Кіріспе

Уильям Генри Вандербильт III (24 қараша 1901 – 14 сәуір 1981) – 1939 жылдан 1941 жылға дейін Род-Айленд штатының губернаторы болған, бай және әлеуметтік жағынан белгілі Вандербильт отбасының мүшесі, американдық саясаткер.

Ерте өмір

Вандербильт 1901 жылғы 24 қарашада Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол Альфред Гвинн Вандербильт пен Эллен "Элси" Френчтің ұлы еді. Вандербильттің әкесі Корнелиус Вандербильттің шөбересі болған, ол теміржол және кеме тасымалы саласында отбасының байлығын қалыптастырған. Уильям Вандербильттің ата-анасы 1908 жылы ажырасып, әкесі екінші рет үйленген кезде оның екі жартылай бауыры, Альфред Гвинн Вандербильт кіші және Джордж Вашингтон Вандербильт III дүниеге келді. 1915 жылы оның әкесі "Contemporary" газетінде жарияланған, оның әкесінің мүлкін 1917 жылы бағалау туралы хабарларда суға батып қайтыс болды. Уильям 4,612,086 долларлық (2023 жылы инфляцияға байланысты 109,789,986.59 доллар) сенім қорын, өмір бойына 400,000 доллар пайдалану құқығын, сондай-ақ АҚШ Азамат соғысынан кейін Уильямның бес атасы Корнелиус "Комодор" Вандербильтке 38-ші АҚШ Конгресімен табыс етілген Конгресс Алтын медалін алды, ол Вандербильт әулетінің басшылығын білдірді.

Білім

Вандербильт Миддлтаундағы (Род-Айленд штаты) Сент-Джордж мектебінде (1919 жылғы түлек) және Меса қаласындағы (Аризона штаты) Эванс мектебінде білім алған. Ол Принстон университетіне қабылданған, бірақ бірінші курстың соңында оқуын доғарған. 1940 жылы Вандербильт Бейтс колледжінен құрметті LL.D. дәрежесін алды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Германияға соғыс жариялауға аздай қалғанда, Вандербильт 1917 жылдың 20 наурызынан бастап АҚШ Жағалау қорғанысы резервіндегі мичман болып тағайындалғаннан кейін Санкт-Джордж мектебін тастап кетті. Ол сол кезде 15 жаста болғандықтан, соғысқа қатысқан ең жас американдықтардың бірі болды. Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен кезінде Вандербильт 1917 жылдың 17 сәуірінен 31 мамырына дейін «Везувий» торпеда сынақ кемесінде, 1917 жылдың 1 маусымынан 1918 жылдың 7 наурызына дейін Ньюпорттағы Әскери-теңіз торпеда стансасында, 1918 жылдың 7 наурызынан 15 шілдесіне дейін Екінші әскери-теңіз округінде ақпарат жөніндегі көмекші, 1918 жылдың 23 шілдесінен 16 қыркүйегіне дейін Вирджиния штатының Норфолк қаласында, 1918 жылдың 19 қыркүйегінен 14 қарашасына дейін Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласында және 1918 жылдың 11 қарашасынан 1919 жылдың 30 тамызына дейін жаңадан іске қосылған «Эванс» эсминегінің алғашқы құрамында қызмет етті. «Эванс» кемесінде қызмет еткенде, Вандербильт 1919 жылдың маусымнан тамызға дейін Еуропаға саяхат жасады. Ол сапар аяқталғаннан кейін көп ұзамай әскери қызметтен босатылды, оған он сегіз жас толмаған еді.

Мұрагерлік

1922 жылы 21 жасқа толғанда, толық құқықты жасқа жеткен кезде, Вандербильт 5 миллион долларлық траст қорын және Род-Айленд штатының Портсмут қаласындағы 180 гектар (1.8 км²) жерді алып жатқан Оукленд фермасын мұра етті. Бұл ферма оның әкесінің жылқы шаруашылығымен айналысатын бірнеше жылқылары бар меншігінің бірі еді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін ферманы өз үйі етіп орналасты.

Қысқа сызық

1925 жылы Вандербильт Ньюпорт пен Провиденс қалалары арасында жолаушы тасымалдаған "The Short Line" атты автобус компаниясын құрды. Бірнеше жылдың ішінде ол бизнесті кеңейтіп, Жаңа Англия мен Нью-Йорк штатының әртүрлі аймақтарына қызмет көрсетуге жеткізді. 1955 жылы "Short Line" компаниясын Джордж Сейдж сатып алды, ал 1970 жылы оны "Bonanza Bus Lines" деп қайта атады. 1998 жылы "Bonanza" компаниясы "Coach USA" автобус желісімен біріктірілді және 2003 жылы "Peter Pan Bus Lines" компаниясына сатылды. "Short Line" компаниясының Ньюпорттағы алғашқы терминал ғимараты бүгінгі күнге дейін сақталған және Спринг және Туро көшелерінің қиылысына жақын орналасқан. Мемлекеттік сенатор және табысты кәсіпкер ретінде Вандербильт сонымен қатар Аквиднек аралын материкпен байланыстыратын, Ньюпорттан Провиденс қаласына солтүстікке қарай саяхатты жеңілдететін Маунт Хоуп көпірінің жақтасы болды. Ол Маунт Хоуп көпірі комиссиясының төрағасы болып тағайындалды және 1929 жылғы 24 қазанда өткен көпірдің ашылу салтанатында құттықтау сөз сөйледі. Салынысы аяқталған кезде Маунт Хоуп көпірі Жаңа Англиядағы ең ұзын аспалы көпір және елдегі ең ұзын көпірлердің бірі болды.

