Кіріспе

1970 жылы шыққан Дэвид Боуидің студиялық альбомы. «The Man Who Sold the World» – ағылшын музыканты Дэвид Боуидің үшінші студиялық альбомы, алғаш рет 1970 жылдың 4 қарашасында АҚШ-та және 1971 жылдың 10 сәуірінде Ұлыбританияда Mercury Records лейблы арқылы жарық көрді. Тони Висконти продюсерлік еткен және 1970 жылдың сәуірінен мамыр айына дейін Лондонда жазылған бұл альбомда болашақ «Spiders from Mars» тобының мүшелері Мик Ронсон мен Мик Вудманси алғаш рет Дэвид Боуидің жазбаларында пайда болды. 1969 жылғы «David Bowie» альбомының негізінен акустикалық және фолк-рок стилінен кейін, «The Man Who Sold the World» альбомы хард-рокқа қарай бет бұруды, сонымен қатар блюз-рок элементтерін де қамтиды. Ән мәтіндері бұрынғы шығармаларына қарағанда көңіл көтеріңкі емес, ақылсыздық, дін, технология және соғыс сияқты тақырыптарды зерттейді. Альбомнан ешқандай ән жеке сингл ретінде шығарылмады, бірақ кейбір тректер 1970 және 1973 жылдар аралығында B-side ретінде пайда болды. Алғашқыда «Metrobolist» деп аталатын бұл альбом, 1927 жылғы «Metropolis» фильмімен байланысты ойын есебінде болған, алайда Mercury лейблы Дэвид Боуимен ақылдаспай соңғы сәтте атауын өзгертті. Альбом АҚШ және Ұлыбританияда әртүрлі обложкалармен шығарылды. АҚШ нұсқасының обложкасы Майкл Дж. Уэллердің салған, психиатриялық аурухана алдында тұрған ковбойдың мультфильм сияқты суреті болды. Ұлыбританиялық обложканы Кит Макмиллан жасады, онда Дэвид Боуи Майкл Фиш дизайнымен жасалған көк көйлек киген. 1972 жылы RCA Records қайта шығарған альбомында Боуидің сол кездегі Ziggy Stardust кейіпкерінің қара-ақ суреті болды, ал 1990 жылдан бергі қайта шығарылымдарда Ұлыбританияның түпнұсқа обложкасы қолданылды. «The Man Who Sold the World» альбомы АҚШ-тағы музыка сыншылары тарапынан Ұлыбританиядағылардан жақсырақ қабылданып, бірақ екі елде де коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. 1972 жылғы қайта шығарылым АҚШ және Ұлыбританиядағы чарттарға енуге мүмкіндік берді. Кейіннен альбом музыка сыншылары тарапынан топтың орындалуы мен музыкасының және мәтіндерінің мазасыздығы үшін мақталып, көптеген адамдар оны Боуидің «классикалық кезеңінің» бастауы деп санайды. Альбом бірнеше рет қайта шығарылды және 2020 жылы 50 жылдығына орай «Metrobolist» атты түпнұсқа атауымен қайта араластырылды.

