Тауэднак: Корнуолл ауылы мен алтын қазынасы

Кіріспе

Towednack – Англияның Корнуолл графтығындағы шіркеу қаласы және азаматтық приход. Приход батысында Зеннор, оңтүстігінде Гулвал, батыс және оңтүстік-батысында Людгван, солтүстігінде және шығысында Сент-Айвс және Атлант мұхитымен шектеседі. Шіркеу Сент-Айвс қаласынан шамамен 3 шақырым, Пензанс қаласынан 10 шақырым қашықтықта орналасқан. Towednack Корнуоллдың ерекше табиғи сұлулық аймағына (AONB) кіреді. Корнуоллдың үштен бірі AONB мәртебесіне ие, бұл мәртебе ұлттық саябақтың мәртебесімен тең және осындай қорғаумен қамтамасыз етілген.

Тоуденак алтын қоры

1931 жылы желтоқсанда ауылдық округтен алтын әшекейлердің қоры табылды. Жергілікті тұрғындар "Баджерс-Лейн" деп атаған, құлай бастаған жол Леди Даунстан Амальверге қарайтын жолға дейін төменге қарай созылады. Осы жерде, SW4794 3759 координаталарында, ежелгі тас қоршаудың ішінде, екі бұралған мойын сақинасы, төрт қол сақинасы және екі аяқталмаған алтын таяқшаны қамтитын, әдемі алтын заттардың жинағы табылды. Бір мойын әшекейі бір бұралған алтын сымнан, ал екіншісі бір-біріне тығыз байланбаған үш сымнан тұрады. Алтын өте таза, және ол Ирландиядан келген болуы мүмкін. Бұл әшекейлер кейінгі қола дәуіріне жатады және қазір Британ мұражайында сақтаулы. Қордың көшірмесін Пензанстағы Пенли үйі мұражайында көруге болады. 2007 жылы жергілікті Корнуолл баспасөзінде алтын қорды Британ мұражайынан Корнуоллға қайтару туралы шақырулар жасалды.

Қауымдық шіркеу

Шіркеу Сент-Тевеннокусқа арналған және 1902 жылға дейін приходтық шіркеу мәртебесіне ие болған жоқ. Ол 13 ғасырда салынған және қарапайым мұнарасы бар. 15 ғасырда оңтүстік қанат қосылды. Дәуірлеме 1720 жылы граниттен жасалған, ал негізі – кері тік тұрған нормандық дәуірлеме. Тоуднак шіркеуі Корнуолл тілінде соңғы рет қызмет өткізілген шіркеу деп есептеледі (1678 жылы), бірақ осы мәлімдеме Лудгванға да қатысты. «Тевеннокус» есімімен жасырылған приходтың қасиеттісі, әрине, Сент Винвало (қысқаша атауы: Виннок), сондай-ақ Гунваллое мен Ландеведнакта, сондай-ақ Бретаньдегі Ландевеннекте ескериледі: жер атауы ежелгі Корнуолл тілінен «те Виннок» (Сент Винноктың [Винвалоның] діні), қазіргі кездегі Кейінгі Корнуолл тілінде Те Виднек деп аталады. 1870 жылы мырза Седдингтің басшылығымен қанат, киелі орын және негізгі зал қалпына келтірілді, ал 1880 жылы мұнара мен оның шатыры жөнделді. 1880 жылғы құрылыс жұмыстарының шығыны апталық қайырымдылықтан түскен қаражат есебінен төленді. «Корнишман» газеті осы приходты былай сипаттады:

