Ұлыбританиядағы лесбиянкалар мүддесін қорғайтын алғашқы ұйым: «Minorities Research Group» тарихы
Minorities Research Group
Ұлыбританиядағы лесбиянкалар мүддесін қорғаған алғашқы ұйым – Minorities Research Group (1963). Жарлықтары, мақалалары және Arena Three журналы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Азшылықтарды зерттеу тобы (MRG) (құрылған 1963 ж.) Ұлыбританияда лесбиянкалардың мүдделерін ашық қорғаған алғашқы ұйым болды. Оны "Twentyth Century" журналында жарияланған мақалаға жауап ретінде төрт әйел бірігіп құрды. Топ азшылықтарды зерттеу тобының бюллетенін шығарды және бүкіл елдегі шалғайдағы лесбияндықтарға өмірлік желі болған "Арена Үш" атты лесбияндық журналды жариялады. МРГ-ның мақсаты "гомосексуалистік жағдайды зерттеуде, әсіресе әйелдерге қатысты, және шын мәнінде ағартушылық іздейтіндерге ақпарат тарату" деп айтылды. Топтың негізгі негізін қалаушылардың бірі Эсме Лэнгли оның зерттеулерге баса назар аударуы керектігін, гетеросексуалдарды да қамтуы және лесбияндық адамдарды қолдауы керектігін қатыстыра айтты. Лесбиянкалардан басқа, оның мүшелеріне әлеуметтік жұмыскерлер, психиатрлар және Айрис Мердок сияқты жазушылар кірді. Топқа 1962 жылдың соңында журналист Диллис Роудың "Лесбиянкаларға бір көзбен қарау" мақаласы түрткі болды. Қазіргі кезде айыптаушы болып көрінсе де, ол сұхбаттар мен цитаталар арқылы маңызды мәселелерді талқылады және лесбияндық (және бисексуалдық) өмірді зерттеуге қызығушылық оятуға себеп болды. Бұл зерттеу идеясы Азшылықтарды зерттеу тобының барлық өмір бойы сақталды, сонымен қатар бұрын бөлек болған адамдар мен ақпарат үшін орталық нүкте болды. Нәтижесінде, MRG бүкіл ел бойынша лесбиянкаларға білім беруге, қолдау көрсетуге және әлеуметтесуге мүмкіндіктер ұсынды.
The Minorities Research Group (MRG) (est. 1963) was the first organisation to openly advocate the interests of lesbians in the United Kingdom. It was founded by four women who got together in response to an article that was published in the magazine Twentieth Century. The group published the Minorities Research Group Newsletter, and went on to publish its own lesbian magazine called Arena Three that provided a lifeline to remote lesbians around the country. The aims of the MRG were quoted as to "collaborate in research into the homosexual condition, especially as it concerns women; and to disseminate information to those genuinely in the quest of enlightenment". Esme Langley, one of the group's key founders, was insistent that it should focus on research and be inclusive of heterosexuals and supportive of lesbian individuals. As well as lesbians, its members included social workers, psychiatrists and writers such as Iris Murdoch. The group was prompted by the article "A quick look at lesbians" by the journalist Dilys Rowe in late 1962. Although it would appear condemning in the present day, it discussed serious issues with interviews and quotations, and it prompted an interest in research into lesbian (and bisexual) lives. This research concept continued throughout the existence of the Minorities Research Group, which also provided a central point for formerly disparate individuals and information. Ultimately, the MRG provided education, support and opportunities to socialise for lesbians nationwide.
БАҚ-та
MRG-нің көптеген мүшелері Лондонның Челси қаласындағы Gateways клубының мүшелері болды, ол «Джордж қарындасты өлтіру» фильмінде көрсетілген. Arena Three жарияланымдары және MRG мүшелігінің артықшылықтары тұрақты түрде клиенттері арасында жарнамаланды, ал кейде клубта топтық жиналыстар өтті. Топтың басқа мүшелері британдық «The Daily Telegraph» сияқты газеттерде жарияланған шағын хабарламалар арқылы табылды. Бастапқыда көптеген газеттер олардың мазмұны тым наразылық тудырады деп ойлап, жарнамаларын жариялаудан бас тартты. Олардың жарнамаларын алғаш 1964 жылдың мамыр айында «The Sunday Times» газеті MRG туралы мақала жариялағаннан кейін қабылдады. Сол жылдың соңында «The Guardian» және «News of the World» газеттерінде тағы екі мақала жарияланды. Бұл бүкіл елден сұраныстың күшеюіне және мүшелік қатарының өсуіне әкелді. Көптеген мүшелері үйленген және олардың күйелерінен жазбаша рұқсат алу керек болды. 1964 жылы Эсме Лэнгли Уэльстің кешкі телеарнасында психиатрмен сұхбаттастырылды. Одан кейін «Бұл апта» үшін деректі фильм түсірілді, ол – бұл лесбиянкалар туралы алғашқы ұлттық британдық телебағдарлама. Бұл бағдарлама 1965 жылдың 7 қаңтарында көрсетілді және MRG-нің бірнеше мүшелерін қамтыды. Бастапқыда топ баспасөз бен теледидарға елеулі әсер етті, бұл лесбиянкалардың мәртебесін жалпы қоғамда талқылауға болатын мәселеге дейін көтерді. Көптеген әйелдер, соның ішінде Эсме Лэнгли, осы мақсатта сұхбат беруге және суретке түсуге ерікті түрде келісті, жұмыстан айырылу, зорлық-зомбылық және отбасылық байланыстарды жоғалту тәуекеліне барып. 1971 жылы Бригид Сегрев «Маңыздысы – махаббат» деген тақырыпта лесбиянкалар туралы үшінші теледидар бағдарламасын жасады. Бұл бағдарламада да MRG-ден сегіз әйел қатысты және бұл маңызды деп есептелді, өйткені әйелдер алғаш рет өздерінің жеке басын жасырмай, тікелей камераға қарап сөйледі.
