Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Деривативтік қаржы құралы
Derivative financial instrument
Қаржы саласында валюталық опцион (көбінесе FX опциясы немесе валюталық опцион деп қысқартылады) – бұл белгілі бір күні бір валютадағы ақшаны екінші валютаға алдын ала келісілген бағам бойынша айырбастау құқығын беретін, бірақ міндетті емес туынды қаржы құралы. Валюталық деривативтерді қараңыз. Валюталық опциондар нарығы – кез келген опцион түрі үшін ең терең, ең ірі және ең ликвидті нарық. Сауданың көп бөлігі биржадан тыс (OTC) жүзеге асырылады және аз реттеледі, бірақ бір бөлігі Халықаралық бағалы қағаздар биржасы, Филадельфия қор биржасы немесе Чикаго тауар биржасы сияқты биржаларда фьючерстік келісімдерге жасалған опциялар үшін сатылады. 2005 жылы Халықаралық есептесулер банкі биржада сауда-саттыққа шығарылған валюталық опциялардың әлемдік нарығын шамамен 158,3 триллион долларға бағалады.
In finance, a foreign exchange option (commonly shortened to just FX option or currency option) is a derivative financial instrument that gives the right but not the obligation to exchange money denominated in one currency into another currency at a pre agreed exchange rate on a specified date. See Foreign exchange derivative. The foreign exchange options market is the deepest, largest and most liquid market for options of any kind. Most trading is over the counter (OTC) and is lightly regulated, but a fraction is traded on exchanges like the International Securities Exchange, Philadelphia Stock Exchange, or the Chicago Mercantile Exchange for options on futures contracts. The global market for exchange traded currency options was notionally valued by the Bank for International Settlements at $158.3 trillion in 2005.
Шарттары
Сатып алу опциясы – активті белгіленген күні және бағамен сатып алу құқығы. Сату опциясы – белгілі бір күні және баға бойынша активті сату құқығы. Валюталық опция – белгілі бір валютадағы ақшаны сату және басқа валютадағы ақшаны белгіленген күні және бағам бойынша сатып алу құқығы. Орындау бағасы – инвестор опцияны жүзеге асыра алатын актив бағасы. Ағымдағы баға – сауда жасалған кездегі активтің бағасы. Форвардтық баға – болашақта жеткізілетін активтің бағасы. Номиналдық сома – опция инвесторға сатуға немесе сатып алуға мүмкіндік беретін әрбір валютаның сомасы. Номиналдық сомалардың арақатынасы – орындау бағасы, ағымдағы немесе форвардтық баға емес. Бағалау валютасы – активтің бағалануын жүзеге асыратын валюта. Сызықты емес төлем – қарапайым FX опциясының төлемі негізгі валютада сызықтық, төлемді белгілі бір бағалау валютасында көрсету. Бағалау валютасын өзгерту – FX опциясының болжамды құбылмалылығы сатып алушының бағалау валютасына байланысты, себебі бұл сызықты емес. Ақшада – сату опциясы үшін, бұл ағымдағы баға орындау бағасынан төмен болғанда, оны жүзеге асырса пайда әкеледі; ал сатып алу опциясы үшін жағдай керісінше болады.
Call option – the right to buy an asset at a fixed date and price. Put option – the right to sell an asset at a fixed date and price. Foreign exchange option – the right to sell money in one currency and buy money in another currency at a fixed date and rate. Strike price – the asset price at which the investor can exercise an option. Spot price – the price of the asset at the time of the trade. Forward price – the price of the asset for delivery at a future time. Notional – the amount of each currency that the option allows the investor to sell or buy. Ratio of notionals – the strike, not the current spot or forward. Numéraire – the currency in which an asset is valued. Non linear payoff – the payoff for a straightforward FX option is linear in the underlying currency, denominating the payout in a given numéraire. Change of numéraire – the implied volatility of an FX option depends on the numéraire of the purchaser, again because of the non linearity of In the money – for a put option, this is when the current price is less than the strike price, and would thus generate a profit were it exercised; for a call option the situation is inverted.