Саяси мансап

Вандербильт Республикалық партияның мүшесі болды. 1928 жылы ол Род-Айлендтен Республикалық Ұлттық Конвенцияға делегат ретінде қатысты және сол жылы Род-Айленд штатының Сенатына сайланды. Вандербильт Сенатта алты жыл (1929–1935) қызмет етті, содан кейін ауырып жатқан әйелі Энн Гордон Колбиге көмектесу үшін саяси аренадан шықты. Ол сауығып, қайтадан саяси өмірге оралып, 1938 жылы Род-Айленд губернаторы болып сайланды. Ол 1939 жылдың қаңтарынан 1941 жылдың қаңтарына дейін екі жылдық мерзім ішінде қызмет етті. Бірақ, ол партияластарына лауазымдарды тегін бермей, оның қолдаушыларының қатары азайды, ал сайлаудағы алаяқтықты тергеу үшін жалдаған жеке детективтік бюроның телефондарды тыңдауына қатысты жанжал оның 1940 жылы қайта сайлануына кедергі келтірді.

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери-теңіз флотында қызмет

1941 жылдың мамыр айында Вандэрбильт, әскери-теңіз резервінің офицері, 1941 жылдың маусым айында лейтенант-командир шенімен активтік қызметке шақырылды және бастапқыда Панама каналы аймағына жіберілді. 1942 жылдың 15 тамызында командир шеніне көтерілді. 1942 жылы Вандэрбильт генерал Уильям Дж. Донован басқаратын Стратегиялық қызметтер кеңсесінің (OSS) Арнайы операциялар бөлімінің басшысы болып тағайындалды. 1944 жылдың мамыр айында ол Гавай аралдарындағы Перл-Харборда Тынық мұхиты флотының бас қолбасшысы адмирал Честер Нимицтің штабына тағайындалды. Соғыс аяқталғанға дейін капитан шеніне жетті.

Кейінгі өмірі

Соғыс аяқталғаннан кейін әскери-теңіз күштерінен демалысқа шыққаннан соң Вандербильт Род-Айлендтен кетіп, Массачусетс штатының Саут-Уильямстаун қаласындағы фермаға зейнеткерлікке шықты. Род-Айленд штатының Портсмут қаласындағы 150 акр жерімен бірге Оукленд фермасы Роберт Р. Янгқа сатылды және 1940 жылдардың соңына қарай тұрғын үйлерге бөлінді. Вандербильт 1981 жылдың 14 сәуірінде 79 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол Массачусетс штатының Уильямстаун қаласындағы Саутлаун зиратына жерленді. Ол – Уильям Генри Вандербильттің ұрпақтарының арасында Стейтен аралындағы отбасылық қабірге қойылмаған санаулы адамдардың бірі.

Жеке өмір

Вандербильт 1923 жылғы 1 қарашада Нью-Йорктегі Грейс шіркеуінде Питтсбург Диспач газетінің иесі Дэниел О'Ниллдің немересі және Фредерик Мартин Дэвистің қызы Эмили О'Нилл Дэвиске (1903–1935) үйленді. Эмили 1920 жылдардың белгілі жазушысы Фредерик Таунсенд Мартиннің шөбересі еді. Олардың бір қызы болды:

Эмили "Пэдди" Вандербильт (д. 1925), ол MIT бітірген Джефта Уэйдке үйленді. Жұбайлардың некесі қиындыққа толы болды, Эмили 1926 жылдың жазында Парижде ажырасуға талап арыз берді, бірақ олар қайта табысты. Ол 1928 жылғы маусымда Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласында тағы да ажырасуға талап арыз берді, ол қабылданды. Кейін ол Сигорни Тейерге (1896–1944) бір жылға жетпеген уақытқа тұрмысқа шықты, содан кейін 1935 жылы қайтыс болғанға дейін Рауль Уитфилдке (1896–1945) үйленді. Элси Вандербильт 1954 жылы Андре Уолтер Джордж Ньюбургқа (1928–2018) және 1996 жылы М. Бернард Айдиновқа (1929–2016) тұрмысқа шықты. Уильям Х. Вандербильт IV (д. 1945 ж.)

Бұл неке де 40 жылдық отасқан өмірден кейін 1969 жылы ажырасып, Вандербильт келесі жылы Хелен Каммингс Кукке (өл. 1997) қайта үйленді, ол бұрын Уоррен Кабель компаниясының негізін қалаушы Джон Р. Кукпен тұрмысқа шыққан еді. Ол одан кейін қайтыс болды.