Өмірбаян

Дэвид Боуидің "Space Oddity" атты синглі 1969 жылдың шілдесінде жарық көрді, оған коммерциялық сәттілік пен назар әкелді. Дегенмен, сол жылдың соңында шыққан "Дэвид Боуи (Space Oddity)" альбомы осылай сәтті болмады, себебі Philips Records альбомды тиімді түрде насихаттауға жеткіліксіз күш салды. 1970 жылға қарай Боуи "Space Oddity" әнінен алған назары төмендеді және оның келесі синглы "The Prettiest Star" хит-парадқа ілесе алмады. Жеке әртіс ретіндегі әлеуетінің азайып бара жатқанын түсінген Боуи, бұрын Боуимен "Space Oddity" жұмысында қатысқан бассист Тони Висконти және барабаншы Джон Кембриджпен бірге топ құруға шешім қабылдады. Өздерін Hype деп атаған топқа гитарист те қажет болды. 1970 жылдың 2 ақпанында Боуи Лондонның Marquee Club клубындағы өнер көрсетілімінен кейін гитарист Мик Ронсонмен танысты. Екеуі бірден тіл табысып, бірге жұмыс істеуге келісті. Кездесуден кейін Ронсон Hype құрамына қосылды. Топ мүшелері супергеройларға ұқсас әсем костюмдер киіп өнер көрсетті. Боуи 1970 жылдың наурыз айының соңында Hype өнер көрсетулерін тоқтатты, себебі ол жазу және әндер жазуға, сондай-ақ менеджері Кеннет Питтпен туындаған дауларды шешуге көңіл бөлгісі келді. Осы кезеңде "Space Oddity" трекінен "Memory of a Free Festival" синглының жаңа нұсқасы және "The Supermen" әніне жасалған алғашқы әрекет жазылды. Кембридж наурыздың соңында Hype құрамынан шығарылды, ал Ронсонның ұсынысымен жаңа барабаншы Мик "Вуди" Вудманси топқа қосылды. Биограф Кевин Каннның сөзіне сүйенсек, Кембриджті Боуи жұмыстан шығарған, бірақ биограф Николас Пеггтің айтуынша, Висконти Ронсонның сұрауымен Кембриджтің жұмыстан босатылғанын еске алды. Вудманси 2015 жылы Боуи туралы алғашқы әсерін былай сипаттады: "Бұл жігіт – рок-н-ролл жұлдызы болып өмір сүрген адам". 1970 жылдың сәуір айында Hype-тің төрт мүшесі Беккенхемдегі Хэддон-холлға көшіп келді, бұл Эдвард дәуіріндегі үйді пәтерлерге айналдырған еді, және бір келуші оны "Дракуланың тұрғын бөлмесі сияқты" деп сипаттады. Ронсон мен Висконти Хэддон-холлдың баспалдағының астына уақытша студия салды; Боуи 1970-ші жылдардың басындағы көптеген демоларын осы студияда жазды.

Жазу

1970 жылы 17 сәуірде Лондонның Advision студиясында «The Man Who Sold the World» альбомын жазу басталды. Топ «All the Madmen» әнін жазуға кірісті. Келесі күні Джордж Харрисоннан қарыз алынған Moog синтезаторын ойнау үшін Ральф Мейс шақырылды. Осы уақыт ішінде Боуи Питтпен жасасқан келісімшартын тоқтатты және оған келісімшартты бұзуға көмектескен болашақ менеджері Тони Дефриске кездесті. 21 сәуірде жазу Trident Studios студиясына көшірілді және сәуірдің соңы мен мамырдың ортасына дейін онда жалғасты. 4 мамырда топ «Running Gun Blues» және «Saviour Machine» әндерін жазды, соңғысы бастапқыда альбомның атау әні үшін жұмыс аталымы болған еді. Кейін Боуи әнді өңдеп, «Saviour Machine» әнінің түпкілікті нұсқасын жасады. Жазу және дыбыстау 12 мамырда Advision студиясына қайта көшірілді және он күннен кейін аяқталды. Боуи соңғы күні альбомның атау әніне вокалын жазды. Боуи сол кезде жаңа әйелі Энжимен және менеджменттік мәселелермен айналысқандықтан, музыканы көбінесе Ронсон мен Висконти ұйымдастырды. Ронсон осы жазбалар кезінде Висконтиден көптеген өндіріс және аранжировка техникаларын үйренді. Боуи «The Man Who Sold the World» альбомының барлық музыкасының авторы ретінде ресми түрде көрсетілгенімен, автор Питер Доггет Висконтидің: «Әндерді төртеуіміз бірлесіп жаздық. Біз жертөледе джем сессиялары жасап, Боуи тек оларға ұнай ма, ұнамай ма деп бағалайтын» деген сөзін келтіреді. Доггеттің баяндамасында: «Топ (кейде Боуи гитарамен, кейде жоқ) аспаптық трек жазатын, ол Боуидің бастапқы идеясына негізделуі мүмкін немесе болмауы мүмкін. Содан соң, соңғы сәтте Боуи диванда отырған күйеуімен бірге жатып, ән сөзін тез жазып шығаратын» делінеді. Керісінше, Боуи 1998 жылғы сұхбатта: «Мен «The Man Who Sold the World» әндерін өзім жаспадым деген пікірге қарсымын. Аккордтардың өзгеруін қарап көріңіз. Ешкім мұндай күйді жасай алмайды» деді. Мысалы, «The Width of a Circle» және «The Supermen» әндері жазбалар басталғанға дейін-ақ болған.

