Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Моноамин оксидазасының ингибиторы
Monoamine oxidase inhibitor
Селегилин, сондай-ақ L-депренил деп те аталады және Eldepryl, Emsam, Selgin сияқты тағы да басқа саудалық аттармен сатылады, Паркинсон ауруын және үлкен депрессиялық бұзылысты емдеу үшін қолданылатын дәрі. Ол капсула немесе таблетка түрінде ауыздан қабылданады, ал Паркинсон ауруы үшін тілде ерітілетін таблеткалар, ал депрессия үшін теріге жағылатын жамбас түрінде қолданылады. Селегилин моноамин оксидазасының ингибиторы болып табылады және мидағы моноамин нейротрансмиттерлерінің деңгейін арттырады. Паркинсон ауруын емдеуге қолданылатын қалыпты клиникалық дозаларда селегилин мидағы допамин деңгейін арттыратын моноамин оксидаза B (МАО-B) селективті және қайтарымсыз ингибиторы болып табылады. Жоғары дозаларда (күнде 20 мг-дан жоғары) ол МАО-B-ге қатысты ерекшелігін жоғалтады және МАО-A-ны да тежейді, бұл мидағы серотонин және норадреналин деңгейін арттырады.
Selegiline, also known as L deprenyl and sold under the brand names Eldepryl, Emsam, Selgin, among other names, is a medication which is used in the treatment of Parkinson's disease and major depressive disorder. It is provided in the form of a capsule or tablet taken by mouth or orally disintegrating tablets taken on the tongue for Parkinson's disease and as a patch applied to skin for depression. Selegiline acts as a monoamine oxidase inhibitor, and increases levels of monoamine neurotransmitters in the brain. At typical clinical doses used for Parkinson's disease, selegiline is a selective and irreversible inhibitor of monoamine oxidase B (MAO B), increasing levels of dopamine in the brain. In larger doses (more than 20 mg/day), it loses its specificity for MAO B and also inhibits MAO A, which increases serotonin and norepinephrine levels in the brain.
Паркинсон ауруы
Селегилин таблетка түрінде Паркинсон ауруының белгілерін емдеу үшін қолданылады. Көбінесе ол леводопа (L DOPA) сияқты препараттарға қосымша ретінде қолданылады, бірақ кейде монотерапия ретінде де қолданылады. Селегилинды леводопаға қосудың мақсаты – леводопаның қажетті дозасын азайту, соның салдарынан леводопа терапиясының қозғалысқа қатысты асқынуларын азайту. Селегилин диагноз қойылғаннан кейін леводопамен емдеуді қажет ету уақытын шамамен 11 айдан 18 айға дейін ұзартады. Селегилиннің нейропротекторлық қасиеттері бар екенін және аурудың прогрессиялауын баяулатуға көмектесетіні туралы мәліметтер бар, бірақ бұл мәселе даулы. Селегилиннің тері арқылы қолданылуы бауырдағы алғашқы метаболизмді болдырмайды. Бұл асқазан-ішек және бауырдағы МАОА ферментінің белсенділігін тежемейді, соның нәтижесінде тамақтан алынған тирамин қанда көбейіп, осыған байланысты жағымсыз әсерлер пайда болуы мүмкін, бірақ бұл селегилиннің миға жеткілікті мөлшерде жетуіне және антидепрессанттық әсерін көрсетуіне мүмкіндік береді. 2015 жылы жарияланған сандық шолу бойынша, маңызды сынақтардың біріктірілген нәтижелерінде симптомдарды азайту үшін қажетті емделушілер саны (әсер ету мөлшерінің көрсеткіші, сондықтан көрсеткіш неғұрлым төмен болса, соғұрлым жақсы) жама үшін 11, ал ремиссияға қол жеткізу үшін 9 болды.
