Кіріспе
1983 жылы шыққан Дэвид Боуидің студиялық альбомы. Let's Dance – ағылшын әнші-күйші Дэвид Боуидің 14 сәуір 1983 жылы EMI America Records лейблы арқылы шыққан 15-ші студиялық альбомы. Альбомның продюсерлері Дэвид Боуи мен Найл Роджерс болды, жазу жұмыстары 1982 жылдың желтоқсанында Нью-Йорктегі Power Station студиясында өтті. Жазу сессияларында Роджерстің Chic тобының музыканттары және сол кезде әйгілі болмаған Техас блюз гитарисі Стиви Рэй Вон жетекші гитарада орындады. Боуи алғаш рет ән айтты, бірақ ешқандай аспапты тартпады. Музыкалық тұрғыдан алғанда, Let's Dance дискодан кейінгі туынды ретінде сипатталады, оның құрамында би-рок, би-поп және жаңа толқын элементтері бар. Альбомда екі кавер-әні бар: Дэвид Боуи мен Игги Поптың 1977 жылы Игги Поптың "The Idiot" альбомы үшін бірлесіп жазған "China Girl"; Metro тобының "Criminal World" әні; сондай-ақ, Боуи мен Джорджио Мородердің 1982 жылы бір аттас фильмге жазған "Cat People (Putting Out Fire)" әнінің жаңа өңделуі. Let's Dance үлкен коммерциялық сәттілікке жетіп, көптеген елдерде бірінші орынға ие болды және Боуиді әйгілі супержұлдызға айналдырды; ол Боуидің ең көп сатылған альбомы болып табылады. Альбомнан шыққан төрт сингл, оның ішінде атаулық трек те, коммерциялық тұрғыдан сәтті болды. Альбом сыншылар тарапынан әртүрлі пікірлер алды, олардың көркемдік мазмұнына қатысты пікірлері әртүрлі болды. "Let's Dance" және "China Girl" әндеріне түсірілген музыкалық бейнелер MTV арнасында көп көрсетілді. Альбомның табысымен бірге 1983 жыл бойы сәтті өткен "Serious Moonlight Tour" гастрольдік туры да өтті. Альбомның сәттілігіне қарамастан, Let's Dance Боуи үшін шығармашылықтың төмендеу кезеңін бастады. Ол өзінің музыкасын жаңадан танысқан тыңдармандарына ұнату үшін өзгерткенін сезінді, бұл оның "Tonight" (1984) және "Never Let Me Down" (1987) альбомдарына сыншылардың теріс пікірлерін тудырды. Кейін ол осы кезең туралы жағымсыз ойлар айтты, оны өзінің "Фил Коллинз жылдары" деп атады. Альбом 2018 жылы қайта жаңартылып, "Loving the Alien (1983–1988)" жинағына енгізілді.
Let's Dance is the 15th studio album by the English singer songwriter David Bowie, released on 14 April 1983 through EMI America Records. Co produced by Bowie and Nile Rodgers, the album was recorded in December 1982 at the Power Station in New York City. The sessions featured players from Rodgers' band Chic and the then unknown Texas blues guitarist Stevie Ray Vaughan on lead guitar. For the first time ever, Bowie only sang and played no instruments. Musically, Let's Dance has been described as a post disco record, with elements of dance rock, dance pop and new wave. The album contains two cover songs: Iggy Pop's "China Girl", which Bowie and Pop had recorded together for the latter's The Idiot (1977); Metro's "Criminal World"; and a reworking of "Cat People (Putting Out Fire)", originally recorded by Bowie and Giorgio Moroder in 1982 for the film of the same name. Let's Dance was released to massive commercial success, reaching number one in numerous countries, and turned Bowie into a major superstar; it remains Bowie's best selling album. The record's four singles, including the title track, were all commercially successful. The album received mixed reviews from critics whose opinions on the artistic content varied. "Let's Dance" and "China Girl" were supported by music videos that received heavy airplay on MTV. It was supported by the successful Serious Moonlight Tour throughout 1983. Despite the album's success, Let's Dance began a period of low creativity for Bowie. He felt that he had to pander his music to his newly acquired audience, which led to his follow up albums, Tonight (1984) and Never Let Me Down (1987), being critically dismissed. He later reflected poorly on the period, referring to it as his "Phil Collins years". The album was remastered in 2018 and included in the box set Loving the Alien (1983–1988).