Музыка және әндер

The Man Who Sold the World – Space Oddity-дің көбінесе акустикалық және фолк-рок дыбысынан өзгешелеу. Музыкалық сыншы Грег Коттың сөзіне қарағанда, бұл Боуидің бағытын қатты рокқа бұруын көрсетеді. "О, джинго" деп ән салатын топтық ұран музыкалық залдардағы өнер номерлерін еске түсіреді, ал әннің мәтіні ересектердің бұрылуын бастан өткермеген бір топ күнәсіз балалар туралы. "Супермендер" сияқты, бұл ән Ницшенің еңбектеріне сілтеме жасайды және Бакли мен Пегг бұл әнді бағаланбаған қазына деп сипаттаған.

Екінші жағы

"Running Gun Blues" әнінің мәтіні қару қолданатын кісі өлтірушілер мен Вьетнам соғысы, әсіресе 1968 жылғы Mỹ Lai қырғыны туралы айтады. Мәтін "Space Oddity" тақырыбын қамтыса да, музыка "The Man Who Sold the World" альбомының басым хард-рок стилінде орындалып, Боуидің болашақ музыкалық бағытын көрсетеді. Алдыңғы трек сияқты, "Saviour Machine" блюз-рок пен хард-рок негізінде құрылған. Әннің мәтіні компьютерлердің адамзатты басып алу мүмкіндігін зерттейді, ал Боуидің металлға ұқсас вокалы осы сценарийді күшейтеді. Көптеген тректер сияқты, "She Shook Me Cold" әнін де Боуидің тікелей қатысуынсыз Ронсон, Висконти және Вудманси жазған. Спитц әннің блюз стилін Led Zeppelin-мен салыстырса, О'Лири мен Пегг Ронсонның Cream тобының Джек Брюсін еліктеуге тырысқанын жазады. Әннің мәтіні Джефф Бек жақында орындаған "You Shook Me" және Роберт Джонсонның "Love in Vain" әндеріне ұқсас сексуалдық жеңіс туралы айтады. Альбомның атау трегі көптеген сыншылар тарапынан "көңілді қалдыратын" деп сипатталды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, ол Ронсонның "айналымы бар" гитара рифіне негізделген. Әннің мәтіні құпиялы және терең, көптеген өлеңдерден, соның ішінде Уильям Хьюз Мирнстің 1899 жылғы "Antigonish" өлеңінен шабыттанды. Баяндаушы екінші коруста "Мен ешқашан бақылауымды жоғалтпадым" деген сөз "Біз ешқашан бақылауымды жоғалтпадық" деп ауыстырылғандай, өзінің көшірмесімен кездеседі. Боуидің вокалы күшті "фазаланған" және Доггеттің сөзімен айтқанда, альбомның қалған бөлігіндегідей "металл театрлығы" жоқ. Әнге Пегг "қауіпті" деп сипаттаған гуйро перкуссиясы да қосылған. "The Supermen" Ницшенің, әсіресе оның Übermensch немесе "Супермендер" теориясын көрсетеді. Альбомдағы басқа тректер сияқты, бұл ән де негізінен хард-рок стилінде орындалған. Боуи 1973 жылы оны "заманға сай туынды" деп сипаттады, ал кейін "фашизмге дейінгі" деп атады.

