кез келген саналы әрекет мүмкін емес.
An economic analysis of the law holds very simply that any intervention in a contract between two parties creates an inefficient labour market. Wages kept artificially high, by imposing any administrative or monetary costs on employers distorts the labour market equilibrium. For a national economy in a globalised world, that means jobs will go overseas and the unemployment rate rises. Major proponents of this sort of labour economics include Nobel Prize winner from the University of Chicago, Professor Gary Becker. Professor Becker keeps a blog with well known academic and judge, Richard Posner. Posner is a lawyer and economist, and wrote a book called Economic Analysis of Law. His starting assumption is that unions are the cartelisation of the labour market. Both would agree, that if its aim is to improve the living standards of society, wage regulation defeats itself. Posner says, “Economics is not a theory about consciousness. Behaviour is rational when it conforms to the model of rational choice, whatever the state of mind of the chooser.” So any conscious attempt to improve working standards are impossible under this view.