Сауда-саттық
Валюталық опциялар мен дәстүрлі опциялар арасындағы айырмашылық соңғы жағдайда сауда ақша сомасын беру және тауар, акция немесе басқа ақша емес активтерді сатып алу немесе сату құқығын алу болып табылады. FX опцияларында, қарастырылып отырған актив басқа валютада белгіленген ақша болып табылады. Мысалы, мұнайға сатып алу опциясы инвесторға мұнайды белгілі бір баға мен күні сатып алуға мүмкіндік береді. Сауданың екінші жағындағы инвестор, тиісінше, валютаға сату опциясын сатады. Қалдық тәуекелді жою үшін трейдерлер жергілікті валюталық емес, шетелдік валюталық сомаларын сәйкес келтіреді, әйтпесе алынған және жеткізілген шетелдік валюталар өтелмейді. FX опционы жағдайында, мысалы, GBPUSD опциясы USD-ді сандық бірлік ретінде пайдаланып, GBPUSD бойынша сызықтық USD құнын береді (2.0000-ден 1.9000-ге өзгеру пайда әкеледі), бірақ GBP құны сызықтық емес. Керісінше, USDGBP бағамы бойынша GBP құны сызықтық, ал USD құны сызықтық емес. Бұл бағамды кері аударудың нәтижесінен туындайды, ол сызықтық емес.
The difference between FX options and traditional options is that in the latter case the trade is to give an amount of money and receive the right to buy or sell a commodity, stock or other non money asset. In FX options, the asset in question is also money, denominated in another currency. For example, a call option on oil allows the investor to buy oil at a given price and date. The investor on the other side of the trade is in effect selling a put option on the currency. To eliminate residual risk, traders match the foreign currency notionals, not the local currency notionals, else the foreign currencies received and delivered do not offset. In the case of an FX option on a rate, as in the above example, an option on GBPUSD gives a USD value that is linear in GBPUSD using USD as the numéraire (a move from 2.0000 to 1.9000 yields a profit), but has a non linear GBP value. Conversely, the GBP value is linear in the USDGBP rate, while the USD value is non linear. This is because inverting a rate has the effect of , which is non linear.
Тәуекелдерді басқару
Баға белгілеудің бұрынғы үлгісі Biger және Hull, Financial Management журналында 1983 жылдың көктемінде жарияланған. Бұл модель Гарман мен Колхаген моделінен бұрын пайда болған. Опциялардың тәуекелге ұшырауын немесе «гректерді» (мысалы, Ванна-Волга әдісі сияқты) есептеу үшін көптеген техникалар қолданылады. Әрбір модельдің беретін опция бағалары сәйкес келсе де (Garman–Kohlhagen моделімен), спот бағасының өзгеруі, құбылмалылық беті және пайыздық мөлшерлеме қисықтарының қасиеттері туралы жасалған болжамдарға байланысты тәуекел көрсеткіштері айтарлықтай өзгеруі мүмкін. Гарман–Колхагеннен кейін ең көп қолданылатын модельдер SABR және жергілікті құбылмалылық болып табылады, бірақ қарсы тараппен тәуекел көрсеткіштерін келісіп алғанда (мысалы, дельтаны алмасу үшін немесе 25 дельта опциясының ереженін есептеу үшін) әрқашан Гарман–Колхаген моделі қолданылады.
An earlier pricing model was published by Biger and Hull, Financial Management, spring 1983. The model preceded Garman and Kolhagen Model. A wide range of techniques are in use for calculating the options risk exposure, or Greeks (as for example the Vanna Volga method). Although the option prices produced by every model agree (with Garman–Kohlhagen), risk numbers can vary significantly depending on the assumptions used for the properties of spot price movements, volatility surface and interest rate curves. After Garman–Kohlhagen, the most common models are SABR and local volatility, although when agreeing risk numbers with a counterparty (e. g. for exchanging delta, or calculating the strike on a 25 delta option) Garman–Kohlhagen is always used.