Өмірбаян
Дэвид Боуи 1980 жылы өзінің 14-ші студиялық альбомын – «Scary Monsters (and Super Creeps)» шығарды. Осы альбом арқылы Боуи, өмірбаяншы Дэвид Бакли айтқандай, шығармашылық пен коммерциялық табыстың «мүкемел тепе-теңдігіне» қол жеткізді. Жазу студиясынан кейін Боуи 1980 жылдың шілдесінің соңынан 1981 жылдың қаңтарына дейін Бродвейдегі «Адам-Филь» спектаклінде Джозеф «Джон» Меррик рөлін ойнады. Осы кезеңде ол Ули Эдельдің «Кристиан Ф.» (1981) фильмінде де түсті. 1980 жылдың желтоқсанында Джон Леннонның қазасы Боуиге терең әсер етті; ол «Scary Monsters» концерттік турнесін тоқтатты және Швейцариядағы үйіне тартылып, уақытша шеттенді, бірақ жұмысын жалғастырды. 1981 жылдың шілдесінде ол Джорджио Мородермен «Cat People (Putting Out Fire)» әнін жазды, ол Пол Шредердің «Cat People» (1982) фильмінің тітул әні болды, сондай-ақ сол студиялық сессияда Queen тобымен «Under Pressure» әнін жазды. Одан кейін ол Алан Кларк режиссерлік еткен Бертольт Брехттің «Баал» пьесасының BBC адаптациясында басты рөлді ойнады. 1981 жылдың тамызында жазылған және 1982 жылдың наурызында көрсетілген бұл туындыға Боуи қосымша саундтрек EP-ін жазды, ол RCA арқылы ақпан айында көрсетіліммен бірге шығарылды. Сол жылы Боуи «The Hunger» және «Merry Christmas, Mr. Lawrence» фильмдерінде түсті, екеуі де 1983 жылы экранға шықты. Соңғы фильмді түсіру кезінде ол 1950 және 1960 жылдардың музыканттарына, соның ішінде Джеймс Браунға, Бадди Гайға, Элмор Джеймске және Альберт Кингке қызығушылық танытты. Осы музыканттардың музыкалық идеалдары жаңа альбомға зор ықпал етті. «Scary Monsters» Боуидің RCA Records үшін шығарған соңғы студиялық альбомы болды, ол «Hunky Dory» (1971) альбомынан бері осы лейблмен жұмыс істеп келді. Лейблдің өзінің бұрынғы туындыларын «сүтіп» жатқандай сезінген Боуи, сонымен қатар 1975 жылғы бұрынғы менеджері Тони Дефриске жасаған келісімнің 1982 жылғы қыркүйекте аяқталуын күтті. RCA компаниясы Columbia және Geffen Records компанияларымен бірге қайтадан келісімшартқа қол қоюға дайын болғанымен, Боуи EMI America Records компаниясымен шамамен 17 миллион долларлық жаңа келісімшартқа қол қойды.
Даму
Жаңа лейблмен және коммерциялық дыбыс идеясымен Боуи жаңа продюсермен жаңадан бастауды қалады. Ол 1970-ші жылдардың соңында коммерциялық тұрғыдан ең табысты топтардың бірі болған Chic R&B тобының Нил Роджерсін таңдады, оның "Le Freak" (1978) және "Good Times" (1979) сияқты хиттері болды. Биограф Николас Пеггтің айтуынша, заманауи тыңдаушылар Роджерстің жазу және продюсерлік жұмыстарын, соның ішінде Sister Sledge-дің "We Are Family" (1979) және Диана Росстің "Upside Down" (1980) шығармаларын "би классикасы" деп бағалады. Боуи мен Роджерс 1982 жылдың күзінде Нью-Йорктегі Continental клубында кездесті, онда олардың ескі блюз және R&B музыкасында ортақ әсерлер бар екенін анықтады. 1983 жылы Musician журналына берген сұхбатында Роджерс: "Дэвид кез келген продюсерді – ақ немесе қараны – таңдай алатын еді. Ол Квинси Джонспен жұмыс істеп, хитке қол жеткізудің сенімді жолын таба алатын еді. Бірақ ол мені шақырды, мен үшін бұл үлкен мәртебе". Боуидің соңғы төрт студиялық альбомының продюсері Тони Висконти бастапқыда жаңа альбомды шығаруға уақыт бөліп, жазбаларды жасауды жоспарлаған. Алайда Боуи Висконтиге Роджерсті жобаға таңдағанын хабарлаған жоқ, продюсер бұл туралы Боуидің көмекшісі Коко Шваб арқылы 1982 жылдың желтоқсанына жақын уақытта білді. Бұл шешім Висконтиге ауыр тиді, екеуінің қарым-қатынасына зиян келтірді және Висконти Боуимен 2002 жылы шыққан Heathen альбомына дейін, шамамен 20 жылдан кейін студиялық жұмыстарда жұмыс істемеді. 