Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын драматургі және ақыны Герман Чарльз Меривал (27 қаңтар 1839 – 17 тамыз 1906) – Герман Меривалдың ұлы, ағылшын драматургі және ақыны. Ол сонымен қатар «Феликс Дейл» атты әдемі тіркестің авторы ретінде де белгілі болған.
English dramatist and poet
Herman Charles Merivale MA (27 January 1839 – 17 August 1906) was an English dramatist and poet, son of Herman Merivale. He also used the punning pseudonym Felix Dale.
Өмір
Герман Чарльз Меривал 1839 жылғы 27 қаңтарда Лондонда дүниеге келді. Ол Үндістан кеңсесінің тұрақты хатшысы болған адвокат және мемлекеттік қызметкер Герман Меривалдың (1806–1874) жалғыз ұлы, сондай-ақ оның әйелі Каролина Пенелопа Робинсонның (1881 жылы қайтыс болған) қызы еді. Меривал Харроу мектебінде және Оксфордтың Баллиол колледжінде білім алды, онда Альгернон Чарльз Суинберн мен Чарльз Боуэн оның құрбылары болды. 1861 жылы ол бакалавр дәрежесін алды. Әкесінің үйінде ол лорд Роберт Сесил (кейін премьер-министр лорд Солсбери) сияқты көптеген белгілі адамдармен танысты, олар өмір бойына дос болды. Оның әдеби және театрлық достарының қатарында Уильям Макепис Такерей, Эдвард Булвер-Литтон, Мэтью Арнольд, Энтони Троллоп, В. С. Гилберт, Артур Салливан, Эдмунд Йейтс, Чарльз Диккенс және тағы басқалар болды. Джон Холлингсхед үшін ол "Лиондық ханым үйленіп, орналасты" (The Lady of Lyons Married and Settled) атты пародиялық пьеса жазды, ол 1878 жылы Гаити театрында қойылды, сондай-ақ "Онда бар, содан кейін қайта келді" (Called There and Back, 1884) пьесасын да жазды. "Батлер" (1886) және "Дон" (1888) екеуі де актер Дж. Л. Туль үшін жазылған. "Дон" және басқа да туындыларын жазуда Меривалға оның әйелі Элизабет көмектесті, ол Джон Питтманның қызы еді және 1878 жылғы 13 мамырда Лондонда оған үйленді. Ол сол жердегі өмірі туралы "Ақыл-есі дұрыс науқаспен психиатриялық ауруханадағы тәжірибем" (My Experiences in a Lunatic Asylum by a Sane Patient) атты кітапта жазды. 1879 жылы ол дәрігердің кеңесімен Австралияға барды, содан кейін денсаулығы жақсарған күйі оралды, бірақ өзінің барлық капиталын жоғалтқан сенімсіз адвокатқа берген өкілеттігін анықтады. Өлімінен бірнеше жыл бұрын Меривал Рим-католик дініне өтті. Ол 1906 жылғы 14 қаңтарда Миддлсекс, Актон, Вудсток жолы, 69 нөмірде жүрек жетіспеушілігінен кенеттен қайтыс болды және Бромптон зиратындағы әкесінің қабіріне жерленді. Оның балалары болмады, ал оның жесіріне 1906 жылы 50 фунт стерлинг мөлшерінде мемлекеттік зейнетақы тағайындалды.
Herman Charles Merivale was born in London on 27 January 1839, the only son of Herman Merivale (1806–1874), a barrister and civil servant who was permanent under secretary of the India Office, and his wife, Caroline Penelope Robinson (d. 1881), daughter of the Revd William Villiers Robinson. Merivale was educated at Harrow School and Balliol College, Oxford, where Algernon Charles Swinburne and Charles Bowen were his contemporaries. He graduated BA in 1861. At his father's home he met many distinguished men, including Lord Robert Cecil (afterwards Prime Minister Lord Salisbury), who became a lifelong friend. His friends in literary and dramatic circles included William Makepeace Thackeray, Edward Bulwer Lytton, Matthew Arnold, Anthony Trollope, W. S. Gilbert, Arthur Sullivan, Edmund Yates, Charles Dickens and others. For John Hollingshead he produced a burlesque, The Lady of Lyons Married and Settled, performed at the Gaiety Theatre (1878), and Called There and Back (1884). The Butler (1886) and The Don (1888) were both written for the actor J. L. Toole. In writing The Don, and other works, Merivale was assisted by his wife, Elizabeth, the daughter of John Pittman, whom he married in London on 13 May 1878. He wrote of his experiences there in a book called My Experiences in a Lunatic Asylum by a Sane Patient. In 1879 he went to Australia on the advice of his physician, and then returned with his health recovered, only to discover that the power of attorney he had left with a defaulting solicitor had cost him his entire fortune. A few years before his death Merivale became a Roman Catholic. He died suddenly of heart failure on 14 January 1906 at 69 Woodstock Road, Acton, Middlesex, and was buried in his father's grave in Brompton Cemetery. He had no children, and his widow was granted a civil list pension of £50 in 1906.