Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кабаладағы реинкарнация
Reincarnation in Kabbalah
Гилгул (сондай-ақ Гилгул нешамот немесе Гилгулей Ханешамот; Евр. גלגול הנשמות, көпше саны: גלגולים Gilgulim) – кабалистік эзотерикалық мистикадағы реинкарнация немесе "жандардың көші-қоны" ұғымы. Еврей тілінде "гилгул" сөзі "айналым" немесе "шеңбер" мағынасын білдіреді, ал "нешамот" – "жан" сөзінің көпше түрі. Жандардың өмірлер арқылы немесе инкарнациялар арқылы айналып отыратыны, уақыт өте келе әртүрлі адам денелерімен байланысатыны көрінеді. Олардың қай денемен байланысуы физикалық әлемдегі олардың нақты міндеттеріне, алдыңғы буынның денелерінің рухани деңгейлеріне және басқа да факторларға байланысты. Бұл ұғым Каббаладағы тарих процестерімен байланысты, оған ғаламдық Тикун (Мессиялық түзету) және ұрпақтан ұрпаққа көтерілетін Нұрлар мен түсетін Қабылдағыштардың тарихи динамикасы кіреді. Гилгулдың эзотерикалық түсіндірмелерін яһуди мистикасында Исаак Лурия 16 ғасырда Жаратылыстың метафизикалық мақсатының бір бөлігі ретінде жазды.
Gilgul (also Gilgul neshamot or Gilgulei HaNeshamot; Heb. גלגול הנשמות, Plural: גלגולים Gilgulim) is a concept of reincarnation or "transmigration of souls" in Kabbalistic esoteric mysticism. In Hebrew, the word gilgul means "cycle" or "wheel" and neshamot is the plural for "souls." Souls are seen to cycle through lives or incarnations, being attached to different human bodies over time. Which body they associate with depends on their particular task in the physical world, spiritual levels of the bodies of predecessors and so on. The concept relates to the wider processes of history in Kabbalah, involving cosmic Tikkun (Messianic rectification), and the historical dynamic of ascending Lights and descending Vessels from generation to generation. The esoteric explanations of gilgul were articulated in Jewish mysticism by Isaac Luria in the 16th century, as part of the metaphysical purpose of Creation.
Яһуди ой-пікіріндегі тарих
Реинкарнация – қазіргі заманғы иудаизмнің көптеген ағымдарындағы эзотерикалық сенім, бірақ дәстүрлі иудаизмнің маңызды доктринасы емес. Ол Еврей Киелі кітабында, классикалық раввиндік еңбектерде (Мишна және Талмуд) немесе Маймонидтің 13 негізгі қағидасында еске алынбаған. Дегенмен, Кабала (Иудей мистикасы) гильгуль – жанның көшіп-қонуына сенуді үйретеді, сондықтан бұл сенім Хасидтік иудаизмде кең таралған, себебі ол Кабаланы қасиетті және авторитетті деп есептейді. Реинкарнация идеясын қабылдамаған белгілі раввиндердің қатарында Саадия Гаон, Давид Кимхи, Хасдай Крескас, Джедайя бен Авраам Бедерси (14 ғасырдың басында), Йосеф Альбо, Авраам ибн Дауд және Моденалық Леон бар. Геонимдердің арасында Хай Гаон Саадия Гаонмен гильгулимді қолдау үшін пікір таластырды. Реинкарнация идеясына сенген раввиндерге орта ғасырлардан бастап мистикалық лидерлер Нахманид пен Бахья бен Ашер; 16 ғасырдан – Леви ибн Хабиб, Сафед мистикалық мектебінен Шломо Халеви Алкабец, Исаак Лурия және оның ізбасары Хайим бен Йосеф Витал; ал 18 ғасырдан – Хасидтік иудаизмнің негізін қалаушы Баал Шем Тов, кейінгі Хасидтік тәлімгерлер және Литвалық еврей православиесінің жетекшісі, сонымен қатар кабалист Вильна Гаон кіреді. Сонымен қатар, 19-20 ғасырлардан бастап Йосеф Хайим, Бен Иш Хайдың авторы да бар. Алкабецтің 16 ғасырдағы Кордовер Кабаласын жүйелеуі және Лурияның одан кейінгі Луриан Кабаласының жаңа парадигмасы арқасында Кабала рационализмді ғылыми және халық арасындағы дәстүрлі еврей теологиясы ретінде ығыстырды. Исаак Лурия гильгуль процесінің жаңа түсіндірмелерін және тарихи еврей тұлғаларының реинкарнацияларын анықтады, оларды Хайим бен Йосеф Витал өзінің «Шаар Хагильгулим» еңбегінде жинақтады.
Reincarnation is an esoteric belief within many streams of modern Judaism, but is not an essential tenet of traditional Judaism. It is not mentioned in traditional classical sources such as the Hebrew Bible, the classical rabbinic works (Mishnah and Talmud), or Maimonides' 13 principles of faith. Kabbalah (Jewish mysticism), however, teaches a belief in gilgul, transmigration of souls, and hence the belief is universal in Hasidic Judaism, which regards the Kabbalah as sacred and authoritative. Among well known rabbis who rejected the idea of reincarnation are Saadia Gaon, David Kimhi, Hasdai Crescas, Jedaiah ben Abraham Bedersi (early 14th century), Joseph Albo, Abraham ibn Daud and Leon of Modena. Among the Geonim, Hai Gaon argued with Saadia Gaon in favour of gilgulim. Rabbis who believed in the idea of reincarnation include, from Medieval times: the mystical leaders Nahmanides and Bahya ben Asher; from the 16th century: Levi ibn Habib, and from the mystical school of Safed, Shlomo Halevi Alkabetz, Isaac Luria, and his exponent Hayyim ben Joseph Vital; and from the 18th century: the founder of Hasidic Judaism, the Baal Shem Tov, later Hasidic Masters, and the Lithuanian Jewish Orthodox leader and Kabbalist the Vilna Gaon; and amongst others from the 19th/20th century: Yosef Hayyim author of Ben Ish Hai. With the 16th century rational systemisation of Cordoveran Kabbalah by Alkabetz, and the subsequent new paradigm of Lurianic Kabbalah by Luria, Kabbalah replaced rationalism as the mainstream traditional Jewish theology, both in scholarly circles and in the popular imagination. Isaac Luria taught new explanations of the process of gilgul and identification of the reincarnations of historic Jewish figures, which were compiled by Hayyim ben Joseph Vital in his Shaar HaGilgulim.