2023 жылы SuperDeluxeEdition журналына берген сұхбатында Висконти Боуидің коммерциялық табысқа ұмтылуына байланысты жаңа продюсер іздеуінің дұрыс екенін, Боуи жобаларының арасында басқа артистермен жұмыс істеген тәжірибесімен салыстырды. Боуи мен Роджерс Монтрё, Швейцариядағы Роджерстің үйінде жиналып, демо-жазбалар жасауды бастады. Продюсер "Scary Monsters 2" альбомын жасауды күткен, бірақ Боуидің басқаша идеясы бар екенін білгенде таң қалды. "Нил, мен сені хиттер жасағың келеді", – деді Боуи. "Мен таң қалдым, өйткені Дэвид Боуи әуелі өнерді жасайды деп ойлағанмын, ал содан кейін ол хитке айналса, жарайды", – деді продюсер. Продюсер бастапқыда бұл жазба ақ нәсілді тыңдаушылардың құрметін алуға мүмкіндік бермейтініне көңілі қалды, бірақ хитке кепілдік беру үшін өзінің ең жақсысын істейтінін білді. Боуи өзінің жаңа әндерін он екі тартпалы акустикалық гитарада орындады, "Let's Dance" әнін жұмсақ вокалмен бастады. Роджерс бұл әннің би әні емес екенін білген, бірақ 1950-1960 жылдардағы ескі пластинкаларды қолданып, оны аяқтаған түріне жеткізді. Үш күн ішінде екеуі жаңа тректерді түрік мультиинструменталисі Ердал Кызылчайдың көмегімен демо-жазбаға түсірді, ол кейін Боуидің жиі серігіне айналды.
Жазу
Let's Dance 1982 жылдың желтоқсан айының алғашқы үш аптасында Нью-Йорктегі Power Station студиясында жазылды (Боуи осы студияда Scary Monsters альбомын да жазған болатын), және 17 күнде аяқталды. Жазу сессияларының инженері Боб Клермаунтин болды. Роджерс студияның атмосферасы жазу сапасына оң әсер еткенін айтты: "Power Station студиясы өте жақсы барабан дыбысымен танымал. Сонымен қатар, бізде керемет музыканттар да болды". Жаңа продюсермен бірге, альбом үшін толығымен жаңа музыканттар тобы шақырылды, Боуи былай деді: "Мен әдетте жұмыс істейтін музыканттардан сәл демалуды қаладым. Бұрын жұмыс істемеген адамдарды сынап көргім келді, олар қалай ойнайтынын болжау үшін мүмкіндік болмасын". 1984 жылы Аломар "Let's Dance" альбомында өзінің қатыспағанын түсіндірді, себебі оған екі апта ғана уақыт берілген еді, ал ол басқа жұмыстармен айналысып жүрген. Аломар кеткеннен кейін, Роджерс ритм-гитараны орындауды өз міндетіне алды. Продюсер өзінің Chic тобымен әдетте жұмыс істейтін серіктестерін де шақырды: клавишник Роберт Сабино, перкуссияшы Сэмми Фигероа және қосымша вокалдарды орындайтын Франк және Джордж Симмс. Қалған музыканттардың арасында барабаншы Омар Хаким (Боуи оны "тамаша уақытты ұстайтын, керемет барабаншы" деп атады); басист Кармин Рохас; трубашы Мак Голлехон; және саксофонистер Стэн Харрисон, Роберт Аарон және Стив Элсон болды. Жазу сессияларының соңында Роджерс Chic тобының барабаншысы Тони Томпсон мен басисті Бернард Эдвардсты қосымша жұмыс үшін шақырды; ол оларды бұрын шақыруға кедергі болған олардың бұрынғы есірткіге тәуелділігіне байланысты асықтырған жоқ. Олардың келген уақытына байланысты, Томпсон мен Эдвардстың үлесі шектеулі болды, олар тиісінше үш және бір тректе ғана ойнады. Эдвардс "Without You" әніне арналған өзінің бөлігін 13 минутта жазды, ал Роджерс кейіннен өзінің естеліктерінде: "Мен өмірімде одан мақтан тұтқан емеспін, және бұл негізгі жазбаның соңғы күні болды" деп жазды. Боуи алғаш рет альбомда ешқандай аспапты орындамады, ол осы кезде: "Мен ештеңе ойнамаймын. Бұл әншінің альбомы еді" деді. Воганның өмірбаянын жазған Джо Патоски мен Билл Кроуфордтың айтуынша, Воган альбомның сегіз әнінің алтауында ойнады. Strange Fascination өмірбаянында Бакли Воганды жетекші гитарист ретінде "таңғажайып" таңдау деп тапты, өйткені ол сол кезде "Роберт Фрипп пен Адриан Белевтен мүмкіндігінше алыс еді". Боуи мен Роджерс Воганның альбомдағы еңбегін жоғары бағалады, содан кейін ол сессиялардан кейін Воганның ең жақын достарының бірі болды. Жазу сессиялары аяқталғаннан кейін Боуи Мексикада демалысқа кетті, содан кейін Нью-Йоркке оралып, пост-өндірістік жұмысты аяқтады және 1983 жылдың қаңтар айының соңында EMI America компаниясымен келісімшартын жасады. Келісімге қол қойғаннан кейін Боуи лейблге Let's Dance альбомын тапсырып, алғашқы екі синглға музыкалық бейнелерді түсіру үшін Австралияға ұшып кетті.
