Жапондық мәдениетке тән тайжин кёфусё синдромы – адамдармен қарым-қатынас қорқынышы. Сыртқы түрі мен дене функцияларына алаңдау, өзгелерді ұялтпау туралы ойлар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тайджин кёфушо (対人恐怖症, TKS, тайджин кёфушо симптомдары) – жапон мәдениетіне тән ерекше синдром. Тайджин кёфушо термині адамдар арасындағы қарым-қатынастарға (тайджин) деген қорқыныш (кёфу) бұзылысын (шо) білдіреді. Тайджин кёфушомен ауыратындар өздерінің дене функцияларына немесе сыртқы түріне байланысты ұялуы мүмкін, сондай-ақ басқаларды ренжітуден қорқуы да ғажап емес. Бұл дене функциялары мен сыртқы түрге бет-әлпет, иіс, қимыл-әрекет және тіпті жалпы келбет жатады. Олар өзгелерді өздерінің қатысуларымен ұялтуды қаламайды. Бұл мәдениетке байланысты синдром – қорқыныш пен үрейге негізделген әлеуметтік фобия. Бұл аурудың белгілері: қоғамдық іс-шаралар мен жиындардан қашу, жүрек соғысының тездетілуі, тыныс алудың қиындауы, паникалық шабуылдар, дікілдеу, адамдардың арасында үрей мен қорқыныш сезімі. Бұл бұзылудың себептері көбінесе эмоционалдық жарақаттар немесе психологиялық қорғаныс механизмінен туындайды. Бұл ауру еркектерде әйелдерге қарағанда жиірек кездеседі. Өмір бойында кездесу жиілігі 3–13% деп есептеледі.
Taijin kyofusho (対人恐怖症, TKS, for taijin kyofusho symptoms) is a Japanese culture specific syndrome. The term taijin kyofusho translates into the disorder (sho) of fear (kyofu) of interpersonal relations (taijin). Those who have taijin kyofusho are likely to be extremely embarrassed about themselves or fearful of displeasing others when it comes to the functions of their bodies or their appearances. These bodily functions and appearances include their faces, odor, actions, or even looks. They do not want to embarrass other people with their presence. This culture bound syndrome is a social phobia based on fear and anxiety. The symptoms of this disorder include avoiding social outings and activities, rapid heartbeat, shortness of breath, panic attacks, trembling, and feelings of dread and panic when around people. The causes of this disorder are mainly from emotional trauma or psychological defense mechanism. It is more common in men than women. Lifetime prevalence is estimated at 3–13%.
Диагностика
Адам әлеуметтік жағдайларда өз мінез-құлқының, әрекеттерінің және физикалық ерекшеліктерінің жеткіліксіз екенін сезінсе, оған тайджин киофушо диагнозы қойылуы мүмкін. Осы сезімдердің салдарынан, олар ұят, қызығушылықсыздық, алаңдаушылық, қорқыныш және әлеуметтік жағдайлармен бетпе-бет келгенде туындайтын басқа да жайсыз сезімдер арқылы эмоционалдық күйзеліс түрінде тұрақты азап тартады. Сонымен қатар, адамдар басқалармен салауатты қарым-қатынас орната алмау туралы да уайымдайды. Тайдин киофушомен ауыратын адамдар әлеуметтену кезінде ауыртпалы әлеуметтік және жеке қарым-қатынас жағдайларын болдырмауға тырысады, бірақ сонымен бірге олардан қашып қалғысы келеді. Гипохондриялық темпераментте интроверсия мен экстраверсия арасындағы тепе-теңдік интроверсияға қарай бейімделген. Интроверсия ауруға шалдыққандардың өзіне және өзінің проблемаларына назар аударуына себеп болады, ал әлсіздіктеріне тікелей назар аудару оларды одан да көбірек уайымға және депрессияға ұшыратады. Бұл 1910 жылдары Шома Морита жапондық психикалық ауруларды – тайджин киофушо және шинкеишицу (нервтік ауру) емдеу үшін әзірлеген. Алғашқы емдеу режимі пациентті оқшаулауды, міндетті түрде төсекке жатуды, күнделік жазуды, қолмен жұмыс істеуді және өзін-өзі қабылдаудың маңыздылығы туралы лекцияларды қамтыды. 1930 жылдан бері емдеу пациенттерге амбулаторлық және топтық емдерді қосу арқылы өзгертілді. Бұл өңделген нұсқа нео-Морита терапиясы деп аталады. Дәрі-дәрмектер де тайджин киофушоны емдеудің қабылданған құралы болды. Басқа емдеу әдістеріне жүйелі десенсибилизация кіреді, ол біртіндеп қорқынышқа ұшырату және қорқыныш пен алаңдаушылықты басу үшін релаксация дағдыларын үйренуді қамтиды. Милнаципран, серотонин-норадреналин кері сіңіруін тежегіш (СНРИ), қазіргі уақытта тайджин киофушоны емдеуде қолданылады және осымен байланысты әлеуметтік алаңдаушылық бұзылысына тиімділігі дәлелденген. Бұл ауруды емдеудің басты мәселесі – науқастардың назарын дене мүшелері мен сезімдеріне аудару. Аурудың өмір бойында кездесу жиілігі 3%-дан 13%-ға дейін ауытқиды, ал ауырлығы өмір бойы өзгеріп отырады. Шамамен тайджин киофушомен ауыратын адамдардың 17%-ы жағымсыз дене иісін бөліп алудан қорқады. Кейде дұрыс диагноз қойылмаса да, тайджин киофушоның белгілері Жапонияда жиі кездеседі.
A person may be diagnosed with taijin kyofusho if they feel as if their attitudes, behavior, and physical characteristics are inadequate in social situations. As a result of these feelings, they also experience persistent suffering in the form of emotional distress through shame, embarrassment, anxiety, fear, and other tense feelings that occur when confronted with social circumstances. In addition, individuals also worry about being unable to maintain healthy relationships with others. When it comes to socializing, taijin kyofusho sufferers avoid painful social and interpersonal situations, while simultaneously being averse to doing so. The balance between introversion and extroversion in hypochondriacal temperament is geared more towards introversion. The introversion causes sufferers to focus on themself and problems they have, and by fixating on their weaknesses they become more anxious and depressed. developed by Shoma Morita in the 1910s as a treatment for the Japanese mental disorders taijin kyofusho and shinkeishitsu (nervousness). The original regimen involved patient isolation, enforced bed rest, diary writing, manual labor, and lectures on the importance of self acceptance and positive endeavor. Since the 1930s, the treatment has been modified to include out patient and group treatments. This modified version is known as neo Morita therapy. Medications have also gained acceptance as a treatment option for taijin kyofusho. Other treatments include systematic desensitization, which includes slowly exposing one self to the fear, and learning relaxation skills, to extinguish fear and anxiety. Milnacipran, a serotonin–norepinephrine reuptake inhibitor (SNRI), is currently used in the treatment of taijin kyofusho and has been shown to be efficacious for the related social anxiety disorder. The primary aspect of treating this disorder is getting patients to focus their attention on their body parts and sensations. The lifetime prevalence of the disorder falls anywhere between 3% and 13% with changes in severity occurring throughout one's lifetime. It is estimated that about 17% of individuals with taijin kyofusho have fears of releasing foul body odor. Although sometimes undiagnosed, symptoms of taijin kyofusho are not uncommon in Japan.