Құлдарды қадағалаушы және жазалаушы жасақтар (Quldardy qadağalawşı jańe jazalawşı jasaqtar)

Кіріспе

Соғысқа дейінгі Оңтүстікте құлдарға тәртіп саққан қарулы адамдар

Құлдар патрульдері – сондай-ақ патрульшілер, паттерроллерлер, паттироллерлер немесе пэдди роллерлер деп те аталады – құлдарды бақылап, тәртіп сақтайтын қарулы адамдардың ұйымдастырылған тобы болды. Құлдар патрульдерінің негізгі міндеті құлдарды, әсіресе қашып кеткендерді немесе наразылық білдіргендерді қадағалау еді. Олар сонымен қатар қайықпен қашудың алдын алу үшін өзендерде де патрульдік күзету жүргізді. Құлдар патрульдері алғаш рет 1704 жылы Оңтүстік Каролина штатында құрылды және осы идея Азамат соғысынан кейін қолданылуы тоқтағанға дейін барлық колонияларға тарады.

Құлдар қарауылдарын құру

Құлдар патрульдері алғаш рет 1704 жылы Оңтүстік Каролина штатында құрылды және Америка революциясынан әлдеқайда кейін де жалғасты, он үш колонияға тарады. Колонистер африкалықтарды көбірек құлдыққа салуымен және Оңтүстік Каролинадағы құлдардың саны, әсіресе мақта тазартқыш машинасы ойлап табылғаннан кейін артуымен, құлдардың көтерілісінен қорқу да күшейді. Құлдарды бақылаудың басқа жолдары құлдардың қарсылығын тоқтатуға жеткіліксіз болғанда, олар құлдар патрульдерін құрды. Олардың ең маңызды мәселесі құлдарды өз еркінен тыс ұсталып отырған плантацияларда қалай сақтап тұру болды, себебі құлдардың ең көп саны сонда шоғырланған еді. Алғашқыда құл иелері құл иесі емес ақтарға темекі мен ақша сияқты ынталандырулар ұсынды, оларды қашып кеткен құлдарды ұстауда жақсылап іздеуге үлгілендірді. Бұл әдіс сәтсіз аяқталғаннан кейін, құлдар патрульдері ресми түрде құрылды.

Патрульдік қызметтегі мемлекеттік әскерлер

Құл иелері құлдардың жиналыстары оларға сауда жасауға немесе заттар ұрлауға мүмкіндік береді деп қорқып, сондай-ақ көтеріліс немесе бүлік ұйымдастыруға әкелуі мүмкін екенінен сескенді. Оңтүстік Каролина және Вирджиния штаттары мемлекеттік милициядан патрульдерді іріктеді. Мемлекеттік милиция топтары сонымен қатар Оңтүстік әскери академияларының, «Цитадельдің» және Вирджиния әскери институтының курсанттарынан құрылды. Бұл академиялар құл патрульдері ішінде әскери басқару құрылымын және тәртіпті қамтамасыз ету, сондай-ақ көтеріліс немесе бүлікке ұласуы мүмкін кез келген ұйымдастырылған құлдар жиналысын анықтау, тоқтату және жою мақсатымен құрылды.

Құл кодекстері мен қашқан құл туралы заңдар

Қашқан құлдар туралы заңдар құлдарды қадағалаушылардың заңға бағынуын күшейтуге көмектесті. Бұл заңдар бастапқыда солтүстік пен оңтүстік арасындағы шиеленісті азайту үшін қабылданғанмен, құлдарды қадағалау тобының құрылуына себеп болды. Азамат соғысы кезінде "Контрабанда" теориясы Одақ территориясына жеткен оңтүстік құлдарының қайтарылуына кедергі келтірді. Бұл құлдарды қадағалаушылардың/құлдаушылардың рөлін шектеді және соғыстың барысын өзгертті. Құлдарға көмектесудің тағы бір жолы – Жер асты теміржолы, ол құлдарға солтүстік штаттарына қашуға көмектесті. Жер асты теміржолынан басқа, құл болған африка-американдықтар оңтүстікке қарай, бостандықтарына көз жеткізу үшін жол тартты. Африка-американдықтар өздерінің ұйымдасқан желілерін және құлдықтан қашудың жолдарын құрды, Флоридаға барып, онда америкалықтар мен испан үкіметтерімен келіссөздер жүргізіп, өздерінің тағдырын өздері шешіп, еркін өмір сүре алды. Бұрын құл болған адамдар өздерінің қалаларын, әскерлерін құрды және Флорида халқымен Семинол тайпасы ретінде бірікті. Бұрын түрмеге қамалған еуропалықтар, ирланд иммигранттары және басқа да институционалды еуропалықтар нәсілге негізделген саясат арқылы Грузия штатын құру үшін көшіп келді. Олардың бір бөлігі Каролина, Джорджия және Вирджиниядан Флоридаға құлдардың қашуын тоқтату үшін буферлік штат құруға жұмылдырылды. Осы мақсатта Грузияда құлдарды қадағалау тобы құрылды. Флоридадағы бос африка-американдық қалалар мен қаруланған, жаттығудан өткен әскерлер құл иеленуші штаттардағы ақтардың үстемдігі мен кірісіне тікелей қарсылық көрсетті. Өзін-өзі анықтау еркіндігінің идеясы ақтардың билік етуі керек деген тұжырымға және құлдық институтына тікелей қарсылық болды. Бұл жағдайды болдырмау үшін ақтар құлдарды қадағалаушылар мен плантация полициясын заңды және заңсыз құрал ретінде ұйымдастырды. Құлдарды қадағалаушылардың қолданылуы мен құрылуы 1865 жылы Азамат соғысы аяқталған кезде тоқтап қалды. Алайда, бұл соғыстан кейінгі топтармен байланысты, мысалы, Ку-Клукс-Клан, ол африка-американдық қауымды қорқытып, зорлық-зомбылық көрсетуді жалғастырды. Құлдарды қадағалаушылардың құл иелерінен және бақылаушылардан бөлек, өздеріне тән ерекшеліктері, міндеттері мен артықшылықтары болды. Қадағалаушылар көбінесе қару-жарақ пен қамшымен жабдықталған және құлдарды иелеріне қайтару үшін күш қолданған. Кейде африка-американдықтар құлдарды қадағалауға қарсы әртүрлі әдістерді ойлап тапты, тіпті зорлық-зомбылыққа да баруға мәжбүр болды. Америкадағы Азамат соғысы құлдарды қадағалауға қарсы тұру мүмкіндіктерін арттырды және құлдардың қашуын жеңілдетті. Құлдарды қадағалаушылардың міндеттері құлдардың жиналыстарын таратудан басталды. Құлдардың жиналыстары діни жиналыстарды да қамтыды. 1820-1830 жылдар шамасында құлдар мен бос африка-американдықтардың діни жиналыстарын "заңсыз жиналыстар" деп жариялайтын заңдар қабылданды. Мысалы, Вирджиния штаты 1819 жылы бос африка-американдықтар мен құлдардың түнгі уақытта жиналуына тыйым салатын заң қабылдады. 1840 жылы Оңтүстік Каролинаның заңы ақтардың қатысуына қарамастан, түнгі уақытта "ақыл-ойлық оқыту немесе діни құлшылық" үшін жиналыстарға тыйым салды. 1831 жылы Миссисипиде бос африка-американдықтар мен құлдардың "жақсы жаңалықты" уағыздауына тыйым салынды. Бұл құлдардың жиналыстары мереке күндері өткізіліп, онда олар көтеріліс жоспарларын жасаған. Ақырында құлдарды қадағалау жыл бойы жүргізілетін шараға айналды, тек мереке күндері ғана емес. Бірте-бірте қадағалаушылардың жаңа міндеттері мен құқықтарына рұқсат берілді, соның ішінде: "қашушыларды ұстап алу, ауылды кезіп өтетін африка-американдықтар үшін қатаң рұқсаттама талаптарын бақылау, африка-американдықтардың үлкен жиналыстарын тарату, құлдардың тұрғын үйлерін кездейсоқ тексеру, жазалау және қажет болған жағдайда көтерілістерді басу". Құлдарды қадағалаушылардың көп бөлігі ақ нәсілді азаматтардан құралды. Құлдарды қадағалаушылардың көпшілігі жұмысшы және орта тапқа жататын жағдайлардан шыққан. Кейбір оңтүстік штаттарда милиция мен армия құлдарды қадағалау тобы ретінде жұмыс істеді. Басқа оңтүстік штаттарда құлдарды қадағалау тобы отаршылдық немесе мемлекеттік заңнамадан пайда болды. Құлдарды қадағалаушылар көбінесе төрт-бес адамнан тұратын топтарда, кейде тіпті отбасылық топтарда ат үстінде жүретін. Олар күн шығысынан күн батуға дейін жұмыс істеді және құлдардың қашу мүмкіндігін азайту үшін қарауыл уақытын және орнын өзгертіп отырды. Олар арнайы құралдарды қолданбады. Олардың басты құралдары қамшы мен қорқыту болды.