Әндер
Комментаторлар «Let's Dance» альбомындағы әндерді пост-диско, жаңа толқын және би-поп деп сипаттайды. Consequence of Sound басылымы осы альбомды «Боуи таза диско, би және фанк дыбысына қайтып оралған, жерге түскен дыбыс» деп атап, Боуидің бұл альбомында алдыңғы туындысының пост-панк және жаңа толқын дыбысын дамытқанын айтады. Автор Джеймс Э. Перон Вонның блюздық үлгісін атап, «Modern Love», «China Girl» және «Without You» әндеріне оның қосқан үлесін жоғары бағалайды. 1991 жылы Details журналына берген сұхбатында Боуи осы альбомды «ақ ағылшын суретшілер мектебінің түлегінің қара американдық фанкпен кездесуі, 1975 жылғы «Young Americans» альбомына қайта оралу» деп сипаттады. Суретші Таня Старк альбомның коммерциялық қарқыны Боуидің рухани күрес және өлімге қатысты алаңдаушылықтары туралы лирикалық байланысын жасырып отыр деген пікірде.
Бірінші жағы
"Modern Love" атты ашылу трекі – Литтл Ричардтан шабыттанған шақыру-жауап құрылымын қамтитын қарқынды поп-ән. AllMusic-тің Дэйв Томпсон оны "Боуидің 1983 жылы супержұлдыз ретінде қайта жаңғыруының барлық жақсы жақтарын бейнелейтін" "жоғары энергетикалық, көпіршікті рок-н-ролл" деп атайды. Пегг музыканы жоғары бағаласа да, Боуидің бұрынғы жұмыстарымен салыстырғанда, әннің мәтінін "беткей" деп сипаттайды, ал Перон да "кейбір мәтіндер басқаларына қарағанда анығырақ" дейді. О'Лири мәтінді "қазіргі махаббаттан" бастап, "уақытында шіркеуге" және "Құдай мен адамға" ауысатын блок-схемамен салыстырады. "China Girl" әнін Боуи мен Игги Поп 1976 жылы жазған, алғаш рет Поптың 1977 жылғы "The Idiot" альбомында пайда болды, оның авторы және продюсерінің бірі Боуи болды. Бакли Боуидің нұсқасын Поптың түпнұсқасының "керемет оқылуы" деп атайды. Боуи өзінің нұсқасына қосымша вокалдар қосса, Роджерс гитара рифін жазды. О'Лири Боуидің вокалын Попқа қарағанда "көңілдірек" деп жазады, ал музыканың өзі "азиялық" ерекшеліктерді көрсетеді. BBC Online шолушысы Дэвид Куантик Роджерстің әнге тигізген әсерін мойындайды, "Роджерстен басқа ешкім 'China Girl' сияқты әнді, 'свастикалардың көрінісіне' қатысты параноидалық сілтемелермен алып, оны тәтті, романтикалық хитке айналдыра алмас еді" дейді. Пегг Боуидің орындалуын "өте тиімді хардкор поптың бөлігі" деп атайды, мәтіннің альбомның "мәдени сәйкестік" және "ұсынылмайтын махаббат" тақырыптарын көрсететінін айтады. Пегг оны 1980-ші жылдардың ең жақсы жазбаларының бірі және "барлық уақыттағы ең ұлы поп-әндердің" бірі деп санайды. Irish Examiner журналындағы Эд Пауэр оны "жақсы фанк-рок бөлігі" деп сипаттады, ал Перон бұл 1980-ші жылдардың заманауи би трендін көрсетеді дейді. Ән әншілер тобының дауысы күшейе бастауымен ашылады, содан кейін зор кульминацияға жетеді. О'Лири мен Пегг кіріспе бөлімін 1963 жылғы The Beatles-тің "Twist and Shout" нұсқасымен салыстырады. Жеті минуттық альбомдық нұсқада қысқа нұсқаға қарағанда басқа аспаптық сололар бар. Мәтінде тыңдаушыға "қызыл аяқ киім