1978 жылғы АҚШ Гран-присі: Лонг-Бич жарысы

Кіріспе

1978 жылғы АҚШ-тың Батыс Гран-приі (ресми атауы Long Beach Grand Prix) 1978 жылғы 2 сәуірде Калифорния штатының Лонг-Бич қаласында өткен Формула-1 автожарысы болды.

Қорытынды

Карлос Рейтеман, канадалық Жіль Вильнёвдің көшбасшылықтан шығып қалуынан кейін, Ferrari командаласынан жарты жолда орын алды және он бір секундқа жеңіске жетті. Бұл аргентиналық пилоттың Америкадағы екінші жеңісі болды, ал 1974 жылы ол Watkins Glen-де Brabham үшін де жеңіске жеткен еді. Америкалық Марио Андретти екінші орынды алып, Рейтеманмен бірге Чемпионаттың көшбасшылығын сақтап қалды. Апта соңында 30 қатысушы болғанымен, тек 22 машина ғана стартқа шығатын болды, сондықтан жұма күні таңертең FICA мүше емес сегіз машина үшін бір сағаттық алдын ала іріктеу сессиясы қажет болды. Осы сегіз машинаның ең жылдам төртеуі қалғандарымен бірге 22 старттық орынның бірі үшін іріктеуге қатысты. Өткен жылғы жарыста Ferrari-сін поулға қойған Ники Лауда, бұл жолы Brabham-мен ерте кезеңде қарқынды жүрді. Алайда, жұма күні таңертеңгі сессияның соңында Рейтеман 1:20.99 көрсеткішімен бірден көшбасшы болды және күнінің ең жақсы нәтижесін 1:20.636 көрсетті. Long Beach-те әдеттегідей, бірнеше пилоттар беріліс қорабының бұзылуынан зардап шекті, ал сенбі күні ауа райы жақсы болғанына қарамастан, ешкім Рейтеманның уақытын жақсарта алмады. Финалдық старттық тордың алғашқы үш қатарын үш команда ғана иеленді, өйткені Вильнёв Ferrari-дің толық алдыңғы қатарын аяқтады, Brabham командаластары Лауда мен Джон Уотсон үшінші және бесінші орындарды алды, ал Lotus командасының пилоттары Андретти мен Ронни Петерсон төртінші және алтыншы орындарда болды. Жексенбі күні жарысқа 75 мың жанкүйер келді, ауа райы керемет болды. Старт Ocean Boulevard-тағы пит-стоптардың алдындағы бұрыштан Shoreline Drive-тағы қисық "түзуге" көшірілді, бұл бірінші бұрыштағы жарысқа қатысудан аулақ болу үшін жасалды. Стратегия жұмыс істегендей болды, өйткені барлығы қауіпсіз өтті, бірақ Джон Уотсонның шашты тістеуге дейін кешіккен тежеу маневрі оның кең шығуына және поулды алған Рейтеманды да бірге шығуға мәжбүр етті, сондықтан Вильнёв олар шығып бара жатқанда көшбасшылыққа шықты. Бір айналымнан кейін Вильнёв, Уотсон, Лауда, Рейтеман, Андретти, Алан Джонс, Джеймс Хант және Петерсон көшбасшылар болды. Гран-приде алғаш рет көшбасшы болған Вильнёв керемет айдады және өзінің көшбасшылығын арттыра бастады. Алтыншы айналымда Хант пит-стопқа дейінгі соңғы бұрылыстың төбесінде қабырғаға соқтығып, оң жақ алдыңғы дөңгелегін сынып алды. Үш айналымнан кейін Уотсон екінші орыннан қозғалтқышы жарылып шығып кетті. Андретти төртінші орынға түсіп қалды, өйткені ол дұрыс емес Goodyear және нашар жоғарғы берілісті таңдады, ал Джонс оған тез жақындады. 19-шы айналымда Williams Рейтеманнан өтті және оның артынан қуалай бастады. Вильнёв екі секундтық көшбасшылықпен Рейтеман Лаудамен екінші орын үшін күресіп жатты. 28-ші айналымда Brabham бірінші бұрыста тікелей бағытқа бұрылып, тежегіштері істен шыққандай болды. Лауда қауіпсіз тоқтады, машинадан шығып, шлемді шешті. Электрлік ақаулық қозғалтқышты сөндірді. Осы уақытта Джонс Рейтеманды ұстап алды, ал алдыңғы үш пилоттың арасы 2,5 секундты құрады. 39-шы айналымда, жарты жолға дейін, Вильнёв Жан-Пьер Жабуильдің Renault машинасымен шайқасып жатқан Клей Регаццониді айналып өтті. Канадалық пилот тура жолды күтудің орнына, Ocean Boulevard-қа дейін баратын қисық бөліктен өтуге тырысты. Алайда, орын болмады, және Регаццони Вильнёв күткеннен ертерек тежегенде, Ferrari-дің оң жақ алдыңғы дөңгелегі Shadow машинасының сол жақ артқы бөлігіне соқтығып, ақ машинаның үстінен қабырғаға ұшып кетті. Бақытымызға орай, ешкім зардап шекпеді. Бұл Рейтеманды көшбасшылыққа шығарды, Джонс екінші орында, ал Андреттиге үлкен арақашықтық болды. Джонс айналымнан кейін айналым Рейтеманды қуып жете берді, бірақ Ferrari түзу бойда оны озуға мүмкіндік бермейтіндей жылдам болды. 47-ші айналым шамасында, Джонс әлі де Ferrari-дің артында болғанда, Williams машинасының алдыңғы қанаттары күтпеген жерден төмен түсіп кетті, бұл конструкциялық ақаулықтың нәтижесі болды. Джонс күресін жалғастырды, бірақ әр айналымда шамамен бір секундтан жоғалта бастады. Австралиялық пилоттың қиын жағдайына отын қысымының өзгеруі де қосылды. Оның басы қозғалтқыштың шыбырлауымен алға-артқа қозғалды және кейде қозғалтқыш мүлдем сөніп кетті. Бір машинадан кейін бір машина өтіп бара жатқанда, қиындыққа тап болған Williams сегізінші орынға дейін түсіп кетті. 27-ші айналымда жарыстың ең жылдам айналымын жасаған және соңғы айналымда Эмерсон Фиттипальдиді басып өтіп, жетінші орынды алған – оның керемет айдауынан кейінгі жалғыз жұбанышы болды. Рейтеман финиш сызығына жетіп, Андреттиден он екі-он бес секундтық айырмашылықты сақтап, үшінші орындағы Патрик Депайлерден де ұқсас айырмашылықты сақтады.