Қақпақ көрінісі

1970 жылы АҚШ-та шыққан «Әлемді сатқан адам» альбомының мұқабасында Боуидің досы Майкл Дж. Уэллер салған мультфильм сияқты сурет болды, онда Кайн Хилл психиатриялық ауруханасының алдында ковбой бейнеленген. Уэллер, оның досы сол жерде емделіп жүргендіктен, Боуи музыканың көңіл көншілдік емес, алаңдатарлық атмосферасын бейнелейтін дизайн жасауын сұрағаннан кейін осы идеяны ұсынды. Поп-арт стиліне ден қойып, ол аурухананың қараңғы кіреберісі мен бұзылған сағат мұнарасын салған. Дизайнның алғы планында Уэллер актер Джон Уэйннің суретін пайдаланып, он галлондық бас киім киген, мылтық ұстаған ковбой бейнесін жасады, бұл «Running Gun Blues» әніне сілтеу болды. Боуи Уэллерге ковбойдың бас киіміне «жарылатын бас» белгісін қосуды ұсынды, ол бұрын Өнер зертханасының бір бөлігі болған кезде плакаттарында қолданған еді. Ол сондай-ақ ковбой бейнесі үшін сөз балоны қосты, онда «жеңдеріңді түйреп, қолыңды көрсет» деген фраза болуы керек еді – граммофондар, қарулар және есірткіге қатысты әзіл, бірақ Mercury бұл идеяны тым осал деп тапты және балонды бос қалдырды. Пеггтің айтуынша, «сол кезде [Боуидің] ниеті альбомды «Метрополист» деп атау болды, Фриц Лэнгтің 1927 жылғы «Метрополис» фильміне сілтеу жасай отырып; атау Mercury Америкада «Әлемді сатқан адам» деп шығарғаннан кейін де таспа қораптарында сақталды». Боуи аяқталған дизайнға қуанды, бірақ кейін бұл идеядан бас тартып, Mercury-нің еншілес компаниясы Philips Records-тың сурет бөліміне фотограф Кит Макмилланды басқа мұқаба суретін түсіруге шақырды. Суретке түсіру Хэддон Холлдың тұрмыстық атмосферасындағы қонақ бөлмесінде өтті, онда Боуи кремі және көк түсті атлас «еркек киімінде» шаушаққа жатты, бұл оның андрогинге бейімділігін көрсетуге деген қызығушылығының алғашқы белгісі болды. Киімді британдық дизайнер Майкл Фиш жасаған. Фотодағы Боуидің «мойнынан төмен түсетін ақшыл сары шашы» Данте Габриэль Россеттидің прерафаэлиттер картинасынан шабыттанған делінеді. АҚШ-та Mercury Макмилланның суретін қабылдамады және альбомды Веллердің дизайнымен шығарды, бұл Боуиді ренжітті, бірақ ол рекордтық лейблды Ұлыбританияда фотосуретті пайдалануға көндіре алды. 1972 жылы ол Веллердің дизайны «қорқынышты» екенін айтты, бірақ 1999 жылы оны қайта бағалап, «мультфильм мұқабасы керемет болған» деді. «Әлемді сатқан адам» альбомын АҚШ-та жарнамалаған кезде Боуи 1971 жылдың ақпанында өзінің алғашқы жарнамалық туры мен сұхбаттарында Fish киімін киді, американдықтардың сол кезде шықпаған Ұлыбритания мұқабасы туралы білмегендігіне қарамастан. 1971 жылы Германияда шыққан альбомның мұқабасында Боуидің басы және денесі үшін қол пайдаланған қанатты жаратылыс бейнеленген, ол Жерді лақтыруға дайындалып тұрғандай көрінеді. 1972 жылы RCA Records компаниясы дүниежүзілік қайта шығарылымда Зигги Стардусттың қара-ақ суретін пайдаланды. Сурет 1990 жылға дейін, Rykodisc қайта шығарылымы Ұлыбританияның «киім» мұқабасын қалпына келтіргенге дейін қайта шығарылымдарда қолданылды. «Киім» мұқабасы альбомның кейінгі қайта шығарылымдарында да пайда болды. 2011 жылы Лондондағы Виктория және Альберт мұражайы Дэвид Боуи Is көрмесі үшін Боуидің заттарының тізімін жасағанда, кураторлар киімді көрсетуге сұрады, бірақ киім Боуидің коллекциясынан жоғалып кеткенін анықтады.

Шығару

The Man Who Sold the World 1970 жылы 4 қарашада АҚШ-та Mercury лейблы арқылы SR 61325 каталогтық нөмірмен жарық көрді. Бастапқыда Боуи, Mercury компаниясы оның қалауынша Metrobolist атауын өзгерткеніне наразы болды, бірақ АҚШ-та шыққаннан кейін Боуи лейблді жаңадан шыққан осы аттас синглынан кейін альбомды Holy Holy деп қайта атауға көндіруге тырысты. "Holy Holy" коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, Ұлыбританияда альбом "Дүниеді сатқан адам" деген атаумен шықты. Каннның сөзіне сүйенсек, альбом Mercury басшыларына ұнаған жоқ. Дегенмен, ол АҚШ радиостанцияларында жиі ойналып, "heavy rock content" Боуиге деген қызығушылықты арттырды. Канн сондай-ақ "Дүниеді сатқан адам" альбомның жасырын жанкүйерлер қатарын қалыптастырып, Ziggy Stardust үшін "берік негіз" салды деп жазады. Альбомнан ешқандай ән сол кезде жеке сингл ретінде шығарылмады, бірақ "All the Madmen" әнінің промо-нұсқасы 1970 жылы АҚШ-та жарық көрді. Mercury "All the Madmen" әнін сингл ретінде шығарды, B жағында Space Oddity "Janine" әні болды, бірақ одан кейін оны қайтарып алды. Сол ән 1973 жылы Шығыс Еуропада, "The Width of a Circle" әні сияқты пайда болды. "Black Country Rock" әні 1971 жылдың қаңтарында Ұлыбританияда "Holy Holy" әнінің B жағы ретінде, "The Man Who Sold the World" альбомы шығар алдында жарық көрді. Альбомның тайтл трегі 1972 жылы АҚШ-та "Space Oddity" және 1973 жылы Ұлыбританияда "Life on Mars?" синглдарының B жақтарында пайда болды.

