Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Питер Дюран (21 қазан 1766 – 23 шілде 1822) – ағылшын саудагері. Ол тамақты қалайы банкалар арқылы сақтау идеясы бойынша алғашқы патентті алғаны үшін кеңінен танымал. Патент (No 3372) 1810 жылғы 25 тамызда Ұлыбритания королі Георг III-тің қол қоюымен берілді. Патентта көрсетілгендей, патент Питер Дюранға, Миддлсекс, Ұлыбритания, Хокстон-сквердегі саудагерге, жануарлар тағамы, өсімдік тағамы және басқа да тез бұзылатын заттарды шыны, керамика, қалайы немесе басқа да қолайлы металдардан жасалған ыдыстарда сақтау әдісі үшін берілген. Сақтау процедурасы ыдысты тамақпен толтырып, тығыздап жабудан тұрды. Көкөністер шикі күйінде салынуы керек еді, ал жануарлар тағамы шикі немесе жартылай пісірілген болуы мүмкін. Содан кейін барлық зат пеш, плита немесе бу ваннасы сияқты кез келген тәсілмен қыздырылуы керек еді, бірақ ең қолайлысы – суға батырып қайнату. Қайнату уақыты нақты көрсетілмеген және тағам мен ыдыстың көлеміне байланысты екені айтылды. Патентте сақтау мерзімі де нақты көрсетілмеген, тек "ұзақ" деп белгіленген. Қыздыру және салқындату процесінің барлық кезеңінде тығыздағыш ішінара ашық болуы керек еді, бірақ содан кейін ыдыс тығыздағыш, резеңке тығын, цементтеу сияқты кез келген құралдармен герметикалық түрде жабылуы керек еді. Патентында Дюран бұл өнертабыс идеясы бір жылдан астам бұрын шетелдегі досынан келгенін нақты айтады. 19 ғасырдың мұрағаттарында жүргізілген жан-жақты зерттеулер оның француз өнертапқышы Филипп де Жирар екенін көрсетті. Дюран мен Жирар арасындағы қарым-қатынас жарияланбады және алғашқы консервіленген тағам патенті Дюранға тиесілі болып қала береді. Патенттің өзі екі бөлек бөлімнен тұрады: біріншісі – бастапқы идеяның сипаттамасы, екіншісі – Дюранның өзі жасаған байқаулар. Дюран өнертабысқа күмәнді қарады. Дегенмен, жаңалыққа құштарлығынан, ол ет, сорпа және сүтті тығыздап, сипатталғандай қайнатып, оны өзі мұқият сынап көрді. Алғашқы өнертапқыш тек аз көлемдегі тағаммен тәжірибе жасаған, ал Дюран болашақта кең ауқымды өндіріс көздегендіктен бір банкаға 30 фунт (13,6 кг) дейін ет сақтады. Белгісіз себептерге байланысты Дюран шыны ыдыстардың орнына тек қалайы банкаларды пайдаланды. Ол банкаларды Корольдік теңіз флотымен төрт-алты айға теңізге жіберді. Корольдік қоғам мен Корольдік институттың бірнеше мүшелері келген кезде тағамды тексерді және оның жақсы сақталғанын анықтады. 1820 жылға қарай консервіленген тағам Ұлыбритания мен Францияда, ал 1822 жылға қарай АҚШ-та танымал болды.
Peter Durand (21 October 1766 – 23 July 1822) was an English merchant who is widely credited with receiving the first patent for the idea of preserving food using tin cans. The patent (No 3372) was granted on August 25, 1810, by King George III of the United Kingdom. The patent specifies that it was issued to Peter Durand, a merchant of Hoxton Square, Middlesex, United Kingdom, for a method of preserving animal food, vegetable food and other perishable articles using various vessels made of glass, pottery, tin or other suitable metals. The preservation procedure was to fill up a vessel with food and cap it. Vegetables were to be put in raw, whereas animal substances might either be raw or half cooked. Then the whole item was to be heated by any means, such as an oven, stove or a steam bath, but most conveniently by immersing in water and boiling it. The boiling time was not specified, and was said to depend on the food and vessel size. Neither was the patent clear on the preservation time, which was merely said to be "long". The cap was to be partly open during the whole heating and cooling procedure, but right after that, the vessel should be sealed airtight by any means, such as a cork plug, a screw cap with a rubber seal, cementing, etc. In his patent, Durand clearly mentions that the idea of the invention was communicated to him more than a year ago by a friend abroad. Extensive research in 19th century archives has revealed that he was French inventor Philippe de Girard. The relation between Durand and Girard has not been advertised, and the credit for the first canned food patent remains with Durand. The patent itself consists of two distinct parts: first, the description of the original idea, and second, observations by Durand himself. Durand was clearly suspicious of the invention. However, having a curious mind, he performed a thorough test of it by himself, sealing meat, soups and milk, and boiling them as described. The original inventor had only experimented with small food volumes, whereas Durand envisioned future large scale production and therefore preserved up to 30 pounds (13.6 kg) of meat in one can. For unknown reasons, Durand used only tin cans rather than glass vessels. He arranged for the cans to sail with the Royal Navy for a period of four to six months. Several members of the Royal Society and the Royal Institution examined the food upon its arrival, and found that it was perfectly preserved. By 1820, canned food was a recognized article in Britain and France and by 1822 in the United States.