киіп", "айдың жарығында" билеуге шақырылады. "Without You" Боуидің 1960-шы жылдардағы жазбаларына оралып, 1960-шы жылдардағы поп стилін көрсетеді. Пегг оны "бір рет тыңдап тастайтын махаббат әні" деп санайды және альбомның ең нашар тұсы, музыка мен мәтінге мән бермейді. О'Лири Боуидің "назды фальцетте" орындалған вокалын да сынға алады. Керісінше, Rolling Stone журналының Кен Такер "Without You" әнінде Боуидің мансабындағы ең батыл әндер жазылғанын және оның вокалдық өнерін жоғары бағалағанын жазды. "Criminal World" әнін Metro 1977 жылы жазған, бірақ олардың нұсқасы бисексуалдық мазмұны үшін BBC-де тыйым салынды. О'Лири Боуи оны "Let's Dance" альбомына "платиналық пластинкаға трансгрессивті әнді жасыру" үшін қосып қойғанын айтады. Пегг Боуи оның дыбысын Let's Dance стиліне сәйкес жаңа толқын мен поп-регги ырғағымен жаңартты деп жазады және Вонның гитара солосын альбомдағы ең жақсысы деп атайды. Бакли де, О'Лири де Боуидің орындалуын күшті кавер деп мақтайды. "Cat People (Putting Out Fire)" әнін Боуи мен Джорджио Мородер 1981 жылы 1982 жылғы "Cat People" фильмінің тақырыптық әні ретінде жазды. Боуи түпнұсқа нұсқасына риза болмағандықтан, Роджерстен оны "Let's Dance" үшін қайта жасауды сұрады. О'Лири ремейкке "көбірек агрессивті" сипаттамасын берді. Ол Вонның гитара солосын түпнұсқадан жақсы деп мақтайды, бірақ Боуидің вокалын нашар деп сынға алады. Пегг те Let's Dance нұсқасын нашар деп санайды және ремейк жақсы танымал нұсқаға айналғанына өкінеді. Альбом "Shake It" әнімен аяқталады, Пегг оны "жақсы көрінетін әдемі ән" деп атайды. О'Лири бұл жолды Боуидің 1980-ші жылдардағы "жаман әдеттерінің" жиынтығы ретінде сипаттайды: "сапаға бейжайлық". Биограф Марк Шпиц оның дыбысы U2 тобының 1993 жылғы "Lemon" әнінің алғы күресі екенін жазады.
Музыкалық бейнелер
Альбомды лейблға тапсырғаннан кейін, Боуи 1983 жылдың ақпанында алғашқы екі сингл – "Let's Dance" және "China Girl" әндерінің музыкалық видеоларын түсіру үшін Австралияға сапар шекті. Ол "Let's Dance" видеосын Боуидің "Lodger" және "Ashes to Ashes" видеоларының режиссері Дэвид Маллетпен бірге түсірді. Видеоның өзі әнмен ешқандай байланысы жоқ, тек қызыл түсті аяқ киімнің шағын көрінісі бар. Онда жас австралиялық абориген жұбайының ақ нәсілділердің қалалық Австралиясының коммерциялық тартымдылығына ұрындыратын түрлі іс-әрекеттері көрсетіледі. Боуи пайда болып, камераға әннің мәтінін орындайды. Видео – австралиялық ақ капиталистердің аборигендерге қатысты қарым-қатынасын бейнелейтін аллегория. "China Girl" видеосы да Маллеттің режиссерлігімен түсірілген, оның тақырыбында көзқарастардың қақтығысы көрсетілген, Сиднейдегі басшылар мен қаланың қытай халқы салыстырылады. Видеода Жаңа Зеландия актрисасы Жилинг Нг Боуимен бірге "From Here to Eternity" (1953) фильміндегі әйгілі жағажай сахнасын қайта жасайды. Баклидің сөзіне сәйкес, видеолардағы қауқыпты аллегориялар мен көріністер MTV-де кең көрсетілімге ие болды.