Many MRG members were also members of the Gateways club in Chelsea, London, which featured in the film The Killing of Sister George. The Arena Three publication and the benefits of MRG membership were regularly promoted inside amongst its clientele and group meetings were sometimes held there. Other group members were located through small classified advertisements placed in British newspapers such as The Daily Telegraph. At first, many newspapers thought that their content was too offensive and refused to publish their adverts. The first to accept their adverts was The Sunday Times in May 1964 after it ran an article on the MRG. A further two articles were published in The Guardian and the News of the World later that year. This prompted a rush of enquiries and boosted membership from all over the country. Many of the members were married and had to get their husbands' written consent before they could join. In 1964, Esme Langley was interviewed by a psychiatrist for a late night Welsh television program. Shortly afterwards a documentary was made for This Week, the first national British television program on lesbians. This was broadcast on 7 January 1965, which featured several MRG members. Initially, the group had quite an impact on the press and on television which elevated the status of lesbians into something that could be discussed in ordinary society. Many women, including Esme Langley, volunteered to be interviewed and photographed for this purpose, risking loss of employment, abuse and loss of family connections. In 1971 a third television program about lesbians was made by Brigid Segrave called The important thing is love. This program also featured eight women from the MRG and was considered important as it was the first time that the women faced the camera without their identities being hidden.
Топтық саясат
1964 жылдың тамызында топтық талқылаулардың бірінде "киім еркіндігі" тақырыбын талқылауға рекордтық 70 әйел келді. Бұл Карнаби көшесіндегі Шекспирдің басынан жоғары жатқан бөлмеде өтті. Көптеген әйелдер кейбір әйелдердің кездесулерге костюм мен галстук киіп келуіне қарсылық білдірді. Бұл соңында топ ішінде ұзақ мерзімді әлеуметтік жіктерге алып келді, нәтижесінде "еркекше" киінетін әйелдер шеттетілді. Шекспирдің басы МРГ кітапханасы мен оқу тобының орны ретінде де қызмет етті. Сол кездегі лесбияндық әдебиеттің көп бөлігі кітап дүкендері мен қоғамдық кітапханаларда қолжетімді болмағандықтан, МРГ кітапханасы көбінесе сыйға берілген кітаптар мен басылымдардың құнды көзіне айналды. Бұл кітапхана 1966 жылы лесбияндық әлеуметтік желі Kenric-ке тапсырылды. МРГ мүшелерінің бір бөлігі зерттеулерден ауып, топтың әлеуметтік жағын жақсартуға ұмтылды. Олар 1965 жылы құрылған, әлі күнге дейін жұмыс істеп келе жатқан Kenric ұйымын құрды.
At one of the group debates in August 1964, a record 70 women turned up to discuss 'the freedom of dress'. This took place in a room above the Shakespeare's Head in Carnaby Street. Many of the women had been objecting to some women wearing the 'butch' attire of a suit and tie to meetings. This eventually led to long term social divisions within the group where butch women became excluded. The Shakespeare's Head also had another function as the home of the MRG lending library and reading group. Much of the lesbian literature of the time was not available through book stores and public libraries, so the MRG library was an invaluable resource of largely donated books and publications. This library was eventually passed to lesbian social network Kenric in 1966. Some of the MRG members wanted to steer away from research to improve the social aspects of the group. They went on to found the still running Kenric in 1965.
Үшінші арена
Minorities Research Group ай сайынғы "Арена Three" журналын шығаруға жауапты болды, ол Ұлыбританиядағы алғашқы лесбиянка және бисексуал әйелдерге арналған басылым еді. Бұл басылым 1963 жылдан 1972 жылға дейін жарық көрді және ең көп таралған кезде пошта арқылы шамамен 500-600 абонентке жеткізілді. "Арена Three" дүкендерде сатылмады және оның қаржысы Esme Langley, жарнама және абоненттер есебінен толыққанды қамтамасыз етілді. "Арена Three" көбінесе бір топ әйелдермен жазылды және оны жиі орташа топқа жатады деп айыптады.