Коммерциялық өнімділік

"Әлемді сатқан адам" бастапқыда коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Пегг 1971 жылдың маусым айының соңына дейін альбом АҚШ-та бар болғаны 1395 дана сатылғанын жазады. Сол жылы Боуи: "Беккенхемде және басқа еш жерде ыстық торттардай сатылды" деді. Альбомның 1990 жылғы қайта шығарылуы Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде қайтадан 66-орынға ие болды. Phonograph Record журналынан Кольман Эндрюс бұл альбомды жақсы да, жаман да жазған өлеңдердің жиынтығы деп бағалады, Боуидің дауысын басқа британдық әртістерден ажырату қиын екенін айтты, бірақ оның вокалдық өнерін ұнатып тыңдады. Жалпы, Эндрюс былай деді: "[Әлемді сатқан адам] қазіргі заманғы музыканың жаңа саласын анықтауға тырысады, тіпті толыққанды сәттілікке жете қоймаса да. Осы себепті ол назар аударуға лайық". Village Voice газетінің сыншысы Роберт Кристагау бұл альбомды және оның бұрынғысын "артық ойлы ізденістер" деп санады. Who Put the Bomp журналынан Майк Сондерс "Әлемді сатқан адам" альбомын 1971 жылдың үздік 10 альбомының тізіміне енгізді, бұл тізім 1972 жылдың ақпанында Village Voice газетінде жарияланған американдық сыншылардың алғашқы Pazz & Jop сауалнамасының нәтижесі болды.

Кейінгі оқиғалар

"Әлемді сатқан адам" альбомы аяқталғаннан кейін Боуи студияда да, сахнада да аз белсенді болды. Оның Essex музыка баспасымен шарты бітті, ал оның жаңа менеджері Дефрис бұрынғы шарттар бойынша мәселелерге тап болды. 1970 жылдың тамызында Висконти Дефрис ұнамайтындығы мен Боуидің "Әлемді сатқан адам" альбомын жазу кезіндегі ынтасының жоқтығына байланысты Боуимен жолдар айырды; ол суретшіні үш-төрт жылға көре алмады. Ронсон мен Вудманси де Боуимен жеке дауларға байланысты кетіп қалды. Сессиялар кезінде Боуиге ренжігеніне қарамастан, Висконти "Әлемді сатқан адам" альбомын оның ең жақсы жұмысы деп бағалады, одан кейін шыққан оның он төртінші студиялық альбомы "Scary Monsters (and Super Creeps)" (1980) альбомына дейін. 1970 жылдың қарашасында жазылған және 1971 жылдың қаңтарында шыққан "Holy Holy" синглы коммерциялық сәтсіздікке ұшырағанымен, Боуиге Chrysalis музыка баспасымен келісімшарт жасауға мүмкіндік берді. Альбомның АҚШ-тағы сәттілігі Mercury компаниясын Боуиді 1971 жылдың ақпан айында ел бойынша жарнамалық радио турнесіне жіберуге мәжбүр етті. Отанына оралғаннан кейін ол Hunky Dory (1971) және Ziggy Stardust альбомдарында пайда болатын материалдың көп бөлігін жазды. Боуи сондай-ақ Ронсон мен Вудмансимен кездесті, олар екі альбомды жазуға оралды. Hunky Dory альбомы коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, Боуи 1972 жылы Ziggy Stardust альбомымен коммерциялық табысқа қол жеткізді. Ронсон мен Вудманси, сондай-ақ бас-гитарист Тревор Болдер "Марстан келген өрмектер" (Spiders from Mars) деп танымал болды.

