Шотландия Епископтік Шіркеуінің бірінші архиепископы Джордж Глейг
George Gleig
Джордж Глейг (1753-1840) – шотландский священник, перешедший в епископальскую веру и ставший Примусом Шотландской епископальной церкви. Биография, образование.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд епископ шіркеуінің примусы (1753–1840) – епископ және примус
Primus of the Scottish Episcopal Church (1753–1840)
the bishop and Primus
Джордж Глейг FRSE FSA LLD (12 мамыр 1753 – 9 наурыз 1840) – шотландтық пастор, ол епископалдық дінге ауысып, Шотланд епископ шіркеуінің примусы болған.
George Gleig FRSE FSA LLD (12 May 1753 – 9 March 1840) was a Scottish minister who transferred to the Episcopalian faith and became Primus of the Scottish Episcopal Church.
Өмір
Ол Шотландияның Абердиншир графтығындағы Арбутнотт маңындағы Богхолл фермасында фермердің ұлы болып дүниеге келген. Арбутнотт приходтық мектебінде білім алған. Он үш жасында ол Абердин университетінің Король колледжіне түсті, онда математика, физика және моральдық ғылымдар бойынша бірінші жүлдеге ие болды. Жиырма бір жасында ол Шотландия епископ шіркеуінде діни қызметкер болып тағайындалды және Питтенвеймдегі қауымның рухани басшылығына бекітілді, 1790 жылы ол Стирлингке көшті. Ол «Айлық шолу», «Джентльмендер журналы», «Анти-якобин шолуы» және «Британдық сын» журналдарына жиі мақалалар жазды. 1786 жылы ол Бречин епископы лауазымынан бас тартты. Сондай-ақ, ол «Британ энциклопедиясының» үшінші басылымына бірнеше мақала жазды, ал 1793 жылы редактор Колин Макфаркхар қайтыс болғаннан кейін, қалған томдарды редакциялау жұмысын жүргізуге шақырылды. Осы еңбекке қосқан ең маңызды үлесі – «Инстинкт», «Теология» және «Метафизика» тақырыптарындағы мақалалар болды. Екі қосымша томды негізінен өзі жазған. 1797 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның үміткерлері Джеймс Грегори, сэр Джеймс Холл және Дугальд Стюарт болды. Ол екі рет Дункельд епискобы болып сайланды, бірақ кейін Шотландияның примусы болған епископ Скиннердің қарсылығы салдарынан екі сайлау да нәтижесіз аяқталды. 1808 жылы ол Бречин епискобының көмекшісі және мұрагері болып тағайындалды, 1810 жылы толық жауапкершілікке ие болды, ал 1816 жылы Шотландия епископ шіркеуінің примусы болып сайланды. Осы лауазымда ол көптеген пайдалы реформаларды енгізуге, толерантты және әмбебап рухты дамытуға, сондай-ақ Англия шіркеуімен берік одақ құруға үлкен үлес қосты. Ол Стирлингте қайтыс болды. Ол Стирлингтегі Грейфриарс шіркеуінің қапталында жерленген.
He was born at Boghall Farm, near Arbuthnott in Aberdeenshire, Scotland, the son of a farmer. He was educated at Arbuthnott Parish School. At the age of thirteen he entered King's College, University of Aberdeen, where the first prize in mathematics and physical and moral sciences fell to him. In his twenty first year he took orders in the Scottish Episcopal Church, and was ordained to the pastoral charge of a congregation at Pittenweem, Fife, whence he removed in 1790 to Stirling. He became a frequent contributor to the Monthly Review, the Gentleman's Magazine, the Anti Jacobin Review and the British Critic. In 1786 he declined the office of bishop of Brechin. He also wrote several articles for the third edition of the Encyclopædia Britannica, and on the death of the editor, Colin Macfarquhar, in 1793, was engaged to edit the remaining volumes. Among his principal contributions to this work were articles on Instinct, Theology and Metaphysics. The two supplementary volumes were mainly his own work. In 1797 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh. His proposers were James Gregory, Sir James Hall, and Dugald Stewart. He was twice chosen bishop of Dunkeld, but the opposition of Bishop Skinner, afterwards Primus of Scotland, rendered the election on both occasions ineffectual. In 1808 he was consecrated assistant and successor to the bishop of Brechin, in 1810 was preferred to the sole charge, and in 1816 was elected Primus of the Scottish Episcopal Church, in which capacity he greatly aided in the introduction of many useful reforms, in fostering a more catholic and tolerant spirit, and in cementing a firm alliance with the sister Church of England. He died at Stirling. He is buried in the chapel of Greyfriars Church in Stirling.
Отбасы
1789 жылы ол Джанет Гамильтонға (туған тегі Фултон, жесір) үйленді. Ол 1824 жылы қайтыс болды. Оның үшінші және жалғыз тірі қалған ұлы Джордж Роберт белгілі әскери қызметкер және дінші болды.
In 1789 he married Janet Hamilton (a widow née Fullton). She died in 1824. His third and only surviving son, George Robert, was a noted soldier and chaplain.