Луи Леопольд Буйи: Француз суретшісі мен кескіншісі
Louis-Léopold Boilly
Луи Леопольд Буйи (1761-1845) – француз суретшісі, жанрлық кескіндемелер мен портреттер шебері. Француз қоғамының тұрмысын бейнелеген туындыларымен танымал. Trompe l'œil стилінің дамуына үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі және график (1761–1845)
French painter and draftsman (1761–1845)
Луи Леопольд Бойли (lwi leɔpɔl(d) bwɑji; 5 шілде 1761 – 4 қаңтар 1845) – француз суретшісі және график. Ол халыққа кең таралған портреттердің авторы, сонымен қатар француз орта таптарының әлеуметтік өмірін бейнелейтін көптеген жанрлық суреттер жасады. Оның өмірі мен шығармашылығы монархиялық Франция, Француз революциясы, Наполеон империясы, Бурбон монархиясының қайта орнатылуы және шілде монархиясы дәуірлерін қамтыды. Оның 1800 жылғы «Un Trompe l'œil» картинасы «trompe l'œil» («көзді алдау») терминін енгізді, бұл техника реалистік бейнелерді пайдаланып, суреттегі нысандар үш өлшемді екенін сезіндіретін оптикалық иллюзияны тудырады, бірақ бұл «атаусыз» техниканың өзі грек және рим дәуірлерінде де болған.
Louis Léopold Boilly (lwi leɔpɔl(d) bwɑji; 5 July 1761 – 4 January 1845) was a French painter and draftsman. A creator of popular portrait paintings, he also produced a vast number of genre paintings documenting French middle class social life. His life and work spanned the eras of monarchical France, the French Revolution, the Napoleonic Empire, the Bourbon Restoration and the July Monarchy. His 1800 painting Un Trompe l'œil introduced the term trompe l'œil ("trick the eye"), applied to the technique that uses realistic imagery to create the optical illusion that the depicted objects exist in three dimensions, though the "unnamed" technique itself had existed in Greek and Roman times.
Өмір және мансап
[[Сурет: Луи Леопольд Бойли 002. jpg|thumb|300px|left|Месседжерлер ауласына пошта кошының келуі, 1803, Лувр мұражайы] Бойли – жергілікті ағаш өңдеушінің ұлы. Өзіне-өзі үйренген суретші, Бойли өте жас кезінде шығармашылық жолын бастады, алғашқы туындыларын он екі немесе он үш жасында жасады. 1774 жылы ол өз жұмыстарын Дуайдағы августиндіктерге көрсетті, олар оған әсер еткені байқалды: үш жыл ішінде Аррас епископы оны өз епархиясында жұмыс істеуге және оқуға шақырды. Ол онда шамамен үш жүз шағын портреттен тұратын көптеген суреттер жасады. 1787 жылға дейін ол Парижге көшіп келді.
[[Image:Louis Léopold Boilly 002. jpg|thumb|300px|left|The Arrival of a Mail coach in the Courtyard of the Messageries, 1803, Musée du Louvre the son of a local wood sculptor. A self taught painter, Boilly began his career at a very young age, producing his first works at the age of twelve or thirteen. In 1774 he began to show his work to the Augustinians of Douai who were evidently impressed: within three years, the bishop of Arras invited him to work and study in his diocese. While there, he produced a cascade of paintings – some three hundred small works of portraiture. before moving to Paris around 1787.
Стилі мен шығармалары
Бойлидің алғашқы туындыларында махаббат пен нұсқаулық тақырыптар басым болды. "Құдагердің сыйы" 1790-шы жылдардағы оның көптеген жұмыстарымен салмақтас келеді. Оның кішкентай көлемді суреттері мұқият боялған, әрі нақты бейнеленген егжей-тегжейлі XVII ғасыр голланд жанрлық суретшілері – Габриэль Метсу (1629–1667), Виллем ван Миерис және Жерард тер Борх (1617–1681) еңбектерін еске түсіреді, Бойлидің осы суретшілердің маңызды жинағы болған. 1794 жылдан кейін Бойли қалалық орта таптың әлеуметтік тарихын бейнелейтін, әлдеқайда көптеген адамдар бейнеленген туындыларды жасауға кірісті. Осы туындыларында ол заманауи әдет-ғұрыптарды байқаумен қатар, сәл сезімталдық пен көбінесе юморды қолданды. Бойлидің портреттері бейнеленген адамдардың жеке ерекшеліктерін айқын көрсетеді және көбінесе қарапайым түстермен салынған. Оның карикатураға деген қызығушылығы 1823–1828 жылдар аралығында жарық көрген "Гримасалар жинағы" (Recueil de grimaces) атты 98 литографиядан тұратын жинағында ең жақсы көрінеді. Бойли майлы бояу шебері ретінде жоғары бағаланады. Оның "Луи Леопольд Бойли өнері: Наполеон Франциясының қазіргі өмірі" атты маңызды көрмесі АҚШ-қа сапар шекті, онда ол Форт-Уорт қаласындағы Кимбелл өнер мұражайында және Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясында (1995) көрсетілді. Лилдегі Әдемі өнерлер мұражайы (Musée des Beaux Arts) 2011–2012 жылдардың қысқы маусымында Бойлидің туындыларының кең ауқымды көрмесін өткізді.
Boilly's early works showed a preference for amorous and moralising subjects. The Suitor's Gift is comparable to much of his work in the 1790s. His small scale paintings with carefully mannered colouring and precise detailing recalled the work of seventeenth century Dutch genre painters such as Gabriël Metsu (1629–1667), Willem van Mieris and Gerard ter Borch (1617–1681), of whose work Boilly owned an important collection. After 1794, Boilly began to produce far more crowded compositions that serve as social chronicles of the urban middle class. In these works, his observation of contemporary customs is slightly sentimental and often humorous. Boilly's portraits strongly characterize the sitters as individuals, and are usually painted in a sober range of colors. His interest in caricature is most apparent in his suite of 98 lithographs titled Recueil de grimaces, published between 1823 and 1828. Boilly remains a highly regarded master of oil painting. A major exhibition of his work, The Art of Louis Léopold Boilly: Modern Life in Napoleonic France, travelled to the United States where it was shown at both the Kimbell Art Museum in Fort Worth and the National Gallery of Art in Washington (1995). The Musée des Beaux Arts in Lille held a large scale exhibition of Boilly's work during the winter season of 2011–2012.