Карл Брюлловтың «Помпейдің соңғы күні» суреті: Везувий жанартауының тарихи жарылысы, неоклассицизм мен романтизм арасындағы шешімді туынды. Ресей сурет өнерінің дамуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1830 жылдардағы Карл Брюлловтың суреті
1830s painting by Karl Bryullov
"Помпеяның соңғы күні" – Карл Брюлловтың 1830-1833 жылдары Везувий тауының 79 жылындағы атқылауы туралы тақырыпта салған ірі тарихи суреті. Ол сол кездегі Ресейдегі басты стиль – неоклассицизм мен Францияда кеңінен дамыған романтизм арасындағы кезеңді бейнелейді. Сурет дүниежүзінде зор құрметке ие болды және Брюлловты халықаралық деңгейде танымал болған алғашқы орыс суретшісі етті. Ресейде бұл орыс өнерінің Еуропаның басқа елдеріндегідей сапалы екенін көрсетті. Ол Эдвард Бульвер-Литтонның әйгілі "Помпеяның соңғы күндері" романына әсер етті. Франция мен Ресейдегі сыншылар классикалық стильде бейнеленген денелердің әсемдігі олардың қиын жағдайына және суреттің жалпы мағынасына сай келмейтінін айтты, себебі сурет табиғаттың адамның құрылыстарын жоюға қабілетті күші туралы романтикалық ойды жеткізеді.
The Last Day of Pompeii is a large history painting by Karl Bryullov produced in 1830–1833 on the subject of the eruption of Mount Vesuvius in AD 79. It is notable for its positioning between Neoclassicism, the predominant style in Russia at the time, and Romanticism as increasingly practised in France. The painting was received to near universal acclaim and made Bryullov the first Russian painter to have an international reputation. In Russia it was seen as proving that Russian art was as good as art practised in the rest of Europe. It inspired Edward Bulwer Lytton's world famous novel The Last Days of Pompeii. Critics in France and Russia both noted, however, that the perfection of the classically modelled bodies seemed to be out of keeping with their desperate plight and the overall theme of the painting, which was a Romantic one of the sublime power of nature to destroy man's creations.
Тақырыбы мен құрамы
Тақырыбы – 79 жылы Весувий тауының атқылауы, салдарынан Помпеи қаласы жанартау күлімен жабылып, тұрғындарының көпшілігі қаза тапты. Бұл ежелгі әлемнің көрінісі болғандықтан, тарих суретіне лайықты тақырып еді, сол кезде сурет салудың ең жоғары жанры саналған. Оқиғаның масштабы Брюлловқа барлық шеберлігін көрсетуге мүмкіндік беретін үлкен холстқа да ылайық болды. Ол Ренессанс шеберлері қолданған классикалық формаларды пайдаланды, бірақ оларды романтизм суретінің ерекшеліктерімен – драмалық түс гаммасы, кьяроскуро және жоғары эмоционалдық мазмұнмен үйлестірді. Брюлловқа әсер еткен туындылардың арасында Рафаэльдің «Боргодағы өрт» (1514–17 жж.) және Никола Пуссеннің «Азот обасы» (1630 ж.) бар. Розалинд Блейксли бұл сәл қалыптан қалған сезімді, он тоғызыншы ғасырдың басынан бері француз өнерінің соңғы жетістіктерінен орыс өнері оқытуының оқшаулануымен және неоклассицизм мен романтизм арасындағы кернеумен байланыстырады. Брюллов академияның құрметті мүшесі болып сайланды және үшінші дәрежелі Әнне орденімен марапатталды. Санкт-Петербургтегі академияда профессор болып тағайындалды және тарих суреті кафедрасын басқарды. Ол патшамен кездесті. Иван Тургенев бұл суретті «Ресей мен Италияның даңқы» деп сипаттады, ал ол Александр Пушкинге Помпеидің қирауы туралы өлең жазуға шабыт берді. Ал Александр Герцен бұл суретті еуропалық монархиялардың құлауы туралы аллегория ретінде қарастырды.
The subject is the eruption of Mount Vesuvius in AD 79 that enveloped the city of Pompeii in volcanic ash killing most of its inhabitants. As a scene from the ancient world it was an appropriate subject for a history painting, then regarded as the highest genre of painting, and the magnitude of the event also made it suitable for a large canvas that would allow Bryullov to showcase all his skills. and he used classical forms recognisable as those used by the Renaissance masters, but combined them with features found in Romantic painting, such as dramatic colouring, the use of chiaroscuro, and a high emotional content. Other works thought to have influenced Bryullov are Raphael's The Fire in the Borgo (1514–17) and Nicolas Poussin's Peste di Azoth (1630). Rosalind Blakesley attributes this slightly behind the times feel to the isolation of contemporary Russian art teaching from the latest French developments since the start of the nineteenth century and the tensions inherent in the work between neo classicism and romanticism. Bryullov was made an honorary free associate of the academy and awarded the Order of St Anne, third class. He was made a professor at the academy in Saint Petersburg and placed in charge of history painting. He met the Tsar. Ivan Turgenev described the painting as "the glory of Russia and Italy" and it inspired Alexander Pushkin to write a poem about the destruction of Pompeii. The dissident Alexander Herzen, meanwhile, saw it as an allegory about the collapse of European monarchies
«Помпеидің соңғы күні» атты үлкен жетістігінен кейін, Брюлловтан осындай ауқымды тарихи туындылар жасау күтілді, бірақ көптеген әрекеттері аяқталмай қалды. Ол 1834 жылы 17 күнде аяқталған «Инес де Кастроның өлтірілуі» (Брюллов) үшін сынға ұшырады. Оның орнына ол Ресей элитасының, соның ішінде патша отбасының портреттерін салуда табысқа жетті.
After his great success with The Last Day of Pompeii, Bryullov was expected to produce similar large works of history, but most of his attempts remained unfinished and he was criticised for his O Assassínio de Inês de Castro (Briullov), which was completed in only 17 days in 1834. Instead he found success in portraits of the Russian elite including the royal family.