Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Execution Rocks Light – Нью-Йорк штатының Нью-Рошель және Сэндс-Пойнт арасындағы шекарадағы Лонг-Айленд бұғазының ортасында орналасқан маяқ. Оның биіктігі 55 фут (17 метр), және ол әр 10 секунд сайын ақ жарық шығарып тұрады. Гранит мұнарасы ортасында қоңыр жолақпен ақ түспен боялған. Маяққа бітiскен тас күзетші үйі 1979 жылы автоматтандырылғаннан бері пайдаланылмайды.
Execution Rocks Light is a lighthouse in the middle of Long Island Sound on the border between New Rochelle and Sands Point, New York. It stands 55 feet (17 m) tall, with a white light flashing every 10 seconds. The granite tower is painted white with a brown band around the middle. It has an attached stone keeper's house which has not been inhabited since the light was automated in 1979.
Тарих
Бұл маяк орналасқан аралдың аты отарлық Нью-Йорк кезеңіне дейін барып, құл иелерінің құлдарды жартастарға тізбектеп байлап, толқын келгенде суға батып өлтіруінен туындаған трагедиялық оқиғамен байланысты. Бұл әңгімені алғаш рет Роберт Каро 1974 жылы жазбаға алған. 1964 жылы "Лонг-Айленд тарихы журналында" жарияланған мәліметтерге сәйкес, кісі өлтірушілерді судың төмендеу кезінде жартасқа бекітілген тізбектермен байлаған көрінеді. Дегенмен, көбінесе бұл аралды британдық Әскери-теңіз министрлігі кемелердің жиі апатқа ұшырауына байланысты "Аяусыз тастар" деп атаған. "Аяусыз тастар" туралы айғақтар Лонг-Айленд бұғазында Американ революциясынан бұрын, 1766 жылға дейін жетеді. 1847 жылдың 3 наурызында АҚШ Конгресі Execution Rocks Lighthouse құрылысына 25 000 доллар қаражат бөлді. Александр Паррис жобалаған құрылыс 1849 жылы аяқталды, бірақ 1850 жылға дейін жарық берілмеді. Ғасырлар бойында маяк өрт пен кеме апатынан зардап шекті. Арал АҚШ Жағалау күзетінің бақылауында және жалпы қоғамға жабық. Бірақ Лонг-Айленд маяк қоғамының көктемгі "Суық жағалау" круизі кезінде және Throgs Neck көпірінен оны көруге болады. 1869 жылдың 25 қаңтарында Execution Rocks Light маягына Daboll трубасы орнатылды. Адам өлтіру қылмысы үшін жазаланған кезде, серийлі кісі өлтіруші Карл Панцрам 1920 жылдың жазында он теңізшіні зорлап өлтіріп, денелерін Execution Rocks Light маңында теңізге тастағанын өлімнен кейінгі автобиографиясында айтқан. 1958 жылдың 25 қарашасында Execution Rocks Light телесериалдың "Жалған қала" атты бірінші маусымының "Құс сақшысы" эпизодындағы маңызды оқиғалардың орны болды. 2007 жылдың 29 мамырында Ішкі істер департаменті 2000 жылғы Ұлттық тарихи маяктарды сақтау туралы заңға сәйкес Execution Rocks маяк станциясын пайдаланылмаған мүлік деп таныды. 1848-49 жылдары Александр Паррис жобалап, салған. Алты қабаттан тұратын 72 фут биіктіктегі мұнараның пішіні трапеция тәрізді. 1867-68 жылдары салынған, готикалық жаңғыру стиліндегі, 2,5 қабаттан тұратын, шамамен 1000 шаршы фут ауданы бар граниттен жасалған қамал. "Толқынмен жуылатын мұнара" инженерлік шешімінің ерте мысалы. Шамамен 0,3 акр ауданы бар жасанды аралда және кішкентай қайық тұратын орын бар. Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген және Америка инженерлер қоғамының тарихи азаматтық инженерлік ескерткіші ретінде танылған. Мүлікті Ішкі істер министрінің қалпына келтіру стандарттарына сәйкес күтіп ұстау қажет. Тарихи келісімдер Квитклейм актісіне енгізіледі; алайда, Квитклейм актісі бойынша су астындағы жерлер берілмейді. АҚШ Жағалау күзеті мүліктің көрінетін бөлігі үшін, навигациялық миссияны қолдау үшін қажетті жабдықты күтіп-ұстау, пайдалану, қызмет көрсету, жөндеу және орнату үшін, сондай-ақ мүлікке және одан шектеусіз кіру құқығын сақтайды. Сонымен қатар, АҚШ Жағалау күзеті навигацияға немесе байланыс мұнаралары мен жабдықтарына (қажетті кіру/шығу құқығымен бірге) кез келген көмекті ауыстыру немесе қосу, немесе навигациялық/қоғамдық қауіпсіздік мақсатында қажет болған жағдайда мүлік бөлігінде кез келген өзгерістер енгізуге құқылы. 2007 жылы Execution Rocks Light Station ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2009 жылдың 27 қаңтарында Ішкі істер министрі Execution Rocks Light-ті Филадельфиядағы тарихи маңызды құрылымдарға беру туралы хабарлады, олар Лонг-Айлендтің ғылым мұражайымен серіктес болып, маяқты қалпына келтіруге кіріседі.
This island on which this lighthouse sits is claimed to derive its name from colonial New York, when slaveowning settlers of Sands Point murdered enslaved people by chaining them to the rocks during low tide to let them drown; this tale is first recorded by Robert Caro in 1974. A 1964 account in The Journal of Long Island History claims that in fact, murderers were manacled with chains to staples driven into the rock at low tide. A more likely etymology is that the British Admiralty named them Executioner's Rocks because so many ships ran aground on the treacherous rocks. References to "the Execution Rocks" in the Long Island Sound pre date the American Revolution, existing as far back as 1766. On March 3, 1847, the United States Congress appropriated $25,000 for creation of Execution Rocks Lighthouse. Designed by Alexander Parris, construction was completed in 1849, although it was not lit until 1850. Over the years, it has survived both a fire and a shipwreck. The island is under the authority of the United States Coast Guard and is off limits to the public. It can be seen, however, during the Long Island Lighthouse Society's Spring Cold Coast Cruise, and from the Throgs Neck Bridge. A Daboll trumpet was added to Execution Rocks Light on Jan 25, 1869. Before being executed for murder, serial killer Carl Panzram claimed in a posthumous autobiography that in the summer of 1920 that he raped and killed a total of ten sailors and dumped their bodies at sea near Execution Rocks Light. On November 25, 1958, Execution Rocks Light was the location of a pivotal scene in the first season episode "The Bird Guard" of the television series Naked City. On May 29, 2007, the Department of the Interior identified Execution Rocks Light Station as surplus under the National Historic Lighthouse Preservation Act of 2000. Designed and built (1848–49) by Alexander Parris. Six story 72 ft. tower has frustum shape. Cut granite masonry keeper's dwelling (1867–68) in Gothic Revival style with 2.5 floors, approx. 1000 SF. Early example of "wave swept tower" engineering. On protective rip rap artificial island (approx. 0.3 acre) with small boat basin. Listed on the National Register of Historic Places and designated Historic Civil Engineering Landmark by American Society of Engineers. Property must be maintained according to the Secretary of Interior's Standards for Rehabilitation. Historic covenants will be incorporated into the Quitclaim Deed; however, no submerged land will be conveyed under the Quitclaim Deed. The U. S. Coast Guard shall retain an easement for an Arc of Visibility and an unrestricted right of access in, to and across the Property to maintain, operate, service, repair and install equipment as necessary to support its aid to navigation mission. Additionally, the U. S. Coast Guard shall retain the unrestricted right to relocate or add any aids to navigation, or communications towers and equipment (along with necessary right of ingress/egress), or make any changes on any portion of the property as may be necessary for navigation/public safety purposes. It was added to the National Register of Historic Places in 2007 as Execution Rocks Light Station. On January 27, 2009, the Secretary of the Interior announced that Execution Rocks Light would be transferred to the Philadelphia based Historically Significant Structures, which would partner with the Science Museum of Long Island to restore the light.