Мориц фон Швинд: Австрия суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Мориц фон Швинд (21 қаңтар 1804 – 8 ақпан 1871) – австриялық суретші, Вена қаласында туған. Швиндтің шеберлігі лирикалық болды – ол рыцарлық романтикасынан, халық мұрасынан және халық әндерінен шабыттанды. Швинд Бавариядағы Пёкинг қаласында қайтыс болды және Мюнхендегі Ескі Оңтүстік Көперістігіне (Alter Südfriedhof) жерленді.

Өмір және мансап

Мориц фон Швинд бастапқы білім алып, Венада бақытты және алаңсыз жастығын өткізді. Оның достарының арасында композитор Шуберт болды, оның кейбір әндерін суреттеді. 1828 жылы, Шуберт қайтыс болған жылы, Мюнхенге көшіп барды, онда ол суретші Шноррмен достық қарым-қатынас орнатты және Академияның сол кездегі директоры Корнелиустың басшылығымен ғибрат алды. 1834 жылы оған король Людвигтің жаңа сарайын ақын Тиектың шығармаларын бейнелейтін қабырға суреттерімен безендеу тапсырылды. Ол сондай-ақ сол жерде өзінің қиялына арналған "Kinderfries" үшін қолайлы орын тапты. Ол көбінесе альманахтармен айналысып, Гете мен басқа да жазушыларды суреттеу арқылы едәуір танымалдық пен жұмысқа ие болды. Германиядағы өнердің қайта жандануында Швинд поэтикалық қиял саласын өзіне тиесілі деп санады. 1839 жылы оған жаңа Карлсруэ академиясы тапсырылды, ол Гете ұсынған идеялардың фрескадағы бейнесі болды. Ол Лейпцигтегі вилланы Купидон мен Психеяның оқиғасымен безендірді және Бавариядағы Хоэншвангау қамалының қабырғаларына Нейбелунгенлид және Тассоның "Иерусалим" шығармаларынан суреттер салу арқылы ақын-суретші атағын нығайтты. 1844 жылы Франкфуртта тұрған кезінде ол өзінің ең жақсы суреттерін жасады, ең әйгілісі – Вартабургтегі "Жыршылар сайысы" (1846) және Гете мерекесіне арналған эскиздер. Сонымен қатар, көптеген кітап суреттері де бар еді. Көп жағдайда идеялар орындалудан жақсырақ болды. 1847 жылы Швинд академия профессоры болып тағайындалып Мюнхенге оралды. Сегіз жылдан кейін оның атағы Вартабург қамалында "Жыршылар сайысы" және Венгрияның Елизавета тарихы туралы қабырға суреттерін аяқтағанда шарықтау шығына жетті. Композициялар әмбебап мақтауға ие болды, ал олардың құрметіне өткен үлкен музыкалық фестивальде Швинд өзі скрипкашылардың бірі болды. Мюнхенде ол сондай-ақ бірнеше шіркеулерде жұмыс істеді, әсіресе Мәриям шіркеуінің алтарі мен терезелерінде. Оның ерекше жетілген циклы, Гримм ертегілерінен "Жеті қарға" 1857 жылы жарық көрді. Сол жылы ол Англияға барып, Манчестердегі өнер қазыналары туралы король Людвигке ресми түрде есеп берді. Оның қабілеттері соншалықты әртүрлі болды, ол шіркеу терезелерін жасаумен айналысты және ескі досы Шноррмен бірге Глазго соборындағы боялған шыныға арналған жобаларға қосылды. Карьерасының соңына таман, денсаулығы нашарлап, күші әлсірегенде, ол Венаға қайта оралды. Осы уақыт ішінде ол Мелузин аңызына негізделген цикл және Вена мемлекеттік операсының вестибюлін безендіретін көрнекті музыканттардың ескерткіш суреттерін жасады. Корнелиус: "Сіз музыканың қуанышын сурет өнеріне аудардыңыз".

Moritz von Schwind received rudimentary training and spent a happy and carefree youth in Vienna. Among his companions was the composer Schubert, some of whose songs he illustrated. In 1828, the year of Schubert's death, he moved to Munich, where he befriended the painter Schnorr and enjoyed the guidance of Cornelius, then director of the Academy. In 1834, he was commissioned to decorate King Ludwig's new palace with wall paintings illustrating the works of the poet Tieck. He also found in the same place congenial sport for his fancy in a "Kinderfries". He was often busy working on almanacs, and on illustrating Goethe and other writers through which he gained considerable recognition and employment. In the revival of art in Germany, Schwind held as his own the sphere of poetic fancy. In 1839 he was entrusted with the new Karlsruhe academy, itself an embodiment in fresco of ideas thrown out by Goethe. He decorated a villa in Leipzig with the story of Cupid and Psyche, and further justified his title of poet painter with designs from the Niebelungenlied and Tasso's Gerusalemme for the walls of the castle of Hohenschwangau in Bavaria. From the year 1844 dates his residence in Frankfurt during which he created some of his finest easel pictures, most notably the "Singers' Contest" in the Wartburg (1846), as well as designs for the Goethe celebration. There were also numerous book illustrations. The conceptions for the most part are better than the execution. In 1847, Schwind returned to Munich on being appointed professor in the academy. Eight years later his fame was at its height on the completion in the castle of the Wartburg of wall pictures illustrative of the "Singers' Contest" and of the history of Elizabeth of Hungary. The compositions received universal praise, and at a grand musical festival in their honour, Schwind himself was one of the violinists. In Munich he also worked on some churches, particularly the altar and windows of the Church of Our Lady. His exceptionally mature cycle, "Seven Ravens" from Grimm's fairy stories was produced in 1857. In the same year he visited England to report officially to King Ludwig on the Manchester art treasures. So diversified were his gifts that he turned his hand to church windows and joined his old friend Schnorr in designs for the painted glass in Glasgow Cathedral. Towards the close of his career, with broken health and his powers on the wane, he revisited Vienna. During this time, he created the cycle from the legend of Melusine and the designs commemorative of chief musicians which decorate the foyer of the Vienna State Opera. Cornelius writes, "You have translated the joy of music into pictorial art."