Синглдар
"Let's Dance" 1983 жылы 14 наурызда EMI America арқылы өңделген нұсқада, "Cat People" әнінің жаңадан жасалған нұсқасы B-жағы ретінде жарық көрді. Үш күннен кейін Боуи Лондонда баспасөз мәслихатын өткізіп, жаңа альбомды, сондай-ақ "Let's Dance" атты жаңа лейбл және алдағы гастрольдер туралы хабарлады. Ол жаңа келбетке енді, шашын сарыға бояп, ақ костюм киді. Бірнеше күннен кейін "Let's Dance" бейнеклипі Ұлыбританияның The Tube рок-шоуында, Джоулс Холландтың сұхбаттарымен бірге көрсетілді. Келесі аптада "Let's Dance" Ұлыбританияның сингл тізіміне бесінші орында кірді, үш апта бойы көшбасшы болып, тізімде 14 апта бойы сақталды. Сәуір айында ол АҚШ-тың Billboard Hot 100 тізімінде бірінші орынға ие болды, Боуидің осы күнге дейінгі ең жоғары көрсеткіші болды. Баклидің сөзінше, ән Ұлыбритания радиостанцияларында "көңілсіз" ойналған. EMI America 1983 жылы 14 сәуірде AML 3029 каталогтық нөмірімен "Let's Dance" әнін шығарды. Альбомның мұқабасында Боуидің қалалық көкжиелке фонында көлеңкемен бокс жасап тұрғаны бейнеленген, оны фотограф Грег Горман түсірген. "China Girl" 31 мамырда альбомның екінші синглі ретінде, "Shake It" әні B-жағы ретінде жарық көрді. Ол тақырыптық әннің табысын қайталай алмаса да, маусым айында Ұлыбританияның сингл тізімінде екінші орынға ие болды, Police тобының "Every Breath You Take" әні оны басып озды. АҚШ-та ол Billboard Hot 100 тізімінде он орынға жетті. "Modern Love" 1983 жылдың қыркүйегінде альбомның үшінші синглі ретінде жарық көрді. B-жағы 13 шілдеде Монреальде тікелей жазылған нұсқасы болды. "China Girl" сияқты, "Modern Love" та Ұлыбританияда екінші орынға ие болды, Culture Club тобының "Karma Chameleon" әні оны көшбасшылықтан шеттетуге мүмкіндік бермеді. АҚШ-та ол 14-орында тұрды. Оны Джим Юкич түсірген музыкалық видео қолдады, ол 20 шілдеде Филадельфияда әннің орындалуын көрсетеді. "Without You" қараша айында "Criminal World" әнімен бірге төртінші және соңғы сингл ретінде жарық көрді, ол тек Голландияда, Жапонияда, Испанияда және АҚШ-та шығарылды, онда ол 73-орынға жетті.
Коммерциялық өнімділік
Шығарғаннан кейін Let's Dance Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде бірінші орынға шығып, үш апта бойы сол орында тұрды.
Сыни қабылдау
Альбомның үлкен коммерциялық сәттілігіне қарамастан, музыка сыншыларынан әртүрлі пікірлер алды, оның көркемдік мазмұны бойынша әртүрлі бағалар берілді. "Музыкант" журналында Дэвид Фрике оны "Боуидің ең жақсы жұмысы" деп атады. Роберт Кристагау оның "кәсіби бітімді" екенін, ал "қызықты" "Modern Love" әнінен басқа, "Let's Dance" "ұнамды, бірақ мәнсіз" болғанын айтты. Текер "Let's Dance" керемет дыбысталатынын, ақылға қонымды қарапайымдылығымен және "сыртқы әдемілігімен" ерекшеленетінін, бірақ "Modern Love", "Without You" және "Shake It" сияқты әндерден басқа, "Боуи мансабындағы ең батыл ән жазу үлгісін" ұсынған "беткей және мазасыз" болғанын атап өтті. Керісінше, NME журналының Чарльз Шаар Мюррейі альбомды "Боуи жасаған ең күшті, қарапайым және түсінікті музыка" деп бағалап, толыққанды мақтады. Ол оны "жылы, күшті, шабыттандыратын және пайдалы" деп сипаттап, Воганның үлесіне ризашылық білдірді, оның әндерге "дәстүрлі" сезім сыйлайтынын айтты. Джон Уокер Trouser Press басылымы оны "бәсекенің бәрін жарықтандыратын" және "Боуидің таза энергияны ұстауға ең жақын келгені" деп мақтады. Billboard журналы оны "Боуидің жылдар бойы ең қолжетімді музыкасы" деп атады, Cash Box оны "қазіргі уақытқа дейін ең биге қойылған альбомы" деп сипаттады, ал Commonweal оны "жылдар бойы R&B негізіндегі би музыкасының ең қызықтысы" деп бағалады. NME кейін "Let's Dance" әнін жыл соңындағы тізімде 13-орынға қойды.
Тур
Let's Dance-ті қолдау үшін Боуи бес жылдың ішіндегі алғашқы концерттік турнесіне шықты, ол Serious Moonlight Tour деп аталды және 1983 жылдың 18 мамырынан 8 желтоқсанына дейін жалғасты. Атаулық тректің мәтінінен алынған атаумен репетициялар 1983 жылдың көктемінде басталды, Аломар қайтадан топ жетекшісі болды. Let's Dance музыканттарының көпшілігі оралды, бірақ Еуропалық кезең басталар алдында Боуи Воганды босатты, ол репетицияларға қатысқан болатын. Оның жұмыстан шығарылуы алкоголь және есірткіге тәуелділігіне, оның Double Trouble тобын қолдаушы топ ретінде қою туралы өтінішіне (Боуи бұл өтінішті қабылдамады) және Боуидің "Let's Dance" бейнесіндегі гитара солосын қоюына наразы болғанына байланысты болды. Воганның орнына 1974 жылғы Diamond Dogs Tour және 1976 жылғы Station to Station гитаристі Эрл Слик келді. Турдің декорацияларын Diamond Dogs Tour суретшісі Марк Равиц жасады. Боуидің ең әсем жиынтығы болған бұл декорациялар үлкен бағаналар, үстіне шығып тұрған аркалар және жоғары көтерілген алып оң қол сияқты құрылымдарды қамтыды. Бұрынғы турлармен салыстырғанда, Serious Moonlight реквизиттерге емес, жарыққа көбірек назар аударды. Аломар кейін Баклиге бұл турне Боуидің сүйікті турнесі болғанын айтты, себебі "бұл біздің барлық хиттерімді орындаған алғашқы турне болды". Репертуар туралы сөйлескенде Пегг, оны "Боуидің бұрынғы туындыларымен жаңа аудиторияны таныстыруға бағытталған, еш қысылмайтын ең үлкен хиттер жинағы" деп атады. Бакли репертуарды "көбінесе негізгі поп-рок" деп сипаттайды, 70-ші жылдардың соңындағы турнелерге тән "ерекшеліктер" жоқ. Көптеген әндердің аранжировкасы жаңаша дыбыстау үшін горнмен қайта жасалды. Serious Moonlight үлкен табысқа жетті: ол 1983 жылдың ең ірі турнесі болды, Боуидің жаңа аудиториясын қуантты және Let's Dance-пен бірге Боуиді үлкен супержұлдызға айналдырды. Турне көбінесе жақсы қабылдады, бірақ британдық сыншылар американдықтарға қарағанда көбірек сынға ұшыратты. 1983 жылдың 11 және 12 қыркүйегінде Ванкуверде өткен екі шоуды көрсететін қосымша фильм 1984 жылы Serious Moonlight деген атпен шықты. Өте табысты болғанына қарамастан, Боуи кейін турнеге ара-жібек бата деп баға берді: "Мен ешқашан болғым келмеген нәрсеге айналдым. Мен жақсы қабылданатын суретші болдым. Мен Фил Коллинстің альбомдарын сатып алатын адамдарға ұна бастадым. [ ] Мен өз аудиториямды білмей қалдым, тіпті оларға қызығуды тоқтаттым". Турне аяқталғаннан кейін Боуи өзін шығармашылық дағдарысқа түскенін сезінді. Лейблдің жаңа альбом шығаруға жасаған қысымы оны 1984 жылдың көктемінде дайындықсыз студияға әкелді. Нәтижесінде шыққан Tonight альбомы оның шығармашылық жетістіксіздіктерінің бірі саналады.
Кейінгі оқиғалар
Let's Dance 1984 жылы 26-шы жыл сайынғы Грэмми сыйлығының «Жылдың үздік альбомы» номинациясына ұсынылды, бірақ Майкл Джексонның «Триллер» (1982) альбомына ұтылып қалды. Боуи Роджерске өзі үшін хиттер жасауды тапсырғанмен, кейін 1997 жылы былай деді: «Ол кезде Let's Dance кең таралған емес еді. Бұл, іс жүзінде, жаңа бір гибрид болды, блюз-рок гитарасы би форматының үстіне қойылды. Сол кезде осындай дыбыс естілмеген. Сондықтан, ол көп сатылғандықтан ғана коммерциялық көрінеді. Өзінің орнында ғажап болды, бірақ мені қиын жағдайға түсірді, өйткені ол менің шығармашылық адалдығыма нұқсан келтірді». Екі жыл бұрын ол бұл жобаны бір реттік деп ойлағанын айтқан: «Мен одан кейін де ерекше материалдар жасауға ниеттендім. Бірақ осы альбомның сәттілігі, бір жағынан, мені осы «жаранысты» жалғастыруға мәжбүр етті. Әрине, бұл менің өзімнің ісім, бірақ бірнеше жылдан кейін мен өзімді тұтқындалғандай сезіндім». Висконти 1985 жылы «бұл оның жасауы тиіс болған альбом» деді. Альбомның табысы Боуидің мансабындағы келесі бірнеше жыл бойы шығармашылық құлдырауға әкелді. Боуи кейін бұл кезеңді «Фил Коллинз жылдары» деп атады және өзінің көркемдік көзқарасын қайта табу үшін «Тин Машин» рок-тобын құрды.