The Fugitive Slave Laws helped enforce the necessity for slave patrols to abide by the law. Although these laws were initially created to keep tensions low between the north and the south, it caused the physical formation of slave patrols. During the Civil War, the theory of Contraband prevented the return of Southern slaves who reached Union held territory. This helped limit the role of slave patrols/catchers and changed the war. Another form of help for slaves was the Underground Railroad, which aided slaves in their escape to Northern states. Outside of the Underground Railroad, enslaved Black people went further south to ensure their freedom. Black people also formed their own organized networks and means of escape from slavery to Florida, where Black people negotiated with Native Americans and the Spanish government, and were able to live self determined and free lives. Formerly enslaved people formed their own towns, military, and merged with the Florida population as Seminoles. Formerly imprisoned Europeans, Irish immigrants, and other former institutionalized Europeans were immigrated through race based policies to found the state of Georgia. They were partially recruited to form a buffer state to stop enslaved Black people from escaping from the Carolinas, Georgia, and Virginia to Florida. Slave patrols in Georgia were formed for this purpose. Free Black cities and armed and trained Black militaries in Florida were a direct challenge to White dominance and profits in slave owning states. The concept of self determined freedom was also a direct challenge to the concept that Whites should rule and to the institution of slavery. Slave patrols and plantation police were organized by Whites as legal and extra legal means to stop this from occurring. The use and physical formation of slave patrols came to its end in 1865 when the Civil War ended. This end, however, is linked to post Civil War groups such as the Ku Klux Klan, which continued to terrorize and threaten the black community. Slave patrollers had their own characteristics, duties, and benefits, apart from slave owners and overseers. Patrollers were often equipped with guns and whips and would exert force in order to bring slaves back to their owners. At times, black people developed many methods of challenging slave patrolling, occasionally fighting back violently. The American Civil War developed more opportunities for resistance against slave patrols and made it easier for enslaved people to escape. Slave patrol duties started as breaking up slave meetings. Slave meetings included religious ones. Laws were passed, particularly around the 1820's and 1830's, that made religious gatherings of slaves and free blacks "unlawful assemblies." For example, Virginia passed a law in 1819 that banned any nighttime meetings of free blacks and slaves. South Carolina's law, by 1840, banned meetings at night for "mental instruction or religious worship," whether whites were present or not. In 1831, Mississippi made it unlawful for free blacks or slaves to "preach the gospel." These slave meetings occurred on holidays, in which they would plan revolts and uprisings. Eventually, slave patrols expanded to be year round, not just on holidays. Slowly, new duties and rights of patrollers became permitted, including: "apprehending runaways, monitoring the rigid pass requirements for Blacks traversing the countryside, breaking up large gatherings and assemblies of blacks, visiting and searching slave quarters randomly, inflicting impromptu punishments, and as occasion arose, suppressing insurrections." Slave patrols consisted mostly of white citizens. Most people in slave patrols came from working and middle class conditions. In some southern states, the militia and army served as slave patrols. In other southern states, slave patrols came about from colonial or state government legislation. Slave patrols typically rode on horseback in groups of four or five, sometimes even in family groups. They often worked sun up to sun down and varied their times and locations of patrol, to lower the chances of slaves escaping. They used no special equipment. Their chief tools, instead, were whips and intimidation

Кейбір штаттар әрбір ақ адамды үйінен рұқсатсыз кеткен кез келген құлды ұстап, жазалауға міндеттеді. Оңтүстік Каролинада мұндай іс жасалмаған жағдайда, қырық шиллинг айып салынды. Қайта ұсталған құлдар иелеріне қайтарылды. Кейде ақ адамдар құлдарды қашуға ынталандырып, оларды ұстаған үшін сыйақы алуға тырысты. Кейбір аймақтарда құлды өлтіру соттар мен қауымдастықтар тарапынан қылмыс деп есептелмеді. Құлдарды қадағалаушыларға қызмет еткен кезеңде мемлекеттік, округтік және приходтық салықтар мен алымдардан босатылған сияқты әртүрлі тәріздерде сыйақы төленді. Сонымен қатар, кейбір қадағалаушыларға артық ақшадан қосымша төлем жасалды. Дегенмен, қадағалаушылардың билігіне қарамастан, олардың шектеулері де болды. Мысалы, қамшылау мен ұруға рұқсат берілгенімен, бұған да кедергілер болды. Егер құл тым қатты қамшыланған немесе ұрылған жағдайда, ол ертеңгі күні еңбекке жарамсыз болып қалатын. Сондықтан, тым қатыгез қадағалаушылар құл иелерінен наразылық күте алатын.

Америка Азаматтық соғысы

Төрт жылға созған Азамат соғысы құлдықтың және құл күзетшілерінің өмір сүруіне тікелей қауіп төндірді. Азамат соғысы басталғаннан кейінгі алғашқы жылда құл күзетшілерінің саны артты. Конфедерациялықтар құлдардың көтерілісін күтіп, осы себепті олардың қатарын көбейтуге тырысты. Соғыс ұзаққа созылған сайын, көбінесе ақ нәсілді ер адамдар Конфедерация армиясына шақырылды. Егер олар өздерінің аймақтарында қалғанда құл күзетшілерінде қызмет ететін ақ нәсілді ер адамдар, Конфедерация армиясында қызмет етті. Армиядан денсаулық себептерімен қайтарылған жас жігіттер құл күзетшілерінің қатарына қосылды. Құл иелері Конфедерация армиясына аттанғанда, кейбір құлдар бұрынғыдай қатал және қатыгез ұрып-сапалаудан қорғайтын қалқаннан айырылды. Азат ету туралы жарлықтан кейін, 1862 және 1863 жылдары Оңтүстік штаттарының қарулы күштеріне шақырылған ақ нәсілділердің саны артып, көптеген құл күзетшілері бұрынғыдай белсенді болуға жеткіліксіз адамдарға ие болды. Одақ армиясы жергілікті аймақтарға және қауымдастықтарға енген сайын, құлдардың Одақ бақылауындағы аймақтарға қашу мүмкіндігі арта түсті. Құлдардың ішінде адал деп есептелгендер түнде жасырын түрде Одақ армиясына қарай қашып, өздерін азат етуге ұмтылды.

Қайта құру

Соғыстың жеңіліске ұшырауымен бірге, 1865 жылы оңтүстік ақтарының афроамерикандықтарға деген қорқынышы артты, себебі Қайта құру үкіметтері оңтүстікке қатысты зорлық-зомбылық көрсетуші ретінде қарастырылды. Құлдық және патрульдік тобы заңды түрде жойылғанымен, патрульдік жүйе өз күшімен қалды. Соғыстан кейін дер кезінде, бейресми патрульдік топтар жұмысқа кірісті. Кейін қалалық және ауылдық полиция жасақтары, Одақтың армия офицерлерінің көмегімен, бостандыққа шыққандар арасында патрульдік амалдарды қайта жандандырды. 1865-1877 жылдардағы Азамат соғысынан кейінгі Қайта құру кезеңінде, ескі үлгідегі патрульдік әдістер қайта оянып, соғыстан кейінгі оңтүстік полиция қызметкерлерімен, сондай-ақ Ку Клукс Клан сияқты ұйымдармен күшпен орындалды.