Carlos Reutemann took over at the halfway mark from Ferrari teammate Gilles Villeneuve, when the Canadian crashed out of the lead, and won by eleven seconds. It was the second American victory for the Argentine, who also won for Brabham at Watkins Glen in 1974. American Mario Andretti finished second to maintain a share of the Championship lead with Reutemann. At the start of the weekend, though only 22 cars would make the grid, there were 30 entries, requiring a one hour pre qualifying session on Friday morning for the eight non FICA members. From these eight, the fastest four would join the rest of the field in qualifying for one of the 22 starting spots. Niki Lauda, who had placed his Ferrari on pole for the previous year's race, again set the early pace, this time in a Brabham. Late in the Friday morning session, however, Reutemann suddenly jumped to the top of the sheets with a 1:20.99 and eventually posted the day's best of 1:20.636. As usual at Long Beach, a number of drivers suffered from broken gearboxes, and on Saturday, though the weather was better, no one was able to better Reutemann's time. The first three rows of the final grid were occupied by just three teams, as Villeneuve completed the all Ferrari front row, Brabham teammates Lauda and John Watson were third and fifth, and the Lotus pair of Andretti and Ronnie Peterson were fourth and sixth. A beautiful California day and 75,000 paying fans showed up for the race on Sunday. The start had been moved from in front of the pits on Ocean Boulevard to the curving "straight" on Shoreline Drive in order to avoid another first corner tangle. The strategy seemed to work, as everyone got through cleanly, though John Watson's late braking maneuver down the inside caused him to exit wide from the hairpin and force polesitter Reutemann wide with him, so Villeneuve tucked into the lead as they exited. After one lap, the order was Villeneuve, Watson, Lauda, Reutemann, Andretti, Alan Jones, James Hunt and Peterson. In the lead of a Grand Prix for the first time, Villeneuve was driving superbly, as he began to extend his lead. On lap six, Hunt struck the wall at the apex of the last turn before the pit straight and knocked his right front wheel off. Three laps later, Watson retired from second with a blown engine. Andretti was dropping back in fourth, having chosen the wrong Goodyears and a poor top gear, and Jones was closing on him quickly. On lap 19, the Williams went through and took off after Reutemann. With Villeneuve's lead at two seconds, Reutemann was pushing Lauda hard for second place. Suddenly, on lap 28, the Brabham went straight on at Turn One, looking as if his brakes had failed. Lauda stopped safely, however, stepped out and removed his helmet. An electrical failure had cut the motor. Meanwhile, Jones had caught up to Reutemann, and the top three were separated by just 2.5 seconds. On lap 39, just before the halfway point, Villeneuve came up to lap Clay Regazzoni, who was in a battle with Jean Pierre Jabouille's Renault. Rather than wait until the straight, the Canadian tried to get by in the twisty section leading up to Ocean Boulevard. There simply wasn't room, however, and, when Regazzoni braked earlier than Villeneuve expected, the Ferrari's right front wheel hit the left rear of the Shadow and was launched over the white car into the wall. Fortunately, no one was hurt. This left Reutemann in the lead, ahead of Jones, then a long gap back to Andretti. Lap after lap, Jones hounded Reutemann, but the Ferrari was too fast down the straight for him to get by. On about lap 47, with Jones still on the Ferrari's tail, the front wings of the Williams strangely flopped down, the result of a fabrication failure. Jones continued to battle, but began losing around a second a lap. Adding to the Aussie's misery, his fuel pressure began fluctuating. His head jerked back and forth as the engine sputtered and, sometimes, cut out entirely. As one car after another passed, the struggling Williams fell all the way to eighth place. Recording the fastest lap of the race on lap 27 and repassing Emerson Fittipaldi on the last lap for seventh place were his only consolations after a spectacular drive. Reutemann cruised to the finish, maintaining a twelve to fifteen second gap over Andretti, who had a similar cushion over Patrick Depailler in third.