The Minorities Research Group was responsible for producing the monthly journal Arena Three, which was Britain's first lesbian and bisexual women's publication. This publication was produced from 1963 to 1972 and at its peak, it was distributed by mail order to approximately 500 600 subscribers. Arena Three was not available in the shops and was entirely funded by Esme Langley, some advertising and its subscribers. Arena Three was largely written by the same group of women and was often accused of being too middle class.
Эсме Лэнгли
Эсме Лэнгли (1919–1992) – Азшылықтарды зерттеу тобының негізін қалаушы, хатшысы және жетекші күші болды. Ол «Майнленд» және «Арена Три» журналдарын редакциялап, шығарды. Сондай-ақ ол лесбиянкалар туралы түсірілген бірнеше алғашқы деректі фильмдерде де ойнады.
Esme Langley (1919–1992) was the founder, secretary and driving force of the Minorities Research Group. She was responsible for editing and producing the Mainland and Arena Three magazines. She also appeared in several early documentaries about lesbians,
Соңы
Ұлыбританияда еркек гомосексуализмінің заңдастырылуымен, 1967 жылғы Жыныстық қатынастар туралы заңның күшке енуінен кейін, Гомосексуалдық теңдік үшін күрес сияқты, барлық гомосексуалдардың тең құқықтарына бағытталған басқа да саяси ұйымдар пайда болды. Бұл ұйымдар Азшылықтарды зерттеу тобының мақсаттарын ескіртіп, оның тарауына және өзгеруіне ықпал етті. Азшылықтарды зерттеу тобының қызметі 1972 жылдың наурыз айында жарық көрген "Арена Үш" журналының соңғы санымен аяқталды.
After the legalisation of male homosexuality in the UK with the implementation of the Sexual Offences Act 1967 other more political organisations had appeared, such as the Campaign for Homosexual Equality which focuses on equal rights for all homosexuals. These superseded the objectives of Minorities Research Group and helped bring about its demise and evolution. The MRG ended with the final issue of Arena Three, which was published in March 1972.
Атақты мүшелер
Джеки Форстер радио хабаршысы, белсенді мүше және "Арена Үш" үшін жазды. Морин Даффи "Арена Үш" үшін жазып, "Микрокосмос" кітабын жазды. Барбара Белл MRG-нің Оңтүстік жағалаудағы өкілі болды, бұл туралы оның "Жай ғана көйлегіңді шеш" өмірбаянында сипатталған.
Jackie Forster was a broadcaster, an active member and wrote for Arena Three. Maureen Duffy wrote for Arena Three and wrote The Microcosm. Barbara Bell was the South Coast representative for MRG, as described in her biography Just Take Your Frock Off.
Анықтамалық мақалалар
Қысқаша айтқанда, "Диллис Роудың лесбияндықтарға қысқаша шолу" мақаласы (1962–1963 жылғы қыс) өзін-өзі мойындаған үш "гомосексуал әйел" және некеге кеңес беруге маманданған әйел дәрігермен сұхбаттасуға негізделген. Мақала сол кездегі қоғамдағы лесбиянкалардың көрінбейтін өміріне және олардың аналарымен және әкелерімен қарым-қатынастарына назар аударды. Онда лесбиянкалардың әлсіз әкесі және үстем анасы бар отбасыларда өскені, ал қалыптасу кезеңінде әкелерімен эмоционалды байланыс орната алмағаны айтылды. Осыған байланысты, Азшылықтарды зерттеу тобының көмегімен құрастырылған зерттеу мақаласы – Э. Бенедің "Әйелдердің гомосексуализмінің пайда болуы" (Британдық психиатрия журналы, 1965 жылдың қыркүйегі, 815–21 беттер). Бұл мақала топтан 37 лесбиянка мен 80 үйленген әйелді іріктеп, ата-аналық қарым-қатынасты қосымша зерттеуді қамтиды. Нәтижелер де лесбиянкалардың әкелерімен қарым-қатынасының нашар екенін көрсетті.
In summary, the article "A Quick Look at Lesbians by Dilys Rowe" (Winter 1962–1963) was based on an interview with three self confessed "homosexual women" and a female doctor who specialised in marriage guidance. The article focused on the largely invisible lives of lesbians in society at the time and their relationships with their mother and father. It proposed that lesbians reported growing up in families where they had a weak father and a dominant mother and that they had failed to emotionally bond with their fathers during their formative years. Following on from this, a research article that was compiled with the help of the Minorities Research Group was "On the Genesis of Female Homosexuality by E. Bene" for the British Journal of Psychiatry, September 1965, pp. 815–21. This included further research into the parental relationship by sampling 37 lesbians from the group and 80 married women. The results also pointed towards lesbians having a poor relationship with their fathers.