Доротея Бинц (1920-1947) – нацистская преступница, надзирательница концлагеря Равенсбрюк. Казнена за военные преступления во время Холокоста. История нацизма.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доротея Бинц (16 наурыз 1920 – 2 мамыр 1947) – нацистік Германияның соғыс қылмыскері, Холокост кезінде Равенсбрюк концлагерінде офицер және бақылаушы. Ол 1947 жылғы 2 мамырда соғыс қылмыстары үшін өлім жазасына кесілді.
Nazi German war criminal (1920–1947)
Dorothea Binz (16 March 1920 – 2 May 1947) was a Nazi German officer and supervisor at Ravensbrück concentration camp during the Holocaust. She was executed for war crimes on May 2, 1947.
Ерте өмір
Бранденбург штатындағы Форстерей Дустерлейк елді мекенінде, неміс отбасында қарапайым жағдайда дүниеге келген Бинц 15 жасқа дейін оқуға барды.
Born to a lower middle class German family in Försterei Dusterlake, Brandenburg, Germany, Binz attended school until she was 15.
Равенсбрюк концлагеріндегі зұлымдықтар
1939 жылдың тамызында Равенсбрюкте асханада жұмыс істеуге ерікті түрде келді, ал келесі айда Aufseherin (әйел бақылаушы) лауазымына тағайындалды. Бинц Эмма Циммер, Йоханна Лангефельд, Мария Мандл және Анна Кляйннің басшылығымен Aufseherin қызметін атқарды. Жоғары дәрежелі күзетшілердің қарамағында жұмыс істесе де, Бинц "лагердің нағыз жұлдызы" ретінде белгілі болды, ал "бас күзетші оның орынбасарынан толығымен басылып қалды". Ол лагерьтің әртүрлі бөлімдерінде, соның ішінде асханада және кір жуатын бөлмеде жұмыс істеді. Кейіннен ол тұтқындарды азаптап өлтіретін бункерді қадағалаған деген сөз бар. 1940 жылдың қыркүйегінде жазалау блогының директордың орынбасары болып, 1942 жылдың жазында камера блогының директоры болды. Бинц 1943 жылдың шілдесінде ресми емес түрде Stellvertretende Oberaufseherin (Бас күзетшінің орынбасары) лауазымына көтерілді; бұл көтерілу 1944 жылдың ақпанында ресмиланды. Равенсбрюкте жас Бинц тұтқындарды ұрып-сапалап, шапалақтап, тепкілеп, атып, қамшымен соғып, аяқтап, қорлап отырған. Куәгерлердің айтуынша, ол Апеллплац алаңына келгенде "толық үнсіздік орнады". Ол қолында қамшы, ал тізгінмен байланған неміс овчаркасын алып жүрген, кез келген сәтте тұтқындарды өлімге жіберіп немесе өлтіруге таңдаған. Оның лагерде Эдмунд Браунинг есімді СС офицері жігіті болған. Олар лагерь маңында тұтқындарды қамшылап жазалауын тамашалап, содан кейін күліп кететін романтикалық серуендерге шыққан. 1944 жылдың соңына дейін олар лагерь қабырғаларының сыртындағы үйде бірге тұрды, содан кейін Браунинг Бухенвальд концлагеріне ауыстырылды. Бинцті 1947 жылдың 2 мамырында британдық дарға асушы Альберт Пьерпойнт Хамелин түрмесінде асып тастады.
She volunteered for kitchen work at Ravensbrück in August 1939, and was given a position of Aufseherin (female overseer) the following month. Binz served as an Aufseherin under Oberaufseherin Emma Zimmer, Johanna Langefeld, Maria Mandl, and Anna Klein. Though she worked under higher ranking guards, Binz was known as "the true star of the camp", and the "chief guard was completely overshadowed by her deputy." She worked in various parts of the camp, including the kitchen and laundry. Later, she is said to have supervised the bunker where prisoners were tortured and killed. She began as deputy director of her penal block in September 1940, and became director of the cell block in the summer of 1942. Binz was unofficially promoted to Stellvertretende Oberaufseherin (Deputy Chief Wardress) in July 1943; the promotion was made official in February 1944. At Ravensbrück, the young Binz is said to have beaten, slapped, kicked, shot, whipped, stomped and abused prisoners continuously. Witnesses testified that when she appeared at the Appellplatz, "silence fell." She reportedly carried a whip in hand, along with a leashed German Shepherd, and at a moment's notice would kick prisoners to death or select them to be killed. She reportedly had a boyfriend in the camp, an SS officer, Edmund Bräuning. The couple reportedly went on romantic walks around the camp to watch prisoners being flogged, after which they would stroll away laughing. They lived together in a house outside the camp walls until late 1944, when Bräuning was transferred to Buchenwald concentration camp. Binz was subsequently hanged at Hamelin Prison by British executioner Albert Pierrepoint on May 2, 1947.