Gemini ғарыш кемесінің OAMS жүйесі: орбиталық бағытталғандығын, жылжуын және Agenaмен байланысу мүмкіндігін қамтамасыз ететін 16 қозғалтқыш туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Gemini ғарыш кемесінің кеңістіктік бағытын басқару жүйесі
Gemini Spacecraft attitude control system
Орбиталық бағытты және маневрлеу жүйесі (OAMS) – Жер орбитасындағы Gemini жобасының ғарыш кемесінде қолданылған реакциялық басқару жүйесі. Ол гиперголикалық отындарды пайдаланатын 16 Вернье қозғалтқышы арқылы автоматты және қолмен айналу және орын ауыстыру мүмкіндіктерін қамтамасыз етті.
The Orbit Attitude and Maneuvering System (OAMS) was a reaction control system used in Earth orbit by the Project Gemini spacecraft. It provided both automatic and manual rotation and translation by means of 16 vernier thrusters using hypergolic propellants.
Операциялар
ОАМС-те 16 шағын, бекітілген орналасқан, тұрақты итергіштік беретін ракеталық қозғалтқыштар болды, олар гипергольді отындарды (азот тетроксиді тотықтырғыш ретінде қолданылатын монометилгидразин отыны) жағды. ОАМС ғарыш кемесінің жоғары, төмен, бүйір, алға немесе артқа қарай сызықты қозғалысын қамтамасыз етті. Бұл ғарыш кемесіне орбитасын өзгертуге мүмкіндік берді, бұл басқа ғарыш кемесімен, Агена мақсатты аппаратымен кездесу және қосылу үшін қажет болды. Жүйе сондай-ақ ғарыш кемесін Titan II ұшыру құралының бірінші орбитаға шыққандағы екінші сатысынан итеру үшін де қолданылды. Сегіз айналмалы басқару қозғалтқыштары ғарыш кемесінің массалық орталығынан жабдық модулінің артқы бөлігіне орнатылды, жоғары, төмен, сол және оң жаққа 90 градус бұрышпен бағытталған. Олар жұптармен іске қосылып, бағытты басқару үшін крен, тангаж немесе аударылуға себеп болды. Алты трансляциялық басқару қозғалтқышы ғарыш кемесінің массалық орталығына жақын Ретроракет модулінің бүйіріне орнатылды. Олардың төртеуі жоғары, төмен, сол және оң жаққа бағытталған. Қалған екеуі артқы итергіш күш беру үшін сағат үш және тоғыз позицияларында алға бағытталған. Бұл көрсеткіштер (1962 жылдың шілдесінде бастапқы сипаттамадан төмендетілген). Екі алға қарай бағытталған трансляциялық басқару қозғалтқыштары жабдық адаптерінің артқы бөлігінің ішкі жағына сағат он екі және сағат алты позицияларында орнатылды. Mercury жобасының астронавттары тек крен, тангаж немесе аударылуды реттей алды, бірақ Gemini экипажы өздерінің ұшу жолын толыққанды қолмен басқаруға ие болды. Уолтер Ширра Gemini 6 туралы: "Мен маневрлеу қабілетіме таң қалдым. Мен Gemini 7-нің айналасын ұшып қарап шықтым, тіпті оның айналасында сақиналар сияқты ұштым, және мен оған толық сеніммен бірнеше сантиметрге жақындап келе алдым". Себебі ғарышта турбуленция жоқ, "Бұл сағатына 18 000 миль жылдамдықпен жүретін Blue Angels сияқты еді, бірақ оңайырақ".
The OAMS had 16 small, fixed position, fixed thrust rocket engines which burned hypergolic propellants (monomethylhydrazine fuel using nitrogen tetroxide as oxidizer) fed under pressure from a pair of tanks located in the aft Equipment Module. Besides providing attitude control, the OAMS provided for linear up, down, sideways, forward or aft translation of the spacecraft. This gave the spacecraft the capability to change its orbit, required for space rendezvous and docking with another spacecraft, the Agena Target Vehicle. The system was also used to push the spacecraft away from the spent second stage of the Titan II launch vehicle on first reaching orbit. The eight rotational control engines were mounted off the spacecraft's center of mass around the aft section of the Equipment Module, pointed at 90 degree positions up, down, left and right. These were rated at thrust and fired in pairs, causing it to yaw, pitch, or roll to control attitude. Six of the translational control engines were mounted on the side of the Retrorocket Module, near the spacecraft's center of mass. Four of these were rated at thrust, one each pointed up, down, left or right. The other two were pointed forward, at the three o'clock and nine o'clock positions, to provide aft thrust. These were rated at (reduced from the original spec of in July 1962). The two thrust forward translation control engines were mounted on the inside of the aft end of the equipment adapter, at the twelve o'clock and six o'clock positions. Project Mercury astronauts could only adjust yaw, pitch, or roll, but Gemini crewmen had full manual control over their flight path. Walter Schirra said that on Gemini 6 "I was amazed at my ability to maneuver. I did a fly around inspection of Gemini 7, literally flying rings around it, and I could move to within inches of it in perfect confidence". Because there is no turbulence in space "It was like the Blue Angels at 18,000 miles per hour, only it was easier".
Оқиғалар
1966 жылы 16 наурызда "Жеміні 8" ғарыш кемесінің барысында OAMS қозғалтқышының 8-ші нөмірі істен шығып, тоқтамай қалды, нәтижесінде ғарыш кемесі бақылаусыз айнала бастады. Барлық OAMS жүйесі тоқтатылып, миссия уақытынан бұрын аяқталды. Бұл OAMS-қа жеке қозғалтқыштарды оқшаулауға мүмкіндік беретін өзгерістер енгізуге себеп болды.
During Gemini 8, on March 16, 1966, OAMS engine number 8 became stuck on, resulting in uncontrollable spinning of the spacecraft. The entire OAMS had to be shut down and the mission was terminated prematurely. This resulted in modifications to OAMS to permit engine isolation.