Табысы мен мұрасы

«Дүниеді сатқан адам» альбомын Боуидің биографтары мен сарапшылары Боуидің көркемдік өсуінің бастамасы деп сипаттады, көптеген адамдар оны оның өзінің үнін табуды бастаған алғашқы альбом деп санайды. Бакли оны «нағыз Боуи альбомы» деп атады, ал NME сыншылары Рой Карр мен Чарльз Шаар Мюррей «осыдан басталады нағыз әңгіме» деді. Эрлевин «Дүниеді сатқан адам» альбомын Боуидің «классикалық кезеңінің» бастауы деп көрсетті. Альбом топтың орындалуымен және музыкасы мен мәтінінің мазасыздығымен мақталып келеді. AllMusic-тегі шолуда Эрлевин оның «сырттан қарағанда қарапайым көрінетін, бірақ әр тыңдауда күрделене түсетін тартымды, бұрылып өрген ауыр гитаралық рокын» жоғары бағалады. Pitchfork журналисі Дуглас Вольк альбомды Боуидің дискографиясындағы «көшбасшы» деп атады. «Дүниеді сатқан адам» альбомын алдыңғы альбомымен салыстыра отырып, ол аранжировкаларды күштірек және «тиімдірек» деп бағалады, сондай-ақ оның көркемдік өсуін де атап өтті. Nirvana тобының мүшесі Курт Кобейн өзінің күнделігінде оны сүйікті 50 альбомының тізімінде 45-ші орынға қойды. Альбомның атау трегі шотландтық поп-әнші Лулу үшін Боуи мен Ронсон өндірген, және жылдар бойы көптеген әртістер оны каверледі, соның ішінде 1987 жылы Ричард Барон, ал 1993 жылы Nirvana «MTV Unplugged in New York» концерттік альбомы үшін қайтадан орындады.

Қайта шығарылғандар

"Әлемді сатқан адам" алғаш рет 1984 жылы RCA компаниясымен CD форматында жарық көрді. Альбом 1990 жылы Rykodisc/EMI компаниясымен қосымша тректермен қайта шығарылды, соның ішінде 1971 жылы қайта жазылған "Holy Holy" әні болды, ол алғаш рет 1974 жылы B-жағы ретінде шығарылған еді. "Holy Holy" әні туралы альбомның ішкі жазбаларында 1970 жылы жазылған түпнұсқалық сингл нұсқасы деп қате ақпарат берілген. Боуи бұл ертерек жазбаны қосуға қарсылық танытты, және сингл 2015 жылға дейін ресми түрде тек осы нұсқада ғана шықты, содан кейін ол Re:Call 1 жинағына (1969–1973) енгізілді. Сонымен қатар, альбомның ішкі жазбаларында "Lightning Frightening" әніне қатысқан музыканттар Space Oddity кезеңінде Боуимен бірге ойнағандар ретінде көрсетілген, бірақ шындығында олар Arnold Corns сессияларының прото-тобының мүшелері болған. 1999 жылы Virgin/EMI компаниясы "The Man Who Sold the World" альбомын қосымша тректерсіз, бірақ 24 биттік цифрлық ремастерингпен қайта шығарды. 2015 жылы альбом Five Years (1969–1973) жинағы үшін қайта өңделді. 2020 жылдың 6 қарашасында Parlophone компаниясы альбомды 50 жылдығына орай Metrobolist жұмыс атауымен қайта шығарды. Қайта шығарылған альбомның мұқабасында түпнұсқа Веллер суретінің жаңартылған нұсқасы қолданылды. Бұл шығарылым үшін Висконти "After All" әнінен басқа барлық әндерді қайта аралады, себебі ол түпнұсқалық микстің (2015 жылы ремастерингтелген) "өте жақсы" екенін сезінді. 2021 жылы британдық шығарылымының 50 жылдығын мерекелеу үшін "The Width of a Circle" атты 2 CD жинағы жарияланды. Баспасөз хабарламасында жинақта альбомға енбеген синглдер, BBC In Concert сессиясы, телеспектакль үшін жазылған музыка және Висконтинің ремикстері бар екені, олар Боуидің 1970 жылғы жазбаларын аяқтап, Hunky Dory альбомын жасауға жасалған алғашқы қадамдарды көрсететіні айтылды.