Христиан Фридрих Даниэль Шубарт: Ақын, музыкант және журналист өмірі мен шығармалары
Christian Friedrich Daniel Schubart
Христиан Фридрих Даниэль Шубарт (1739-1791) – неміс ақыны, композитор, журналист. Әлеуметтік сындық жазбалары үшін қамауға алынған, өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс ақыны және музыканты (1739–1791)
German poet and musician (1739–1791)
Кристиан Фридрих Даниэль Шубарт (24 наурыз 1739 – 10 қазан 1791) – неміс ақыны, органшы, композитор және журналист. Ол әлеуметтік сынға толы жазбалары үшін бірнеше рет жазаланды және он жыл қатаң жағдайда түрмеде отырды.
Christian Friedrich Daniel Schubart (24 March 1739 – 10 October 1791), was a German poet, organist, composer, and journalist. He was repeatedly punished for his social critical writing and spent ten years in severe conditions in jail.
Өмір
Швабияның Оберсенхайм қаласында дүниеге келген ол 1758 жылы Эрланген университетіне теология факультетіне студент болып түсті. Ол босаң өмір салғандықтан, екі жылдан кейін ата-анасы оны үйге қайтарды. Жеке репетитор және көмекші уағызшы болып жұмыс істеуге тырысқаннан кейін, оның музыкалық таланты оны Гейслинген-ан-дер-Штайгедегі органшы қызметіне тағайындады. 1772 жылы Людвигсбургте Шубартпен кездескен Чарльз Берни оны "Германияда кездескен алғашқы, нағыз ұлы клавесинші" деп сипаттады. Ол Бах мектебінде тәрбиеленген, бірақ энтузиаст және өзгеше дарын иесі. Оның көптеген шығармалары Голландияда жарық көрген, олар талғаммен және құштарлықпен толы. Ол клавикордты өте нәзік және көркем орындады, оның саусақтары шеберлікпен, қиялы бай болды. Бернидің сөзіне қарағанда, Людвигсбургте Шубартты бағаламаған: "Калың жұрт оны ақылсыздан санайды, ал қалғаны оған мән бермейді". Оның ерсілі-қарсылы өмірі мен құдайға қарсы сөздері, литанияның пародиасында көрініс тапқандықтан, ол кейін елден қуылды. Иезуиттерге қарсы өткір шабуыл жасағандықтан, ол Аугсбургтен қуылды және Ульмге қашты, онда 1777 жылы тұтқындалып, Хоэнасперг бекінісіне қамалды. Мұнда оған мейірімділікпен қарады, ол уақытын мистикалық еңбектерді оқумен және поэзия жазумен өткізді. Оның "Sämtliche Gedichte" (Толық өлеңдер жинағы) 1785/1786 жылдары Штутгартта екі томдық болып жарық көрді (Густав Хауфтың жаңа басылымы, Лейпциг, 1884, Reclams Universal Bibliothek); Бұл жинақтағы көптеген шығармалар "Дабыл мен құштарлық" дәуірінің сипаттамаларына ие. Ол сол жерде жазып, 1783 жылы "Швабиш Музен Альманахында" жариялаған өлеңдерінің бірі – Франц Шуберт 1817 жылы музыкаға қойған "Die Forelle" ("Тротуар") болды. 1787 жылы Пруссия патшасы Ұлы Фридрих оны босатып, "Hymnus auf Friedrich den Grossen" ("Ұлы Фридрихке гимн") атты шығармасында алғысын білдірді. Шубарт енді Штутгарттағы театрдың музыкалық директоры және менеджері болып тағайындалды, онда ол "Deutsche Chronik" еңбегін жалғастырды және "Schubarts Leben und Gesinnungen" ("Шубарттың өмірі мен ойлары", 2 том, 1791–1793) автобиографиясын бастады, бірақ Штутгартта оны аяқтамай қайтыс болды. Оның "Gesammelte Schriften und Schicksale" (Жинақталған жазбалар мен тағдырлар) 8 томдық болып жарық көрді (Штутгарт, 1839–1840). Шубарттың музыкалық шығармаларының ішінде "Die glücklichen Reisenden" опереттасы, "Evas Klage bei des Messias Tod" мелодрамасы, "Musikalische Rhapsodien" (1786) атты үш кітап, "Salve Regina" және түрлі әндер мен клавиштік шығармалар бар.
Born at Obersontheim in Swabia, he entered the University of Erlangen in 1758 as a student of theology. He led a dissolute life, and after two years' stay was summoned home by his parents. After attempting to earn a livelihood as private tutor and as assistant preacher, his musical talents gained him the appointment of organist in Geislingen an der Steige. Meeting Schubart in Ludwigsburg in 1772, Charles Burney called him "the first, real great harpsichord player that I had hitherto met with in Germany He is formed on the Bach school; but is an enthusiast, and original in genius. Many of his pieces are printed in Holland; they are full of taste and fire. He played on the Clavichord, with great delicacy and expression; his finger is brilliant, and fancy rich." Schubart was unappreciated in Ludwigsburg, according to Burney: "The common people think him mad, and the rest overlook him." As a consequence of his wild life and blasphemy, found expressed in a parody of the litany, he was later expelled from the country. Owing to a bitter attack upon the Jesuits, he was expelled from Augsburg and fled to Ulm, where he was arrested in 1777 and confined in the fortress of Hohenasperg. Here he met with lenient treatment, and he spent the time by a study of mystical works and in composing poetry. His Sämtliche Gedichte (Complete Poems) appeared in two volumes at Stuttgart in 1785/1786 (new edition by Gustav Hauff, Leipzig, 1884, in Reclams Universal Bibliothek); in this collection most of the pieces are characterized by the "Sturm und Drang" period. One of the poems he wrote there and published in the Schwäbischer Musen Almanach in 1783 was Die Forelle (The Trout), set to music by Franz Schubert in 1817. He was set free in 1787 by Frederick the Great, king of Prussia, and expressed his gratitude in "Hymnus auf Friedrich den Grossen" ("Hymn to Frederick the Great"). Schubart was now appointed musical director and manager of the theatre at Stuttgart, where he continued his Deutsche Chronik and began his autobiography, Schubarts Leben und Gesinnungen ("Schubart's Life and Thoughts", 2 vols, 1791–1793), but he died before its completion in Stuttgart. His Gesammelte Schriften und Schicksale (Collected Writings and Fates) appeared in 8 volumes (Stuttgart, 1839–1840). Among Schubart's musical works are the operetta Die glücklichen Reisenden, the melodrama Evas Klage bei des Messias Tod, three books of Musikalische Rhapsodien (1786), a "Salve Regina", and various songs and keyboard pieces.