Кіріспе
Польша ақсұлуы және саясаткері, князь Ежи Себастьян Любомирский (20 қаңтар 1616 – 31 желтоқсан 1667) – поляк ақсұлуы (szlachcic), магнат, саясаткер және әскери қолбасшы, Киелі Рим империясының князі. Ол 1665–1666 жылдардағы патша билігіне қарсы Любомирский көтерілісінің бастамашысы болды. Любомирский воевода және староста Станислав Любомирский мен ханшайым Зофия Острогскаяның ұлы болды. Ол 1641 жылдан бастап Констанция Лигезаға, ал 1654 жылдан бастап Барбара Тарлоға үйленді. Ол 1647 жылдан бастап Краков старостасы, сол жылы Король сотының маршалы, 1650 жылдан бастап Корольдік бас маршалы, 1658 жылдан бастап Корольдік гетманы, Новый Сач және Спиш старостасы болды. Ол 1643 жылдың 1 ақпаны мен 29 наурызы аралығында Варшавада өткен сеймнің маршалы болды.
Prince Jerzy Sebastian Lubomirski (20 January 1616 – 31 December 1667) was a Polish noble (szlachcic), magnate, politician and military commander, and Prince of the Holy Roman Empire. He was the initiator of the Lubomirski Rebellion of 1665–1666 against royal authority. Lubomirski was the son of voivode and starost Stanisław Lubomirski and Princess Zofia Ostrogska. He was married to Konstancja Ligęza since 1641 and Barbara Tarło since 1654. He was starost of Kraków since 1647, Court Marshal of the Crown in the same year, Grand Marshal of the Crown since 1650, Field Crown Hetman since 1658, starost of Nowy Sącz and Spisz. He became Sejm Marshal of the ordinary Sejm between 1 February and 29 March 1643 in Warsaw.
Өмірбаян
Любомирский 1648-1660 жылдары Украина казактарымен, Швециямен, Трансильваниямен және Мәскеумен соғыста командир ретінде танымал болды. Оның ішінде Георг II Ракоцидің басқыншы әскерлерін талқандап, Трансильванияға шабуыл жасады. Ол сонымен қатар Станислав "Ревера" Потоцкиймен бірге 1660 жылы Куднов шайқасында орыс әскерлерін жеңіліске ұшыратып, берілуге мәжбүр етті. Ол "Алтын бостандықтарды" қатты қорғады және билігін арттыруға тырысқан король Ян II Казимирге қарсы күшті оппозицияның жетекшісі болды. Король оны мемлекетке опасыздық жасады деп айыптады, Сейм қабылдаған кінәлі деп тану шешімімен ол барлық лауазымынан айырылып, 1664 жылы елден қуылды. Алайда, 1665 жылы ол Любомирский Рокошын (көтерілісін) бастады және мемлекеттің жүйелік реформаларын тоқтатты. Әсерін пайдаланып, Любомирский Сеймнің екі сессиясын таратып жіберді: 1665 жылы Пётр Телефус пен Владислав Лось депутаттары, ал 1666 жылы Каспер Миасковский мен Теодор Лукомский депутаттары арқылы. Тұрақты әскер бөлімдерінің және ақсүйектерден (посполитое рушение) құралған күштердің басында ол 1665 жылы Ченстохова шайқасында корольдік әскерді, ал 1666 жылы Мątwy шайқасында болашақ король Ян III Собеский басқарған корольдік әскерлерді жеңді. Ленгоница келісімі оған оның мәртебесін қайтарды және Сеймнің бұрынғы шешімін жойды, король реформалық жоспарларынан бас тартуға мәжбүр болды, сондай-ақ "патша тірі кезде сайлауды" енгізуден бас тарды, бұл 1668 жылы монархтың тікелей бас тартуына әкелді. Алайда Любомирский елден қуылды.
Балалары мен атақты ұрпақтары
Станислав Гераклиус сот және бас маршал болды. Александр Михаль староста болды. Иероним Августин сот маршалы, қазынашы және гетман болды. Кристина Феликс Казимеж Потоцкийге тұрмысқа шықты. Франциск Себастьян староста және ротмистр болды. Ежи Доминик подстолий, подкоморий және воевода болды. Анна Кристина Доминик Миколай Радзивилл мен Франциск Стефан Сапиехаға үйленді.