Алдын ала біліктілік

Поз No Жүргізуші Құрылысшы Уақыт 1 36 Рольф Стоммелен Arrows Ford 1:23.540 — 2 35 Риккардо Патрес Arrows Ford 1:23.840 +0.300 3 37 Артуро Мерцарио Merzario Ford 1:24.729 +1.189 4 30 Бретт Лунгер McLaren Ford 1:25.076 +1.536 5 32 Кеке Росберг Theodore Ford 1:25.785 +2.245 6 25 Гектор Ребаке Lotus Ford 1:26.128 +2.588 7 39 Дэнни Онгайс Shadow Ford 1:26.150 +2.610 8 24 Дерек Дейли Hesketh Ford 1:26.615 +3.075 * Қызыл түспен көрсетілген орындар алдын ала іріктеуден өтпеген командаларды білдіреді.

Іріктеу

Орын № Жүргізуші Конструктор Уақыт Аралық 1 11 Карлос Реутман Феррари 1:20.636 — 2 12 Гилль Вильнёв Феррари 1:20.836 +0.200 3 1 Ники Лауда Брабхам Альфа Ромео 1:20.937 +0.301 4 5 Марио Андретти Лотус Форд 1:21.188 +0.552 5 2 Джон Уотсон Брабхам Альфа Ромео 1:21.244 +0.608 6 6 Ронни Питерсон Лотус Форд 1:21.474 +0.838 7 7 Джеймс Хант Макларен Форд 1:21.738 +1.102 8 27 Алан Джонс Уильямс Форд 1:21.935 +1.299 9 35 Риккардо Патрес Арроуз Форд 1:22.006 +1.370 10 20 Джоди Шектер Вольф Форд 1:22.163 +1.527 11 8 Патрик Тамбай Макларен Форд 1:22.234 +1.598 12 4 Патрик Депайе Тиррелл Форд 1:22.414 +1.778 13 15 Жан-Пьер Жабуиль Рено 1:22.491 +1.855 14 26 Жак Лаффит Лижье Матра 1:22.630 +1.994 15 14 Эмерсон Фиттипальди Фиттипальди Форд 1:22.790 +2.154 16 9 Йокен Масс АТС Форд 1:23.106 +2.470 17 19 Витторио Брамбилла Суртис Форд 1:23.212 +2.576 18 36 Рольф Штоммелен Арроуз Форд 1:23.291 +2.655 19 10 Жан-Пьер Жарие АТС Форд 1:23.419 +2.783 20 17 Клей Регаццони Шэдоу Форд 1:23.454 +2.818 21 37 Артуро Мерцарио Мерцарио Форд 1:23.589 +2.953 22 18 Руперт Киган Суртис Форд 1:23.677 +3.041 23 16 Ханс-Йоахим Штук Шэдоу Форд 1:23.733 +3.097 24 3 Дидье Пирони Тиррелл Форд 1:23.792 +3.156 25 30 Брет Лангер Макларен Форд 1:23.795 +3.159 26 22 Ламберто Леони Энсин Форд 1:24.008 +3.372 *Қызыл түспен көрсетілген орындар ілікпей қалған жазбаларды білдіреді.

Жарыс

Орын № Тәуекелсіздік нөмірі Жүгіруші Ұйым Тыныс Лаптар Уақыт/Шығу Тор Ұпайлар 1 11 Карлос Рейтеманн Ferrari 80 1:52:01.301 1 9 2 5 Марио Андретти Lotus Ford 80 +11.061 сек 4 6 3 4 Патрик Депайе Tyrrell Ford 80 +28.951 сек 12 4 4 6 Ронни Петерсон Lotus Ford 80 +45.603 сек 6 3 5 26 Жак Лаффит Ligier Matra 80 +1:22.884 14 2 6 35 Риккардо Патрезе Arrows Ford 79 +1 Лап 9 1 7 27 Алан Джонс Williams Ford 79 +1 Лап 8 8 14 Эмерсон Фиттипальди Fittipaldi Ford 79 +1 Лап 15 9 36 Рольф Штоммелен Arrows Ford 79 +1 Лап 18 10 17 Клей Регаццони Shadow Ford 79 +1 Лап 20 11 10 Жан-Пьер Жарие ATS Ford 75 +5 Лап 19 12 8 Патрик Тамбай McLaren Ford 74 Апат 11 Шығу 20 Джоди Скехтер Wolf Ford 59 Апат 10 Шығу 19 Витторио Брамбилла Surtees Ford 50 Жеткізу 17 Шығу 15 Жан-Пьер Жабуиль Renault 43 Турбо 13 Шығу 12 Жилль Вильнёв Ferrari 38 Апат 2 Шығу 1 Ники Лауда Brabham Alfa Romeo 27 Қозғалтқыш 3 Шығу 3 Дидье Пирони Tyrrell Ford 25 Жеткізу 22 Шығу 37 Артуро Мерцарио Merzario Ford 17 Жеткізу 21 Шығу 9 Йошен Масс ATS Ford 11 Тормоз 16 Шығу 2 Джон Уотсон Brabham Alfa Romeo 9 Қозғалтқыш 5 Шығу 7 Джеймс Хант McLaren Ford 5 Апат 7 DNS 18 Руперт Киган Surtees Ford Жарыс Апаты DNS 16 Ханс Йоахим Штук Shadow Ford Жарыс Апаты DNQ 30 Бретт Лунгер McLaren Ford DNQ 22 Ламберто Леони Ensign Ford DNPQ 32 Кеке Росберг Theodore Ford DNPQ 25 Эктор Ребаке Lotus Ford DNPQ 39 Дэнни Онгаис Shadow Ford DNPQ 24 Дерек Дали Hesketh Ford Дереккөз: