Эуген Бауман: Неміс химигі және оның ғылыми еңбектері
Eugen Baumann
Эуген Бауманн – неміс химигі, PVC-ні алғаш жасағандардың бірі. Шоттен-Бауманн реакциясын ашқан. Биографиясы, жаңалықтары мен ғылыми еңбектері туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс химигі (1846–1896)
German chemist (1846–1896)
Эуген Бауманн (12 желтоқсан 1846 – 3 қараша 1896) – неміс химигі. Ол поливинилхлоридті (ПВХ) жасаған алғашқы адамдардың бірі болды және Карл Шоттенмен бірге Шоттен-Бауманн реакциясын ашты.
Eugen Baumann (12 December 1846 – 3 November 1896) was a German chemist. He was one of the first people to create polyvinyl chloride (PVC), and, together with Carl Schotten, he discovered the Schotten Baumann reaction.
Өмір
Бауман Канштатта дүниеге келген, қазір Штутгарттың бір бөлігі. Штутгарттағы гимназияны бітіргеннен кейін, ол әкесінің дәріханасында білім алды. Штутгартта оқып жүргенде, Штутгарт университетінде Герман фон Фелингтің лекцияларын тыңдады. Білімін кеңейту үшін Любек және Гётеборг қалаларына барып, ондағы дәріханаларда жұмыс істеді. Кейіннен ол Тюбинген университетінде фармацевтиканы оқыды. 1870 жылы алғашқы емтиханын тапсырып, 1872 жылы Феликс Хоппе-Сейлермен бірлескен жұмысы үшін докторлық диссертациясын қорғады. Ол Хоппе-Сейлердің соңынан 1876 жылы Страсбург университетінде абилитациядан өтті. Сол жылы Эмиль Генрих Дю Бой Реймонд оған Берлиндегі Физиология институтының химия кафедрасын басқару қызметін ұсынды. 1882 жылы Бауман осы институтта медицина профессоры болды, ал кейіннен Фрайбург университетінде профессорлық қызметке ие болды. 1895 жылы ол Альбрехт Коссельмен бірге Хоппе-Сейлердің «Zeitschrift für Physiologische Chemie» журналын басқарды. 1883 жылдан өмірінің соңына дейін Бауман химияшы Герман Копптың қызы Тереза Коппқа үйленді, олардың бес баласы болды. Ол жүрек ауруынан 49 жасында қайтыс болды.
Baumann was born in Cannstatt, which is now part of Stuttgart. After he attended a gymnasium in Stuttgart, he was educated in the pharmacy of his father. During his time in Stuttgart, he attended the lectures of Hermann von Fehling at the University of Stuttgart. To broaden his education, he went to Lübeck and Gothenburg to work in pharmacies there. Later, he studied pharmacy at the University of Tübingen. He passed his first exam in 1870 and received his PhD in 1872 for work with Felix Hoppe Seyler. He followed Hoppe Seyler to the University of Straßburg where did his habilitation in 1876. The same year, Emil Heinrich Du Bois Reymond offered him a position as the Head of the Chemistry Department of the Institute of Physiology in Berlin. In 1882, Baumann became professor of medicine at that institute, and subsequently obtained professor position at the University of Freiburg. In 1895, he took over the management of Hoppe Seyler's Zeitschrift für Physiologische Chemie with Albrecht Kossel. From 1883 till his death, Baumann was married to Theresa Kopp, the daughter of chemist Hermann Kopp, and they had five children. He died at the age of 49 due to a heart problem.
Жұмыс
Оның физиологиялық химияға қадамы зәрдегі күкірт-органикалық қосылыстары болды. Ол зәрдегі ароматикалық қосылыстардың көзі тирозин сияқты ароматикалық аминқышқылдары екенін анықтады. Ол тиоацетальдар мен тиокетальдарды синтездеу арқылы күкірт-органикалық химияға үлкен әсер етті. Бұл заттар кейіннен басқа ғалымдар тарапынан, мысалы, анестезия үшін пайдаланылды. Әріптестерімен бірге ол қалқанша безінің белсенді заты тироксин екенін дәлелдеді.
The organosulfur compounds of urine were his starting point into the physiological chemistry. He identified the source for aromatic compounds in urine being the aromatic amino acids, such as tyrosine. He influenced the organosulfur chemistry by the synthesis of thioacetals and thioketals. These substances were subsequently used by other scientists, for example for anesthesia. Together with his coworkers, he was able to prove that thyroxine was the active ingredient in the thyroid gland.