Мұра
AllMusic-тің ретроспективті шолуында Стивен Томас Эрлевин альбомның үш хит-синглі тартымды, бірақ ерекше поп-әндер екенін айтты, ал альбомның қалған бөлігі Боуидің "әндер жазудағы құлдырауына" нұсқау беретін "көрнекі пластикалық жан" болды. Сол жылы The Guardian басылымына жазған Джереми Аллен альбомның "80-ші жылдардың өндіріс сапасы үшін көптеген адамдар тарапынан қабылданбаған, уақыт өткізгенін" айтты, бірақ ол "қайта қарастыру сөзсіз болды және Роджерстің мансабындағы жаңа өрлеумен, сондай-ақ бұрын-соңды болмаған табысқа жеткен продюсер/гитаристке деген құштарлықпен бірге келді" деп қосты. The Guardian басылымының бас рок және поп сыншысы Алексис Петридис 2016 жылы Боуидің мансабына арналған ретроспективті шолуда Tonight-тен айырмашылығы "Let's Dance" әнінің "керемет сәттері" болғанын айтты. Let's Dance туралы ой бөлісетін Пегг Боуимен келіседі, бұл альбом сол уақытқа дейін әртістің "ең қиынға соқпаған" альбомы болды. Ол Боуидің Glass Spider Tour және Tin Machine кезеңдерінен өзгешелігін байқады, онда Боуи тәуекелге барып, сынға тікелей қарсы тұруға дайын болды, ал Let's Dance барлық жағынан қауіпсіздікке басады, бастапқыда "қалың жиектері" бар әуендерді жасап, содан кейін оларды "тегістеп" және "жарқыраған" түс береді. Пегг сондай-ақ, альбомда үш кавердің болуы Боуидің шығармашылық дағдарысын бастан өткергенін көрсетеді деп атап өтті. Спитц болса, Let's Dance-ді Ziggy Stardust, Station to Station немесе Low сияқты "революциялық" деп санайды. Ол оны Боуидің "сату альбомы" деп атаудың әділетсіз екенін айтады, бұл "жетістіктердегі қасиетті туындылары сияқты жоғары идеялық" екенін мәлімдейді. Ол альбомның алғашқы төрт трегін Боуидің бүкіл мансабындағы ең күштілері деп тапса да, Перон "Let's Dance" альбомын "екі қырлы қылыш" деп сипаттайды, себебі ол коммерциялық тұрғыдан сәтті болды, бірақ көркемдік тұрғыдан Боуи дәстүрлі лирикалық тақырыптарды және оның келесі жазбаларына кедергі келтіретін оңай түсінілетін музыканы зерттеді. Альбомның ықпалы туралы Billboard-тың Джо Линч Let's Dance альтернативтік би музыкасының "келесі 30 жылға" үлгісін бергенін айтты. 1989 жылы альбом "Rolling Stone" журналының "80-ші жылдардың 100 үздік альбомы" тізімінде 83-ші орынды иеленді. 2013 жылы NME Let's Dance альбомын барлық уақыттың 500 үздік альбомы тізімінде 296-шы орынға қойды. 2018 жылы Pitchfork альбомды "80-ші жылдардың 200 үздік альбомы" тізімінде 127-ші орынға қойды; Джереми Д. Ларсон Let's Dance "ешқандай жасылған жері жоқ" екенін жазды және оның "сары шашты және дизайнерлік костюмдердің астында жасырылған көптеген Боуилерді табу үшін Трояндық жылқыға айналғанын" сезінді.
Қайта шығарылғандар
1995 жылы Virgin Records альбомды CD форматында "Under Pressure" әнін бонус трек ретінде қайта шығарды. 1999 жылы EMI екінші рет қайта шығарды (24 биттік сандық ремастерингпен және бонус тректерсіз), ал 2003 жылы гибридтік стерео SACD/PCM CD ретінде қайта шықты. 2018 жылы Let’s Dance альбомы Parlophone компаниясы шығарған Loving the Alien (1983–1988) жинағы үшін қайта өңделді. Ол CD, винил және цифрлық форматтарда осы жинақтың құрамында, содан кейін келесі жылы жеке түрде жарық көрді.