Мэрилин Мушински: Канада саяхатшысының өмірі мен мансабы
Marilyn Mushinski
Мэрилин Мушински – канадалық саяхатшы, 1982-2003 жж. Онтарио қалалық кеңесінің мүшесі және провинциялық заң шығарушы. Саяси өмірі, білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Мэрилин Мушински (шамамен 1946 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саясаткері. Ол 1982 жылдан 1994 жылға дейін Онтарионың Скарборо қаласының кеңесшісі (алдермен) болды және 1995 жылдан 2003 жылға дейін Онтарио Заңнамалық Ассамблеясының прогрессивті консервативті депутаты болды. 1995 жылдан 1997 жылға дейін Майк Харристің үкіметінде министр қызметін атқарды.
Canadian politician
Marilyn Mushinski (born c. 1946) is a former politician in Ontario, Canada. She was an alderman (councillor) for the city of Scarborough, Ontario from 1982 to 1994 and she served as a Progressive Conservative member of the Legislative Assembly of Ontario from 1995 to 2003. From 1995 to 1997 she was a cabinet minister under Mike Harris.
Өмірбаян
Англияда туған Мушинский 1967 жылы жиырма бір жасында Канадаға эмиграциялап, Йорк университетінде оқыған. Саяси өмірге енуден бұрын ол Канада Психикалық денсаулық қауымдастығында жұмыс істеді. Ол Пол Мушински JP-ге үйленген, бірақ қазір ажырасып кеткен.
Born in England, Mushinski emigrated to Canada in 1967 at age twenty one, and was educated at York University. She worked with the Canadian Mental Health Association before entering political life. She was married to Paul Mushinski JP, but are now divorced.
Қалалық
Ол 1982 жылдан 1994 жылға дейін Онтариодағы Скарборо қаласында кеңесші (алдерман) және қалалық кеңес мүшесі болды, сондай-ақ 1987-88 жылдары Метро Торонто қалалық кеңесінің мүшесі болды. Мушински Скарборо қалалық ауруханасы мен Скарборо әйелдер орталығының басқарма мүшесі де болды. 1986 жылы Мушински гендерлік бейтарап «кеңесші» терминіне ауысудың орнына «алдерман» атауын сақтап қалуға тырысты, бірақ бұл әрекеті сәтсіз аяқталды. Ол былай деді: «Менің алғашқы реакциям – көңілі толу, себебі олар «алдерман» сөзінің тарихи маңыздылығын ескерді ме, жоқ па, білмеймін. Менің ойымша, бұл тілді жөнге келтірмейді және ағылшын тілін бұрмалауға тырысатын феминистік қозғалыстың ерекшеліктеріне бейімделуге мәжбүр болуымды ұнатпаймын». 1994 жылы ол Скарборо қаласының мэрі лауазымына өзге кеңесшілер – Фрэнк Фауберт және Морин Принслуоға қарсы сайланды. Мушинскидің науқаны, әріптестерінің науқандарымен салыстырғанда, мүлік салығын мұздату және қаладағы қылмыс деңгейінің өсуіне қарсы күресу үшін полиция күшін арттыруға негізделген. Сайлау кезінде Скарборо ерікті азаматтар бюджеттік кеңес комитеті кандидаттарды бағалады. Олар Мушинскиге 100 баллдан 0, ал Фаубертке 100 баллдан 50 балл берді. Фауберт Мушинскиді 30 844 дауыс айырмасымен жеңді.
She served as an alderman and councillor in Scarborough, Ontario from 1982 to 1994, and was also a councillor for Metro Toronto in 1987 88. Mushinski also served as a board member of the Scarborough General Hospital and the Scarborough Women's Centre. In 1986, Mushinski argued, albeit unsuccessfully, to retain the title alderman rather than switch to the gender neutral term councillor. She said, "My gut reaction is one of dismay because I don't know if they've ever taken into consideration the historical significance of the word alderman. I think it trivializes the language and I'm concerned to have to accommodate the quirks of a feminist movement which is trying to bastardize the English language." In 1994, she ran for mayor of Scarborough against fellow councillors Frank Faubert and Maureen Prinsloo. Mushinski's campaign which was similar to those of her colleagues was based on freezing property taxes and increasing the police force to fight rising crime in the city. During the election, a group called the Scarborough Volunteer Citizens' Budget Advisory Committee rated the candidates. They gave Mushinski a score of 0 out of 100; Faubert was given a score of 50 out of 100. Faubert defeated Mushinski by a margin of 30,844 votes.
Облыстық
Мушински 1995 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы органына сайланды, ол Скарборо—Эллесмер округінде Жаңа демократиялық партиясының үміткері Дэвид Уорнерді шамамен 4000 дауыспен жеңді. 1995 жылғы 26 маусымда ол Онтарионың азаматтық, мәдениет және демалыс министрі болып тағайындалды. 1995 жылы сайлаудан кейін көп ұзамай Мушински бұрынғы НДП үкіметі енгізген жұмыспен қамту теңдігі заңын жоюға кірісті. Ол: «Заңмен белгіленген жұмысқа қабылдау және жоғарылату квоталары қажетсіз, әділетсіз және тиімсіз» деді. 1997 жылы Мушински өзінің округінде бандиттер стиліндегі атыс оқиғасы болды, салдарынан екі тамил азаматы жарақаттанды. Ол: «Канадалық кеңесу, ынтымақтастық және келісім-шарт дәстүрі осы адамдар үшін жоғалған сияқты. Канаданың күші – бұл елге келген иммигранттар жаңа өмір бастайды деген сенімде және олар әртүрлілікке ашық болуға, ел заңдарын құрметтеуге тиіс» деді. Скарборо мэрі Фрэнк Фоберт бұл мәлімдеме тым радикалды екенін айтты. Ол бұл мәлімдемені «тамыл қауымдастығына жала жабу» деп атады. Кейін сол жылы министрлер кабинетіндегі өзгерістер кезінде ол кабинеттен шығарылды. Мәдениет оның портфолиосының бір бөлігі болғанымен, ол өнер саласында көп дос таппады деген болжамдар айтылды. 1998 жылы ол премьер-министрдің парламенттік көмекшісі болып тағайындалды. 1999 жылғы провинциялық сайлауда Мушински либералдық үміткер Костас Маниосты шамамен 4000 дауыспен жеңіп қайта сайланды, ал НДП үміткері және еңбек қозғалысының жетекшісі Сид Райан үшінші орынды иеленді. Осы мерзімде ол премьер-министрдің және оқыту, колледждер мен университеттер министрінің парламенттік көмекшісі болып қызмет етті. 2000 жылдың мамыр айында Мушински «Соттық жауапкершілік туралы заң» деп аталатын жеке мүшелер ұсынған заң жобасын енгізді. Бұл заң жобасында судьялардың жаза тағайындау туралы ақпаратты жариялау көзделген. Ол судьялардың шығарған жазаларының тізімін және олардың ең жоғарғы жазаны тағайындамауының себептерін жариялауды ұсынды. Заң жобасын ұсынған кезде ол «жағымды судьяларды қатаң жазалар беруге ынталандыруды» қалайтынын айтты. Ол осы мақсатқа қолдау көрсетпеген судьялардың жұмысы тексерілуі мүмкін екенін ескертті. Қылмыстық істер жөніндегі адвокаттар қауымдастығы бұл заң жобасына қарсылық білдірді. Қауымдастық президенті Алан Голд: «Бұл сот жүйесінің тәуелсіздігіне жасалған ашық шабуыл, судьяларды қорқытып, жазаны күшейтуге талпыну және мұндай әрекет кешірілмейді» деді. Бас прокурор Джим Флаэрти бастапқыда заң жобасын қолдады. Ол: «Жұртшылық судьялардың қандай жазалар бергенін білуге құқылы» деді. Бірақ заңгерлер тарапынан қарсылық туғаннан кейін ол бұл заң жобасынан бас тартты. Заң жобасы жазғы демалысқа шыққан кезде қарастырылмады. 2003 жылғы провинциялық сайлауда ол либералдық үміткер Брэд Дугидтен 10,012 дауыспен жеңілді.
Mushinski was elected to the Ontario legislature in the provincial election of 1995, defeating incumbent New Democratic Party of Ontario David Warner by about 4,000 votes in the riding of Scarborough—Ellesmere. On June 26, 1995, she was named as Ontario's Minister of Citizenship, Culture and Recreation. In 1995, shortly after the election, Mushinski moved to repeal the employment equity law introduced by the previous NDP government. She said, "legislated hiring and promotion quotas are unnecessary, unfair and ineffective." In 1997, Mushinski issued a press release denouncing a gangland style shooting in her riding in which two Tamil men were injured. She said, "The Canadian tradition of consultation, co operation and compromise seems to be lost on these individuals. Canada's strength lies in its long held belief that immigrants to this country are starting fresh, and should embrace a new openness to diversity and respect for the law of the land." Scarborough Mayor Frank Faubert said the release went too far. He called the statement, "a smear on the entire Tamil community." During a cabinet shuffle later that year she was dropped from cabinet. There was some speculation that although culture was part of her portfolio she had made few friends in the arts community. In 1998 she was made Parliamentary Assistant to the Premier. In the provincial election of 1999, Mushinski was re elected by about 4,000 votes over Liberal candidate Costas Manios; NDP candidate and labour leader Sid Ryan was third. During this term she served as Parliamentary Assistant to both the Premier and the Minister of Training, Colleges and Universities. In May 2000, Mushinski introduced a private members' bill called the Judicial Accountability Act. The bill called for the publication of judges' sentencing records. It would have created a list of sentences imposed by judges and their reasons for not awarding the maximum possible sentence. Upon introduction of the bill she said she wanted to "motivate lenient judges to give out tougher sentences." She warned that judges that didn't play along with this goal might be subject to performance reviews. The bill was opposed by the Criminal Lawyer's Association. Alan Gold, president of the association said, "It's a blatant attack on the independence of the judiciary, it's an attempt to intimidate judges into imposing higher sentences and that's simply inexcusable." Attorney General Jim Flaherty initially was supportive of the bill. He said, "I think the public is entitled to know what sentences are being handed down by judges." But after considerable opposition from the legal community he distanced himself from the legislation. The bill died on the order paper when the legislature recessed for the summer. In the 2003 provincial election, she was defeated by Liberal candidate Brad Duguid by 10,012 votes.