In its pill form, selegiline is used to treat symptoms of Parkinson's disease. It is most often used as an adjunct to drugs such as levodopa (L DOPA), although it has been used off label as a monotherapy. The rationale for adding selegiline to levodopa is to decrease the required dose of levodopa and thus reduce the motor complications of levodopa therapy. Selegiline delays the point when levodopa treatment becomes necessary from about 11 months to about 18 months after diagnosis. There is some evidence that selegiline acts as a neuroprotectant and reduces the rate of disease progression, though this is disputed. Administration of transdermal selegiline bypasses hepatic first pass metabolism. This avoids inhibition of gastrointestinal and hepatic MAO A activity, which would result in an increase of food borne tyramine in the blood and possible related adverse effects, while allowing for a sufficient amount of selegiline to reach the brain for an antidepressant effect. A quantitative review published in 2015 found that for the pooled results of the pivotal trials, the number needed to treat (a sign of effect size, so a low number is better) for the patch for symptom reduction was 11, and for remission, was 9.
Өзара әрекеттесулер
Ауызға ішетін және пластырь түріндегі селегилин препараттарын серотонин синдромын тудыруы мүмкін дәрілермен, мысалы, ССИИ (селективті серотониннің кері қабылдау ингибиторлары) және жөтелге арналған декстрометорфанмен бірге қолдануға қатысты қатаң ескертулер беріледі. Селегилин мен опиоидты анальгетик петидинді бірге қолдану ұсынылмайды, себебі бұл ауыр қосымша әсерлерге алып келуі мүмкін. Этинилэстрадиол және прогестиннен тұратын контрацепциялық таблеткалар селегилиннің биожетімділігін 10-20 есеге дейін арттырады. Жоғары концентрациялар MAO B селективтілігінің жоғалуына әкелуі мүмкін, сондай-ақ селегилин MAO A-ны да тежеуі мүмкін. Бұл селективті емес MAOИ-дың (моноамин оксидаза ингибиторлары) жанама әсерлеріне, мысалы, тираминге байланысты гипертониялық криз бен серотонинге байланысты уыттану қаупін серотонергиялық препараттармен бірге қолданғанда арттырады. Пластырь және ауызға ішетін препараттардың жоғары дозалары, ескі селективті емес MAOИ немесе кері бұрылатын MAO A ингибиторы моклобемидпен бірге қолданғанда, тираминге азырақ диета ұсынылады. Препараттың әсері допаминнің ыдырауын тежеу арқылы оның активтілігін арттыру болып саналады, бірақ соңғы зерттеулер MAO A допамин метаболизмінің толық немесе басым бөлігіне жауапты екенін көрсетеді. Оның нейропротекторлық қасиеттері MAO B активтілігінен бөлінетін еркін оттегі радикалдарынан жақын орналасқан нейрондарды қорғауға байланысты болуы мүмкін. Жоғары дозаларда селегилин MAO B-ға қатысты селективтілігін жоғалтады және MAO A-ны да тежейді. Селегилин CYP2A6-ны да тежейді, нәтижесінде никотиннің әсері күшейеді. Селегилин σ1 рецепторларын белсендіреді, бұл рецепторларға шамамен 400 нМ-ді құрайтын жоғары байланыстыру қабілетіне ие.
Both the oral and patch forms come with strong warnings against combining selegiline with drugs that could produce serotonin syndrome, such as SSRIs and the cough medicine dextromethorphan. Selegiline in combination with the opioid analgesic pethidine is not recommended, as it can lead to severe adverse effects. Birth control pills containing ethinylestradiol and a progestin increase the bioavailability of selegiline by 10 to 20 fold. High levels can lead to loss of MAO B selectivity, and selegiline may begin inhibiting MAO A as well. This increases susceptibility to side effects of non selective MAOIs, such as tyramine induced hypertensive crisis and serotonin toxicity when combined with serotonergic medications. Higher doses of the patch and oral formulations, whether in combination with the older non selective MAOIs or in combination with the reversible MAO A inhibitor moclobemide, require a low tyramine diet. It is generally believed to exert its effects by blocking the breakdown of dopamine, thus increasing its activity; however, recent evidence suggests that MAO A is solely or almost entirely responsible for the metabolism of dopamine. Its possible neuroprotective properties may be due to protecting nearby neurons from the free oxygen radicals that are released by MAO B activity. At higher doses, selegiline loses its selectivity for MAO B and inhibits MAO A as well. Selegiline also inhibits CYP2A6 and can increase the effects of nicotine as a result. Selegiline also appears to activate σ1 receptors, having a relatively high affinity for these receptors of approximately 400 nM.
Фармакокинетика
Селегилиннің ауызға алынатын биожетімділігі шамамен 10% құрайды, бірақ майлы тағаммен бірге қабылданғанда артады, себебі молекула майда ериді. Селегилин және оның метаболиттері плазма ақуыздарымен жоғары деңгейде (94% дейін) байланысады. Олар қан-ми тосқауылынан өтіп, миға еніп, ең көп таламуста, базальді ганглияда, мидың орталық бөлігінде және шеңберлік жиырында жинақталады.
Selegiline has an oral bioavailability of about 10%, which increases when ingested together with a fatty meal, as the molecule is fat soluble. Selegiline and its metabolites bind extensively to plasma proteins (at a rate of 94%). They cross the blood–brain barrier and enter the brain, where they most concentrated at the thalamus, basal ganglia, midbrain, and cingulate gyrus.
Метаболизм
Селегилин цитохром P450 арқылы L-десметилселегилинге және левометамфетаминге метаболизденеді. Десметилселегилиннің MAO B-ға қарсы белсенділігі бар, бірақ селегилинге қарағанда әлдеқайда төмен. Левометамфетамин (метамфетаминнің екі энантиомерінің нашар әсер ететіні) левоамфетаминге (психологиялық әсерлері бойынша амфетаминнің екі энантиомерінің нашар әсер ететіні) айналады. Осы метаболиттердің болуына байланысты селегилин қабылдаған адамдар есірткіні анықтау тестілерінде "амфетамин" немесе "метамфетамин" деп оң нәтиже көрсетуі мүмкін. Амфетамин метаболиттері селегилиннің дофамин және норадреналин нейротрансмиттерлерін кері сіңіруін тежеу қабілетіне үлес қосуы мүмкін, сонымен қатар олар ортостатикалық гипотензия және галлюцинациялармен байланысты. Селегилин зәрден 87% қалпына келтіріледі, бұл кейбір зерттеушілерді оның амфетамин метаболиттерінің клиникалық маңыздылығына күдік тудырды. Амфетамин метаболиттері гидроксилденеді және II фазада глюкуронилтрансферазамен конъюгацияланады. Жаңа Паркинсонға қарсы MAO B ингибиторы разагилин 1(R)-аминоинданға метаболизденеді, ол амфетамин сияқты емес.
Selegiline is metabolized by cytochrome P450 to L desmethylselegiline and levomethamphetamine. Desmethylselegiline has some activity against MAO B, but much less than that of selegiline. Levomethamphetamine (the less potent of the two enantiomers of methamphetamine) is converted to levoamphetamine (the less potent of the two enantiomers of amphetamine, with regards to psychological effects). Due to the presence of these metabolites, people taking selegiline may test positive for "amphetamine" or "methamphetamine" on drug screening tests. While the amphetamine metabolites may contribute to selegiline's ability to inhibit reuptake of the neurotransmitters dopamine and norepinephrine, they have also been associated with orthostatic hypotension and hallucinations. The recovery of selegiline from urine is high at 87%, which has caused some researchers to question the clinical relevance of its amphetamine metabolites. The amphetamine metabolites are hydroxylated and, in phase II, conjugated by glucuronyltransferase. A newer anti Parkinson MAO B inhibitor, rasagiline, metabolizes into 1(R) aminoindan, which has no amphetamine like characteristics.
Жапсырма
Адамға жапсырма қолданғаннан кейін 24 сағат ішінде селегилиннің шамамен 25%-30% жүйелік түрде сіңіріледі. Тері арқылы берілетін доза селегилинге қатысты әлдеқайда жоғары, ал метаболиттерге қатысты төменгі деңгейде әсер етеді, бұл таблетка түрінің кең ауқымды бірінші өту метаболизмімен және жапсырма түрінің азырақ бірінші өту метаболизмімен байланысты. Дәріні қолдану орны препараттың таралуына маңызды әсер етпейді. Адам ағзасында селегилин теріде жиналмайды және онда метаболизмге ұшырамайды. Селегилин – рацемиялық қоспа депренилдің солға бұрылатын энантиомері. Селегилин пропаргил бромидін қолданып, (-)-метамфетаминді алкилдеу арқылы синтезделеді. Амфетамин класындағы тағы бір клиникалық қолданыстағы МАОИ – траннилципромин.
Following application of the patch to humans, an average of 25% to 30% of the selegiline content is delivered systemically over 24 hours. Transdermal dosing results in significantly higher exposure to selegiline and lower exposure to all metabolites when compared to oral dosing; this is due to the extensive first pass metabolism of the pill form and low first pass metabolism of the patch form. The site of application is not a significant factor in how the drug is distributed. In humans, selegiline does not accumulate in the skin, nor is it metabolized there. Selegiline is the levorotatory enantiomer of the racemic mixture deprenyl. Selegiline is synthesized by the alkylation of (–) methamphetamine using propargyl bromide. Another clinically used MAOI of the amphetamine class is tranylcypromine.
Тарих
1952 жылы туберкулезге қарсы препарат ипрониазидті қабылдаған адамдардың көңіл-күйінің жақсарғаны және бұл әсердің МАО-ны тежеу нәтижесі болуы мүмкін екені анықталғаннан кейін, көптеген адамдар мен компаниялар антидепрессант ретінде қолдану үшін МАО ингибиторларын табуға кірісті. Селегилин венгрлік «Chinoin» фармацевтикалық компаниясында (1993 жылдан бері «Sanofi» компаниясының бөлігі) Золтан Эцсери тапты, оны олар E 250 деп атады. «Chinoin» 1962 жылы препаратқа патент алды, ал 1965 жылы бұл қосылыс алғаш рет ағылшын тіліндегі ғылыми әдебиеттерде жарияланды. Жануарлар мен адамдардағы E 250-нің биологиясы мен әсерін зерттеу Будапешттегі Семмельвейс университетінде Йозеф Кнолл басқарған топ жүргізді. 1971 жылы Кнолл селегилиннің моноамин оксидазасының (МАО В) В изоформасын селективті түрде тежейтінін көрсетті және ол тирамин қандай тағамдарды тұтынудан туындайтын гипертониялық дағдарысқа, яғни белгілі «сыр әсеріне» себеп болмайды деп болжады. Бірнеше жылдан кейін Венадағы Питер Ридерер мен Вальтер Биркмайер есімді екі зерттеуші селегилиннің Паркинсон ауруына көмектесе алатынын анықтады. Олардың әріптестерінің бірі, профессор Муса Б.Х. Юдим, Кноллға Будапештке барып, одан селегилинді Венаға алып келді. 1975 жылы Биркмайер тобы Паркинсон ауруына селегилиннің әсері туралы алғашқы мақаласын жариялады. 1970 жылдары препараттың қартаюға қарсы дәрі немесе афродизиак ретінде пайдалы болуы мүмкін деген пікірлер айтылды. NDA қарастырылып жатқан кезде «Somerset» компаниясы екі генерикалық препарат өндіруші компания «Mylan» және «Bolan Pharmaceuticals» бірлескен кәсіпорны арқылы сатып алынды. «Somerset» 2006 жылы препаратты сатуға FDA-дан рұқсат алды.
Following the discovery in 1952 that the tuberculosis drug iproniazid elevated the mood of people taking it, and the subsequent discovery that the effect was likely due to inhibition of MAO, many people and companies started trying to discover MAO inhibitors to use as antidepressants. Selegiline was discovered by Zoltan Ecseri at the Hungarian drug company, Chinoin (part of Sanofi since 1993), which they called E 250. Chinoin received a patent on the drug in 1962 and the compound was first published in the scientific literature in English in 1965. Work on the biology and effects of E 250 in animals and humans was conducted by a group led by József Knoll at Semmelweis University which was also in Budapest. In 1971, Knoll showed that selegiline selectively inhibits the B isoform of monoamine oxidase (MAO B) and proposed that it is unlikely to cause the infamous "cheese effect" (hypertensive crisis resulting from consuming foods containing tyramine) that occurs with non selective MAO inhibitors. A few years later, two Parkinson's disease researchers based in Vienna, Peter Riederer and Walther Birkmayer, realized that selegiline could be useful in Parkinson's disease. One of their colleagues, Prof. Moussa B. H. Youdim, visited Knoll in Budapest and took selegiline from him to Vienna. In 1975, Birkmayer's group published the first paper on the effect of selegiline in Parkinson's disease. In the 1970s there was speculation that it could be useful as an anti aging drug or aphrodisiac. While the NDA was under review, Somerset was acquired in a joint venture by two generic drug companies, Mylan and Bolan Pharmaceuticals. Somerset obtained FDA approval to market the patch in 2006.
Қартаюға қарсы/ұзақ өмір сүру дәрісі ретінде
Жозеф Кнолл мен оның командасы селегилинді жасады деп есептеледі. Паркинсон, Альцгеймер және ауыр депрессиялық бұзылыстарды емдеу үшін селегилиннің әлеуетіне басқа топтар жетекшілік еткенімен, Кнолл 2018 жылы қайтыс болғанға дейін селегилиннің ұзақ өмір сүруді жақсарту әсерлерін зерттеуде алдыңғы қатарда болды. Кнолл «How Selegiline (( ) Deprenyl) Slows Brain Aging» (2018) атты еңбегін жариялады, онда ол: «Адамдарда, жыныстық жетілуден бастап () депренилді (күнделікті 1 мг) қабылдау, қазіргі уақытта мінез-құлық көрсеткіштерінің жасқа байланысты нашарлауына қарсы күресудің, өмірді ұзартудың және Паркинсон мен Альцгеймер сияқты жасқа байланысты нейродегенеративті аурулардың алдын алу немесе кешіктірудің ең үміт беретін профилактикалық емдеуі болып табылады» деп мәлімдейді. Селегилиннің ұзақ өмір сүруді ынталандыратын механизмін бірнеше топ, соның ішінде Джозеф Кнолл және оның Будапешттегі Семмельвейс университетіндегі әріптестері зерттеді. Препараттың минимальді концентрацияда, моноамин оксидазасын тежеу белсенділігі байқалатын деңгейден әлдеқайда төменде катехоламиндік белсенділікті күшейтетіні анықталды, осылайша стимулдарға жауап ретінде катехоламин нейротрансмиттерлерінің босатылуын күшейтеді. Кнолл селегилиннің микродозалары белгілі немесе белгісіз іздік аминнің синтетикалық аналогы ретінде әрекет етеді деп санайды, бұл мидың катехоламинергиялық жүйесін сақтауға, организмнің физикалық жасқа жеткенде бейімделуге, мақсатқа бағытталған және ынталандырылған түрде жұмыс істеу қабілетін сақтауға көмектеседі: «Катехоламинергиялық ми сабағы нейрондарының күшейтуші реттелуі өмірдің өрбу кезеңін және жасөспірім шақтан ересекке өтуді бақылауда маңызды рөл атқарады. Ұзақ өмір сүру зерттеулерінің нәтижелері өмір сүру сапасы мен ұзақтығының мидың катехоламинергиялық машинасының туа біткен тиімділігіне байланысты деген гипотезаны қолдайды, яғни жоғары өнімді, ұзақ өмір сүретін адамның катехоламинергиялық жүйесі төмен өнімді, қысқа өмір сүретін әріптесіне қарағанда белсендірек және баяу нашарлайды. Осылайша, мидың жақсы «қозғалтқышы» жақсы өнімділікке және ұзақ өмірге мүмкіндік береді. Ми сабағындағы катехоламинергиялық және серотонинергиялық нейрондар сүтқоректілердің организмінің мақсатты, ынталы және мақсатқа бағытталған жұмыс істеуін қамтамасыз етуде маңызды рөл атқаратындықтан, осы жүйелердің уақыт өте келе нашарлауын баяулатудың қауіпсіз және тиімді құралдарын табудың маңыздылығын асыра бағалау қиын. Ми сабағындағы катехоламинергиялық нейрондардағы күшейтуші реттелудің табылуынан, катехоламинергиялық нейрондарды жоғары белсенділік деңгейінде ұстап тұрудың қауіпсіз және тиімді қартаюға қарсы терапиясы деген қорытынды туындайды. Бұл реттелудің жоғары белсенділік деңгейінде сүттен кейін басталып, өмірдің өрбу кезеңіне дейін сақталуы, содан кейін жыныстық гормондар ми сабағындағы катехоламинергиялық және серотонинергиялық нейрондардағы күшейтуші реттелуді басып тастауы және бұл оқиға даму ұзақтығынан постдаму ұзақтығына, өмірдің төмендеу кезеңіне өтуді білдіреді». Препарат клиникалық және клиникалық емес дозаларда қолданылады және когнитивтік өнімділікті жақсарту үшін этикеттен тыс қолданылған. Ол көптеген нейротоксиндерге қарсы қорғаныс қабілетін көрсетті және жүйке өсу факторы, мидан алынған нейротрофтық фактор және глиальды жасушалардан алынған нейротрофтық фактор сияқты бірнеше ми өсу факторларының өндірісін арттырады.
Joseph Knoll and his team are credited with having developed selegiline. Although selegeline's development as a potential treatment for Parkinson's, Alzheimer's, and major depressive disorder was headed by other teams, Knoll remained at the forefront of research into the potential longevity enhancing effects of selegiline up until his death in 2018. Knoll published How Selegiline (( ) Deprenyl) Slows Brain Aging (2018) wherein he claims that:"In humans, maintenance from sexual maturity on ( ) deprenyl (1mg daily) is, for the time being, the most promising prophylactic treatment to fight against the age related decay of behavioral performances, prolonging life, and preventing or delaying the onset of age related neurodegenerative diseases such as Parkinson's and Alzheimer's". The mechanism of selegiline's longevity promoting effect has been researched by several groups, including Joseph Knoll and his associates at Semmelweis University, Budapest. The drug has been determined to be a catecholaminergic activity enhancer when present in minuscule concentrations far below those at which monoamine oxidase inhibitory activity can be observed, thereby potentiating the release of catecholamine neurotransmitters in response to stimuli. Knoll maintains that micro doses of selegiline act as a synthetic analogue to a known or unknown trace amine in order to preserve the brain catecholaminergic system, which he perceives as integral to the organism's ability to function in an adaptive, goal directed and motivated manner during advancing physical age:<blockquote>" enhancer regulation in the catecholaminergic brain stem neurons play[s] a key role in controlling the uphill period of life and the transition from adolescence to adulthood. The results of our longevity studies support the hypothesis that quality and duration of life rests upon the inborn efficiency of the catcholaminergic brain machinery, i. e. a high performing, long living individual has a more active, more slowly deteriorating catecholaminergic system than its low performing, shorter living peer. Thus, a better brain engine allows for a better performance and a longer lifespan. Since the catecholaminergic and serotonergic neurons in the brain stem are of key importance in ensuring that the mammalian organism works as a purposeful, motivated, goal directed entity, it is hard to overestimate the significance of finding safe and efficient means to slow the decay of these systems with passing time. The conclusion that the maintenance on ( ) deprenyl that keeps the catecholaminergic neurnsn a higher activity level is a safe and efficient anti aging therapy follows from the discovery of the enhancer regulation in the catecholaminergic neurons of the brain stem. From the finding that this regulation starts working on a high activity level after weaning and the enhanced activity subsists during the uphill period of life, until sexual hormones dampen the enhancer regulation in the catecholaminergic and serotonergic neurons in the brain stem, and this event signifies the transition from developmental longevity into postdevelopmental longevity, the downhill period of life." both at clinical and sub clinical dosages, and has been used off label to improve cognitive performance. It has been shown to have protective activity against a range of neurotoxins and to increase the production of several brain growth factors, such as nerve growth factor, brain derived neurotrophic factor, and glial cell derived neurotrophic factor.
Қоғам және мәдениет
"Экстази үшін" (Ұлыбританиядағы экстази есірткісінің қолданылуын зерттейтін кітап) еңбегінде жазушы, белсенді және экстазиді қолдайтын Николас Сондерс кейбір партияларда селегилиннің бар екенін көрсететін сынақ нәтижелерін атап өтті. "Страуберри" деп белгіленген экстази партияларында Сондерс "кетамин, эфедрин және селегилиннің қауіпті болуы мүмкін комбинациясы" деп сипаттаған, ал "Ситинг Дак" экстази таблеткаларының партиясында да осылай болды. Дэвид Пирс селегилин қабылдауды бастағаннан кейін алты аптадан соң "Гедонистік императивті" жазды. Грегг Хурвицтің "Қараңғыдан шығу" романында Америка Құрама Штаттарының президентін өлтіру үшін селегилин (Эмсам) және тирамин қосылған тағам қолданылды.
In E for Ecstasy (a book examining the uses of the street drug ecstasy in the UK) the writer, activist and ecstasy advocate Nicholas Saunders highlighted test results showing that certain consignments of the drug also contained selegiline. Consignments of ecstasy known as "Strawberry" contained what Saunders described as a "potentially dangerous combination of ketamine, ephedrine and selegiline," as did a consignment of "Sitting Duck" Ecstasy tablets. David Pearce wrote The Hedonistic Imperative six weeks after starting taking selegiline. In Gregg Hurwitz's novel Out of the Dark, selegiline (Emsam) and tyramine containing food were used to assassinate the president of the United States.
Ветеринариялық пайдалану
Ветеринарияда селегилин Anipryl (Zoetis компаниясы өндіреді) брендімен сатылады. Ол иттерде когнитивтік дисфункцияны емдеу үшін және жоғары дозада гипофизге тәуелді гиперадренокортицизмді (ГТГ) емдеу үшін қолданылады. Иттің танымдық дисфункциясы – адамның Альцгеймер ауруына ұқсайтын деменцияның бір түрі. Селегилинмен емделген егде жастағы иттерде ұйқының жақсаруы, иіс шығарудың азаюы және белсенділік деңгейінің артуы байқалады; көпшілігі бір ай ішінде жақсаруды көрсетеді. Селегилин тек иттерге қолдануға арналған болса да, танымдық дисфункциясы бар егде жастағы мысықтарда да белгіленбеген қолданыс ретінде пайдаланылады. Селегилиннің гипофизге тәуелді гиперадренокортицизмді емдеудегі тиімділігі күмәнді. Жақсарудың ең басты белгісі – іш қабынуының азаюы. Балалардағы КҚДБ-ны (қысқа назар аударылмау және гипербелсенділік синдромы) емдеу үшін селегилиннің шағын рандомизацияланған сынағында назар, гипербелсенділік және оқу/есте сақтау қабілеті жақсарды, бірақ импульсивтілікте жақсару болмады. Кішігірім клиникалық рандомизацияланған сынақта селегилин КҚДБ-ға бірінші кезектегі ем болып табылатын метилфенидатпен салыстырылды және ата-аналар мен мұғалімдердің бағалауынша, олардың тиімділігі бірдей болды. Ересектердегі КҚДБ-ны емдеу үшін селегилиннің басқа бір шағын рандомизацияланған бақыланатын сынағында 6 апта бойы жоғары дозада қолданылған препараттың симптомдарды жақсартуда плацебодан айтарлықтай тиімділігі болмады.
In veterinary medicine, selegiline is sold under the brand name Anipryl (manufactured by Zoetis). It is used in dogs to treat canine cognitive dysfunction and, at higher doses, pituitary dependent hyperadrenocorticism (PDH). Canine cognitive dysfunction is a form of dementia that mimics Alzheimer's disease in humans. Geriatric dogs treated with selegiline show improvements in sleeping pattern, reduced incontinence, and increased activity level; most show improvements by one month. Though it is labeled for dog use only, selegiline has been used off label for geriatric cats with cognitive dysfunction. Selegiline's efficacy in treating pituitary dependent hyperadrenocorticism has been disputed. The greatest sign of improvement is lessening of abdominal distention. In a small randomized trial of selegiline for treatment of ADHD in children, there were improvements in attention, hyperactivity, and learning/memory performance but not in impulsivity. A small clinical randomized trial compared selegiline to methylphenidate, a first line treatment for ADHD, and reported equivalent efficacy as assessed by parent and teacher ratings. In another small randomized controlled trial of selegiline for the treatment of adult ADHD, a high dose of the medication for 6 weeks was not significantly more effective than placebo in improving symptoms.