Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Этрусктердің терракоталық сарбаздары – ежелгі этрусктердің туындыларына ұқсас, бірақ іс жүзінде өнердің жалған өнімдері. Бұл мүсіндерді итальяндық аға-інілер Пио мен Альфонсо Рикарди және олардың алты ұлының үшеуі жасаған, ал 1915-1921 жылдар аралығында Метрополитен өнер мұражайы сатып алған.
The Etruscan terracotta warriors are three statues that resemble the work of the ancient Etruscans, but are in fact art forgeries. The statues, created by Italian brothers Pio and Alfonso Riccardi and three of their six sons, were bought by The Metropolitan Museum of Art between 1915 and 1921.
Ертедегі жалғандар
Рикардилер өнер жасаушы ретіндегі мансаптарын Римдік өнер саудагері Доменико Фускини оларды ежелгі керамика сынықтарын, содан кейін толық құмыраларды жасауға жалдаған кезде бастады. Олардың алғашқы ірі жұмысы – үлкен қоладан жасалған көлік болды. 1908 жылы Фускини Британ мұражайына көліктің Орвието қаласының жанындағы ежелгі этрус бекінісінде табылғанын және оны тазалау жұмысы Рикардилерге тапсырылғанын хабарлады. Британ мұражайы көлікті сатып алып, 1912 жылы оның табылуын жариялады. Пио Рикарди сатып алынғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды.
The Riccardis began their career as art forgers when Roman art dealer Domenico Fuschini hired them to forge shards of ancient ceramics and eventually whole jars. Their first sizeable work was a large bronze chariot. In 1908, Fuschini informed the British Museum that the chariot had been found in the old Etruscan fort near Orvieto, and that the Riccardis had been commissioned to clean it. The British Museum bought the chariot and published the find in 1912. Pio Riccardi died soon after the purchase.
Жауынгерлер
Рикардилер скульптор Альфредо Фиоравантидің көмегіне жүгініп, кейін "Ескі жауынгер" деп аталған мүсінді жасады. Ол биік болды және белден төмен жалаңаш еді. Сол қолдың бармағы мен оң қолы да жоқ еді. 1915 жылы олар оны Метрополитен өнер мұражайына сатты, ал 1916 жылы олардың келесі жұмысын, "Colossal Head" мүсінін де сатып алды. Сарапшылар бұл мүсіннің бір бөлігі болғанын болжады. Келесі жұмысты Пионың үлкен ұлы Рикардо жобалаған, бірақ ол аяқтауға үспей аттан құлап қайтыс болды. Аяқталғаннан кейін мүсіннің биіктігі шамалы жоғары болды. 1918 жылы Метрополитен өнер мұражайы оны 40 000 долларға сатып алып, 1921 жылы "Үлкен жауынгер" деп жариялады. Ал кейін қалташылар тарап кетті.
The Riccardis enlisted the aid of sculptor Alfredo Fioravanti and created a statue, later known as the Old Warrior. It was tall and was naked from the waist down. It was also missing its left thumb and right arm. In 1915, they sold it to the Metropolitan Museum of Art that also bought their next work, the Colossal Head, in 1916. Experts decided it must have been part of a statue. The next work was designed by Pio's eldest son Ricardo, who died in a riding accident before it was completed. When finished, the statue stood a little over tall. In 1918, the Metropolitan Museum of Art bought it for $40,000 and published the find as the Big Warrior in 1921. The forgers subsequently dispersed.
Жалғандықтың ашылуы
Үш батырдың мүсіндері алғаш рет 1933 жылы бірге қойылды. Келесі жылдары әртүрлі өнер тарихшылары, әсіресе Италияда, мүсіндердің стильдік және көркемдік ерекшеліктеріне сүйене отырып, олардың жасалма болуы мүмкін деген күдік білдірді, бірақ бұл айыптауларды растайтын сот-медициналық дәлелдер болмады. Кейінгі сарапшы осы ерекше үлкен бөлшектердің өте тегіс күйдірілгенін анықтады, бірақ ол мұны күдік тудырмай, таңғалысқа себеп ететін жайт ретінде бағалады. 1960 жылы мүсіннің глазурь сынақтарында этрускілер ешқашан қолданбаған манганец табылды. Музей сарапшылар олардың қалай жасалғанын анықтап бергенше сенімді болмады. Мүсіндер қалыпталған, глазурьмен боялған, содан кейін күйдірілмеген, жасыл түсті күйде құлатылып, фрагменттерге бөлінген. Метрополитен директоры Джеймс Роример, мұражайдың операциялық әкімшісі Джозеф В. Ноблдің (антикварлар коллекционері және өздігінен зерттеген керамика археологі) жүргізген зерттеулері "олардың заманауи кезеңде жасалғанына алғашқы техникалық дәлел берді" деді. Бұл туралы 1961 жылдың 5 қаңтарында Альфредо Фиораванти Римдегі АҚШ консулдығына келіп, жазбаша мойындауға қол қойды. Жалған жасаушылардың мұндай үлкен бұйымдар жасау үшін қажетті білігі мен үлкен пеші болмады. Фрагменттер күйдіріліп, "табылып" сатылды немесе қайта жиналып ("қалпына келтіріліп") содан кейін сатылды. Дәлел ретінде Фиораванти Ескі батырдың жоғалған бас бармағын ұсынды, оны ол естелік ретінде сақтап келген. 15 ақпанда Метрополитен мұражайы мүсіндердің жалған екенін ресми түрде жариялады.
The three warrior statues were first exhibited together in 1933. In the following years, various art historians, especially in Italy, presented their suspicions that on stylistic and artistic grounds alone, the statues might be forgeries, but there was no forensic proof to support the allegations. A later expert found that these exceptionally large pieces showed extraordinarily even firing characteristics, but he expressed this as cause for admiration, not suspicion. In 1960, chemical tests of the statue glazes showed the presence of manganese, an ingredient that Etruscans had never used. The museum was not convinced until experts deduced how they had been made. The statues had been sculpted, painted with glaze, then toppled while in an unfired, green state to produce fragments. Metropolitan director James Rorimer stated that studies by the museum's Operating Administrator Joseph V. Noble (an antiquities collector and self trained ceramic archaeologist) "provided the first technical evidence of their having been made in modern times." This was confirmed by Alfredo Fioravanti, who on January 5, 1961, entered the US consulate in Rome and signed a confession. The forgers had lacked the skills – and the very large kiln – required to make such large pieces. The fragments had been fired, "discovered" and sold, or re assembled ("restored") then sold. As proof, Fioravanti presented the Old Warrior's missing thumb, which he had kept as a memento. On February 15, the Metropolitan Museum announced that the statues were forgeries.