Приход кедей; халқы небары бірнеше жүз адамды құрайды; олардың көпшілігі (мүмкін, басым бөлігі) шіркеуге ешқашан кірмейтін диссиденттер; және шіркеудің өзі кішкентай; бірақ қайырымдылық шіркеу салығынан гөрі көп нәрсені жасауға мүмкіндік берді. Егер екі сынған қоңырау қайта құйылса (кедей Тоуднак үшін осыны істеуге бай адам табылар ма?), онда бұл приход Батыс Корнуоллдағы ең жақсы қалпына келтірілген шіркеуге ие болады. Бір қоңыраудың бетінде «Барагванат» (бидай наны) деген жазу бар, бұл атау 1882 жылдың қыркүйегінде Пензанс табиғат тарихы және ежелгіліктер қоғамы келген кезде Корнуоллдың осы бөлігінде әлі де кең таралған еді. Олар «шынайы киелі орындық аркасын» атап өтті, ол шіркеудің «ерекше және сирек кездесетін ерекшелігі» деп сипатталды. Сондай-ақ, 1633 жылғы сақалды және қалпақты шіркеу күзетшілерінің суреттері мен медальондары көрінді. Олардың жазулары: «Джеймс Тревела, күзетші» және «Мырза Мэтью Тренвит, күзетші». 1884 жылы құрғақ шіруден зардап шеккен негізгі залдағы ағаш едені ауыстыру жұмыстары жүргізілді. Жаңа еден цементпен қапталды, одан кейін орындықтар арасында ағаш платформа орнатылды, ал қанаттың «дөңгелек» шифер едені қызыл плиткамен ауыстырылды. 1902 жылға дейін Тоуднак Леланттың шапкелі болды; жерлеу құқығы тек 1532 жылы алынды. Верандадағы ежелгі ойылған крест және құрбандық тақтасы Лелантқа бағыныштылық нормандық жаулап алудан кейін ғана басталғанын көрсетеді. Верандадағы тас орындық қызметін атқарады; кресттің тірегі екі басында кресттермен безендірілген. Веранданың үстінде 1720 жылдан бері Корнуолл шіркеулерінде кең таралған күн сағаты орналасқан. Жазуы: «Жарқын Күн мен Ай Уақыт пен Толқынды сақтайды. Хронодикс Гумбрал». Тредорвинде Корнуолл кресті болған; ол 1880 жылы Колдхарбордағы коттеджде құрылыс материалы ретінде қолданылып жатқаны анықталды. Қазір ол шіркеу ауласында (суретті қараңыз). 1933 жылы Горсед Кернов осы приходта өтті, ал шіркеу қазіргі заманда Корнуолл тілінде қызмет өткізген алғашқы шіркеу болды.

The parish is poor; the people are only a few hundreds; many (probably most) of them are Dissenters who never enter a Church; and the Church itself is small; and yet the offertory has been the means of doing more than Church rates ever did. When the two broken bells are re cast (will any rich man do this for poor Towednack?) this parish will process the most thoroughly restored Church in West Cornwall. One of the bells has the inscription ″Baragwanath″ (wheat bread), a name which was still common in this part of Cornwall at the time of the visit of the Penzance Natural History and Antiquarian Society, in September 1882. They noted, ″a true chancel arch″, which was described as the church's ″peculiar and rare feature″. Also seen was the benchends and their medallion portraits of the 1633 bearded and hatted churchwardens. Their inscriptions are ″James Trewhela, warden″ and ″Master Matthew Trenwith, warden″. Further restoration work was carried out in 1884 with the replacement of the wooden floor of the nave, which was destroyed by dry rot. The new floor was cement, covered with a wooden platform between the benches and red tiles replaced the ″rough″ slate floor of the aisle. Until 1902 Towednack was a chapelry of Lelant; right of sepulture was only obtained in 1532. The early incised cross on a stone in the porch and the altar slab suggest that the subordination to Lelant only began after the Norman Conquest. The stone in the porch forms a bench; the cross shaft has crosses at both ends. Over the porch is a typical sundial of a wide class of Cornish church dials from 1720. The inscription reads ″Bright Sol and Luna Time and Tide doth hold. Chronodix Humbrale″. There was a Cornish cross at Tredorwin; it was found in use as a building stone in a cottage at Coldharbour in 1880. It is now in the churchyard (illustrated right). The Gorsedh Kernow was held in the parish in 1933, and the church was the first to hold a service, in Cornish, in modern times.

Тау-кен өндірісі

19 ғасырдың басында Тоуэднак Корнуоллдың батысындағы қалайы өндіретін ең бай аудандардың бірі болды. Кен орындарының ішінде Уил Рит, Уил Маргарет, Рит Консолс, Джорджия және Конкер Даунс бар еді.

Жергілікті билік

Жергілікті басқару үшін Тоуэднак азаматтық приход болып табылады, онда әр төрт жыл сайын приход кеңесі сайланады. Бұл аймақтағы басты жергілікті билік органы – Корнуолл кеңесі.

Фольклорлық

Реверенд У. С. Лах Сзырманың Пензанс табиғат тарихы және антиквариат қоғамының антикварлар тобына айтқан әңгімесі – мұнара туралы аңыз болды: мұнара ешқашан аяқталған жоқ, себебі түнде 'Жамандық' адамдардың бұрынғы күні салған нәрсесін қиратып тастайтын. Бұл біршама уақытқа дейін созылды, содан кейін адамдар бас тартып, мұнара бүгінгі күйінде (1882) қалды. Ұқсас аңыздар жақын жердегі Лелант шіркеуі мен Дартмурдегі Брент Торға да қатысты.

Халықтық ақпарат құралдары

1975 жылы шіркеу Винстон Грэмның романдары негізінде түсірілген BBC телесериалы "Полдарк" үшін неке қию және жерлеу рәсімдеріне орын болды. Сондай-ақ, ол 1979 жылғы BBC "Пенмаррик" сериалында түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды.